1044 resultaten.
Vaak
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.118 Deze nacht is een gevonden spoor waarlangs ik
zoek naar een echo
die ik volgen kan
en die elke stilte weer laat beginnen
met de schaduw die zijn eigen nacht zoekt
en mij weer zal vinden
zolang ik in elke zwijgende nacht
verdwaal…
Niet meer
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.108 Verlaten zoeken in de zee van vragen
en de stenen vinden
die de onschuld verbergen
van de stilte en het bloed dat eenzaam maakt
en nachtmerries steeds laat beginnen
met een echo die een verdwaalde
vraag zou moeten zijn
en geen lippen koud maakt.…
Droom zwerven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 Het droom zwerven
van mijn deels vergeten jeugd
herinner ik met volle teugen
door een natuur die in mij is
een gevoel van ziel bevrijden
en in de echo van de droomschaduw
slapen er vlinders op paddenstoelen
in het donkerste duister van het bos
heb ik mijn buik vol van herinneringen.…
De vergetelheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
832 Vergeten,
weglopen van je spiegelbeeld,
de tunnel uit,
de echo voorbij,
geen rozen uit de orgelpijpen,
gespleten hemellicht,
tot duisternis resteert,
slapen in het donker van de vergetelheid,
terwijl het licht je geheugen langzaam verstikt,
en zelfs het ochtendgloren berust.…
ik zag het neusje
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
942 ze keken allemaal
monden vielen open
iemand kreeg de hik
het doelgerichte stappen
de echo van de hakken
de zelfbewuste tik
een nonchalante lok
de iets te korte rok
ogen met wat schrik
ik zag het neusje
en de blik
in die blik was ik…
het neusje
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
941 ze keken allemaal
monden vielen open
iemand kreeg de hik
het doelgerichte stappen
de echo van de hakken
de zelfbewuste tik
een nonchalante lok
de iets te korte rok
ogen met wat schrik
ik zag het neusje
en de blik
in die blik was ik…
kom. ken me weer
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
857 ik kijk je
uit het dal
de helling spreekt
mijn echo lacht
de diepte
klautert hoogte
ze lift je
boven al
je blik
omhoog gericht
je handen
wijzen vrijheid
ik ben er nog
kom ken me weer
ontmoet me maar
geniet mijn blijheid…
Muizenissen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 Je vak is het
Om je medemens
Te helpen in
Het reine te
Komen met zijn ziel,
Vooral hij die
Al zo vaak viel
Over de doornen
Op zijn levenspad -
Als ik dat andermans
Muizenissen noem
Reageer je verontwaardigd,
Bijna kwaad - want jij
Vindt dat dit is waar het
Leven ten diepste over gaat…
Door het donker van de dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
568 Tastend komen deze woorden
Door het donker van de dag
Aan het licht
Woord voor woord
Zorgvuldig gekozen
Het zichtbaar resultaat
Van de innerlijke bron
Van dit gedicht…
De aarde
gedicht
2.9 met 63 stemmen
16.610 Het trage zilver van mijn spoor
Bevlagt de dagen tot waar
Zij heimelijk gaan:
De echo van geluidloze paarden.
------------------------------
uit: Winterrunen, 1967.…
Wervelwind
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
1.632 Wervelwind in mijn hoofd
Echo van het verleden
Van zoveel moois beroofd
Terug in de tijd gegleden
Donkere wolken vullen mijn ziel
Regenbuien veranderen in stromen
Langs mijn kin zout als de zee
Verdronken in vervlogen dromen…
wat was blijft
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
531 als de nacht valt
kijk ik omhoog
zie hoe de hemel lacht
naar ons hier beneden
ieder lichtpuntje
fluistert zacht
wat eens was
zal altijd blijven
aan de overkant van tijd
gekleurd door herinnering
zweeft elke dag boven ons
de echo van jouw liefde…
in deze nacht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.455 in deze nacht sluipt
de zondag binnen
door open deuren
hoor ik de echo van
de voorbije dag
heb niet de wil
een nieuw etmaal
te beginnen
soms is het fijn
banden met gister
te koesteren
zaterdag is nog
zo'n warme deken
waarom zou ik mij
er van losweken…
Als stilte valt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
824 Soms hoor ik nog de echo
van mijn vermiste nachtegaal
in die gewijde verte
waar stilte in mij valt…
Blind verlangen
netgedicht
4.6 met 24 stemmen
1.610 aldoor
verwachten
is trachten
een onthecht verleden,
al dan niet gewild,
in pijn te hervinden
en verschijnt
verlatenheid opnieuw
als het sterven dan herleeft
en mijn ziel zich spiegelt
aan de blinde linde
zal nimmer
de dolende echo vergaan
die het verlangen
in de toekomst weeft…
Als een gordijn.
