14128 resultaten.
KLEINTJE POËZIE
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
249 zoals poëzie dikwijls
niets meer is dan een
roesje voor het verdragen
wat troostende woorden
die iets kunnen verzachten
maar echt mijn honger stillen
dat doet het nog altijd niet...…
Kanker
gedicht
3.5 met 388 stemmen
69.461 is
een goede dood.
Teplettervallen
is
een goede dood.
Verdrinken
is
een goede dood.
Zelfmoord
is
een goede dood.
Elke dood
is
een goede dood.
Maar
de dood
die je
te wachten staat
dat is
een slechte dood.
Altijd.
----------------------------------------
uit: Nagelaten Gedichten (1975)…
slaap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
73 op dit kussen
ga ik slapen
dood, dood en dood
en dood
en dood
en dood
op dit kussen
donzen kussen
zijdezachte sloop…
Als het kalf verdronken is
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.065 nadat ons dierbaar kalf verdronken was
hebben we onlangs de oude waterput,
midden op het dorpsplein, met vele
duizenden dode vogels gedempt
met dode mezen en dode mussen
met dode kieviten en dode plevieren
met dode merels en dode kolibries
met dode futen en dode koolmeesjes
met dode kanaries en dode parkieten
met dode goudvinken en dode zwaluwen…
Wil het bezoek afscheid nemen...
snelsonnet
3.2 met 50 stemmen
3.769 Er kwamen laatst drie wijzen uit het Oosten.
Ze volgden trouw een ster tot in Parijs,
Elk met een gift, als laatste eerbewijs
Om Arafat afdoende mee te troosten:
De een een pil, de andere een spuit,
De derde trok de stekker er maar uit.…
[ Waarom doe je wat ]
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
385 Waarom doe je wat
ik vraag? Luister niet naar mij –
ik houd toch van jou!…
[ Haar bloemen vallen ]
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
418 Haar bloemen vallen
op de oever, de maan schijnt –
de mannen schreeuwen.…
[ Je houdt dus van hem ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 Je houdt dus van hem,
je houdt echt van hem, zoveel --
dat je het toegeeft?…
Achter De Dood
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
2.482 De Dood rijdt vóór mij
Ik rijd er achteraan
de Dood rijdt voor mij...
Ik laat geen traan
De Dood rijdt vóór mij
achter haar de stoet
van mensen die nog leven
en de dode een laatste groet gaan geven
De Dood, zo tastbaar, heel dichtbij
de dood rijdt voor mij
Ik zie de kist, de bloemen...
De Dood is als een dichte mist voor mij.…
Doodsmoed
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Dood zijn is niet meer leven.
Leven is niet meer dood zijn.
Dood zijn is niet geboren worden.
Welke dode zit daar nu over in?
Geen één.
Dood zijn is niet langer leven.
Welke levende zit daar nu over in?
Bijna iedereen.
De dood is een doodgewone leermeester.
De dood leert ons hoe we kunnen leven.
Doodsmoed is doodgewone levensmoed.…
Zomaar
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.607 Elvis Presley is dood
Frank Sinatra is dood
André Hazes is dood
Simon Carmiggelt is dood
Prins Claus is dood
En ik voel me ook al niet lekker…
Doden die leven !
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
608 Dood moeten we. Dood! Dood! Dood!
Daar helpt geen lieve moeder meer.
Geen gebed. Geen smeekgedicht.
Stormwind jaagt door kerkhofbomen.
Ik huiver in een versleten jas en beef.
Bloed blijft door mijn aderen stromen.
Doden ontbinden, maar wat doe ik?
Ik leef!
Doden genieten in volle rust en vrede.
Doden doden angst en beven.…
Wat is het nou?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
658 Is het nou:
gewoon dood,
of ben je
dood- gewoon:
dood?…
Bestaan
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.864 Als na het leven, het leven voorbij is,
dan ben je dood
Besef voor je dood dat de dood je dood is.
Of juist je dood, je leven kan zijn.
Want als er geen leven is na de dood,
is er ook geen leven voor de dood.…
Ik ben niet, ik was
netgedicht
4.6 met 27 stemmen
2.683 Liggend in de molm van mijn bestaan
knaagt de botworm aan mijn ziel
Zwijgend sijpelt het slijk
Poeder verpulvert tot stof
Donker de ontaarde aarde
Een stempel uit het verleden
Vingerafdrukken vervagen
Nagelklanken, harensnaren
Traan slijt naam in graniet
holt bergen uit tot dalen
Het leven stampt als een olifant
langs de rand van…
De mooie bloem die ik kwijt ben...
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.237 Alsof een bloem,
verweg hiervandaan,
ophoudt met bloeien,
zomaar stopt,
zonder dat je het door hebt...
Alsof een bloem,
die je zelden ziet,
uitsterft...
Alsof die éné bloem,
jou doet huilen...
En je tevreden laat zijn,
met alles wat je nog op deze aarde hebt...…
moeder
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.425 Ma, jij was het schuim van de zee,
die het zeewier met zachte hand streelde.
