3361 resultaten.
LUCHTRUIMHERZIENING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Dat wordt happen naar lucht!…
tot de dood ons zal scheiden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
609 zo raakte het uit voor het echt was begonnen.
jammer, maar zo is het leven. zaterdag haalde
hij een nieuwe krant. tot zijn grote schrik las
hij, dat Klaas was vermoord in zijn eigen huis.…
Versnipperd
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.007 railnet van Stadsland
zullen zeeën van tijd steeds vaker worden gespild
waar geen reiziger/klant dat ooit had gewild
lopen overstap en verveling synoniem uit de hand
men zet de schaar in doorgaande lijnen
vanwege de tijd waarin comfort niet meer telt
terwijl de balans meer en meer overhelt
naar het moment dat de klant gaat verdwijnen
ademen raakt…
4 mei
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
2.040 Ze weet waarom want zij is Jood
En zo is ze geboren
Ze kan niet meer, ze is te moe
Ze wil wel maar ze weet niet hoe
Kon ze maar naar mama toe
Maar mama heeft verloren
---
En wij, nu zestig jaar na tijd
Weten niets van oorlogstijd
Herdenken niet, en raken kwijt
Waar ooit voor is gestreden
Maar als het ons nu niet meer raakt…
Heimwee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.138 Het dorp, de straat, het huis dat achterblijft
ik strijk dan in den vreemde neer
met neonlichten op het dak
al snel vermoeid en tergend zwak
jouw verre beeld volstaat niet meer
mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft
Geen borst, noch bil, noch been
raakt zacht mijn klamme huid
jouw adem speelt niet slapend om mijn hoofd
ik droom…
Donswonder
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
889 Sprak jij eerst nog de taal
van vriendschap terwijl de
dag langzaam overging in
het onzichtbare van de nacht
gaf jij zacht nog een teken
van leven tussen zinnen ooit
geschreven in een handomdraai
met een lichte toets van toen
nam jij liefde in een warme
omhelzing en raakte heel even
gisteren aan terwijl we beiden
wisten dat…
Ik wist dat je er was
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
2.080 zachtjes tegen de kant aanstreek
Maar toen ik mijn oren spitste
Leek je niet te bestaan
Ik wist dat je er was
Een wolk die voor de zon wegschoof
Ik kon je voelen op mijn haren
Maar toen ik omhoog keek
Leek er niets gebeurd te zijn
Ik wist dat je er was
Een blad dat langzaam naar beneden dwarrelde
Ik kon je ruiken toen je de aarde raakte…
Zoveel verloren
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
5.626 voorlopig maar
Pasen Pinksteren Kerst noem maar op
we zijn dan weer gezellig bij elkaar
We maken dan vier mooie bloemstukken
voor vijf innig geliefde mensen
hiermee willen we de pijn onderdrukken
ik kan geen liever zussen wensen
Al zijn we samen door een hel gegaan
zoveel verloren in een korte tijd
niemand van ons heeft alleen gestaan
we raakten…
Wilgendood
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
880 wortels, maar je kan
die woeste windvlaag niet verdragen
die je gierend in de haren vliegt
en niet meer lost, je snakt naar adem
verdrinkt en alles ziet wazig
het breekt, je hoort je knoken kraken
je levensdraad knapt middendoor
en doods
lig je dan, godverlaten, aan de oever van die sloot
waar je jarenlang ontwaakte
en de ochtenddauw je raakte…
Latijn
gedicht
2.8 met 30 stemmen
15.871 Hoe het huis wekelijks meeleefde
als hij neerstreek, steeds hetzelfde
ritueel, zongend onderaan de trap,
flarden Latijnse mis, dronken
tenor maar helder alsof hij alleen
beschonken het hoog akkoord kon
halen, klossend naar zijn hemel-
bed, roeden uit hun klemmen wippend,
een wonder dat hij elke keer weer
boven raakte waar de halve nacht
zijn…
Eten
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.696 alweer schuldig
maar dat hielp me niet
ik leefde in een vicieuze cirkel
in de spiegel zag ik mezelf dan staan
vol afkeer keek ik naar mezelf
en at er vervolgens weer wat kilo’s aan
van stilte ging ik eten
nam ik weer de verkeerde stap
dacht ik m’n narigheid te vergeten
in die vette hap
tot ineens die bewustheid
diep van binnen
me raakte…
Kapitulatie
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.316 Een blik van trefzekerheid
Opende mijn innerlijke strijd
Raakte mijn zwakste plek:
Onzekerheid
Ik geef me op mijn kop
Dat had ik niet moeten doen
Laat het gaan; stop
Ik kan het niet; ik geef op
En zo verzand ik
Verzwelg ik in onbestemd
verlangen, naar wat niet van mij is
Maar van mij houden zal
Als ik niet verdwijn
In een donker…
"Leven Verpakt In Een Kaars"
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.399 staat als een stam
De mindere is dan al uitgedoofd
en heeft zich met zijn vlam
ook best wel uitgesloofd
zij zat gewoon in de verkeerde jas
en kon het ook niet helpen
dat ze niet was van Was
De Goudakaars staat nog te branden
zij is van Was, verwarmd nog handen
maar, wat voor kaars je nu ook bent
een goed of een slechte
Ook die goede raakt…
GEVECHT........
