2568 resultaten.
Lentenatuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Tegelijk ontluikt zachte warme schakering van
groen die een steentje zal bijdragen aan dynamische groei
en jonge energie in de geleidelijk ontwakende natuur maar ook veilig-
heid en harmonie voor ieder wezen, een kalmerend en ontspannend moment nabij.…
negentig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
573 de oevers daarvan
de seizoenen die verwaaiden
als de lente brachten zij jou
de grote liefde in het leven
die als lange zomer jou bleef
tot jou de herfst hem afnam
de vele jaren van jouw leven
brachten zowel lief als leed
tijden van vredig groot geluk
naast het donker van oorlog
het uit de liefde geboren leven
deed de familieboom groeien…
Daar is nu de lente
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Tegelijk ontluikt zachte warme schakering van
groen die een steentje zal bijdragen aan dynamische groei
en jonge energie in de geleidelijk ontwakende natuur maar ook veilig-
heid en harmonie voor ieder wezen, een kalmerend en ontspannend moment nabij.…
Wegdromerij
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
449 Zilte zeelucht vermengd met fijne geuren
van unieke bloemen die hier bloeien en groeien daar
ook uitzonderlijke kleuren inhoud geven aan dit ongekend paradijs
Luister naar gezangen terwijl enige stralen nog even blijven kleven op mijn huid.…
De onmacht van geweld
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
424 Dat elk spoor van diefstal, vernieling en
mishandeling zichtbaar wordt waarbij ook verschillende
generaties worden gescheiden van elkaar zodat onzekerheden en twijfels
beginnen te groeien op hetzelfde moment wordt de glimlach van ieder kind ontnomen.…
Als de herfst voorbij is
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
681 Winter komt op bezoek die me draagt op
zijn vleugels naar een wereld vol rust en verstilling waarin
ik ook herstel en me voorbereid op de wedergeboorte en groei in de lente
Hoe dan ook laat ik me bevangen zonder te worden op wat komen zal; een diep voelen nabij.…
Lijfelijkheid
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
498 In de cyclus van het leven, van groei en bloei
waar elke adem mijn borstkas vult en gloeit als warme
wijn, vind ik mijn plaats, mijn huid, mijn bloed dat levend stroomt.
Verbonden met de aarde, door haar omarmd, gevoed, gedragen in haar droom.…
Diagnose: Labyrint der Groten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
437 Beste denker der duistere kamers,
uw brein is een archief van ongelezen echo’s,
elk hoofdstuk een spiraal van schaduwambtenaren
die uw gedachten stempelen afgekeurd
(De inktvlekken op mijn muur zijn geen test meer—
zij worden poorten naar uw rijk van traag beton,
waar deuren groeien als tanden, en de klokken
hun wijzers verliezen…
dochter van de lente - van harte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
606 fijn met potlood of penseel
als dauw op bloesem in ochtendlicht
de werelden in haar hoofd op doek of papier
ze leest en dwaalt door verre verhalen
in boeken kan zij eindeloos verdwalen
alsof de tijd gewoon even stilstaat
wanneer zij door haar universum reist
waar klaprozen fluisteren en kersen bloeien
laat zij haar ideeën stilletjes groeien…
Laat de natuur leven
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
665 Laat de natuur leven, zoals zij leeft
in ons - met ruimte om te groeien, te ademen en te
helen, zonder grenzen, zonder angst voor wat komt. Wie haar breekt,
raakt de leegte van zijn eigen ziel; wie haar bemint, geneest iets oud en onbenoembaar.…
Terug op eigen kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
384 Want kracht schuilt soms in stilstaan,
in vragen om pauze, in liefde voor jezelf –
dit is geen verhaal van zwakte,
maar van groeien, van leren, van helen.
