3310 resultaten.
Leer stil zijn en leer niets doen en leer wachten
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.150 Niet 't wachten der praatgragen zij het onze,
die, sprekend aldoor over wat zal zijn,
intussen inslurpen als grage sponzen,
met lijf en ziel de hete levenswijn,
maar 't dadenrijke wachten van wie maken
wachtend, zichzelve èn het levensveld
anders, wie niet uitstellen het ontwaken
tot een bazuinroep door de heuvlen zwelt.…
Moed
poëzie
5.0 met 1 stemmen
8.827 Hoe laaft mijn lijf, o eeuwig onbewuste,
zich aan de wind, die van uw kruinen daalt,
en vallend lover lispelt en herhaalt,
dat eenmaal rusten mag, die nooit mocht rusten.
Want achter al mijn kwijnen en mijn klagen
trilt in mijn hart nu hoog, dan somber diep,
maar steeds, - een toon van nimmermeer versagen!…
rode baret
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
576 mond,hartstochtelijk
gevormd om grenzeloos te kussen
ellipsen en half geschreven cirkels
blijven ronddraaien in mijn hoofd
dat koele strakke omkijken verwart
het werkelijke met fraaie fantasieën
weg ben ik van haar, ver weg
dichterbij kan ik niet komen
ik zoek haar hand, haar haar,
haar klaproos in het graan
zij beweegt haar slanke lijf…
Leer stil zijn en leer niets doen en leer wachten:
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.738 Niet 't wachten der praatgragen zij het onze,
die, sprekend aldoor over wat zal zijn,
intussen inslurpen als grage sponzen,
met lijf en ziel de hete levenswijn,
maar 't dadenrijke wachten van wie maken
wachtend, zichzelven èn het levensveld
anders, wie niet uitstellen het ontwaken
tot een bazuinroep door de heuvlen zwelt.…
versteend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
545 onbewogen zodat je,
hoe klein ook, groter lijkt dan de
wereld om je heen, nou moeten we
het niet spannender maken dan het is
maar ik had niet eerder stilgestaan bij
jouw stilleven en, het klinkt tegenstrijdig,
misschien heeft het er mee te maken
dat jullie met zovelen zijn waardoor je
soms lijkt op te gaan in de massa
met je afgeronde lijf…
achteravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 het is te laat voor november
alle toeschouwers zijn vertrokken
de eerste gasten verschijnen al aan de bar
maken grappen over anderen
waarmee zij zichzelf ontzien, niemand
vergeet te drinken, er staat een
buitenwacht voor de deur, het is een
vreemdeling zeker, een rillend lijf
een klepperend kunstgebit, de muziek
is bijna geruisloos…
Odysseus bij Calypso
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
557 Je stem, je lach, je flux de bouche
galmden na en klonken door,
gonsden aldoor in mijn oor,
stromend als een warme douche
en in mijn lijf een tinteling
die daags erna nog dieper ging
mijn haar, waar zoete geur in hing
van jouw parfum, betovering
door jou bezeten, in jouw macht
ben ik bedwelmd door jouw demonen,
nevelwaas beneemt mij kracht…
twee pennen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
458 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem 't bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en straks je verleden…
Gescheurde netten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
528 waar ik jarenlang
lichtvoetig door
het leven danste
schots ik nu scheef
op grote platen
die gelaten weten
wat nog aarde heet
oncontroleerbaar
krijg ik tegengas
dat bij iedere stap
de voortgang tart van
natuurkundige wetten
in mijn perspectief
van gescheurde netten
de woeker zit weer
in mijn lijf en vreet
verbanden zonder tanden…
creatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 scrollende belangstelling
langs schermen vol sculpturen gleed
haar creatie deed de rest, want
ik zag innigheid en leed
een zorgenvol verschijnen door
het kwijnen in tekort
dit moederbeeld, dat groots
mijn liefste ogen trekt
het aanhankelijke kind, behoeftig
aan een lege borst, die nog slechts
verbeelding lekt
de honger in haar grote lijf…