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.095 eens leerde ik hem kennen
geheel niet tot mijn spijt
domme streken haalde ik toen uit
en daardoor raakte ik hem kwijt
na een tijd van innerlijke pijn en verdriet
was hij diegene die me weer zocht en vond
en wist, zij is diep van binnen gewond
liefdevol bleef hij mij ter zijde staan
en sindsdien zijn we de rest van ons leven
samen verder gegaan…
Ouderdom
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.927 is zo'n schril contrast,
ik moet zo op mijn woorden passen,
voor het geval je verongelijkt uitbarst,
dat jij degene bent die gelijk heeft,
(en al heb je het mis) je krijgt het van mij
want het laatste wat ik zou willen
is een woordenwisseling, daar schiet niemand
iets mee op, dus leg ik me erbij
neer, jij bent het die 't geheugen kwijt raakt…
Kindje
poëzie
4.1 met 10 stemmen
2.973 - Raakt men witte bloemen aan? -
Schendt men dan de sneeuw-gedachtjes
die er door uw kopke gaan?
Straks, als ge zult sluimren,
kind dat ik zo geerne zie,
dàn misschien zal ik u zoenen,
lijk men kust een relikwie.
------------------------------------------
uit: Op zachte vooizekens (1923)…
nix meer?
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
4.167 en wat je hoort aan verhalen
bij vage-vuurtjes in bos
los van de beelden rondom je
raakt dan je hoofd niet wat los
er zijn er ook die beweren
dat zelfs de dood niet bestaat
dat je gewoon een stuk verder
op je reisroute gaat
we kijken nog niet zo klaar
in het geheel van het al
nu is de mist misschien dicht nog
voor het echt klaren zal…
Vleugellam ....
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.523 Ik leerde jou vliegen
op de vleugels van de tijd
fladderend in den beginne
getooid met mooie veren
vloog jij rond in het leven
zonder te bezeren
raakte immer weer
verwonde pennen kwijt
luchtstromen namen je mee
soms gepaard met strijd
telkens verder om toch
weer terug te keren
dalend en stijgend
van en naar hogere sferen
af en toe…
Wij hebben alles nog tegoed
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
1.607 Het voorjaar in de velden
de zomeravonden warm
en zwoel, de herfst raakt
ons beider hart, de winter
geeft koude een stoel
het ontluiken van de
natuur, de lange
zomernachten, kleuren
wandelen met ons mee,
sneeuw en ijs koelen
verhitte gedachten
ogen stralen warmte
uit, gebaren vertalen
zinnen, handen geven
liefde leven, monden
willen…
Adonis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.150 Ze trilt, als hij d'r volle lippen raakt.
Ze voelt 'm lang. Tenslotte zijn ze klaar.
