7913 resultaten.
Lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 Zichtbaar aanwezig voorjaar
verbreekt de grijze winter
met pracht en kleur
En zelfs het eeuwig gemopper
van de oudste zeur
verandert in een
voorzichtige losbandigheid.
De winter is ten slotte op zijn eind
"Binnenkort weer bloemen,
in groei en bloei,
en de heerlijke warmte
van zonneschijn!"…
Gelijk een bange wezel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
490 slalom jij je leven lang al
om de waarheid heen
om maar geen kleur
te hoeven bekennen
in een doolhof vol leugens
waan jij je thuis
op dat niemand ooit
te dichtbij zal geraken
ontwijk je je spiegelbeeld
om jezelf niet in de ogen
te hoeven kijken
stel dat ‘ie barst…
Dis Crimi Natie
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.115 Z'n antraciete kleur?
Welke sadist verpest hun werkrelatie
van eeuwen her? Da's pas discriminatie!…
Vleugje lente
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
506 een frisse wind
laat letters anders
kleuren in het woord
de uitspraak geeft
subtiele wijziging in
wat je normaal hoort
het is geen dialect
hoewel dat vaak met
stelligheid wordt gezegd
de tekst in zijn
geheel krijgt zo een
positieve lading mee
zou het al een
vleugje lente zijn in de
nu overjarige oubolligheid…
lente
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
504 ook al klinken woorden
nergens naar, dit
ochtendlicht blijft onderhuids
gedragen, meerstemmig
en zacht herinnerbaar
pastelgeuren,
met ons verbonden
in een zee aan golven
met vredig water
gelijkgericht, onder
prille kleuren bedolven
als magnetische polen
zo innig blij
eindelijk, de zon is
de evenaar voorbij…
Ouder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
652 als moeder
voel ik mee met jou
als vader
bezorgdheid om dat wat komen gaat
korte lontjes hier, intolerantie daar
de wereld is te mooi
om er ons hoofd over te moeten breken
ik minnekoos je mijn kind
de liefde voor jouw bestaan
en dat van ieder ander
zou genoeg moeten zijn
om het leven mooier
te kleuren…
Voor anker
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
524 ik voelde
de wind van
herinnering
zag zon
oplichtend
wolken kleuren
wist dat jij
mijn intiemste
gedachten ving
in kabbelend
water kaatsten
je ogen
een lach
ruiste in
opschietend riet
jij hebt mij
toen in de
boot genomen
voor anker
gingen wij
nog niet…
Met terugwerkende kracht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
486 verwar mijn binnenste met buiten
zet in delen uiteen wat samenvalt
blindeer mijn spiegelglazen ruiten
nu toekomst in verleden is gestald
laat me in een vergeten lot schikken
doorbreek daarmee de cirkel rond
kleur de iris van eeuwige ogenblikken
je herhaalt de woorden uit mijn mond…
In lange stralen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 in je voetstap
op het pad
klinken alle kleuren
zingt wind al
zijn weemoedig
afscheidslied
fluisteren
lange stralen de
laatste zonverhalen
breng jij
de volle oogst
van dit seizoen nabij
het jaar is goed geweest
volle wasdom voor allebei
dat stemt mij warm en blij…
Weg
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.758 Als ik stilsta van binnen
of heel langzaam beweeg
en per dagdeel de vaas met tulpen
waarneem, zie ik ze uit
elkaar gaan, zie ik hoe de bloemen
opengaan, het bloemblad vallen
in doorschijnende kleur langs de vaas
zoals jij van me wegdrijft
naar een vreemde wereld
die ik niet ken.…
Narcissen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 In een vaas stonden vijfentwintig narcis(t)jes
Met hun zonnige kleur
Glorieus te pronken, om aandacht te lonken
Hun glorie was echter vlug vergaan
Na een week hadden zij er verslenst bijgestaan
Droef gooide ik ze op de afvalhoop
Met de belofte dat ik weer zo’n bosje koop.…
VLIEG niet maar FLADDER
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 vlieg niet maar fladder
als een vlinder in mei
vlieg al die fraaie bloemetjes
niet zomaar voorbij
ontsluit haar liefdeskelken
en zoek haar liefdevolle hart
voor het te laat is en ze alleen
nog maar staan te verwelken
ze lokken je niet voor niets
met hun heerlijke geuren
tast toe voor je zelf verstart
laat de liefde harten kleuren…
Kleurenpalet
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
444 Waanzinnig kleuren deden
de lucht breken.
Magnifieke beelden
draaiden in korte
momenten tot echte
waarheid.
Een gaaf kleurenspel,
kwam ten einde
toen de zon langzaam
onder ging.
Foto Dick Voogd…
fotografisch geheugen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 we weten niets meer zeker;
of een komeet in een kooi past
het portret nog onder de wolken hangt
ik ken hen ergens van
ook zonder dna
toen waren er dezelfde kleuren
was water net zo vloeibaar
schoof dezelfde wind voorbij
zou Adam Eva nog herkennen
en dat na al die jaren
ook toen niemand foto’s had…
De tango van het leven.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 De tango van het leven
Het ritme is verstild
Natte bladeren op de grond
hun gouden kleur als een
palet.
De winter heeft zich schrap gezet.
zoals in een ver verleden
Natte bladeren op de grond.
