6722 resultaten.
het laatste licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 haar porseleinen gelaat
het onaangeroerde glas
de ziel klopt aan bij
het sterke hart dat
zich niet gewonnen geeft
in het uur van de wolf
dwaalt mijn hoofd af
naar de waan en de werkelijkheid
tot ze vervagen tot een
dikke grijze brij
in de ochtendschemering
verbergt zich de duisternis
teder strijkt het laatste licht
langs haar gezicht…
Liefdeslied
netgedicht
1.2 met 24 stemmen
612 Alleen jou ken ik nog,
jouw gezicht, jouw ogen,
jouw naam zijn in mijn
ziel gekrast -
Kom naar me toe,
kus me en vertel me
de naam van dit mensenkind
dat je ooit hebt liefgehad.…
lentedag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 als mijn handen diep
de grond in gaan, de stenen
raken, die door jaren heen hun
weg omlaag hebben gezocht
het beeld verdringend dat jij daar
verborgen onder aarde ligt
maar vastgeklampt aan het gezicht
dat uit jouw glazen beeld
naar mij gericht- een glimlach geeft
daar leeft jouw liefde
in de grond mijn pijn
het bloed dat uit mijn…
Vluchtelingen niet herdacht! voor R.V. te A.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
543 Hij rende niet weg
maar werd wel getroffen
en viel over de meningen
van 18 miljoen Nederlanders
Zijn oproep zegt van alles
maar vanaf het beeldscherm
kijkt een bedrukt en verschrikt gezicht
te vroeg nog?…
Energieveld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
580 geronk van motoren
ontsieren de stilte
verjagen de vogels
van hun territorium
verbroken tederheid
de nacht is een boze
droom dat zonder
schroom de aura
binnen wil dringen
een grommende hond
ik zing met de vogels
vanuit het tranendal
tot de morgenstond
met het licht op mijn
gezicht en de zoete
adem van het gedicht
voel ik de warme wind…
Leef met de lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 De lach op haar gezicht
maakt het verplicht
het leven te omarmen
te vullen met oprechte charme
De plicht bevrijdt
Heeft tot inzicht geleid
dat haar lach
beschikt over het enige gezag
dat valt te erkennen
lichaam en geest verwennen
oneindig lang
Wees nooit meer bang
Haar lach zal altijd klinken in je leven
als de zuiverste noten ooit geschreven…
Onbegrensde liefde
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.027 veertje, hij glijdt langs mijn lendenen
en leert mij zijn opwinding kennen
ik ben allang versmoord
voor het eerst laat ik mij volledig gaan
remmingen heb ik niet meer
nooit eerder gedaan
ik wil nog een keer
maar als ik dan in zijn armen lig
voel ik een onbegrensde vrede
ik verlang naar meer
meer liefde grenzenloos
ik zie het in zijn gezicht…
Rond en ovaal
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
465 ik zag de spiegel
waar rond en ovaal
elkaar ontmoetten
op kleine schaal
de glazen deden
zelfs je ogen verbazen
in de vrijheid die
hun varia focus gaf
het montuur
vlinderde licht zonder
te accentueren langs
de lijnen van je gezicht
in het warme licht
van je lach zag ik hoe
deze bril je ogen
een extra uitstraling gaf…
heengaan
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
752 heel regelmatig staar ik naar de hemel,
zie dan al die schapenwolkjes zweven
en plots, zo nu en dan,
zie ik haar gezicht verschijnen.
ze glimlacht en pinkt een traan.
ik roep en zwaai naar haar,
maar een stille wind verdreef...
