635 resultaten.
Haiku-Suite: “SNEEUWPRET “
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
712 twee watjes sneeuw
boven’s honds ogen -
zijn hesje
sneeuwvlokkentapijt
zijn hond is niet te houden -
sneeuwdolheid
de beste buren
hun sneeuwvlokken vermengen
zich met de onze
op de rustbank -
mijn roggeboterham -
een sneeuwvlakte
in de poedersneeuw
een handvol rotte appels -
hmmmm – smoutebollen…
kever
hartenkreet
2.6 met 40 stemmen
5.576 onder de bladeren woelt een kever
de oppervlakte nabij met
een bal vol dromen tussen
zijn roestige grijpertjes
in een herfstig landschap
hijgt hij tussen geel
blad en afgevallen appel
en rolt zijn garen tussen
de mestkeverballetjes door
een gevoelstroom vol leven
om kalm en als mist weer
in zijn warm hol te verdwijnen…
Als in het regenboogvlies
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.630 Als in het regenboogvlies
geen kleuren verbleken,
blijven wij de appels
van elkaars ogen.
Als geur blijft hangen,
worden jij en ik
een vleug rondom elkaar.
Als wat herinnerd wordt,
overblijft, zullen wij
elkaars foto zijn.…
Wij van elkaar
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.166 Als in het regenboogvlies
geen kleuren verbleken,
blijven wij de appels
van elkaars ogen
Als geur blijft hangen,
worden jij en ik
een vleug rondom elkaar.
Als wat herinnerd wordt,
overblijft, zullen wij
elkaars foto zijn.…
ik ken
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.161 ik ken een huisje
met nog ranke wilgen voor de deur
ik ken een boerderijtje
met jonge stieren in de wei
ik ken een boom
die onder appelen bezwijkt
ik ken een akker
een zee van vlas gelijk
ik ken een kerk
met potloodtoren
ik ken een poort
met blauwe regen in de zomer
ik ken zoveel
maar zeg mij ken ik jou…
suites voor Annemieke XXXXVII -extra soenryus-
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 de paarse vogel
vliegt op van het water
en de zittende zon
eva is een serpent
in de tuin der lusten
welt adam's appel
dille is dille
een kaaiman is een krokodil
een lachebek sliep uit
spinazie uit mijn reet
selderij is sel geworden
zuurkool wederom
rad van avontuur
de molenwieken draaien
gemarmerd papier…
Wie dan leeft...
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
618 Dat doe je als appel voor de dorst,
wie maakt het wat uit
als ’t spaarloon wordt uitgegeven?
Geldt hier dan,
“wie dan leeft, die dan zorgt”?…
De lijzijde van ‘t gebed
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 Waar verblijft mijn hart nu toch
wanneer telkens mijmeringen
die als gevallen appels me verstrooien
en de regen ze wil rapen
tussen de stromen die als
kleine beekjes de gaard
veranderden in dromen
die ik niet wil kennen
ik hou me vast aan
de lijzijde van ‘t gebed
en laat de wind
rusten tegen mijn zij
en sluit mijn ogen
totdat ik…
Jagen in de polder
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
535 twee teefjes onder appel
op die mooie zomerse dagen
mijn stem herkenden zij wel
ook al gingen zij op in het jagen
ma en kind met hoge sprongen
achter de konijnen aan
om later met hangende tongen
het koele water in te gaan
braakliggend polderland
hernomen door de natuur
niet kunstmatig aangeplant
een veld vol avontuur…
Het lijden van een jonge Drent
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
797 Jij bent
alle ogen die naar mij kijken
handen die mijne vasthouden
alle haren
die ik mag kammen
Alle monden
die ik zoen
alle appels uit de eeuwige garden
die ik mag proeven
Jij bent
alle brave vrouwen die van mij houden
het zalige jonge lijden van mij
en mijn alles
blijf jij !…
Maak mij los
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
577 'Maak mij los, appels en peren!
