968 resultaten.
De ijsbloemen op mijn raam
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.128 Het raam beslaat
en verdoezelt bevroren ijsbloemen
die de nacht zou schenken
Je hart verstaat
te bezoedeld door jezelf te roemen
zonder na te denken...
de kunst van de hartenbreker
de liefdeswreker
die in mijn pijnen op blijft doemen
Het is onomkeerbaar, te laat,
te vertroebeld om mijn naam te noemen
en mijn ziel te wenken…
Decembermeisje
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
871 wanneer de prille sneeuw
vluchtig nog
langs mijn wangen strijkt
het gras witter oogt
dan zwanen
op een bevroren plas
mijn koude handen
december vegen
en tijd verder wijkt
zie ik, heel even maar
mijn meisje
in haar rode winterjas…
Roerloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
533 nu de aarde de maan verduisterd heeft
laaien de gemoederen weer op
bomen staan er bevroren bij
evenals de meerkoetloze vijver
ijsbloemen staren vragend naar omhoog
waarom de maan ze niet kussen wil
staat het riet roerloos aan de kant
wat rest is een onheilspellende stilte…
Zonder open deuren
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
531 het was kilte
die zonder open deuren
tochtte door het huis
op trok
uit een vloer die
warm had moeten zijn
die woorden
verschraalden
in koude echo’s
wij dwaalden
langs een decor
van bevroren contacten
wisten dat wij
in dit zielloze huis
nooit zouden overnachten…
Nog dreigen grijze buien
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
542 je warme adem
smelt de winter
in mijn hart
ontdooit
het harde ijs van
lang bevroren pegels
je lach
strijkt langs mijn huid
met lentekracht
nog dreigen
grijze buien met
regen sneeuw en kou
maar in je ogen
spiegelt al het
voorjaarsgroen en blauw…
rendieren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
665 de wereld
heeft een hart
van winter
kijk naar de sneeuw
en de sparren
stijf bevroren
vol naalden
en je weet zeker
dat je een winteroog
moet hebben om te zeggen
'one must have an eye of winter'
om de blauwe ogen van de rendieren
te zien in de zomer nog van goud…
Rood de lippen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
877 ik draad
een armpje hoog
haar lach lijkt
nog bevroren
vierkant toch
de vingers
van het handje
in een welkomsboog
daar gaat de duim
in warm ontdooien
rood de lippen in
toegankelijk ontplooien
dit zijn geen
marionetten of juist wel
jij trekt aan de touwtjes
en toch speel ik mijn spel…
ijstijden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 in dit onontgonnen
land van steen en ijs
van de dichtgevroren
ijszee en bevroren aarde
keert met het voorjaar
het licht in het
noorden terug
de hut een stipje
in de mist als
een kleine
aangespoelde kist
de koperrode zon
en het onbedwingbare
verlangen naar de verte
haar wezen verschuift
met de tijd…
Ijzige helderheid
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
166 Je vader tilt je op
Steeds hoger gooit hij jou
Uit zijn handen
Ik hoor je schreeuw
Alleen door lucht omringd
Hij laat je
Als een bevroren engel
In bewogen licht
In het ijle hangen
Snelle sluitertijd handig
Bij vliegende vogels
In ijzige helderheid…
Veranderende tijden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 De kou en leegte
Als van een grijze winterdag
In een lichaam geslopen
Heeft een hart bevroren
Bevroren tranen
Aan dit huilend hart
Tranen die veel zeggen
Laten het hart spreken
Een lichaam vol eenzaamheid
Aangetast door de tijd alleen
Verslagen door de haat
Zoekende naar kracht om terug te vechten
Deze pijnlijke woorden
Een tijd…
KOUD BOVEN?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.431 De baas van Philips heeft dit keer een strop,
want Kleisterlee moet het al twee jaar doen
met een bevroren loon van een miljoen.
Het moet bijzonder koud zijn aan de top.
Hij krijgt een hoge bonus die toch gauw
kan oplopen tot een procent of tachtig.
Het voortbestaan van werk is twijfelachtig.
