3975 resultaten.
Wereld zonder alfabet?
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
498 Laten we zwijgen, in een wereld
zonder alfabet, maakt de vocabulaire
ruimte onbewoond, het leerde ons het
beste te horen, te proeven en te ruiken,
elk zintuig op de juiste manier te gebruiken,
de huid ineen te sluiten tot één betekenis
een non-verbale oefening in elk gebaar,
de overtreffende trap van lichaamstaal,
er is geen woord dat…
Ode aan het huis
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
878 als zachte armen in omhelzing
zo is dit huis mijn tweede huid
zuiver als het witste licht
spelen kinderen met het kleine weinige
in hoopvol klarende kleuren
als een groot verrukkelijk geluk
het huis…
De godin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 het heerlijkste gevoel
en liefste geluid
is het ritselen van
zomerbladeren op
mijn warme huid
waar statigheid
nog lange takken
lover genereert
heb ik mij neergelegd
ja tegen wind gezegd
zonder op te spelen
hoorde ik al de groene
melodie van velen
pas ontloken en nu al in
het zonnig koor gekropen
in warme vlagen
weten zij de…
Jouw donkere lach
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 zacht warm
en opwindend
speelde je huid mij
de hartenklop toe
reageerden
de lief blonde
haartjes van je arm
oprichtend strak
zo af en toe wat
van die hinten
dat emoties nog
bij de pinken zijn
in het lief
senso motorisch
geven en nemen
van genegenheid
wij cirkelen
wederzijds in de
kleinste radialen
van verbondenheid…
Zwart hart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
381 jij bent de eenling
die daar naar binnen gaat
in oprechte bewondering
de rest achter zich laat
er zijn geen contouren
op muren van kracht
en emoties die pulserend
bewegen in leven geven
soms varieert
licht naar helder rood
als zuurstof zijn
opgelichte kleur bloost
kom ga mee terug
naar de lichte pigmenten
buiten waar zon en huid…
Met regen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 zondvloed
dat heel privé een
eigen bedding had
emoties speelden
eindelijk open kaart
toen de dijk
gebroken was en ik
mezelf verloren gaf
een grote plu
sloot blikken buiten
toen koesterende
handen mij in jouw
armen wilden sluiten
jij hebt de druppels
weggekust voor zover
ze nog niet waren
gesust op mijn van de
weersomstuit warme huid…
In essentie ongeneselijk?
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
481 lijdend wezen
een gekneveld beest
achtervolgt door plagen
die het lichaam of
de ziel belagen, kan
niet terugvallen wat is
geweest, de kam van
selectie die waart rond
de stap in mutatie
van onszelf waarin
de grens al werd bereikt
maar de rek eruit die
knapt, uit het gewin
gestapt, geen steen om
onder te schuilen en uit
een nieuwe huid…
Het monumentale
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
424 soms hoor ik
het zachte geluid
van huid dat langs
een sluier glijdt
zie ik wit
bewegen zonder wind
een hand die in bedaagde
rust de opening vindt
zelfs stilte houdt
de adem in als dit
onaangekondigde bezoek
haar boodschap doet
er is geen angst meer
in het levenslang wachten
wel een lach met
de allerlaatste krachten
als welkom…
Smelt Zeng Tril
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 maar, als je hier voorbijkomt
we ontkennen alles wat je denkt
We ontsteken een laaiend vuur
voet voor voet, hand voor hand
wat de draaischijf aangeeft
een stap op mijn blauwe broek
een hand op het gele zand
het uitstel is spannend
als de eerste keer, nu de andere
hand op het groene gras
een been op de rode tas
tot ik omval en zijn huid…
Nachtlucht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
785 zon rust voldaan
Willem recht zich nauwelijks
hij wacht op nachtlucht
hernieuwt zijn krachten
draagt wat hij liefheeft
en bouwt verhalen
als Babylonische tuinen
van hem leer ik fluiten
