728 resultaten.
NOU JA !?
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
756 Licht blozend
lees je de teksten
waar haar hart
ligt uitgestald
veilig tussen de zinnen
glimlachend proef je ze
als snoepjes
Het medeweten
van vermoeide levensvragen
laat zowel waarheid
als illusie dromen
woorden, zinnen, lust
verzen smaken
als een kus…
Zandkasteel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 Dacht sterk genoeg te zijn
maar reeds bij de eerste vloed
verdween het als illusie
in het wilde water
bedolven door de golven
mijn zandkasteel
Wacht nu samen met de wind
op het moment van stilte
tot dan leef ik tijdloos verder
met een half oog
gericht op het teken
van mijn zandloper
om weer te starten met de bouw…
Overgaan
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
615 Toen de hoop uit
Pandora’s doos ontsnapte
werd zij een geschenk van giftige aard
Met jouw lichaam gekist
tussen zes planken
vervloog de hoop
Het leven gleed uit je gezicht
je naam werd in
hardvochtig marmer gegrift
Hij heeft nu rust mompelden zij
die achterbleven
voor anderen een illusie zonder leven…
Blijven wachten
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.329 En ik naar je mag blijven kijken in de stilte die streelt en niets vraagt dat niet kan wachten
met woorden die dwingen of verdringen wat
een illusie is die
warme schaduwen achterlaat
in gedachten die nog geen afscheid nemen.…
Stille wijsheid
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
524 Verstild hoofd,
zo stil, ondanks ik
altijd wat denk te
horen, stomme
geluiden kwetsen
dovemans oren en
de witte vlekken
van mijn geestesoog,
berusting is wat ik zoek,
verlamd en overmand,
doe ik de dingen die om
een antwoord vragen,
die komen niet, stille
wijsheid laat zich in
een illusie dragen.…
Aardecode
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
178 De zon strooit met het abc,
het licht breekt door de illusie
van onze toonbeeldvorming.
De ziel zakt in het moeras
naar een dieper liggende horizon,
achter de stilte, in het gras,
krijgt god een primitief gezicht.
De oermens danst in het verband
van vlees en donkere rauwe aarde.…
Vertel mij niet
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
767 Vertel mij
dat ik niet moet ontwaken
uit d'illusie van mijn denken
die mij verder draagt dan dromen
die bij 't kijken naar lonkende valleien en dalen
het wakker wordende reeële weer doet vervagen.
Vertel mij niet
dat het nooit heeft bestaan
dat de ademloze tederheid
slechts een illusie is
en ik gewoon heb verder te gaan.…
Verwarring
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.094 In een sluier van verwarring
Omgeven door diepe pijn
Verlies ik al mijn vertrouwen
Het is een groot afscheidsfestijn
In ogenschouw genomen
Dat deze vriendschap was
Ruw verstoord uit de illusie
Zie ik je werkelijkheid pas
Hoe moet ik ooit weer in iemand geloven
Mijn naïviteit is ernstig vervuild
En mijn openheid zal steeds meer doven
Ik…
Weer (l)even(d)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
780 Maar soms,
soms komt de illusie
jou bij mij brengen.
Dan, vriend, ben jij,
tot je niet meer bent,
om later toch weer te zijn,
en ik, telkens weer met zin,
met jou kan praten.…
Mijn ballerina speciaal
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
522 de “silhouet illusie”
laat mijn hoofd even tollen
mijn bloed en haar bloed
het kruipt, het stroomt
vloeit inéén in hetzelfde hart
en dat... dat voelt echt zo goed, mijn kind!…
Op goedkoop toneel
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
968 ben geen tovenaar
stok niet met magie
en glinsters op
goedkoop toneel
zaag geen mensen door
illusie is mij al teveel
ben wel gevoelig
voor mysterie
het onoplosbaar zijn
ken de klappen van
venijn en ongeloof maar
weet ook de historie
zij brandstapelde
het vreemde
wiste zo realiteit
nog kringelt rook
uit al die eeuwen
door naar…
Licht gespikkelde mist
netgedicht
5.0 met 46 stemmen
478 we zagen
de wereld
dompelen in
het vage van wit
licht gespikkelde mist
vleugen zon
kwamen steeds
weerom zonder
opklarend
door te breken
om ons de
somberte te
laten vergeten
alleen het vorst-
gerijpte oppervlak
gaf ons de
illusie dat het
winterse ons heeft
platgelegd omdat
rijden te gevaarlijk was…
Mijn prinses
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.024 Duizend in één vrouw
adel uit een oosters rijk
puur, lief en naïef
Niemand kan weerstaan
haar rol van ster in dromen
Ooit zal ze komen
als haar tapijtje maar wou…
KOORDDANSER OP LUCHT
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
932 van de realiteit verdringt
zijn veren met honing ingesmeerd
een sprong in het duister waagt
is het de draagkracht van een droom
die me verder stuwt naar de horizon
het idee van een mogelijke val verzacht
in het zicht van een wolkeloze einder
waarin ik mijn woorden bodemloos
kan laten verzinken
of is het een fata morgana
de eeuwige illusie…
duister
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
756 De illusie,
hardvochtig uiteengespat...