Entropische eindigheid
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
576 het doek
breed opgezet en
stevig ingekleurd alsof
de materialen nooit
op zouden kunnen raken
met joyeuze gebaren
en veel spektakel was
leven vorm gegeven
het zorgeloze bleek ons
gegund tot het omslagpunt
toen openbaarden feiten
het diepe moeras waarvan
gas de grootste leugen was
het bestaan een begaan
met redden van het vege lijf…
Bengaals Vuur
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
750 Zinnen oplaaiend door minnende zon
Lijf en leden geprikkeld, totaal ontwaakt
Het hart dansend van puur jolijt
Zin te zwemmen, fietsen, springen en sjansen
Ik tel mijn zegeningen
Dorstig ziltig en gulzig tot aan de einder
Intens warm geluk koesterend en strelend
Song Despacito zindert in cadans door het ijle hoofd
Een schattige sms van zoonlief…
Afscheid
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
717 Je zit in elke vezel van mijn lijf
En ik weet niet hoe ik je weg moet krijgen
Hoe laat men mooie blauwe vlinders zwijgen
Waar laat men grote tranenkralen rijgen
Tot kettingen een metertje of vijf
Mijn dromen stop ik ver onder de grond
De tijd is daar elkaar nu los te laten
Om te voorkomen dat wij ons gaan haten
Dat valt niet recht en…
De laatste haring?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
442 Geef mij de schubben van het
gulden vlies, deken van visionairs,
meer meetbaar dan voorheen,
vooruit te lopen in de schreden
van kwetsbaarheid, omgord ik het
zwaard van woorden als botte
bijl, als ik het vege lijf wil redden
altijd in eigen vooroordeel?…
Laatste generatie
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
504 warmen al
tientallen jaren op
geen bestuurder
die dat snapt en stopt
stikstof co2 en ook pfas
doen al eeuwen mee in het
naderen van hun dodelijk punt
er is ons geen uitweg gegund
dwazen zijn al onder ons
schreeuwen om het hardst
de massa wordt recalcitrant
loopt in chaos uit de hand
handhaven is verworden tot
een strijd om het vege lijf…
een verhaal van alle tijden (3)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
463 een verhaal van alle tijden (3)
fatum duldt geen
uitstel zelfs niet
voor onsterfelijken
Zeus ketent de held
aan een rots de
adelaar kijkt hoog
in de bergen uit
naar de avond
elke nacht vliegt
de koning onder
de vogels naar
zijn hulpeloze prooi
en elke keer eet
hij de lever uit
Prometheus
geschonden lijf
wat nu als Zeus…
De aardbol
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
556 Op deze globe, heel lang gelee
waren adam en eva slechts met twee
ze hadden niemand behalve elkaar
en opeens was die enge slang daar
Hij bewaakte een appel, met zijn lijf
ze konden ‘t niet laten buiten kijf
namen een hap, gedaan was de rust
nog voor ze elkander hadden gekust.…
LIEGBEESTJES
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
499 om bestwil niet
bezwaarlijk niet echt raar
hij moet hem soms wel houden
hij verhult zijn angst achter
ontwapenende onaantastbare
fladderende onschuld
maar het blijf haar benauwen
een leeuw is altijd openlijk bezig
met die eeuwige ‘struggle for life’
denkt o was ik toch maar
liever die snelle haas met veel
minder polonaise aan m’n lijf…
Ik Klimop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Onze huid is een fijne scheiding
om met lijf en leden op te heffen
en als we kussend één adem zijn
zijn we ook nog één geest
geen verschillende gedachten
één hartstocht, niets dat ons scheidt
eens met elkaar en met onszelf
compleet in grenzeloos
Maar waar ruimte is, komt
aanwezigheid, stilletjes sluipen
er gedachten binnen, hand in hand…
Hond te zijn
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
591 Dat hier losse teefjes lopen,
ruik ik met mijn hele lijf.
Ik wil hier blijven.
Ik zie een blauwe hemel nu.
Geluiden hoor ik van veraf.
De toekomst is een horizon.
Is de zee die ik nu kan zien.
Ik moet er echt niet aan denken,
om een denkend mens te zijn.
