Netgedichten over dieren

De koeien kijken me aan alsof ze vragen: leef jij zonder gras?…

doelbewust niet verontrust kwam de eekhoorn over de weg aangerend mij tegemoet ben ik niet gewend dat hij dat doet het is de auto die hij ziet de mens er in die moet hij niet ben maar even aan de kant gegaan heb die eekhoorn voorrang gegeven hij wilde de brug over de Ruiten Aa oversteken bleef leven werd niet platgereden over de…

Het is weer tijd om te gaan snoeien Mijn schaar doorklieft de stelen met gemak Want dat is wat mijn planten doen; groeien Het afval gooi ik daarna in de bak Wel potverdrie. Kijk hier. Wat is dit gek! Het is warempel echt bij elke tak Er zitten gaatjes in het bladerdek Ja, heel veel gaatjes, gemaakt door slak Waar is hij, de ‘bladperforator…

onderhand is de wolf terug in Nederland vroeger bij Laude werd een wolvenjacht gehouden als je een wolf schoot was je de held kreeg je veel geld een premie van de staat werd voor je uitgeteld de wolf is slim liet zich niet meer lokken hij is uitgestorven vertrokken nu komt hij weer zijn bijdrage geven aan het voorzichtig herstellend…

biodiversiteit het beste beleid als de maatregelen de hele bups maar niet leiden tot een plaag van de eikenprocessierups van zwevende steekhaartjes dan zijn we de koers kwijt. rood-witte linten om de stammen we zien ze weer hangen busjes met op het dak een hoogwerker in een wit pak zuigt hij de rupsennesten weg of spuit hij met…

We kunnen weer eens niet verder op onze reis: een poesje keek op.…

zilverig piekt avondlicht door het loof dat afsteekt tegen wolkenflarden regen totdat het licht heel langzaam dooft zilverig stolt verstijft en schemer blijft. inventief klieft nog gauw grauwe kiekendief door de lucht loerend naar beweging beneden het veld wordt schemering. jagen, zweven het is geen leven ik word verdreven…

klepperend roodgebekt hebben ooievaars Westerwolde herontdekt een grote groep de nekken gestrekt is waargenomen achter Blijham aangekomen slootkanten ingenomen paalnesten bezet bij Smeerling brengt een paar drie jongen groot bij Wedde ook een paar op het nest dat gaat best en Hoorndermeden Holle Beetse ? of lukt het daar pas volgend…

in de rietkraag van een brede sloot stond een imposante ooievaar balancerend op zijn linkerpoot te speuren naar wat etenswaar zijn blik viel op een kleine vis die argeloos voorbij zwom hij dook ernaar maar hapte mis waarop hij weer aan wal klom het zat bepaald niet mee vandaag zo in de vroege ochtenduren hij liep nog met een lege maag…

een buurtwerker in Klontjebuurt zijn hondje stuurt op een avondje voor een pondje spek het beestje loopt een rondje likt zijn mondje heeft wel trek de lekkerbek maakt een strontje en schuurt zijn kontje zonder pondje spek komt het hondje thuis zijn baasje heeft een grote bek en een kort lontje en een grote bek pakt het hondje bij…

Fietspaden door de Sellinger Bossen alle remmen los en je e-bike vliegt, zweeft Bont Zandoogje als had je als vlinder geleefd Groot Koolwitje op dat fietspad zit je Oranje Zandoogje waar fietspaden kwamen kregen ze vlindernamen Bruin Zandoogje in versnelling vloog je helling af helling op in de bocht noodstop tegenliggers die niet wijken…

Mijn oog valt op minuscule mieren. Hun kleine wereld valt me op in onze grote mensentuin, ter grootte van een tegel. Mieren mijden bergen die kleine kiezels zijn. Ze zijn op zoek in een wereld die ze nog niet goed kennen. Mijn oog valt op denkende mensen die kronen op de schepping zijn. Mieren zijn reusachtig groot. Mensen klein. Denk…

Onbegrijpelijk is het waarom mensen hechten aan namen en symbolen. Zojuist zag ik een vogel landen in onze wilde vogeltuin. Hij bouwde er zijn nest van takjes, die hij hier gevonden heeft. Zijn vrouwtje laat zich zelden zien. Ze is druk met broeden of ze is bang. Rusteloos vliegt hij af en aan. Ik weet niet hoe mijn vogel heet. Wel hoor…

Twaalf kleine eekhoorntjes Zaten op twaalf kleine takjes. En deze twaalf kleine doorntjes Bestelden twaalf grote cognacjes. “Hoe is het, Jaap? Net uit de winterslaap?” Hij trok zijn bek wijd open. “Wat is er Piet?” Piet is er niet, Hij is al weggelopen. De praatjesmaker Kwam hier wel vaker. Maar dat niemand hier Zin had in vertier…

Mijn poes spreekt een taal zonder moeilijke woorden: het is lichaamstaal.…

Poes ben ik stoer en dik alles zie ik en ruik eten achter elk kattenluik ik struin en ik schooi vogels, een muis als prooi jaag, beslis of ik vecht of vlucht of ik kijk naar de wolken in de lucht. Waag het niet: andere kat in mijn gebied klauwend, knauwend val ik aan het is de strijd om het bestaan grommen, blazen, hoge rug daar heeft…

