6208 resultaten.
tijdloos
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.464 Ik heb gewacht
tot het geluid jouw
hartslag overtrof
gekeken door de kruinen
naar de wolken
Ik vond het zachte
van je boezem terug
in de contouren van het mos
waar ik je heb genomen in
de horizont van het groen
Minnen was de deugd
die onze zielen deed spreken
in de gang die deurloos leek te zijn
maar die aan het eind de trede was…
uit de crisis
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
723 in de verte, waar het trilt
een langzaam wezen
geen haast, geen spoed
maar moed om te durven
kijken naar het geluid
van de stilte
die zich hier verborgen
houdt aan mensenregels
door de tijd zelf opgesteld
het is koud, ondanks de hitte
van een machine in overdrive
give me five en laat ons gaan
naar het einde aan alles
een ontmoeting met…
Sluitstenen der eeuwigheid
netgedicht
4.3 met 35 stemmen
1.374 jij en ik
groeiden
aan de zonzijde
van het vrijgekomen land
de nacht viel
langs glooiende
trechterheuvels
enkel ons einde
droeg een krans
van stenen
in de oase van
samenhorigheid
stapte ik
over ijzige dagen
en zag
hoe vlak keien
mijn graf omsloten
in de weidsheid
van stilte
vlak voor het portaal
naar een vrije wereld…
wakker
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
764 op je knieën, beval je
en alles werd zwart
stil
verlamd
de stoelpoten
gebonden aan de mond
van macht
schaduwen, de poppen
op je rug
en alles werd lelijker
de verste hoek
binnen handbereik
telkens anders
de gil
toen de aarde
in de nachtspiegel
van de kamer keek
op knieën die zwegen
stil
de vergetelheid
op het eind…
Scherper dan pijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
872 chaos biedt tijd
aan het eind de
ontsnapping in
een tunnel van licht
stilte valt
breekt weer zicht
scherven
snijden scherper
dan pijn
kerven
liefde en warmte
tot kou
verkilt
op het bot
verstilt tot kapot
dood sijpelt kou
langs gevoelloze
vingers omlaag…
Verzonnen wereld
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.998 Ik zeilde naar het einde van de tijd
Ving vissen uit een opgedrooge zee
Dwaalde door bossen zonder bomen
Om tot nieuwe ideeën te komen
Ik rende toen mijn voeten bleven staan
Verdwaalde in een lege kamer
Zag de wereld zonder ogen
Voelde me door mezelf bedrogen
In een wereld zonder maan of zon
Een wereld die ik zelf verzon…
Halve waarheden
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
1.570 ~~~
ooit wilden we na het begin
een samenhangend midden
en een uitgeleefd einde
maar de groeiende leugen
waarop onze relatie dreef
was als een duistere rivier
die alle echt verbrak
in het somberdonker
zochten we nog eenmaal
naar verheldering
jij keek als eerste weg
we verloren allebei
~~~…
HANDEN
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.035 Vier handen, gerimpeld en oud
hebben altijd liefde gegeven
gewerkt tot het eind
gezwoegd in het leven.
Handen die groot hebben gebracht
die met liefde ons streelden
handen die tederheid brachten
en alles samen deelden.…
CHICKEN
snelsonnet
3.6 met 35 stemmen
3.283 Het Thaise volk wordt overmand door vrees:
een kippenboutje kan je einde worden,
maar sussend vult het kabinet zijn borden
met dat o zo veelzijdig stukje vlees.
Mijn vrouw is bang voor muizen, dus u weet
waarom ik vaak beschuit met muisjes eet.
(p.s. En voor arachnofoben in ’t gezin
eet ik van tijd tot tijd een suikerspin.)…
herfst
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
880 Een schuchtere herfst, een
schitterend eind en dromen, verder een
zinderende zomerliefde, meer heb ik
nooit gewild.…
Verledenspiegel
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
988 Je had het zover kunnen krijgen
en je was al een eind op weg
door liefde werd ik gevangen
en dat was voor jou de grote pech.
Het verleden heeft mij groot gemaakt
en buiten dat veel geleerd
nu weet ik immers ook beter van vroeger
ik deed wel eens dingen verkeerd.…
Doe het zelf
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
732 Ik sla zonder slapen,
het einde in zicht.
Hout is mijn wapen,
touw mijn gedicht.
Ik leun achterover,
bewonder mijn werk.
Het helt wat over,
hangt naar de kerk.
Ik ben het licht,
niks kan me raken.
Heb niemand nodig
om me los te maken.…
Cancer
netgedicht
3.4 met 16 stemmen
1.380 Gebonden als zij waren
Doorstond hun liefde vele gevaren
Grenzeloos vechten nooit opgeven
Trotseerden zij de roerige jaren
Maar dan die ene ziekelijke storm
Welke voortwoekerde in al zijn facetten
Rukten hen onomkeerbaar uiteen
Zijn reis ten einde liet hij haar alleen
© schrijver Ivan Grud…
rimpeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 heeft gedwaald in het verhaal
alsof het niet haarzelf betrof
zij een reflectie was
meed spiegels water glas
een tweelingziel
de vaste vorm verloochent zij
soms gaat ze naar de waterkant
beroert het water niet
en ziet haar helder staan
maar een kleine rimpeling
laat haar weer gaan
de epiloog die schrijft zij niet
het wordt een open einde…
Een lied
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.695 Je zingt een lied
beangstigend, triestig
je zingt het alleen maar
omdat je niet meer weet
hoe je verder moet
omdat je niet meer weet
wat je nu nog doen moet
maar ooit
in de verre toekomst
komt er licht
aan het einde van de tunnel
en dan zie je in het zicht
hoe je langzaam weer gelukkig wordt
hoe je langzaamaan weer
begint te lachen
maar…
Klaar
gedicht
3.2 met 12 stemmen
5.808 toen de wolken waren opgetrokken
het gebonk van bouwen enkel nog
vaag naklonk aan het einde
van de toegestroomde mensenschaar
werd het zichtbaar - hemelhoog
het is een boom, riep er een,
en inderdaad, het was een boom,
het is een huis, vond een ander,
en ook dat was waar
het was zelfs zonneklaar
dat het een winkel was,
een reiskantoor…
En ik neem je mee.