Vroeger was ik een wijze wolf.…
Goodbye M
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
598 Waarna de Fee diens schimmel
zelf verschoont
En zich vervolgens duizendmaal beloont
In dwangbuisrijm, als boze toverkol
Als ongeborene koos Fee de Zee
In woeste baren, geen die haar wou horen,
Doch Fee werd Kol, en met de toverfeeks
Dreef M alleen in 't rond en leek verloren
Maar in de klanken van het alfabet
Heb ik met M het vege lijf…
Op de fiets
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
509 Aanvaard de gift van lijf en energie
De dunne bandjes houden dapper stand
De zwaarbevraagde spieren staan in brand
Het samenspel van ham en kuit en knie
De rug kromt zich wat ronder op de fiets
Het onderlijf schrijft haast een manifest
Het bovenlijf een schaduw van de rest
De wind, de weg, de ijver, verder niets
De benen lopen vol met heilloos…
Sport
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
767 Aanvaard de gift van lijf en energie
Ja, sporten is de ware eau de vie
Met lange halen ben je sneller thuis
Oh helden en heldinnen! Euforie!
Geconcentreerd met achtergrondgeruis
De focus op de bal en kat en muis
Het komt nu aan op kracht en strategie
Passievelingen: komt uit uw fauteuils!
Verliezen?…
Schaduwmuziek
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 dromerige
wit krullende zee
wind vlaagde
in haar dat
zich speels
met warme
zomer vulde
waar blond als
contrast de
uitdaging streepte
we duinden
door het hoge
helmgras dat
fluwelig deinde
in uitnodiging
om liefde loom
liggend rond
te bazuinen
in het zachte
zomerlicht
fladderden
vlinders streken
elegant neer
het kleurige lijf…
Kom bij ons team!
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
497 wanhopig
Bad tot hemel, land en zee
Z'n zoon was knap maar fabuleerde
Dat hij superhard studeerde
Voerde niets uit als hij leerde
Deed zelfs aan geen toetsen mee
Zijn maîtresse, mijn vriendin
Kwam als Athene met haar raad
Die hem verloste van het kwaad
Ze fantaseerde zijn CV
En is er bij 'Come join our Team'
Een functie op z'n lijf…
Regenboogvriend
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
728 welgevormd, wiegen mee
met de ophitsende muziek
tussen alle pracht en praal
ben je een opvallende schoonheid
ga nu maar helemaal los
na de maandenlange frustraties
omdat je niet goed jezelf kon zijn
je steeds weer naar de kast zocht
laat nu maar zien wat je in huis hebt
aan fraaie frivole dansbewegingen
en interessante lenige lijf…
Braderie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
596 KATER
't Is stomvervelend op de boerderie
Mien heufd wordt licht, mien lijf slap als een doek
Mot moar eens naar 'n andere baan op zoek
Eerst moar 'ns sjansen op de braderie
'ns Kieken of die aap er nog rondhangt
Met Mies, doar hek vandaag ècht noar verlangd...…
Onbetrouwbaar
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
625 de grond die tot nu toe
altijd daar was, waar jij jouw
eerste stapjes zette blijkt van elastiek
gebouwen storten als kaartenhuizen in
rookwolken achtervolgen hen
die het vege lijf proberen te redden
ogen verstopt in kinderhanden
zittend op de puinhopen
van waar eens huizen stonden,
in de straat waar hij opgroeide
niet wetend waar zijn…
monding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 in het huilen van verlangen naar de maan
in de wirwar van de cijfers in tabellen
in de weelde van haar waan
in het rode van de zon die zich op het land legt als wonde op een lijf dat zonder weerga is.…
Wat trijft beklijft
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
410 Nee, want ik verblijf
In een even groot lijf
Van achter naar voor
Zijn het er precies vijf
Verzin eens wat goeds
Ja, origineel waar
Van Koot of Koos Koets
Nee dat klinkt echt niet raar
Maar jij staat nu te kijk
In het pantheonrijk
Van dichters, poëten
En woorddanseressen
C.q. taalleraressen
Ja, die kunnen het weten
...Alhoewel ik…