Ontspannen hoort ze 'm zeggen: 'Spoelt u maar'.…
Silent Lucidity
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.536 denk je dan nog aan mij
tussen het bloemschikken en de trouwerij
damn heb je al een kind erbij
of is de muziek die je hoort
het geluid van de burgerij
ik maakte je muze en jij maakte keuzes
je dacht aan later terwijl ik smaakte
naar een lijdensweg die scheurde en kraakte
kansloos de maatschappij uitbraakte
en de single malt steeds vaker raakte…
ik laat je gaan
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.056 mijn hand rust
op je schouder
ik kijk je aan
schenk warmte
van een mens,
deze mens
het raakt je niet
het ontwijkt
die bevroren wens
je ogen staan flets ,
zien glazig langs me heen
een bespiegeling van
verleden in het heden
gebet in pijnlijke mist,
gebarsten krachten,
als versplinterd geboortelicht
uit een redeloze reden…
WHEN THE LADY SMILES (TO BOKITO)
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
660 groener werd aan de overkant het gras
Ik moest en zou haar hebben als mijn bruid
Buiten was het alleen de brede gracht
Die ons nog van elkaar gescheiden hield
Ik weet niet wat mij werkelijk heeft bezield
Ik nam een sprong en had haar in mijn macht
Ik gaf de bitch voor straf een flink pak slaag
Zij die zich mens noemen, stoven opzij
Ik raakte…
woede
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
3.309 En jij, mijn lief, jij raakt mijn vlies,
telkens weer.
Je stem oorverdovend zacht,
je woorden angstaanjagend .
De waarheid beukt, ik wil weg.
Het vlies spant zich strak,
tegen je liefde niet bestand
de vlammen zoeken zich een weg door mijn lijf,
ze stuwen mijn woede naar buiten.
Een explosie van woorden, geluid,
mijn vlies trilt na.…
zuigend slib
netgedicht
4.0 met 32 stemmen
1.713 een geblakerd plafond,
wanden met verscheurd behang,
een totaal leeggeroofd huis
dat negatief doordrenkt mijn gedachten
gepaard aan een duistere dodenzang
jij raakte in toenemende mate,
beklonken met een stalen gezicht,
de loodzware deuren van een sluis
waar wij eerst nog kolkten van genot
en naar elkaar werden toe gezogen,
zakkend…
haar jawoord
netgedicht
3.8 met 37 stemmen
1.415 is immers zonnig weer
en de binnenstad, vereerd
met een zwoele zuidenwind,
kent volle terrasjes
met uitgestalde witte kuiten
van lunchende dames
in de vroege voorjaarssfeer
even weg van kantoor
maar wel met sigaretten
en andere snuisterijen
in modieuze lederen tasjes
juist voor twee
over elkaar geslagen
lelieblanke benen,
raakt…
diepgang
netgedicht
4.1 met 33 stemmen
1.674 vluchtig vandaag
of de zon wel of niet schijnt,
is even niet de vraag
verhaal vooral van eenvoud
vederlicht gewogen,
zo zeg ik tegen mijzelf
neen, geen gezouten tranen
en diepe voorhoofdsrimpels
als ik in onpeilbare zieltjes delf
daarop
zult u mij heden
niet betrappen
laat ieder het verstaan
van diepgang raakt…
Hoe zou het zijn
hartenkreet
4.7 met 12 stemmen
1.974 Hoe zou het zijn als je op de één of andere dag invalide raakt
Vanuit je rolstoel naar de blikken kijkt van haat
Dat niemand je meer ziet en je alleen laat staan
Hoe zou het zijn als ik blank was zoals jij
Zou ik dan meer kansen hebben in de maatschappij
En niet in een hokje worden gestopt door de tegenwoordige tijd
Hoe zou het zijn later…
horen, zien en zwijgen
netgedicht
4.4 met 18 stemmen
1.529 geleden
'met zand er over' was gedicht
"wer schweigt, stimmt zu"
zei de oude vrouw
nog voor ze de laatste adem uitblies
och nee, ze kende geen rouw
of was haar blindheid moe
zij had door het leven heen geleerd;
niets zeggen voorkomt vaak gezichtsverlies
want spreken is zilver,
zuchtte ze nog een keer diep,
maar zwijgen goud
men raakt…
Hemelwenen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
794 Plompverlegen in de regen
overstromen smalle stegen
vloeit het water over stenen
op een ritmisch hemelwenen
gevallen regen glijdt verlegen
door mos en zand, gelijk een zegen
naar de delta iets ten westen
langs verdwaald grind en snoeiresten
diep verborgen in de grond
waar verbeelding plots ontstond
raakt de modderpoel versteend
als de…