maar zingen mag ik niet
Willem houdt
van wrakke woorden
van schimmig tussen lijnen
van bibberaties
op vreemde huid
met glans verslaat hij
zijn…
Aangeraakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Nog geen twee vierkante meter
dat is maar weinig huid
om contact te maken
met zoveel mensen
die mij aantrekken, alle kinderen
die ik wel zou willen koesteren
de koeien en de ezels bovendien
met wie ik wel zou willen praten
te veel dieren om op te noemen
ook nog de wonderlijke wezens
die planten zijn, hun kracht
en aanvaarding wat…
Blowt de flow
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 lucht
vertrouwelijk geeft
de ambiance het
zachte van begrijpen
waar kijken
moeilijk is door
het getemperde licht
ik ken de
kleine nuances
van je stem
de variaties van
het intoneren
die het spel
van overtuigen
soepel beheersen
nog heb jij
mij niet geraakt
is er op zielsniveau
geen contact gemaakt
maar met je hand
op mijn huid…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 donker duwt
de avond het
laatste daglicht
voor zich uit
in het langer
worden van
schaduw verliezen
kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor…
De kleur van geld
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
409 zacht gaan
je vingers
over mijn huid
in het oplichten
als de schaduw
voorbij is dooft
de uiterste datum
langzaam uit
ik zie je lach
wacht op de
boodschap die
mij niet zal
verontrusten
want voor het
raken wilde jij nog
wat kusjes smaken
in het goddelijk
ambacht als
schepper en
restaurateur
krijgt de zorgpolis
steeds meer de…
strandwandeling in mineur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
550 uit de stoel
jas aan
we gaan
wind tegen
soms mee
waterkoud
lippen zout
de zee, het strand
striemend zand
bepokte palen
huid open halen
drabbige plas
alg aan je jas
eb en vloed
natte voet
plastic zak
afvalbak
scheepsrook vuil
verlaten kuil
dooie meeuw, blauw pluis
genoeg zo
we gaan naar huis
even m'n bril poetsen…
LAIS CCXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
394 Ik kus jouw huid, zilte parel
van de dood die mij omsluit, ik draai om
en om de zuil van git, het is een spel,
staatsgreep, grijplok, ik voel mij heerlijk dom
omdat ik zoveel later dan jou kom.
De ochtend dan. Ik blijf erin bestaan.
Jouw lach was nacht, geen zon wil in mij gaan.…
Explod
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Jouw kussen druilen onder mijn huid
ze gonzen alle kanten op
Mijn armen en benen hijgen
Jouw adem voel ik fluisteren
dat ik voorgoed betoverd ben
Mijn verlangen zucht naar meer
Jouw handen klaterkletteren
ze ruisen mij helemaal natternat
Mijn zweet gutst in jouw mond
Jouw spieren dansen en dreunen
ze zwavelen onweer in mijn neus
Mijn…
Als bikkel
netgedicht
5.0 met 200 stemmen
477 ik heb de was
waarin ik in
jouw handen
gesmolten ben
er nooit meer af
kunnen wassen
zij plakte niet maar
bleef ons verrassen
je handen
kenden mijn huid
als geen ander
vingers heelden
cellen en vaten
waarbij schade
door het leven
werd opgeheven
nooit ben ik
zo zacht geweest
als bikkel kon ik
genadeloos stuiten
een gevaar voor…
Catastrofe uit ZWARTE VERZEN
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
406 met het
gezicht op
onweer tornde
jij op tegen de
straffe wind
die de huid
van het gelaat
strak trok
en nog net
voldoende
ruimte liet voor
priemende ogen
het was genoeg
geweest de schade
die de natuur de
eerste jaren niet
te boven zou
kunnen komen
tussen het dode
hout groeiden
enkel nog dromen
de elemententweestrijd
moest er…
Processie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
615 Met om mijn huid en haar een Pinksterbries
Is er geen witte postduif te bekennen
Te horen of te zien en dat is wennen
Vandaar dat ik maar zelf het luchtruim kies
Enkel wat kauwen in het hemelruim