Bovenaan sluis zicht op kanaal waarin zon aan de kade twee hengelaars stil in tentjes Dan een mobieltoon... een rennen uit en draaien aan iets zwaars en groot veel boog en kring en spartel de ene stapt in bootje en vangt een zware vis in net die naar boven en gesjouwd, op doek en verder spartelt voorzichtig losgemaakt van haak…

Toen ik nog schaamteloos hoogmoedig was en enkel met dieren wou praten… Beducht als ik was voor het glas in het gras.. in de mensheid zag ik geen graten. Nu ik streel ik de poten en de vacht van de warme kat naast mij heel zacht. Opdat zij aan vogels zou verzaken, hun karkassen niet open zou kraken, ontdaan van hun bonte vederpracht. Het…

nog even wandel ik meester in de camouflage kunst met gebutste voetjes door de nacht als boomtak deze keer soms wandel ik vermomd als verdord blaadje een beroering van het lichtste soort slaat me uit het lood dan stort ik dood ter aarde neer voor zolang het duurt…

doe mij een plezier luister/directie Albert Heijn NU eens echt naar Wakker Dier uw krenterige klanten interesseren mij geen zier fanaten de eerste dag/nieuwjaar werd met geld gesmeten 't leken bommen granaten stickerloos kipfilet 2 keer 1 stuk jaar 2020 nog steeds voor hen... geen seconde geluk vaste klant…

Op het punt van een sonnetreactie Was ik aan 't zoeken, googelde op 'taxhond' En raad eens wat ik daar voor 'n puppy vond? Een koele moordenaar die houdt van actie! "Max, teef, voor f.15, die in één uur tijd Wel meer dan zestig van die ratten bijt Verleden winter zelfs meer dan één bunzing Die schoon acht kilo aan het haakje hing…

Roezemoes Spinpoes poezensnoes poesje mauw kom maar gauw waar ben je nou Poezesnoezepoezemoes jij allerliefste kronkelpoes Vrijpoes, blijpoes blaaspoes raaspoes Rekpoes strekpoes Snoezepoes snorpoes Poeske mauw waar blijf je nou Poezesnoezepoezemoes jij allerliefste kronkelpoes jatsnoes bedelpoes bolle poes holle poes…

Daar lag je dan in de kou op de koude stenen van een weg wellicht van vermoeidheid uit de lucht gevallen de weg kwijt naar een of ander weiland of van de honger omgekomen en van de eenzaamheid wie zal het zeggen het kan maar zo Daar lag je dan met jouw fantastisch mooie snavel omhoog stekend als een vlaggemast een vlaggetje kon halfstok…

Waar ik bij de keukendeur sta Om de honden binnen te roepen Zie ik hem in het donker mij doorgronden Aangevlogen met monsterend gele ogen En na heen en weer te zijn geslopen Om er een knijpkat bij te halen Blijft zijn tronie in de lichtbundel Geruisloos zwenkend prijken Met de verstarde hondenblikken Loerend op de Oehoe gericht Die plots…

We schuilen onder een boom voor regen die niet meer is. Eén voor één vallen opgespaarde druppels uit bladeren. De brede stam en wijde takken geven geborgenheid in de grijze nacht. Geen ster of maan te zien in de mistige deken aan de hemel. In de verte alleen het geluid van een auto die niet slapen wil. Dan enkel nog het vallen…

Alsof ze een bewegend kunstwerk in de bewolkte lucht willen hangen zwermen kwetterende spreeuwen boven de oude kathedraal van de rivierstad de geuren van de herfst leerplichtig waaiende winden, stijgende lucht het vliegen in formatie kundig het stadse leven heeft zijn klucht de een ziet het als een teken uit de hemel een ander stoort zich…

de dwarrelende spreeuwenwolk kwettert uit volle borst speurend naar een magische nachtelijke slaapplaats ten slotte de roezemoezende landing in de kruinen de roestplaats is gevonden laatkomers schuiven luidruchtig aan thuiskomen kost tijd…

de trommelmaaier tot de tanden gewapend vlijmscherpe zaaier van de jonge dood cyclomonster met messen het gras schreeuwt het uit de hoogbejaarde eiken kijken zwijgend toe kleine leeuwerik in gekortwiekt gras je vleugellamme lijfje jouw zang zal ik nooit horen levenslang gemis…

een vleermuiscollectief komt uit de kerk de avond valt, lantarens schijnen zacht maar huismoeders* zijn nergens op bedacht zij zien alleen het licht in ’t duister zwerk hun dansgeruis zal elke vampier horen die hebben echt geen oog voor felle kleuren in vlindervallen lopen zal ze niet gebeuren want vleermuizen die jagen met hun oren al…

als standbeelden staren vol verwachting de een zittend de ander liggend twee paar hondenogen naar de voordeur uren terug al weer ging daar doorheen dat weten zij zeker hun beider baasje dat allang ook weer terug moest zijn de staarten wuivend springen zij in vreugde een warm welkom blaffend als de baas verschijnt die in de schuine…