Ook voor mijn bananen durf ik in
te staan. Kwaad zult u nimmer eten,
dames en heren! Laat ook de kersen
in de marktkraam niet aan uw neus
voorbij gaan!'
'Maak mij los en open uw beurzen
en koop het fruit van het seizoen!…
Rode auto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 RODE AUTO
Jouw rode 2 CV en witblonde haar
de glimlach die mij opwond
de picknick-mand lag klaar
op een geblokte dikke deken
Alcohol dronken wij nog niet
dronken hoogstens van elkaar
een groot glas van peren-appelsap
of was het appel-peren door een rietje
*Bij een schilderij van Etienne Jammaers…
APPEL(TJE VOOR DE DORST )
snelsonnet
2.9 met 19 stemmen
2.439 Rudie Fuchs is slordig omgesprongen
met kunst die hij in bruikleen had gekregen.
Of heeft het aan de kunstenaar gelegen,
dat dit nu tot de pers is doorgedrongen?
Al heeft hij dan de boel niet echt geflest,
Zijn afscheidsfeest is nu wel goed verpest.…
Weer rode appels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Hij tuurt naar
langzame takken in de wind
het blad kleurt aarzelend geel
en denkt, al weer een nieuw seizoen.
Bij de buren openbaart de
herfst zich rood in appelbomen.
't Lokt hem naar buiten
de fris ijle lucht verspreidt
een spoor van kruidige geuren
zo spreekt de herfst van tijdelijkheid
ook in zijn leven.
Melancholie overvalt hem…
Opa Willem
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.983 rotte appels
dorre takken
onder herfstig
bladerdek
nieuwe noten
doodgevallen
in natte aarde
bij het hek
vele kleuren
kiezelstenen
roggebrood
met katenspek
keukentafel
vogelkooi
en aan humor
geen gebrek
bergen sla
rode rozen
ouderwets
cassettedeck
langgeleden
nooit vergeten
warme deken
stapelgek…
een gelderse roos
gedicht
2.5 met 75 stemmen
20.191 een gelderse roos droomt van de sneeuw
van haar lente
zonggeruchten lichten het schip op
het anker scheurt uit de herfst
verleden geurt in de wind
naar de mispelen
geurt de riviermond
wind stuift onder zeil
roeit water het land in
verdwaald slentert de dijk
langs het huis
de appelen
bewaren de zolder
------------------------…
Waarom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 waarom teken je geen huis
schilder je de bomen rood
sla je dagelijks een kruis
zoek je spijkers in een sloot
waarom praat je met de muur
en ga je fietsen in de storm
zijn de appels je te zuur
praat je enkel voor de vorm
waarom zoek je het waarom
het antwoord is toch al in zicht
het is donker, kijkend achterom
want voor je schijnt het…
Het herfst zich feest.
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
569 De blaadjes zwieren in het rond,
kastanjes doen van tok tok tok
en appels drummen vrolijk mee.
De vijg ontkleedt zich schaamteloos
de druif is laveloos
en paddestoel is high.
Het herfst zich feest
en moedt zich vol van wee :