De zon, die door de wolken priemde,
om de bloembollen tot
mooie bloemen te laten ontwaken.
De stroom, die in alle bescheidenheid,
naar de zee vloeide, om het zoute een
zoete smaak te geven.
Een zacht briesje op een zomeravond,
die onze huid deed afkoelen.
Uw…
Aan het eind van mijn dagen
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
912 Als de dood nadert met rasse schreden,
streel dan eventjes door m'n haren,
fluister mijn naam dan zacht,
en verzink met mij in het verleden.
Als leven plaats maakt voor de dood,
denk dan aan toen we nog samen waren,
aan wat je liefde me heeft gebracht.
Jouw liefde schat, maakte mij groot.…
Anthem voor een vriend
netgedicht
3.2 met 118 stemmen
52.336 Er zit nog zand tussen je voeten,
van je wandeling over het strand.
Géén last van 't eeuwige moeten,
er is immers niets aan de hand.
Zo ben je door het leven gegaan,
ondanks alles met een gulle lach.
Géén tijd om stil te blijven staan,
maar tóch een mens van de dag.
Dit vissersdorp was ooit van jou,
hier ademde je, heb je geleefd.
De…
Treurlied voor mijn moeder
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.902 Wat valt er te zeggen als je moeder overlijdt,
als je laatste ouder wegvalt uit het leven?
Geen notie van wat er gebeurt, van de tijd,
niets meer te ontvangen, niets meer te geven.
Voor vaarwel geen tijd meer, geen gegeven kans,
zodat ik nu, alleen, op 'n verlaten toneel dans.
Voorbij is de jeugd, alleen de herinnering blijft,
die zijn sporen…
Requiem voor de wachtende
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
2.119 Hij, die aan het levend water danst
zich optrekt aan de branding, volhardend
door de stroming waadt en zich, de mens
in de dichter niet kennen laat.
Nog even een vluchtige blik
achterom, de traan geschonken
aan oneindigheid, de vlucht
verwikkelt in een levensstrijd.
De zwaan vliegt op,
de zon onder en de wind
toont zich een goede vriend…
CREMATIE
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
996 Begraven is alleen nog voor de rijken,
nu overal de grafprijs wordt verhoogd.
Misschien wordt daarmee heimelijk gepoogd,
dat men er maar van afziet te bezwijken.
Het is een stille wenk – voel je het ook? -
om met z’n allen op te gaan in rook.
-----------------------------------------------------------
…de kosten van een graf stijgen dit…
Ode aan Jansje de Waardt
hartenkreet
4.2 met 11 stemmen
1.860 Streep niet haar naam door
al is zij tot stof vergaan
streep haar naam niet door
alsof ze nooit heeft bestaan
Het liefste dat ik heb bezeten
het toekomstbeeld van mijn bestaan
vraag me niet dat te vergeten
en gewoon weer door te gaan
Want ik wil verder leven
maar weet niet hoe dat moet
Ik hoor bij hen die achterbleven
overleven vergt…
Moriturio
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.331 Jan Arends, Jan Emmens:
leven te donker, gedichten te over,
de dood opgebiecht het leven
gewikt en gewogen.
Ga dan maar vallen,
het laatste gedicht is het lichtste,
het zwaarste, het nekt uit een soort
mededogen van overgewicht.
Lieve dood , o zo helder,
wat ben je toch licht.…
Haverakker Zoetermeer
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
842 Er bleek een dood,
daarna
Er is geen nu
Er is geen na…
(Hoe koud is) De eeuwige dood?
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
2.632 Hoe koud is de eeuwige dood
en weg de kansen die je had,
die het leven je ooit bood.
De kansen die jij vergat.
Je koos ervoor, misschien bewust,
nog voor ik je gedag had gekust,
nog voor ik 'vaarwel' kon zeggen.
Waarom? Jij kan het niet uitleggen.
Maar ik wéét dat je ervoor koos.
Op je graf ligt geen enkele roos.…
Voor één keer
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.153 Want hou je je ziende blind
voor al wat je op je weg vindt,
en doof voor elke tedere lach,
dan ben je dood terwijl je leven mag.…
nog niet
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
995 wil ik dood
klamp vast
aan kleinood
mezelf vergast
op onsterflijk lijden
ongewoon verrast
einde der tijden
onaangetast…
Witte licht van de dood
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.818 Daar sta je dan: Achter het witte licht van de dood,
het was 'n kwestie van één stap, die stap was groot.
Ik ben hier achter gebleven, ik bleef achter... alleen,
en Ronald is de naam die gebeiteld staat in wit steen.…
de aarde die ze wenste
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
2.024 je oogde verte
maar je hand
was warm
naar mij toe
je stem was vlak
trekken diepten
zonder tranen
je gezicht zo moe
we brachten haar
de aarde die ze
wenste, huilden
voor de laatste keer
de merel
die we hoorden
toen we kwamen
floot niet meer…