6828 resultaten.
Een mooi gebaar
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
854 Jij gaf mij een mooi gebaar
geschonken aan mijn hart
plots komt mijn ware ik tot leven
en verjaagt de donkere nacht
mijn gezicht is niet langer
een masker van schone schijn
de liefde zoekt haar eigen weg
langs uitzonderlijke wegen
zelfbedruipend niet te stuiten
soms moet ik huilen
alleen niet meer van verdriet
maar van geluk…
De kleine wereld
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
579 ik las
veel sprookjes
in je ogen
met handgebaar
en lach vertelde je
het warm beleven
de kleine wereld
die alleen
aan kinderen is gegeven
monsters die wij tegenkomen
in nachtmerries en dromen
horen daar niet bij
toch schemeren zij
in donkere randen
als mist in tranen vloeit
jij mijn schouder vindt
en ik het kind in je…
Het kleine
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
465 Lange straten in mist gehuld
met sombere gestalten
zwijgend gelaten doods
diep in hun jas gedoken
en ogen bedekt met donker glas
daar tussenin een kleine snaak
vol leven lach en warmte
een zang uit volle borst
glanzend licht in zijn ogen
een straat die met zonlicht vulde.…
obscuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 in een donker wordende kamer
zit ik
even lang waren zij vandaag
nachtdag
het duistere vrees ik niet meer
licht daarentegen
mot in mijn lijf
is moeilijk te verjagen
geur van kampfer
dwaalt door het huis
het elektriek
laat ik voor wat het is
uit
ik schrijf morgenochtend wel
noodgedwongen
deur op slot
raam dicht…
Naar het licht
hartenkreet
2.2 met 29 stemmen
2.149 naar het licht
steeds minder kracht
minder lucht minder zicht
steeds minder leven
meer donker dan licht
hebben uren met glans
soms een dag wat verlicht
steeds meer werd leven
meer lijden dan licht
aan het eind van de kracht
in rust brengend inzicht
levend lijden losgelaten
nu is er alleen nog het licht…
het lied van een eenzame vrouw
gedicht
3.2 met 18 stemmen
18.163 toen haar gelaat nog maar een kamerplant was
en zijn wrokkig gezicht een ondoordringbare baard
en de laatste resten van het wrak
door de kinderen verbrast
verging ook dit gezin
tot nog maar een herinnering
aan lentedagen op een zonnig terras
toen alle bomen donker opvlogen
achter blakende oogkleppen
een een noodklok bombamde
tussen blozende…
Tot diep in de avond
gedicht
4.0 met 1 stemmen
8.886 Hun schril protest
versplintert het uurglas
van de nacht, geeft stem
aan de stomme wanhoop
van wie door innerlijk
tumult bezocht slapeloos
in het donker liggen.
--------------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 2011.…
In speels laveren
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
496 het dwarrelt
naar omlaag
jacht en jaagt
in speels laveren
ook de wind
lijkt snel te leren
hoe zij de kristallen
flonkerend kan draperen
de horizon verdwijnt
geluid dempt uit respect
voor de snelheid
waarmee wit alles bedekt
de aarde
licht weer op
na een donker herfstig leven
rust zij onder winters zachte deken…
Al aangeslagen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
627 nooit heb jij
de scherpte van het mes gevoeld
waarmee dag en nacht gescheiden wordt
lijkt een vloeiend overgaan
waarbij donker en het licht
elkaar in schemering verstaan
hoe bot is het ontwaken
als de werkelijkheid
jou met zijn scheermes snijdt
en jij al aangeslagen
de dag moet gaan verdragen
schrijnend over heel het lijf…
vlindergroet
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.355 wat dwarrelt er nog
als een blaadje
is het een vlinder die haar vleugels
in de wind draagt
een donkere vlek misschien
op een gedachte of een verdord tij
dat richtingloos uitpuilt
en uiteindelijk neervalt
in een kleine vonk van hoop
ik huil om de dood van een kind
midden op straat
het is nooit de eerste keer
dat het herbegint
het sterven…
verbeelding
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
585 ze zetten het leven
dik in de verf
kleuren zwarte woorden
en vangen echo's
ze bevriezen vuur
laten geesten los
en maken wolken
ze dompelen donkere dagen
in glinsterend licht
openen onwillige deuren
en zetten dichte denkramen open
ze zijn hoeders
hoeders van onze verbeelding…
Scherpe sikkel
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 De scherpe sikkel van de maan
verwondt een ieder die het waagt
zijn donkere zijde te doorgronden
wie zijn gespleten tong bekritiseert
is een prooi voor de puntige ster
die hij krachtig uitspuugt
naar de kinderen van de zon
een koude nieuwe maan
dreigt hen te verkillen
maar zij verlangen naar warmte
en zullen blijven bewegen
als eb…
Naar mijn gedichten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
511 Voor Oekie
Dochter, vreugde
Van ons leven,
Die licht bracht
Waar het in ons
Hart zo donker
Was als de nacht,
Jij voor wie ik
Geen geheimen
Hebben kan, al zou
Ik het willen
Jij die alles ziet
Met je hart en met
Je verstand - hebt
Meteen door wanneer
Mijn gedachten te zwaar
Geworden zijn - en zegt
Olijk - vooruit,…
Verpletterd door kleinheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
510 Klein, klein mensenkind
Op wie zo lang in liefde
Werd gewacht, maar dat
Aan het leven in de
Buitenwereld niet bent
Toegekomen, alleen de
Reservebank hebt warm
Gehouden in het warme
Donker van de moederbuik,
En toen je werd geboren
Je mensenleven had
Verloren aan een wereld
Verloren in schuld -
Onbegrip en tranen,
Oneindig…
uit: getuigenis van een vriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
506 al wat ik ben blijft deren
ook het breken -God verhoede-
van dorre takken die zich met
niets meer kunnen voeden
koude voert schuldbeladen benen
langs rafels van een versleten nacht
wanneer ben ik gegaan, wanneer
heeft men mij tot zwijgen gebracht
het is in deze donkere tijd
dat al wat sterft, krimpt en kraakt
mij in mijn wezen raakt…
Er rijst een ochtendgloren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
762 Al schijnt de dag nog donker
En duister van de nacht
Er rijst een ochtendgloren
Veel mooier dan verwacht
Ga mee in dat bewegen
Laat het gevecht met rust
Het is jou echt tot zegen
Wees daarvan bewust
Het is het ware licht
wat alles lichter maakt
tenzij jij zelf anders verkiest
en overgave eraan verzaakt…
Poging
gedicht
3.4 met 8 stemmen
9.087 Misschien heb ik nog 't meest geprobeerd
woorden doorzichtiger te maken,
waarbij dan juist extra opvallen
de donkere plekken, verdichtingen
van wat iemand denkt, meent, voelt,
desondanks met de bedoeling
meer het licht zichtbaar te maken
dan wie dit schrijft en zichzelf
ten slotte ook niet veel anders
dan stof gegeven is.
