5860 resultaten.
Parcours
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.391 in het glansrijke daglicht
laat jij de dag in plooien glijden
in gedachten verken jij de dag
giet het naar jouw vormbeeld
emoties spelen hierbij een rol
in tal van voelbare golflengtes
langzaam krijg jij ideeën
in unieke herkenbare beelden
dan verschijnt er in jouw ogen
een prachtig glooiend parcours…
Borrelnoten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
766 Terwijl toeter en drankorgel spelen
zingt Remi een fado in droevig mineur
en de anderen spoelen de kelen.
Ene Mimi neemt sisi maar wel met een tic.
'Lalala' lalt ze tussen de slokken.
Nu pakt ze d'r sleutels. Terug in d'r blik
zit ze toonladderzat met de brokken.…
het wordt een drukke dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.043 nog vlug dit gedicht
te veel beelden spelen
in mijn hoofd, kleuren
en morgen kan ik dood zijn
momenten scharrel ik
tot herinneringen
mensen klamp ik vast op straat,
alles heb ik lief vandaag,
morgen kan ik dood zijn
ik wil onvergetelijk worden,
gemist worden
de korte nacht zal vol en blauw zijn,
morgen kan ik dood zijn
geen tijd voor…
dagje Efteling
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
1.255 wij waren er kind aan huis toen
Anton Pieck in ons dorp ooit
een sprookjeswereld schiep
waar schoentjes dansen konden
reusachtige paddenstoelen ons
met speelse deuntjes verbaasden
die pure verwondering voel ik
nog steeds als ik ‘t kasteel van
Doornroosje betreed
waar ik m’n kindertijd verslond
het jochie van toen pardoes
weer…
Etstoel Anloo
netgedicht
2.1 met 44 stemmen
4.067 komt vrienden naar de Etstoel
beleef er oude tijden
draailier en vedel spelen
men danst er op de brink
drost en etten vellen vonnis
het volk kijkt ademloos
de dief wordt straks verhangen
ginds op de Galgenberg
de buurvrouw blijkt een heks
na het wegen op de Waag
loapieswater heelt een ieder
Magnusbitter spoelt de keel…
Winter
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
620 de mist maakt mijn woning
slechts de stilte komt door de muur
watervogels spelen in de tuin
kaneelriet staat in het ijs van de vloer
vissen zijn schichtig onder glas
grijze vlekken op het zand
nu nog stille witheid en zwijgen
straks een vol strand met welvaart
open vensters en deuren
waardoor de onrust naar binnen tocht…
Aan het klavier
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.051 Dan spelen
haar vingers vuur, en met een suizeling
van tonen wordt het vertrek gevuld -
Zo kan haar lichaam bezig zijn, nog jong
met wiegende borsten.…
zomaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.115 is liefde dan altijd
aan voorwaarden gebonden
je leert al jong
de regels van het spel
men vindt je lief
als je gehoorzaamt
je taak vervult
een ander helpt
later zijn er
die op je rekenen
voor wie je zorgt
je nodig bent
anderen
die je bevelen
gebruiken
afhankelijk maken
het blijft verbazen
is er geeneen
die van mij houdt
gewoon…
paarswitte lelies
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
770 waar een bed van lelies
meren kleurt
paarswitte tinten
deinen op het water
zien wij het dansen der meeuwen
hun luchtballet
een spel van schaduw
in de ondergaande zon
langzaam verdwijnen
in het avondrood
waar de schemering gevallen
kleuren dooft
en rimpels op het water
oeverloos breken
paarswitte lelies
zachtjes sluiten…
vurige waanzin
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.332 ik probeer
de vlammetjes te pakken
ze lekken aan mijn hand
branden in mijn huid
tot waterige vlekken
het vuur gaat er niet uit
de hitte heeft me beet
zet tanden in mijn botten
vlees wordt veel te heet
het is een schande
kijk nu mijn verbrande handen
vlammen spelen om me heen
ze vinden me heel aardig
loeien door elkaar…
stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.004 de mist maakt mijn woning
slechts de stilte komt door de muur
watervogels spelen in de tuin
kaneelriet staat in het ijs van de vloer
vissen zijn schichtig onder glas
grijze vlekken op het zand
nu nog stille witheid en zwijgen
straks een vol strand met welvaart
open vensters en deuren
waardoor de onrust naar binnen tocht…
Volubel
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
907 mijn gedicht bouw ik vol
met gevlagde woorden
volubel scheren ze over het papier
herkauwend een mondvol
lichtzinnige woorden
in purperen lichtgroen
knipoogjes werpend
en kleverig grijnzend
verheffend in de geneugten
van de literaire wereld
toffe liefkozende zinnen
op de drempel van het onbekende
in al mijn nietigheid
en zwart-wit spel…
stil verbond
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.967 hij riep ze nooit
maar wist vrijwel zeker
dat onkruid wieden
het signaal was
gewoon zijn strohoed op
hurken boven de serrebak
woordeloos werken
en ze kwamen
altijd
kleine schoffeltjes
helpende handjes
de woordjes
speels door elkaar
in tuinderslatijn
het gaf niet
dat veldsla onkruid was
of de tomaten groen bleven
ze smaakten…
de appelsmaak vervliegt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
622 ik heb alles
uitgedaan
en weggesmeten
kaal ben ik
mezelf gebleven
heb me toen
aan jou gegeven
Eva zonder slang
je bent
mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs
verdwenen is
je handen weer
met kleuren spelen
en in je mond de
appelsmaak vervliegt
ik zal je
sterren tonen
zon en maan
afromen en je
vele…
in kleurengeurend wiegen
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
810 je daagt me uit
in kleurengeurend wiegen
wacht in zachte zomerwind
tot ik je streel en speel
met jou mijn voorjaarskind
ze stonden weer apart
je bloemen bloeiden
in ontluiken de knoppen groen
gevat zij openen in zijdezacht
hun rode hart naar buiten
nog lentefluitend
vliegen vogels in het blauw
de kou is uit hun vlucht en…
polijstte ze meegaand
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
660 ik zocht de lijnen
in het steen en
modelleerde kop en romp
de schouders rond
en zwierig speels
de armen en je handen
het bekken
stond wellustig
op de benen
die eindeloos
vervoetten in een
reeks van kleine tenen
maar je hart
was tegendraads verpakt
in ferme borsten
ik polijstte ze meegaand
maar mocht alleen naar…
Het regent vleugels
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
733 je handen
spelen een schaduw
boven duinen
en ik zie slechts
woorden boven wolken
zacht en dichtbij
laat de wind ze liggen
in dat ene uur van stilte
wanneer je zand strooit
over dode vissen en de maan
doorheen de avondbranding
hoe koud de nacht is
in mijn buik
een mond in overvloed
maar ik hoor vogels wenen…
Vriendinnen
hartenkreet
3.2 met 44 stemmen
7.270 Vroeger konden we
nog met de poppen spelen.
Vroeger konden we ook alles
met elkaar delen.
Net als nu,
dat zie je meteen.
Echte vriendschap,
Wij laten elkaar nooit alleen.
We zijn al zo lang vriendinnen.
Tien jaar,
maar ik zou zo weer
opnieuw willen beginnen,
omdat die tijden met jou zo mooi waren.…
suites voor Annemieke LV -de val-
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
587 ogen ten hemel
wakker worden op de grond
pijnlijk achterhoofd
het hoge noorden
langs de lange weg erheen
steeds weer wat nieuws
recessie -
een mooi lang woord voor eb
en de strandjutters
olympische spelen
beklimming tibet-china
beslist op kanon
doen maar niet praten
over de rode loper
staatsbezoek struikelt…
Anatomisch museum Leiden
gedicht
2.5 met 40 stemmen
13.671 Gehurkt, hun oren dubbel
tegen het glas, spelen ze
wie het langste onderblijft
in de Nantische brandewijn.
Die steken om het hart!
Geen moeder rijgt zo'n naad.
Ondergedoken in hun jeugd
dromen ze over knikkers lucht.