Weer zet hij medewerkers in de kou.…
Aangewaaid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
515 ik heb
de lentes
niet geteld
maar het
waren er minder
dan ik me herinner
vaak bleken hun
bloemen bevroren
of ondergesneeuwd
de zon ontbrak
omdat storm
met regen smeet
toch wist een kleur
de sfeer te domineren
het rood satijn van valentijn
in alles kom je
hem tegen zonder
er iets om te geven
aangewaaid en
dan natuurlijk…
koud
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
886 de zonnestralen schijnen
het verwarmt je lichaam niet
zal ooit de kou in jou verdwijnen
of bereiken de stralen je niet
je lijkt wel bevroren
koud als een blok graniet
niks kan je nog bekoren
je ogen donker als antraciet
ooit zal de warmte je ontdooien
de stralen om je lichaam glooien…
Bronstig
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.294 Oppervlakkig koud
een op een voetstuk geplaatst brons
straalt bij voortduring warmte uit
de liefde van een hand
wil graag de ziel bewegen
die met de tijd in ‘t brons bevroor
als een verbeelding van het eeuwige leven
wee de streling langs de huid
je zult je vingers branden…
Ga je mee douchen ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
900 Wanneer aarzelende
druppels verkwikken
laat dan warme stralen
bevroren wanen ontdooien
als bloemen huiverig
over de rand van de
vaas het eerste licht
durven begroeten
pas dan zal gisteren
vandaag zijn en
verlegen verlangen
naar morgen
ga je mee douchen ?…
Roerloos
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
804 verstrengeld in scharlakenrood
betreedt ze huiverend
de hof van jouw geschreeuw
geen woorden meer
om weg te kijken
stil steeds herinnering
smeulende ogen zien
in bevroren nachten
alleen het levensteken
van de nauwe wintergeest
drijvend op het doodse water
verlieten dromen haar…
Mijn hart klopt zachter in het bos
gedicht
2.5 met 14 stemmen
8.658 vanavond pluk ik bramen voor een dode vriend
met zwaluwen, het vuur, de drie seizoenen
draag ik geen wanten maar een kruis
tegen de kou bevroren heuvels op
mijn hart klopt zachter in het bos
omdat het stilstaat bij de bomen
ik heb het leren donkerrood
te bloeden bij gevaar
-------------------------------------
uit: 'Alles voor de vorm…
zoveel werelden in mij
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
580 er wonen zoveel werelden in mij
in elke vezel van mijn lijf
schuilt leven van miljarden jaren
en weten van millenia
bevroren in de tijd
naar verre vreemde oorden
voeren mijn dromen mij
waar lang vervlogen levens
bij het blaffen van de maan
ontwaken uit hun eeuwigheid…
Belcanto
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
643 waar bevroren water
de zon omvat en
schaduwen dansen
rond
verglijdend licht
draait zij een laatste pirouette
strijkt haar veren glad
en vlijt zich sierlijk neer
om te sterven
zoals alleen een zwarte zwaan
in schoonheid
naar het wit kan gaan…
Afscheid geeft hoop
netgedicht
3.0 met 33 stemmen
2.918 ik mis de vorst
in mijn cyclisch denken
het ijswater van de sloten
de lucht met bevroren idealen
ik mis het afscheid
en verzwijg de spijt
van dat ik leef en de bloemen
die ik je nooit gaf
ik mis de vogels in je ogen
de tempel van je fatsoen
de nissen waar ik kon schuilen
soms wens ik, was het maar als toen…
De kou zit op het bot
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
573 heb aan warmte
flink ingeleverd
de kou zit op het bot
winter gaf soelaas
maar het eigen kacheltje
bleek geen open haard
nog zijn
mijn lach en handen
niet bevroren
maar wat in warmte
is geboren
kan mij niet meer bekoren
ijskoud schreeuw ik om de zon
alleen daarvoor
draai ik mij nog eenmaal om…
flegmatisch
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 vriesrot
verhard mijn woorden
knoken pijnigende kou
neemt bezit over
mijn bevroren vijver
sluit hermetisch
in kout
het gevrorene breekbaar
gure ijzige kille
haast frigide gedachten
monden wakkerig uit
in rillende zinnen
die warmte zoeken…
Roer de trom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
534 ik ben de koude zat
roer de trom
op een bevroren regenton
ontwaak maar kikkers
uit de winterslaap
en kwaak het voorjaar aan
kom knollen
scheur je ronding open
laat de eerste lentekleuren lopen
ruik de onmiskenbaar
nieuwe geuren van
het pasgeboren pril seizoen…
Te vondeling gelegd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
565 Kwetsbaar je hand
Scheef op het kussen gelegd
Duim doelloos naar voren
Vingers klein en teer
Oogt je aandacht bevroren
En lijk je in jezelf
Te vondeling gelegd
In liefde opgedragen aan mijn schoonbroer Anton,
Stichting Hendrik van Boeijen, locatie Havelte.…
moeizaam converseren
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
968 is het koud buiten vraagt hij
niet veel aan zegt zij
zuinig als altijd op haar woorden
daarmee is het gesprek bevroren
aan mij opnieuw de taak
de grenzen te verleggen
een weg te banen door het ijs
wat rest er nog behalve
kou en weerbericht
misschien een storm op komst
maar ik zeg tegen beter weten in
het zal het voorjaar zijn…
Foto
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 een steen blijft geworpen
de melk opgeschud
tot breukvlak, niet opraapbaar
niets is gaande
alles bevroren
in een moment, twijfelloos
niets is herroepbaar
alles voldongen
in stilstaande val, bodemloos
geweest is onvervangen
met nadruk
cursief gedrukt
alle luchten eender
geen wolk hetzelfde, de foto
onbewogen…
Broer
gedicht
5.0 met 1 stemmen
9.156 Zolang je Kaspar Hauser was
bleef je ongeboren
en wat ik later van je las
lag als adem op mijn ruit
bevroren.
Ik wist niet hoe jij jezelf verstond.
Ik adem op jouw woord
en zie hoe dit zich smelten laat
maar ook hoe je ontdooiend spreken
jou verstoort.
----------------------
uit: 'Hohner', 2015.…
Maan met ogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 Barbara en Lo houden mij wakker
ze slapen zo roze
op de bank
hun woorden van vanavond stromen nog
ik zie mijn gezicht
in het raam als een maan
met ogen
de nacht is helder
bevroren tijd
een droom
van slapende vriendschap
en een volle maan
met ogen
boven de ijsrivier…
Handelingen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
441 hier liggen we dan
ons geheugen te ontkalken
is het moment daar, vergeten we
onze herinnering te ontklemmen
dit heet een tedere beroering
aanraakbaar, vleesgeworden
verenigen onze gebeurtenissen
met datering en plaats
onontkoombaar en
voltooid bevroren
tot we in eeuwigheid verzanden
is het nog niet gedaan…
Tastbare ziel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
552 Bevroren in de tijd.
Naar verre vreemde oorden,
voeren mijn dromen mij.
Naar lang vervlogen levens.
En bij 't blaffen van de maan.
Ontwaken zij uit hun eeuwigheid…