10808 resultaten.
Hoe alles één is
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
560 Hoe alles één is, al zijn
er plooien van vergetelheid;
de liefde wint het, maar nog
niet direct, eerst moeten
nog veel waters worden opgetild
tot waar ze ooit ontsprongen zijn
en konden leren om
dieper te dalen en nederig
te worden en stil.
Wij zijn nog teveel doeners
en te weinig zieners en dromers.…
BEGRAAFPLAATS
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
753 Een begraafplaats spreekt me aan
daar zwijg ik graag als het graf
respectvol voor de gestorvenen
Slechts de bomen ruisen wat en
wat bladeren dwarrelen er vanaf
God's zonnelicht schijnt op de
veeal inktzwarte zerken
licht de namen op van
die mij voorgingen
Ik stap maar weer eens op
met lood in de schoenen
stap ik mijn leven in
hap…
Pastorale
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.730 stilt het tempeesten
---------------------------------------
uit: 'Van de roerloze woelgeest', 1993.…
Alle geluiden gesloopt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 heb het zonlicht buitengesloten
spiegels weerkaatsen haar stralen
laten de dag niet meer beginnen
alle geluiden gesloopt
die gepaard gaan met het leven
van werken slapen en ontwaken
stilte binnen gelaten
die van de tijd geen deling
in dagelijkse uren kan maken
maar het duister vibreert
existeert pas ten volle in het luchtledig
is…
OUD EN NIEUW
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
502 Overal schouwend
loop ik door een bos, dat mij
allang bekend is,
begin dit oord eindelijk
toch werkelijk te kennen.…
stil
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 hier is niemand
behalve dan de stilte
onder hoge bomen
waakt eeuwigheid
zelfs het glooiende landschap
tot aan de einder
spreekt slechts stilte
bladeren knisperen
onder gelaarsde voeten
die naar water voeren
en dan het water
behalve hier en daar
een zachte rimpeling
windstil
zwijgend turen bomen
naar hun spiegelbeeld
en voor het…
een kokkel legt zij aan mijn voeten.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
763 in de verte de ebbende zee
die fluistert kom , kom maar mee
zich terugtrekt en zachtjes weer opkomt
en dichter en dichter been voor been
drapeert zij een schuimkrans om mij heen
een kokkel legt zij aan mijn voeten
terwijl de wind de wolken roert
en t spiegelbeeld mij zacht vervoert
word ik de wolken en de zee
http://www.youtube.com…
Stille genieter.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
909 In stilte verzonken zit hij daar met
de zon op zijn kruin.
Hij is geen prater, hij staart voor
zich uit met de wind langs zijn
bruin gelaat.
Eenden zwemmen voorbij met luid gekwaak.
Dan valt zijn blik op een reiger die
stokstijf naast hem staat.
Terwijl hij nu ook het getjirp van krekels
hoort en vogels fluiten naar hem.…
Verwaaien in echo
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
609 stormachtig is de dag
waarvan de uren
stilte beuken op de muren
woorden van onmacht
trekken als koude tocht
langs je heen en vervliegen
liegen hun waarheid
in raken en negeren
verwaaien in echo zonder proberen
als de wind is gaan liggen
de schade opgemaakt
weten we ineens wat we missen
de angst is verdwenen
voor de tomeloze stilte…
Volmaakt geluk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 zag stilte branden
warm licht wenkte
spiraalde traag omhoog
zacht zoog zij mij op
ik liet me gaan
van het geluid vandaan
ontvouwde
vertrouwde openheid
liet me drijven op kleuren
die elkaar niet weerspraken
maar met ogen en lach
een nieuw universum maakten
heb lichaamstaal ervaren
waarin woorden overbodig waren
in het voelen van…
Niets
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Stilte!
Gewoon even helemaal niets.
Het bewaken van mijn balans.
Om één gegeven te overzien.
Er is niets zonder romans.…
de eerste sneeuw
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
571 de eerste sneeuw
mooier stiller de wereld
nu wij nog…
Als de maan.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Alsof ik in de nacht
de meeste uren van de dag
door mijn hoofd geslingerd krijg,
verlang ik naar de rust en dat mag.
Want overdag hoor ik geluiden
dagelijkse geluiden
getier, lawaai van kinderen.
En gelukkig, gelukkig
ook nog een lach.
Als de maan door de bomen schijnt
verlang ik naar rust.