het jaar is bijna over.…
ook zonder vijgenblad
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
784 ik zag het paradijs
tussen Eufraat en de Tigris
en brak het ijs dat
Mesopotamië ons naliet
ik schaam me niet
ook zonder vijgenblad
heb ik de wereld lief
als jij mijn Eva bent
ik weet dat je
bent voorbestemd om
mij de appel aan te reiken
want macht gaat over lijken
maar ik herken de slang
alweer eonen lang
er is geen God die het…
Ver weg
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
868 haan
kleef jij woorden op
mijn mond
met versleten zinnen, voortrazend
op witte benen
ik kruip tot aan mijn
waarheid
waar je me vastbindt
samen met de doden
die de stamboom verpletteren
tegen mijn borsten
en mij de ongenade laten dragen
als een heldin met een opgelegde
plicht
soms valt de stilte verder
dan de appel…
bankfilosoof
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
877 hij neemt het nogal
filosofisch, in zijn zee
van tijd, tot tijd
en dan gebeurt er iets
de wereld in beweging
hele dagen op de bank
genieten van het mooi
weer maken, zijn vrienden
de passanten tussen de regen door
en al te vaak over het leven
al heeft hij dan
geen nagel meer om
op te bijten
of beter een appel
voor de dorst
hij hongert…
Mystieke scheppingsdrang
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
520 ben het zoeken beu
naar hemel
hel en paradijzen
magie mystiek
alles ligt op aarde
zomaar voor het grijpen
als ik
in je ogen kijk
dan hemel ik gelijk
hoor paradijselijke tonen
in je parelende lach
toen jij mij die appel gaf
geen hoogmoed
val of slangenbeet
omdat liefde die vergeet
wees niet bang
geniet van samenzijn
in de…
Venster in de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
554 Ik zie je rode appels plukken.
Verdrietig was ons afscheid.
De laatste kus.
Gelukkig bleef ons venster,
dat tijdloos open staat.…
In gods naam
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
540 weer gooien
slang en appel
het paradijs te grabbel
is er crisis
tussen euphraat en tigris
in het mesopotamische land
verslaafd aan macht
claimen zij waarheid die
vrijheid dodelijk verkracht
in vroegere tuinen
vallen andersdenkenden
onder hun moordende hand
het paradijs was al vergaan
laat in gods naam die hel
niet naar onze wereld…
het stemt droevig
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
453 het stemt droevig
de naamloze dode
het verzwegen kind
de naar binnen gekeerde ogen
van de vergeten man
de krassende strepen
van het rode potlood
de verdwenen weg naar huis
de dreiging voor het onweer
de achtergebleven appels
in het gras
de leugens van ver weg en dichtbij
de donkere toonsoort
van nagelaten woorden
de droefheid…
Bij het ontwaken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
597 Verliezen minder erg dan verloren
een droom ontmoet die even blijft
bij het opstaan en dan vervliegt
naar de wereld van ontstaan
Niet meer weten of in de droom
gesproken, gezucht en ademgehaald
in kleur of zwart-wit , vice versa
van mannen, vrouwen en kinderen
Er kwam een appel in voor
een wurgslang in een boom
Een gespleten tong bewoog…
De ander
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
650 Ik en de ander in mij en buiten mij
doe ik een appél op mijzelf
of op de ander
je weet van je zelf wat je uitstraalt
zou de echo nu een dimensie extra geven
je bent maar een stip op de horizon
ga op zoektocht naar de eenheid in het AL
hoor ik er wel bij, ben ik een beter mens geworden
ik voel het samensmelten met de weg naar het LICHT
zelden…
Stil leven
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
535 Dit stille leven
ik kijk er daag'lijks naar
appels, peren uit tuin
bananen om hen te rijpen
gember en citroen
kaarten,
breakfast is served
nog uit hotel
en daartussen een gezicht van klei
van dochter ooit gemaakt
mondhoeken naar beneden
als ze wist
hoe ze tussen die heerlijkheden mocht,
het langst van allen bewaard
zou ze zeker lachen…
Vrijdagmarkt
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.523 Het ruikt er wee
ook naar appels, citrusfruit
Naar vis uit zee
in hete olie gebakken
Fruit met rot
ligt al in de goot
Mussen doen zich
te goed aan kruimels brood
Ze zijn er
even uit, de vrouwen
Hun tassen zwaar
en meest van plastic
Ze zullen niet rouwen
als de tassen kunnen
worden neergezet voor een roddel
of een gesprek…
Oh Amsterdam
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
2.095 Gij bodemloze stad
waar zotten ooit putten
sloegen tussen rottende palen
waar nochtans steeds de bink stak
met zorg nooit 't lijntje brak
wie was 't die vergat
dat uwe appelen
in zilveren schalen
slechts de bange vraag stutten
zult gij de Kaap nog halen…