9787 resultaten.
diepe trage vleugelslag
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
314 het is de zware vlucht van de zeegier
die diepe trage vleugelslag
hij weet dat de zee groot is
groter dan het leven
onverschrokken schreeuwt hij de wereld
van lichtgeraakte goden toe
zeegeraas smoort zijn zachte
sissende geluid
als in een meditatieve bespiegeling
hangt hij soms stil in de lucht
hij weet dat de zee groot is
groter…
Muziek om mee naar huis te nemen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
172 Met een mond vol schuim
spuugt de zee
haar gramschap uit
op het mulle
witte strand
zuigt de
parelmoeren schelpen mee
in haar
woont
de muziek van
wind en golven
het ruisen
van de zee
waar naar je hebt
geluisterd
geleerd hebt te verstaan
De muziek die je mee
naar huis wilt nemen
ligt zomaar voor het oprapen…
Ik graveer jouw naam
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.796 Rozen van vertrouwen
heb jij prachtig geschikt
je hebt steentjes van geluk
zacht op mijn ziel gemikt
Met de windvlaag van geduld
liet je mijn angst wegwaaien
het maakte plaats voor rust
om liefde in mijn hart te zaaien
Met de pen van liefde
graveer ik jouw naam
in de roos van mijn hart
heel precies en bekwaam…
B e d t ij d
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
793 het dageind kust mij in
haar roze abrikozenvel
slaapwel
geluiden trekken hun
geruite pyjama aan
gedaan
met twinkeleren, culmineren
toten trekken
gekken
een vogel schrijft een
laatste letter in de lucht
vlucht
en geuren dampen dauw
over 't avondgras
slaapgas
een rijmsnoer trekt
de dichter toe
moe.…
stek
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
738 dikwijls kom ik
door dit kleine dal
eigenlijk een plek
van niemendal
er loopt alleen
een ruige beek
de wind komt
hier vaak schuilen
hier bloeit de vlier
en wilde rozen
ik haak dan even
af en luister naar
het rijzig gras
hoe kan een merel
ooit die gave stek
met rozebottels
voor een tuin inruilen…
Te lieflijk
netgedicht
3.8 met 64 stemmen
4.047 Het zou verbazen dat ze veinst
ze kijkt de camera in, verwacht
wellicht applaus of
aanmoedigingskreten
van een dolgedraaid publiek
dat allang niet meer weet
of zij de dame was
die in verband werd gebracht
met een timmerman, van wie
Tim Hardin zong, door de Four Tops
van de nodige soul voorzien
ontastbaar als bedauwde rozen
te zacht om…
Doornroosje
gedicht
2.2 met 138 stemmen
33.485 Rondom mij woekerden de
rozen toen hij kwam sloegen
ze als donkere sprookjes in
mijn gevouwen handen dicht
ik was gelukkig maar zonder
schaamte bracht hij het
lichaam waarin ik droomde
als een diefstal aan het licht
zijn schanddaad werd ontdekt
en hij moest vluchten:
buiten blafte een hond
ik deed of ik sliep nog
even streelden zijn…
Suites voor Annemieke XXXIII
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
528 weer witte tulpen
en sneeuwballen bloeien spontaan
uit een vorig jaar
de forsytia
mijn urine geurend
daagt haar hier terug
een delicate wolk
roze als mijn huid eens was
hangt boven de tuin
deze oproep wordt
mede mogelijk gemaakt
door bier en wijn
geraakt door bliksem
mist de vuurtoren geen flits
van zijn rondgang -…
Blauw in witte wolkenogen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
666 breide met
vleugjes wind het blauw
in witte wolkenogen
haakte een horizon
in roze rood de
lijnen zacht gebogen
punnikte de
staarten van buien
die hun regen laten
kantte af in
donker uitgevoerd
zigzagde de lange nacht
met alle draden die ik
over had is de zon begroet
voor weer een nieuwe dag…
Ontastbare nacht
netgedicht
4.6 met 14 stemmen
738 ontspoorde letters