Dus hef het hoofd, kijk vol hoop vooruit,
met lessen gekoesterd als gouden schatten;
en weet: vandaag hoef je niet perfect te zijn,
vandaag is gewoon genoeg, voor jou.…
Tussen stiltes en stormen
netgedicht
1.9 met 22 stemmen
496 Weleens zoek ik naar bloemen
die beton durven breken, die groeien achter
hekken van angst en vergeten gewin. En soms vind ik ze,
klein en koppig in hun zachtheid, en even geloof ik dat we nog kunnen bloeien.…
Waar het herfstbos ademt
netgedicht
1.4 met 9 stemmen
427 Ondergrondse draden raken
elkaar zacht en traag, dragen slapende
herinneringen van steen, regen en nacht; wij meten geen
uren, alleen het groeien en herleven, zwijgend in het ritme van terugkeer.
Onze kruinen vangen het licht
in zachte golven; wolken glijden langs vogels,
sterren wiegen in de avondstilte.…
De juiste vorm
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
304 Eerst 150, nu 190 -
bedragen die groeien
als de zorgen die ik niet vroeg.
Ik leg muntjes in een pot,
ritueel van hoop
tegen onverwachte storm.
Toch blijft de weg naar vergoeding
een pad dat telkens oplost
in zand.
Tien milligram breekt niet,
vloeibaar klopt niet,
en ik zelf breek al vaak genoeg
op plekken zonder breuklijn.…
Wat niet van mij was
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
349 Ik bleek geen breekbaar vogeltje,
maar een dier dat wist
wanneer te vluchten
en wanneer te groeien.
Nu herken ik het moment
dat iemand mij wil vullen
met zijn onverteerde donker.
Het schuurt,
het verwart,
maar het landt niet meer.
Ik leg het naast me neer,
zoals je een jas uittrekt
die je niet langer nodig hebt.…
Terug naar school
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 De ouders glimlachen, trots en verheugd,
hun kinderen groeien op, zo mooi en deugdzaam.
Maar stiekem ook blij dat het huis weer stil is,
geen rommelige kamers of onophoudelijk gemis.
Dus laten we lachen, om de chaos en de tranen,
want morgen begint het schooljaar, met nieuwe plannen.…
Twee werelden in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
346 Twee werelden in mij
In mijn hoofd wonen werelden,
die zelden in balans bestaan —
een kind dat alles vreest en vlucht
en een denker, eindeloos begaan.
De struik wordt tot armen in de nacht,
een woord tot warrelende wervelwind;
en toch denk ik verder dan verwacht,
zoekend: waar de zachtheid begint.
Mijn blik dwaalt langs Poetin…
vasthouden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 over hebzucht, leiderschap en de kunst van loslaten
We willen zo graag vasthouden —
aan plannen, aan posities, aan gelijk.
Aan macht die ooit gekregen werd,
maar het hart verstikt als te strak gestrikte das.
De vuist die zich sluit om het zand
verliest het sneller dan een open hand.
Zo stroomt wat we vrezen te verliezen
ongezien tussen de…
Jij bent overal.
hartenkreet
4.0 met 25 stemmen
2.487 Als ik naar een bloem kijk denk ik aan jou,
en aan het geluk dat jij in mij laat groeien.
Als ik naar de regen kijk denk ik aan jou,
en aan al de tranen die ik niet kon bedwingen.
Als ik naar mooie muziek luister, dan denk ik aan jou,
want jou stem klinkt als muziek in mijn oren.…
Cryptocarya kostermansiana
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.309 “Buitenzorg” heet “Bogor” nu
“De Plantentuin” noemt “Kebun Raya”
Nog steeds groeien de bomen de hemel in
en verscholen in een bamboebos, het aantal
van een en veertig graven waarvan de stenen
zwarter ogen, de tijd heeft hier gerust
Elisabeth Charlotte Vincent ligt begraven
gestorven aan de gevolgen van haar
verlossing van een bij de geboorte…
Pinksterlied (voor morgen)
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
844 Dan zal uw liefde nieuw ontbranden
en vreugde groeien oeverloos,
komt er weer moed en kracht voor handen
en vriend'lijkheid bloeit als een roos.