Je bent er zo op uitgegleden.…
Tweede huid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
431 snel brengen
potloodstrepen
leven in
eendimensionaal
nog geen kleuren
of contrasten
schaduwpartijen
brengen echt dichtbij
verhouding
in structuur
lokken vaak
al herkenning uit
de genetische
blauwdruk
passend als
tweede huid
als ogen ook de
ziel ontmoeten
sprankelt lichte
liefde eruit…
Jouw shine
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
434 je krulde
verguldde met
schoonheid
de mooiste bogen
die jij met liefde tot
kunst wilde dopen
jouw shine
zorgde voor
kleur vorm
en weerkaatsing
in een volmaakt
spiegelend bewegen
in de eenheid
van leven met
geven en nemen
ben jij een groter
monument dan
ik ooit heb gekend…
Nuanceren
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
480 zij wist
als geen ander
met haar blik
dromen te kleuren
hoewel zij al met liefde
zijn toegedekt en de
pijn snel vermindert
waar woorden
tekort hebben
geschoten om
voorzichtig
emoties aan
de oppervlakte
te brengen en
om ze het daglicht
te laten zien
omdat zij al zo lang
in het donker
verkeerden zonder
mogelijkheden om
voorzichtig…
Lichtpunt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 woorden laten zich
niet schrijven
beelden liggen nog niet
vast op het doek
al zullen kleuren zich
nimmer vermengen
door dromen van
vroeger
souvenirs zijn bewaard
voor generaties die komen
gaan, tot hun plek
gevonden is
evenals de jouwe
wetende dat jij daar bent
en licht geeft in
het duister…
Het schilderij van de liedzanger
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
599 Als je ezel staat: je ademsteun
Je kwasten binnen bereik: je octaven
Je kleuren verf op je palet: je tonen klinken
Kan je gaan schilderen met je stem
Je doek, je publiek ontvangt het unieke wie jij bent
Dat unieke binnen van jou, jouw schilderij
Het schilderij van de liedzanger!…
Stil gemis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
332 De zon die geen huid meer warmt,
die alle kleur in grijs heeft doen vervagen.
Slechts nog sprekend tegen de stilte,
muziek die geen lading meer kan dragen.
Loos bestaan, monotonie. Geen schreeuw,
geen emotie. Geluiden verstommen zacht.
Het verval van pijn in de leegheid van de kilte.
Enkel woorden, voor het verval van het zijn.…
Rozen zomeren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
366 Kleuren versieren de lucht,
rozen geeuwen hun knoppen open
gaan stralend blozen.
Ik kijk
glimlach
om rozendromen.
Wat zijn ze mooi ...!…
1 jaar naar zelfmoord
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.201 In muziek ben je de beat,
In kleuren de felste die je ziet.
In woorden origineel,
Uniek als geheel.
Op het voetbalveld een strijder waar je het liefst mee samenspeelt,
In de kroeg een gabber waar je graag je laatste biertje mee deelt.…
De duiven van Amsterdam
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
628 Bont en grijs kleuren zij de geschiedenis van
Oud Amsterdam.
Boven Amsterdam vliegen duiven.
Zij vertegenwoordigen met hun komen
en gaan, de wortels onder het stadse bestaan.
Een hoop uit ieder's droom; niet ongrijpbaar en
zonder zin, maar gericht op een toekomst;
de vredestak van een nieuw begin.…
Rassenhaat
poëzie
4.2 met 9 stemmen
7.170 Dat is die bruine kleur
Die ons levensgeluk verjaagt,
Die de rassenhaat kweekt
Tot die éénmaal zich wreekt,
Die de mensen tot dieren verlaagt.…
voel koele kleur van groene schaduw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
901 ik ging weer even terug
waar korte beentjes
eindeloze wegen liepen
in een zomershete zon
de weg naar zee
was recht nog krom
omzoomd met
kilometers vergezichten
dat wat wij wisten
lonkte aan de horizon
duinen en het golvend koele
water waar je eindelijk in zwom
weer ruik ik dennengeur
voel koele kleur
van groene schaduw
langs…
kleur hitte rood in uren die gloeien
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
985 ogen filteren
de zon uit het licht
schaduwen dansen
een stralend gezicht
strooi vonken
in vuren die smeulen
ontbrandt als hun
aandacht ontvlamt
kleur hitte rood
in uren die gloeien
hartstocht blijft boeien
als het zweet is verdampt
nog zindert de liefde
op die zonnige dag
de wereld werd stil
toen je mij alles gaf…
Nu weer de herfst komt met zijn gouden kleuren
netgedicht
4.5 met 26 stemmen
1.194 Ik weet niet veel, ik ben niet dapper of heel sterk
maar nu de herfst komt met zijn gouden kleuren
nu zie ik weer dat lachen kan,
dat onverwachts veel gaat gebeuren,
maar merk ik ook dat harten schreien
om wat niet gezegd werd, niet gezien,
en dat er weemoed hangt tussen de huizen
om zomers die voorbij zijn, kansen weg,
en klanken die niet…
Nieuwe kleuren gaan nooit stuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
613 de straten gaan verloren
bedekken zich in kleurig goud
laten tijd in herfst verkleuren
zoveel moois en toch
vertrouwd
ik staar naar buiten
kijk in jeugd en ideaal
kijk naar morgens die nog komen
die er zijn
in waar ik sta
alles voelt naar nieuw verlangen
ademloos verstopt geluk
in een tel
ontsnapt gevangen
nieuwe kleuren gaan nooit…
De spiegel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
960 De vrouw spiegelde
zich aan het plafond
haar twinkelende lach
weerkaatste glas
pareltjes als geluid
De rijkdom in haar ogen
was haar stille kracht
Hét meesterwerk
dat geen schilder
in kleuren kon vatten
Spijt bij het verdwijnen
van die eigenwijze lach
kwam te laat
zelfs de foto kon de lach
niet meer laten zien…