als het bloed niet sterven wil
doorheen al mijn zinnen
want onbespreekbaar
wacht ik op vleugels en
armen vol rood gestold licht
omring me niet
met dichtbije nachten
die het sterven verbergen
in het opwaaiend stof
want in het schreien
en voorbij gaan
vallen de letters
in mijn handen
uiteen
strooi maar rozen…
vaalrood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
984 zondagochtend
eind september
om het kasteel
nog dieprood
zie ik de rozen
stilaan afwaarts gaan
zij geuren steeds
meer aangeschoten
met of zonder naam
geraniums blozen
onvermoeibaar
lila en vaalrood
snedig op de vijver
hoor ik het gesurf
van wilde eenden
halfvermolmd schier
spant stokoud
een houten brug
haar rug…
In het rozenboogje
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
726 Glanzende parels
aan dauwketting
tussen de rozen
De kruisspin weeft
haar zijden boog
nog vroeg de dag
spiedt zij de
lichte vleugelslag
van elk insect
zij lokt haar prooi
in het zijden web
trekt met haar poot
`t insect in nood
zij slaat haar slag
Ochtendlicht breekt
in het dauwkristal
in kleurenprisma
spiegelt zich het al…
juweeltje
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.258 rozenblaadjes strooit ze
almaar in het rond
kijk ze sierlijk dwarrelen
zich neervleiend op de grond
dan gaat ze rustig zitten
er voorzichtig tussenin
'n glimlach rond haar lippen
waant ze zich koningin
zwart gelakte schoentjes
glimmen in de zon
haar gelaat gelijk 'n roosje
zijdezacht haar roze japon…
Tweede leven.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
2.002 Geboren als roze of lichtblauw
mama houdt zoveel van jou
oma pampert ietsje terug in tijd
ze is weer moeder's kleine meid
dank u Altzheimer voor de tweede jeugd
is dit geen dubbele levensvreugd
kinderlijk blij zingt nu het grootje
hoe zachtkens verglijdt mijn bootje..…
dankjulliewel!
netgedicht
3.9 met 50 stemmen
8.272 er zat een merel
op een tak van een boom
en ik wenste dat hij de duizend stemmen
in woorden en aan het dichtersglas
naar mij zou kunnen brengen
zodat ik de bloemen kon horen
in iedere letterademhaling
en in iedere stap naar
een open deur
-het plukken van rozen
en witte zwanen-
en op dat moment
verdween de boom en de merel
in…
Naschok
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
587 Droge tranen schrijven nullen
op een gapend massagraf
kon mijn giro maar verhullen
dat ik veel te weinig gaf
Laat mijn bloed toch sneller stromen
bij het zien van grote rampen
nachtmerries zijn roze dromen
onder televisielampen
Schuif mij op de schaal van Richter
door naar menselijke actie
maak mijn eigen lijden lichter
als hulpverlener…
Onbeantwoord
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
591 Haar kus verliet de rode lippen
hoopvol meegevoerd in de wind
zoekend naar een innige liefde
om in tederheid te worden bemind
Maar die dwalende kus bleef zoekende
verdroogde lippen vielen verhard uiteen
zij ontving nooit de liefdevolle rode rozen
slechts een roos gebeiteld in haar steen
Zij had en gaf veel liefde…
De dromensmokkelaar
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.032 koning in rede
wekker van vervoering
was het liefde
toen je sprak van gedeelde tronen
verraderlijk vulde je
de container van een geweer met rozen
en kocht
je argeloze onderdanen om
heersen is je land en lichaam
het leger je begeerte
proeven je tweede huid
neen, voor mij geen heer
geen wapens meer
en ik bid
dat ik nooit…
De kerk
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
694 houdt Uw kinderen bij de hand
houdt ze in het oog en in het zicht
want de nietsontziende kapelaan
zegt, ik zie het kind wel staan,
maar niet die roze nicht.