------…
In het verschiet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 zag je hand
in het donker
langzaam verdwijnen
je armzwaai
lichtte nog even op
toen de auto ging rijden
terug in
de hal van het huis
ontbrak er een schaduw
de kamer was leeg
in het gevoelloze
schijnsel van lampen
keek naar de klok
die zonder te leven
de tijd weg leek te geven
een doelloze avond
in het verschiet
zonder jou…
in het licht
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
617 de vogels
ze zijn me lief
ik voel wat ze mij zeggen willen
zo vroeg in de ochtend
en omdat het nu nog donker is
omdat de grote, hoge bomen de nacht geluidloos torsen
zonder het evenwicht te verliezen
wil ik vliegen
in het licht dat zal groeien
in de regen tussen vleugels en vinnen
op de zomer van jouw mond
in wel meer dan duizend vluchten…
Het ijle wit
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
436 nooit botsen wolken
zij komen en gaan
groeien aan of lossen op
in eigen stroming
trekken zij voorbij
hun vormen lijken vrij
toch spelen zij het spel
van kleur en zwaartekracht
de onderkanten donkeren nacht
terwijl het ijle wit zich
stralend baadt in het laatste licht
voordat de zon ten onder gaat…
Schlüszli
gedicht
3.1 met 7 stemmen
7.569 -
op mijn donkere mouw
het kristal.
----------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1980.…
Begrip
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
861 Als het later wordt
Later in de nacht
De zaken, zaken
zijn, het gedane
ruim gedaan
Als het later is
Of het laat, dicht
is, of er bij, donker
wordt of het nieuw
al aanricht
Als het te laat is
geen woord meer
terug kan, geen klucht
noch opgelucht
verlost
Als laat, gewoon laat
is, op tijd maar laat is
Dan is laat slechts
een…
Mijn handschrift
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
475 Sierlijk van oudsher nog met het toetsenbord
droom ik bij elke zin verder het universum in
een donker theater vol met glinsteringen
is mijn ambiance met jou in herinnering.…
Verlichte straat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
733 Een verlangen dat identiek schijnt
met gevoelens in donkere dagen
door een vurige omarming.…
Lach
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
572 Als liefde satire blijkt te zijn,
als de hemel een donker woud is,
lach dan juist onder rouwende wilgen,
lach dan juist omdat het zo koud is.
Want het grootste gebaar van de liefde op haat
Is de glimlach, het schrille contrast dat ontstaat
dat ijzer ontdooit en het zonlicht laat stromen,
het leven ver schijnt en er warmte doet komen.…
Amen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
609 Ik zie donkere herfstwolken drijven.
Ik streel de huid van mijn geliefde.
Ik hoor kille stormen razen.
Ik geloof in Uw heilige intuïtie,
die al Uw, onze zintuigen leidt.
Mijn, ons aller God.
Amen…
hand in hand
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
723 naast elkaar wandelen we
langs een gouden strand
de schemering valt rustig
donker neemt zijn tijd en
ondergaande zon
kust zacht de horizon
mooie tafereeltjes,
ogen die verblinden
door al die schitterende juweeltjes
de liefde ontbrandt en
samen wandelen we verder…
hand in hand!…
Ons einde
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Denken
aan dat ene moment
dat ooit zal komen
een ieder bestemd
Pijn
het einde is daar
de laatste adem
het leven is klaar
Somber
zijn de gedachten
voor het moment
wat je kan verwachten
Donker
is de duisternis
pikdonker
als het doek gevallen is
Dan komt hét licht
dat gaat schijnen
aan de horizon
en alle problemen zullen verdwijnen…
Een doorzichtige lach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
494 water
speels en traag
onder eeuwig
spiegelend blauw
ik schep
met mijn hand
een doorzichtige
lach als innige band
die je pas ziet
in het verdromen
van beelden die
mee zijn gekomen
langzaam sijpel
ik weg zonder een
woord te hebben gezegd
in de scene van scheiden
ik kijk niet om
maar het nat van
mijn schaduw droogt
op de donkere…
Dichter wandelt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
580 zon speelt kiekeboe
lichter wordt
sneller donker
De winkels
leeg
etalages
vol snuisterijen
De straat
klinkt hol
kinderkopjes schreien
doe me 'n lol
Heer, laat
zon schijnen
op de gevels
van dit Maasstadje: Ravenstein.…