ons steeds verder uit elkaar!…
Lachte helder licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
363 geweest
pas in
jouw schaduw
ontdekte ik mezelf
begon het
onderscheid met
licht van overleven
dat mij contouren
heeft gegeven
tegen zwart contrast
ik bewoog
maar wist nooit
wat de voorgrond was
jij hebt mijn hand
genomen zijn samen
uit de coulissen gekomen
jij lacht helder licht
zonder een spoortje
schaduw op mijn gezicht…
Stil leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 Dit stille leven
ik kijk er daag'lijks naar
appels, peren uit tuin
bananen om hen te rijpen
gember en citroen
kaarten,
breakfast is served
nog uit hotel
en daartussen een gezicht van klei
van dochter ooit gemaakt
mondhoeken naar beneden
als ze wist
hoe ze tussen die heerlijkheden mocht,
het langst van allen bewaard
zou ze zeker lachen…
Een collage
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
430 heel zacht
legde jij
uit het niets
je vingers
op mijn wang
ik was bang
om mezelf
te voelen in
begrijpen wat jij
nu zou bedoelen
keek je aan
maar verder
dan je lach
kon ik op dat
moment niet gaan
je gezicht was
een collage van
uitnodigende bronnen
die in wisselend licht
hun animeer zongen
juist deze
compilatie van
passie…
Gepasseerde stilte
netgedicht
4.5 met 27 stemmen
468 zacht kwam
je lach ineens
uit de foto
diepten je ogen
een mysterieuze
blik die ik nog
niet kende uit
het vlakke gezicht
ik draaide
me af van
het volle licht
maar je ogen
volgden mij
met hun magie
in vergrootte
donkere pupillen
ik bleef staren
wachtte of jij
mij nog iets
zou openbaren
maar het moment
suprême was voorbij…
De ziel
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
502 je tekent
zwart glijdt
potlood over
weerbarstig papier
nog geen
markante lijnen
maar de eerste
compositie ligt hier
ook de vlakverdeling
van donker en licht
brengt wat expressie
op het gezicht
de esoterische
sfeer roept om diepte
in een eerste aanzet
door verfijning met kleur
karakter en ervaring
zijn gezet voordat
magie voorzichtig…
Kijkje van dichterbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
567 Je lach lijkt versteend
Je ogen zijn dof
Ik stel me zo voor
Je gevoel onder stof
Je pen is geleend
Anderen gaan voor
Niemand die ziet
Wat jij verloor
Je haren zijn los
Je krabbelt in je schrift
Ze hangen ervoor
Ik haal ze uit je gezicht
Je ogen vol schrik
Op je wangen een blos
En ik zie de tekst
Jij bent de klos…
Avondzon
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
491 Met de schemer in het gezicht,
de avondzon in beide handen.
Het oranje oog kijkt over landen
naar het dampend tanend licht.
Ik zie de laatste schijn steeds lager,
hoe het zich een uitweg baant.
Tot de westenwind de ogen traant.
De kleuren worden langzaam trager.
Dan is er niets meer dan gedacht.
Een dromend staren over zee.…
Zonsondergang
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
578 Met de schemer in het gezicht.
De avondzon in beide handen.
Het oranje oog kijkt over landen
naar het dampend tanend licht.
Ik zie de laatste schijn steeds lager
tot het zich een uitweg baant.
Tot westenwind de ogen traant.
De kleuren worden langzaam trager
Dan is er niets meer dan gedacht.