PS In de St. Jan krijgen anders gezindten
niet de hostie uitgereikt.…
meisje
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
433 er kwam een meisje mee
ze was lief
ze had in goud gesponnen haren
waar haar tanden parels leken klonk
een roze lach
zomaar op een dag verscheen ze
haar gestalte aan de hand van trots
warmte en een beker thee
namen plaats op kleine tafels
haar blik blonk in rots
vaste ogen…
Lied voor onderweg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
741 Klaprozen, laprozen,
rozen, prozen, proza..
roza, roza, bloemen, za, za.
Foto: Jolie Hakkert…
Aan de Donge
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Muziekloos,
want hoe te zingen
van de liefde
en de vader van de tijd
als met de haast
en in het gedrang
bij de doldwaze dagen
het rood van de rozen
verdwenen is?
Gras als hoogpolig tapijt
kriebelend aan blote voeten.
Naakt en sprakeloos;
tong aan het gehemelte geplakt.
Zichzelf op de rotsen gesmeten.…
levenspad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
958 Al ging mijn leven niet altijd over rozen,
ik heb voor mij het juiste pad gekozen.
De keuzes die ik maakte waren niet altijd even slim
maar ik zag dat gelukkig zelf snel in.
Nu geniet ik weer van het leven
en heb nog zoveel meer te geven.
Met lieve vrienden en mijn man om me heen
ben ik nooit meer alleen.…
Zonsondergang
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
669 Laagstaande zon bespeelt
het kleurende lover
die het laat glanzen met
haar diffuse gouden licht
Nog even, dan gaat ze onder
en trekken grijze wolken
het blauw van de hemel dicht
haar stralen nog nagloeiend
in roze en oranje tint
Een schouwspel dat nooit verveelt
als de dag zich met de nacht verbindt
Zonsondergang
het blijft bijzonder…
Wisselend weer
gedicht
3.2 met 9 stemmen
6.434 Verleidelijk
fladderen rozen uit hun mond
blaadjes rondstrooiend die zoveel
verbergen en zoveel beloven.
Ze planten een hele tuin in de
grijnzende bek van de draak
die ze vandaag zo
meesterlijk overwonnen -
of hoor ik in de verte al
het veelkoppige gemorrel
van andere demonen?
Het is al begonnen, juist.…
De fluwelen bloem
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
522 het boeket rozen
heb ik gekozen
bied ze u nu aan
slanke vingers gaan
behoedzaam langs de stelen
kunnen vaak geen dorens velen
een ander ziet
het drupje ochtenddauw
op de fluwelen bloem
en smelt
voor schoonheid
van dit intieme samenzijn
maar ieder heeft
een eigen vorm en kleur in beeld
de goede dichter biedt oneindig veel…
Brug
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
512 Als de brug weer dicht is
Komt de stroom
van de andere kant
( die altijd eerder aan de beurt is)
op gang
3 scooters met
6 joelende meiden
voor en achterop
en
12 van de mooiste roze zomerbenen
in de julizon
aan deze kant
in een optrekkende auto
een jongen van toen
die zich een moment
onopgemerkt koestert
in hun oplaaiende weelde
voorrrrrbij…
Nog onbeschut
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
502 zie ze staan
onder de boom
nog onbeschut
onze lentedroom
het hoge blauw
strakt ijzig koud
maar roze ochtendlicht
kust al warm je gezicht
je lach ontwaakt
op het moment
dat ik vol liefde
jouw lippen raak
eindelijk voorjaar
in eerste kleur
en nieuwe geur
na de lange wintertijd…
Verboden te voederen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
546 mijn oom had een hele dikke boom
twee schommels
een erf vol kuilen en kakelende kippen
witte en bruine
maar ’t mooist waren zijn varkens
pasgewassen zeugen, biggetjes roze
die knorrend een stuk zeep verslonden
oom had niet alleen een hele dikke boom
maar ook hele grote handen…
Geen ster...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 In het park geen rode rozen,
alleen dode gele.
En in vele ogen tranen zichtbaar
of verborgen in een tijd van wanhoop
en zorgen.…