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
608 In de verte klinkt de echo van
de nachtegaal maar er is niets
wat ze hoort of ziet ze is door
nevel en gedachten omsloten.…
Het beeld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
747 Waar ik in mijn dromen de echo
uit het verleden nog hoor klinken
het steeds verder gaat verdwijnen.
De ochtend mij wekt uit dromen
dan voel ik dat mijn hart zich vult
met dankbaarheid voor het leven.…
JIJ
netgedicht
4.2 met 28 stemmen
1.661 Jij hebt
de snaar geraakt
die mij deed ontwaken
de eerste tonen
die ik hoorde
zacht van binnenuit
nu is het stil
jij bent gegaan
net zoals je kwam
een toon een echo
nog zacht voelbaar
hij is stil ...de dood.…
Naar ijle sferen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
567 zij was ontsnapt
uit laag gebrom
voortgebracht door vele kelen
kaatste als
zuivere diamant
licht en geluid naar ijle sferen
vloog langs
toonladders omhoog
om in de nok te keren
dook de diepte in
om het als echo
nogmaals te proberen…
Hemels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
448 Jij staat centraal in ieder van mijn verhaal
jouw lach verrijkt mijn dag
jouw woorden zijn een echo van mijn gedachten
zo sterk sta je in mijn zijn
dat jij, geworteld in elk gebaar,
mij schijnbaar moeiteloos
brengt naar het hemels firmament.…
kom, ken me weer
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
730 ik kijk je
uit het dal
de helling spreekt
mijn echo lacht
kom klim
naar mij
je ziet me
overal
je blik
omhoog gericht
je handen
wijzen vrijheid
ik ben er nog
kom ken me weer
ontmoet me maar
geniet met mij
van onze
eindeloze blijheid…
Herfstwandeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 Beter is het antwoord van de echo
dan de lokroep van een verre reiger,
want de echo heeft allang gehoord,
de vraag die nooit werd gesteld,
zoals een blad de wind kent voor hij waait.…
Bijten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
401 Elke adem een echo, elke stap een lied,
en alles wat blijft is wat niemand ziet.
Elke dag een gebroken melodie,
elke nacht een echo van wat was.
Ik vecht, ik huil, ik verlang —
maar alles verdwijnt in een koude plas.
Ik bijt op het leven, ik kijk, ik zwijg,
ik dans met de pijn, ik lach terwijl ik huil.…
De crash
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
972 Gisteren vloog de zeemeeuw
verzilverd door zonnestralen
hoog tegen de blauwe lucht
Nu ligt zijn geniale verenpak
ontvleesd door soortgenoten
in de berm langs de weg
Donzige veren bewegen
springerig in de wind, dansen
in de echo van zijn laatste vlucht…
Liefde sterft twee keer (tanka suite)
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.744 Echo van je geest
Door mij in stand gehouden
Sterft met mijn dood;
Met vervagen van m'n bewustzijn
Sterf jij voor de tweede keer
In m'n sterven
Zal ik mij bij je voegen
Zijn we gelijken;
Tijdloze dood kent geen standen
Er is geen dood, doder, doodst…
Het hoge woord
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
1.305 de spanwijdte van mijn vleugels
is niet groot genoeg om het gevallen
woord te dragen
hemelhoog dondert de echo door
ik vlucht
om wat ik hoor en hoor en hoor
klapwiekend ankert naklank
koortsig en rauw
klampt zich vast, hecht aan vergroeiing
in mijn gekraakt karkas…
Ons applaus is stilte
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
645 in samen klinken
gaat ons
geen toon te hoog
wij componeren
dirigeren in
een lieve lust
stemmen steeds
beter af na
klein improviseren
ons applaus
is stilte als de
echo is geweest
een feest
dat wij in rust
en a capello vieren…
Het zwijgen van de landtong
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
524 Als de landtong zou kunnen praten
over het water waar jij in verdronk
dan zou de heimwee mij verlaten
daar waar ooit de echo klonk
maar de moed zinkt in mijn schoenen
hier aan de waterkant bij het bos
moet ik het rouwproces ontgroenen
herinneringen laten mij niet los
ze blijven spelen in mijn gedachten.…
verre echo's (1)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 de mensheid
moet boven
de aarde
uitstijgen
zo sprak Socrates
voorbij de top
van de atmosfeer
en verder nog
alleen dan
kunnen we de
wereld begrijpen
ik weet dat ik niets
weet zei hij
het zijn de verre
echo's van wijze
oude doch nooit
vervlogen woorden…
Schaduwlief
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 ik heb de nacht gestolen
toen het duister mij
wou verbergen in de stilte
mijn ogen wijd opengesperd
heb ik gekeken
naar jou, mijn achtergebleven
vertwijfeld schaduwlief
de echo van je roep vervalst
in beweging van afstand
ik kan niet terugstappen
naar waar jij dwaalt
mijn hand vasthouden wil je niet -…