Ach en een stuk of wat verdwaalde meeuwen
Gaat nu de tijdgeest alles ondersneeuwen Wordt metafysisch brood vermaald tot kruim?…
Van stad naar zandstrand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 haar de gemeende kus
die een nieuwe toekomst beloofde
van stad naar zandstrand, met een glimlach
voor de zon, die scheen
over het zomerse landschap
om uiteindelijk in zilte zee te gaan slapen
de cultuuromslag voor de barbaren paraat
eindelijk alleen met een verfrissende ijslolly
en vrolijke mensen in schaars zomers textiel
gebruinde huid…
Vergeten gedachten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
509 ik streek zacht
langs je wang waar
vergeten gedachten
nog warm kleurden
van lang geleden
toen kleine blosjes
uit het niets met
onverwachte
felheid je
huid tekenden
je leek beduusd
door het ongewild
gebeuren keek
verlegen maar
je lach hield de
veranderingen
toch niet tegen
een charmante
knuffel en een draai
met lieve zwaai
de…
Diep stilstaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
411 Ik ben die vrouw
die een paar passen zet en dan
blijft staan in de wind
op haar gezicht, mijn huid
voelt de wereld
nieuw, de kersenbomen
deze wandeling naar de winkel
op de hoek om de hoek
auto's geparkeerd aan de stoep
zijn al zoveel meer dan het uitzicht
op de ramen rondom, de tuinen
schoorstenen en wolken, de wind
op mijn gezicht…
De boost
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 ik heb
haar stralen
gemist in
licht en warmte
op huid
en gezicht
waar zomer
altijd het
uitbundige
spel speelt
van vrijheid
en plezier
verkoelt het
winters wit
ons bestaan
door schuil te
gaan in dik
warme kledij
vandaag is het
helder de snerper
heeft even
afgedaan omdat
hij adem tekort
kwam in zijn
met vocht
bezwangerde…
Heden verleden te geven
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
443 ik heb
de stilte in
geven ontdekt
daar waar enkel
woorden spreken
mag het hart
nooit ontbreken
dat klopt
het ritme van
verliefden
dat ik voel
door zacht
je huid te raken
en contact maken
met de
circulatie in
je warme lijf
pas als ik
voorzichtig wrijf
gaat het rood
zo reageren
dat je het niet
langer meer
gewoon kunt
negeren…
buigzaam leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
470 de bedelaar
de huid vol ogen
die zonder wapen doden
wie zal hem zien?
de gemaskerde god
die as bewaart
van gesprokkelde takken
wie bespeurt zijn leegte?
de vrouw zeilt haar reis
over een zee van rouw
gooit haar schoenen overboord
wie vaart haar tegemoet?
vragen is zoveel hoger dan weten
wie leeft een buigzaam leven?…
LAIS CCLXX
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
519 Hier ging zij
teloor, haar huid van zuiver wintergoud.
Spijt verglijdt naar nijd en gaat aan ons voorbij.…
MM
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
777 jij voor mij
Ik rook je Ayurvedageur
En raakte nog voor ik het wist
Bedwelmd door zoete Jing odeur
In Eos' roze morgenstond
Zeg ik je lieve woorden schat
Aurora's gulden dageraad
Je bent mijn muze woordenschat
Daarvan doe ik je 's ochtends kond
In ogenglans vol liefdesgloed
Speel jij de harp en ik de luit
Een beetje liefde, jonge huid…
Fatale massa
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
599 verte flitst een
schel licht meedogenloos
spookachtig schijnsel
röntgennegatieven
van rimpelende vellen
in donker fatale massa
van een staartloze komeet
schiet lood in lichtjaren
prognose in maanden
minder exact
galactische heupen
haardunne breuken
gestage monotonie van
eenduidige antwoorden
melkwegweefsels
verbranden de huid…
paarden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 ze staan als een voorbode
van wat groot hoger is
in een kleine losse groep
ongemoeid zonder een
vaste gedachte of een besluit
aan zichzelf genoeg met
hun huid en de zachte adem
de brede neusvleugels uit.…