Een nauwelijks zichtbare lijn
verbindt hen met de stop.…
scheiden
hartenkreet
2.2 met 77 stemmen
6.346 Razend roepen vaders om gerechtigheid
zij raken hun kinderen kwijt
lijden daaronder
dat wordt gewoon gevonden
Onthutsende taferelen spelen zich af
van vader tot zwerver, je recht ontstolen
door het systeem gericht op de vrouw
verpakt in het kind
alsof de vader zijn kind niet bemint
uit huis gezet
niemand gevoelig voor de pijn
om niet meer…
Onwetend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
554 In onwetend tasten en handelen
trager nog dan immer voorheen
probeert hij wegen te bewandelen
en stoot zich aan dezelfde steen
alleen het spel der ingewanden
verteert het leven vol van pijn
heeft hij in zijn lege handen
een zoete drang tot zuinig zijn
éénmaal nakend door de nacht
eenzaam in zijn zaligheid
omdat er niemand op hem wacht…
Strak omspannen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
491 "alles is liefde"
je omspant de heuvels
en de grot
met zacht blauw
als van satijn
dartel dansen benen
dragen voeten
zand tussen
de tenen
heldere ogen
stralen liefde
warme handen
vingers spelen
lippen strelen
voelen elk zuchtje
van de wind
als een tedere fluister
luister, luister luister…
In tijd verdwaald
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
923 Ingehaald door het verleden
verdwaald in het heden
leeft zij van dag tot dag
zonder te weten welke
Dingen die voorbij zijn
mensen die weer jong zijn
soms allang dood zijn
spelen rollen in haar tijd
Soms is er even licht
voor een trouwe bezoeker
maar al snel glijdt ze terug
in haar eigen echte wereld
ver weg voor iedereen…
Ons lied
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 iedere noot die ik neerpen
draag ik op aan jou
samen met de woorden
componeer ik een lied
iedere noot die ik spelen zal
zal echoën in onze wereld
waar jij ook bent of gaat
de muziek zal je vinden
ik draag dit liefdeslied op
aan diegene waarvan ik hou
ook na het scheiden in de dood
zullen de tonen blijven zweven
het blijft Ons Lied…
Akoestiek
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
711 Nu dat jouw mond,
mijn innerlijke rust zoent
en gitaarmuziek
rond jouw boezem klinkt
speel ik stilte
aan oevers van jouw verleden
in de diepe kelders van jouw geweten
slenter ik door al lang vergeten steden
met een zwijgend hart onder mijn leden
nu dat jouw ziel,
mijn nachten waakzaam houdt
is de stilte heel verdraagzaam…
Witte winterstilte
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.020 Wakker worden in een wereld
die plots alle kleur verloren heeft
waar alles geruisloos en anders is
door een zachte deken van sneeuw
en aan tak en stengel witte wimpers geeft
waarop met speelse schittering
in glinsterende schoonheid
een winters zonnetje schijnt
dat voelt als een geluksmoment
dat in winterse stilte gedijdt
en zo kan bekoren…
Kom je morgen terug
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
643 je lach is
kinderlijk onbevangen
als ik je zuurtjes geef
je handen spelen
met het zakje dat
stiekem aan je vingers kleeft
woorden zijn
verdwaalde wolken in
een altijd blauwe lucht
jouw zon schijnt
zonder zorgen want
jij hebt tijd in alle rust
toch schrik je als ik ga
na een kus vragen je ogen
kom je morgen weer terug…
Een tikje masculien
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
486 heb je de hand gedrukt
voelde warmte en geluk
van mensenliefde
een tikje masculien misschien
de speelse ondeugd in je ogen
heb ik zonder onderscheid genoten
jij raakt alle snaren
in aantrekkelijk zijn zonder
te lopen op de vrouwelijke lijn
herken mezelf in jou
zie alle vlinders vliegen aan man
en vrouw geef jij je mensenliefde…
Beminde mij zo innig
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 als een luipaard
zo wellustig
krabde je de oude
wond weer open
striemde rug
met lange halen
liet in je wulpse spel
mijn bloed weglopen
het ging je niet te snel
je dorst was buitenzinnig
je beminde mij zo innig
en wat tikkeltjes te fel
hebben toch het eindpunt
nog gevonden dropen toen
gebroken af alleen je staart
zwiept nog heel…