Gesust
Gesust
Gesust...…
ensemble
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
722 (in de sneeuw van onlangs)
het bijna ingetogen
samengaan in stilte
met slechts het kraken
van vers gevallen sneeuw
onder twee paar voeten
als lang verzwegen taal
die zo veelzeggend kan zijn…
In Lapland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
631 Hier wordt de stilte hoorbaar
het kraken van takken
de bovenste laag van de sneeuw
We hebben thermopakken aan
adem verandert in ijsdamp
we hebben ons verstopt
zijn onherkenbaar
jij in het blauw
ik in het rood
Zelfs mijn arm ligt onwennig
om jouw nek en schouder heen
als jouw handschoen op mijn heup…
haiku
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
629 in de stille tuin
klinkt op bruine stapstenen
geklos van klompen…
Zijn tankstation
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
621 Maar daar,
in stilte op de pot gezeten,
is hij alleen met het geluid
van dagjesmensen tot nachtburgemeesters die hun
veelal onbenutte gezinsauto geconcentreerd het tankstation voorbij sturen.
Kak aan de muren.…
Hun land, hun hemel en hun sterren
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
650 Het geluid van de paarden loste op in de stilte.
Schaduwen, stille getuigen van een andere dimensie.
Ze reden de onbekende wereld tegemoet.
Niemand wisselde een woord, niemand die wie wist wat er op hen te wachten lag.
Een van de ruiters klopte het paard op de hals, een simpel veelbetekenend gebaar.…
Het rode zonnekoor
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 jij dirigeerde
wind en zee
ik zeilde zonneschietend
op de golven mee
er was samenhang
in elementen
die verruiming gaf tot een
oase van geluk op de grote plas
horizon na horizon verdween
nooit voelde ik mij
eenzaam of alleen maar
was een met alles om me heen
pas in het strijken van de zeilen
klonk de finale door
wij gaan de bestemming…
Pasen - De opstanding
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
682 In het rumoer, ben Ik de stilte.
Richt je kompas op mij.
Vetrouw op mij, en je zal de zwaarste storm zaldoorstaan.
Ikzelf zal je over de golven heen dragen.
Ik laat je niet los.
Mijn geest is sterker dan de materie,
Ik ben de dood voorbij…
In het graf gelegd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
497 In het graf gelegd,
met doorstoken zijde
waar bloed en water zijn ontsprongen.
Rust nu maar uit
na al die wreedheid,
na ons verzuim U lief te hebben.
We wisten niet wat we deden,
daarom kregen we vergeving
maar groter nog is uw tederheid tot
waar geen woorden reiken, tot
we zullen stralen, nu en ooit
en opstaan zoals Gij, de Levende…
Stil verlangen Vincent
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Kun jij begrijpen
dat ondanks alle tegenslagen
ik mij terugtrek
in een moeilijk opgebouwd vermogen
van rust en stilte
waardoor het schrijven en spreken
mij bijna vergaat?
tranen troost zoeken in de geest
van de glimlach en het wenkende koren
op het gele zonnebloemenfeest?…
Geluk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
918 Zolang er ruimte is
en stilte om te schrijven
Zolang ik mijzelf kan denken
in de blauwe lucht gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach…
de duivels slapen
gedicht
5.0 met 3 stemmen
4.999 Nu is het tijd om als een trage vader
te werken in de trouwe aarde van de rust,
de stilte te veredelen tot stil geworden eenvoud
en God te danken voor de goedheid van de goden.
----------------------------------------
uit: 'Verzamelde gedichten', 1982.…
Verleden
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
702 Het boek in de kast
is stille getuige van een rustig verleden
een schril contrast met nu het leven
dat door computer en luide televisie wordt gedreven
misschien tegen beter weten in
ga je mee met de tijd
maar wat is geweest raak je nooit meer kwijt.…
Woorden zat .
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
416 IK HOOR DE STILTE UIT
EN ONDERVRAAG HET BLANCO BLAD
ER IS DAN GEEN GELUID
EN WOORDEN BEN IK ZAT !…
Onder de Notenboom
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
886 Onder dit knusse bladerkleed,
hangt een koele kilte
en vouwen we handen
in Zalige Stilte.…
Stilte blijft sacraal
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 de nacht
is nog zwart
als mijn ochtendpen
de eerste letters
schrijft op deze dag
de stilte
blijft sacraal
als ik wat lijnen
sprekend op
het blanco teken
wat zal
deze morgen geven
als zon de zegels
tussen de regels
transparanter maakt
tonen zij
het resultaat van
mijmering en dromen
of laten ze de dag
met zijn verrassing…
Een wereld die was
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 het sprookje
van voelbare stilte en rust…
De dichtkunst als Stilte - dief
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
782 Doorbreek de stilte in deze woorden
deze façade die als een cascade de ruimte vult
verban de harde leemte in dit stil verdriet
De waarheid verdraagt de kilte niet
Ergens stolt het hart
de stenen rollen door het hoofd
vermorzelen ons met een streling,
met knokkels van een zachte hand
Mijn ogen dwalen af
naar het teken aan de wand
binnenskamers…