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.287 Langs groene velden
en kleurige weiden
Over smalle wegen, langs dreven,
weilanden en bossen
over dijken en langs meren,
voorbij het oude stoomgemaal
In de verte kun je
er de paardestallen zien staan
Enkel vreedzame natuur,
van hier en van over de grens,
een gevarieerde route zonder einde
En ik neem je mee.…
MENS DURF TE LEVEN
hartenkreet
2.5 met 8 stemmen
1.127 voel je warmte
voel je kou
voel je lijf
voel je haat
voel je pijn
voel je aftakeling
voel je einde
dan ook
voel je begin
voel je zin
voel je leven
voel je liefde
voel je doelen
voel je gloeien
voel je voelen
MENS GESTOPT MET ROKEN…
Je opstandig lichaam
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
573 terwijl de spiegel zei
dit is het einde
keek jij terzijde
wilde leven
met de mensen mee
je ogen huilden nee
hoe je ook probeerde
je opstandig lichaam
kon de pijnen niet negeren
het strijden moe
heb jij wat over was
eens goed bekeken
wist toen in overgaaf
jouw ziel kon in
dit lijf niet verder leven…
het moet wel lukken
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
688 in de sporen van het leven
worden die woorden bewaard
die onthullen
in plaats van verbergen
losmaken wat knelt
zó had ik de vrijheid
willen beminnen
benoemen het moment van de liefde
dat uiteindelijk telt
het gaat wel lukken
aan het eind
heb ik mijzelf verteld
geïnspireerd door de reactie van Kerima Ellouise
over het meelopen…
Oversteek
hartenkreet
4.5 met 34 stemmen
1.797 brul vanuit je slappe vel
nog één keer over tafel
maak een eind aan deze hel
en eet je laatste wafel
geef mij het geheime teken
voor het strijken van de mast
laat ons samen oversteken
onder lakens van damast.…
dwalend hart/ontheemd
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
629 Dwalend is mijn hart
ik wil de verlatenheid
begraven in grotten
om op zoek te gaan
naar vaste gronden
om weer te leren leven
en lief te hebben
zo dat mijn dwaaltocht
ten einde is.…
Licht
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
620 Licht dat ons verzoent met einde,
met oponthoud en pijn,
dat vrede brengt en toebehoren,
licht dat er zal zijn.…
die niet
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
725 vertel mij van de smaak van bramen
of blauwe bessen, trots
van zelf geplukt
verhaal mij van de eerste keer
het kinderlijk ervaren
van een plotseling volwassen kus
herinner mij aan zout van tranen
het intense zoet
van liefde
als van goede wijn
maar spreek mij morgen niet
over een bitter einde
of zuur verlies
noem mij die smaken niet…
De oude dame
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
607 De oude dame draait zich
Om haar wankelende as
Ze schud het stof van jaren
Van haar tot op de draad versleten jas
Haar huid geplooid
Haar botten kraken
Het eind nabij?
De laatste pil zal bitter smaken
Haar zuster even oud als zij
Zal uit het zicht verdwijnen
In de nieuwe tijd
Zullen er andere lichten schijnen…
IN ROERLOZE HOUDING 2009
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
585 In roerloze houding
lig ik daar
tussen in
het raast
over me heen
al sneller
mijn hart
harder en gladder
slaat het ritme
van
een oud instrument
verworden
tot
een stoffig ding
hang ik
scheef
in mijn hengels
waarlijke wreedheid
ik keer en keer
op mijn stengels
zag ik
daar het eind´
keer op keer
ik keerde niet weer…
Grote Beer (Dodger +13-07-11)
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.336 De last van het ouder worden
Een klein facet
Dat hoort bij het leven
Zoals de dood, het einde
Vaststaat als gegeven
Het maakt de cirkel rond
Zo logisch als je het objectief beziet
Toch voelt het anders
Begrijp ik niet
Is het normaal of ongezond
Zoveel onmacht, boosheid, pijn
En vreselijk veel verdriet
Bij het verlies van slechts een hond…
Herfst.
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
667 Er is een einde
aan de zomer gekomen.
De verdroogde blaad'ren
ritselen aan de bomen.
Ze vertellen hun verhaal,
hoe ze van de
zomer hebben genoten.
Hoe de regen over
hen heen is gegoten.
En van de warmte
van de zon die
heeft geschenen.
Maar de zomer
die ging henen...
En de koude nachten,
staan hun nu te wachten.…
Mijn liefde voor jou
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
3.145 Mijn liefde voor jou
reikt tot de diepste oceaan
Mijn liefde voor jou
gaat verder dan de maan
Mijn liefde voor jou
gaat sneller dan het licht
Mijn liefde voor jou
overtreft het mooiste gedicht
Mijn liefde voor jou
kent geen enkel eind
Mijn liefde voor jou blijft
zolang de zon nog schijnt…
Morgan
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
552 Orka Morgan is aan het eind van de middag na een rustige reis en zonder stress op het Canarische eiland Tenerife aangekomen.…