Zend Gij uw Geest en wil ons leiden,
maak Gij ons buigzaam voor uw wil,
dan zal uw liefde ons verblijden
en is ons hart gerust en stil.…
Jullie Mijn Kinderen.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.787 Negen maanden lang heb ik jullie in mijn buik gedragen,
heb jullie gedragen in mijn armen,
tot jullie konden lopen aan mijn hand,
mijn kleine kinderen worden steeds groter,
lopen steeds minder aan mijn hand,
ik heb jullie in bruikleen voor de toekomst,
jullie zijn niet mijn bezit,
jullie mijn kinderen zullen groeien en bloeien,
weet heel zeker…
Nessebar Renga
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
616 Th: Thomas van der Zeyde
St: Abel Staring
Am: Amos Kurzweil
Th:
Op de steiger
trippelt wit een kwikstaart
naar de Zwarte Zee
St:
Je raapt hier kromme stokken
een hele troost bij het gaan
Am:
Buitengaats
die paalzitters aalscholvers
bij de vleet
Wolken groeien op de kim
vaag van vorm en naamloos nog
Laat ze toch
verschijnen…
Een blijde boodschap
netgedicht
4.3 met 62 stemmen
3.821 biologische wijze
van elkaar zijn bezeten
en veelal na de inspannende uitspatting
onwillekeurig zijn opgelucht
en als onzichtbaar wordt besloten
tot een hechting, gericht op meer
is het voor hem voorbij met het boemelen
zo vreten zij zich nu vol
tot één menselijk geheel;
in het vruchtwater valt
niet meer te sjoemelen
het is groeien…
Lege Huls
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.984 denken aan jou
Een geur van verlangen omringt mijn lichaam
Je roept me bij je te komen
Je stem in nevelen dwingt me
En weer loop ik de weg van oeverloos geduld
Het eelt van mijn hart bedekt de jaren van genot
Je kruipt langs me heen als een eenzame prooi
Verbergt een wil om te vechten en bijten
Het voelt als een kwade tumor met spijt
Groeien…
Wil(d)
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.763 Verschrikt daarbij een goudfazant
klapwiekend hoog in de lucht
snel en koerend naast elkaar
twaalf duiven op hun voedselvlucht
en ver daarboven een spiedende adelaar
Verderop een groepje hazen
Of nee toch niet..., het zijn konijnen
Die zijn daar jolig aan het stoeien
Vanuit de bosjes komt een roedel zwijnen
Waarvan de helft nog groot moet groeien…
Kunstvorm
netgedicht
2.7 met 14 stemmen
1.112 Tempo maken meer bewegen ruggen verlengen groeien
Snelle voeten ronde wreven gestrekte benen tenen
Gevormde spieren lange hals intens gevoel uitstraling
Presentatie!…
Holland
poëzie
4.4 met 7 stemmen
2.893 met nergens ooit iets verhevens - -
Maar groot toch is uw volk Holland,
Verwant aan uw heerlijk verleden,
Dat tussen uw heemle' en zeeën bleef groeien,
En tussen die wisslende eeuwigheden
Zich bereidt om opnieuw te gaan bloeien!…
Veilige sneeuw
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.103 tongen, de heilge geest
En knetterend gespat, gesis
Nu weet ik weer hoe ‘t is geweest
Ja, hoe het voelt wat veilig is
Zo was het vroeger, naar ik denk
De stilte van de nacht
De sneeuw het godsgeschenk
Gemekker in de schuur
Geknor in ’t hok
Gebeul in onze stallen
Het kraken der gebinten
De wind steekt op
Een blokje op het vuur
Er groeien…
Baby, zweef naar het licht
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.262 Als een sterretje zal je schitteren
met de tranen zachtjes vloeien
met geurende, kleurende bloemen die uitkomen
zal jij diep in het hart mee groeien.
Slaap maar zacht lieve baby
leg je hoofdje op de wolken
schitter fel als een mooie ster
wij nemen je mee in ons hart en gedachten.…