Een dromend staren over zee.…
zover je kunt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
608 of minder goed
dan een beroering een
grasspriet of halve
onvertaalbare woorden
wie is het kleine kind dat
even om de deur kijkt
zich terugtrekt en nooit
meer wordt gezien
wie is de schipper van het
stuurloze wrak heen en
weer door de storm gejaagd
naar het zeemansgraf
wat is beter of minder goed
dan een mens die met het
het gezicht…
Schrik
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
482 ooit heb ik
schrik gezien op
je gespannen gezicht
ogen opengesperd
in confrontatie
met wat niet kan
niet waar was en
nooit zou kunnen
gebeuren behalve nu
van irreëel naar
werkelijkheid die jou
fysiek in de greep had
vastgenageld aan de
grond zonder een woord
te kunnen uitbrengen
tot die hoge ijle
schreeuw alle angst
eruit…
Golfjes wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 stralend
kwam
het vuurwerk
van de zomer de
kinderen tegemoet
hun ogen
spiegelden
de kleuren
die zij al eens
hadden ontmoet
een lieve verre
herinnering met
de onbekende
koude en grote
blauwe zee
in golfjes wit
die maakten dat
het strand draaide
je kon het aaien
zonder gezicht
zij hebben
geluiden van het
slissende water…
DAT IK JE MOET MISSEN
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
931 dat ik je mis, schrijnt als een diepe pijn
en niemand die mijn verdriet kan helen
hoe triest het is om zonder jou te zijn
geen verlangens meer te kunnen delen
dat ik door het duister moet zoeken
naar een glimp van jouw lieve gezicht
ergens glanzend in het eeuwig licht
waar jij door God werd geroepen
maar hoe ellendig zijn nu mijn dagen…
Johannes Vermeer
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
1.341 Het licht valt weer op
de juiste plek bij de armsten
verzacht de buskruit dampen
zijn atelier ademt sfeer
het alledaagse houdt op linnen
doet ‘t licht met kleur bestrijken
tot onze verbazing keer op keer
op het gezicht aangebracht
in lichtpunten zonder smoor
zien wij het wereldse schitteren
met een parel aan haar oor.…
zing van de man
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
497 zing van de man
van de duizend listen
van het kind
van de duizend harten
zing van de vrouw
van de duizend liefdes
van de man
van duizend dagen wachten
zing van van het gouden gezicht
van de duizend doden
van amuletten en edelstenen
van de duizend kinderen
zing van de gouden tong
van duizend dode jongens
van Charon de veerman
van…
Kind
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
874 Het kind kon je niet zeggen
dat het bang was
een pakketje angst
genageld aan de grond
Het kon je niet zeggen
dat elke dag duister was
jij altijd harder kon lopen
en het kind te pakken nam
Het kind kon je niet zeggen
dat je gezicht zo wit was
je vreemde groene ogen had
dat je altijd mij hebben moest
Toen je zelf vader was
woonden…
troost (2)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
798 mededogen
waarmee jij kijkt
naar mijn diep verdriet
troost is het zachte
wonderlijke licht
dat in het broek schijnt
voorbij een rij populieren
troost is mijn onlangs
overleden zus
die op een zwaar moment
ineens achter me staat
en haar handen
op mijn schouders legt
troost is de wind
die op een milde
winteravond
over mijn gezicht…
Latent ambivalent
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 ik wist
in de mimiek
van je gezicht
en uit je lach
een tikje
laatdunkendheid
te distilleren
het zweemde
uit onbekend
door even en
niet lang
genoeg om
het goed te
kunnen duiden
licht sceptisch
is misschien deel
van jouw
oordelen van
de latente
ambivalentie
tussen goed en minder
nog blijft de lach
het mysterie van
constante…
Wens
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
361 Bleven zijn ogen maar dicht,
Was die ene er steeds,
Zag hij altijd haar lief gezicht.…
Mijn fantasie van mezelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
229 Ik heb het geprobeerd:
spiegels zijn onbruikbaar
Ze geven een spiegelbeeld
niet mijn gezicht
zoals iedereen het ziet
Alleen op fotos, dichtbij
en terloops genomen
kan ik zien wie ik ben
maar het meest herken ik
mijzelf in slechte kiekjes
halfscherp in gelig licht
als een waarheidsfilter
dat uit momentopnamen
een bestendig portret…
De platte wereld [Reproducties]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
330 De wereld is te groot geworden
Alleen in het klein zou ik nog iets
kunnen veranderen, verder ben ik
passief en kan ik me laten vermaken
door reproducties
die geen concentratie vereisen:
pratende stemmen
zonder gezicht en lichaamstaal
spannende verhalen
op platte schermen
en reclames
voor een snelle tevredenheid
commerciële zowel als…
tot in het dal
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
283 de zon staat steeds vaker op
verblindende hoogte als zij
haar zachtgouden haren duwt
over onze afdraaiende zijde
de lichte nazomerwind
is hard geworden voor handen
in jouw bleek gezicht
begint de kou te snijden
en laatbloeiende bermbloemen
schenken een felrode glans
als bloed het land overstroomt
tot pal voor onze voeten…