verwarrende stilte
Duister…
Poker
gedicht
2.0 met 322 stemmen
38.206 Het is tijd voor open spel, mijn
liefste. De kaarten op de tafel. Ik heb
er twee: mijzelf en wat ik schrijf. Ze
zijn van weinig waarde, om niet
te zeggen van geen tel. De
hand van jou is rijker: je lijf
is nog het minste, al is het lang
niet mis. Maar ook illusies heb
je nog, en hoop. Jij hebt alles
wat er is. Toch ben ik soms al
op…
Dromen van 'n industrieel Hawaï
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
851 Woestijnen van wuivende winden
betokkelen z'n slaap
en verdwaasd klautert
hij aan wal
Op marmerwitte galerijen
van gekauwde steen
'n verlaten interesse
deint een machinaal aloha
doelloos op en neer
In 'n schicht van hebzucht
lanceerde hij fortuinlijk
'n ontspoorde industrie
en was weer een
illusie rijker
toen hij jammerlijk
werd…
De weg die niet bestaat
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.071 Ik zal fragiele muren bouwen
Om het land van jouw verraad
Ik bind mijn passie om de jouwe
Jij bent de weg die niet bestaat
Ik ben niet meer wie ik ooit was
Het zijn illusies die ik fluister
Gevoelloos zwijg ik bij jouw graf
Ik hoor de klanken van jouw luister
Ik wacht in angst, ik maak mij klein
Het bloed druipt langs de lege muren…
De stille zee
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
3.004 De volle maan verblind mijn ogen
Weerspiegeld in de stille zee
De hemel heeft mij voorgelogen
Ik zweef slechts met de golven mee
Het einde staat reeds in de sterren
Voorspeld door toekomst en het lot
Ik zie de golven al van verre
De wind huilt zacht, ik bid tot God
Verloren lig ik op het strand
Eenzaam, koud, alleen...
Het stille…
Herfst
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.684 Achter de oude kloosterwoning
Hing wat rode zon…
Onder goud-getinte linde
Bad een jonge non
Heur gelaten ogen droomden
Onder blanke doek,
Naar de zwart’ en rode letters
Van ’t getijden boek…
Langs de wegskens was geprevel
Van wat blâren bruin…;
Aan heur voeten bogen schrale
Violieren schuin
Als ’n dode^illusie, die ze
Lang vergeten…
Eens komt de tijd
hartenkreet
3.4 met 33 stemmen
3.930 Het afscheid was voor even
Althans, zo moest het zijn
Door haat en hoop omgeven
Door liefde en door pijn
Het afscheid was voor even
Althans, dat was het doel
Tot liefde ging herleven
Terugkeer van gevoel
Het afscheid was voor even
Althans, dat was mijn hoop
Die hoop bleef jij me geven
Tot ik erin verzoop
Het afscheid is gekomen…
De pracht genaamd eenzaamheid.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
913 ongeduldig op kalme hartstocht
een gevoel van de volmaakte erectie
uitgedrukt op de manier die ik altijd zocht
een paarse sfeer om in te leven
het constante gevoel van euforie
loochenen van treurnis om te geven
heimwee naar de gedroomde memorie
het nooit bestaande gevoel dat ik ken
dat wat nooit was doch misschien ooit zal zijn
is de illusie…
Laat me niet los
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
996 mijn denken
Tot wat niet waar was
Mijn hoop werd gebroken
Door de lieve woorden
Die ik nimmer hoorde
Noch werden zij gesproken
Ik vind geen vlucht van
De verveling en de vrees
Verlaten te worden
Het is vast het verleden
Dat mij heeft bekrast
Mij belemmert en belast
En ongemerkt is ingetreden
Laat me niet los maar
Breek mijn illusie…
Mobiele massa
netgedicht
4.9 met 31 stemmen
1.130 doorbreken
Gevoed door natuur op mensen uitgekeken
Ik mis mijn auto en de medemens
In de auto kon ik in mijzelf praten
Met al die mensen om me heen
Zal ik dat echter zeer beslist wel laten
De hoop op het volgende station
Begint mijn accu vast wat op te laden
Zou zij nu komen om met parelende lach
En een royale woordenstroom te praten
Illusie…
Ontgoocheld
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.181 zonder illusies
zaagt hij op woensdagavond
de week doormidden…
Ou topos
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
608 Hoe leven
vermalen wordt
door het wentelende wiel
dat zoekend en zuchtend
zoals ook liefde zich herhaalt
en ik herhaal
schreeuw jouw naam
over de eindeloze verzameling
aan grafstenen
tot wij, elkander kruisen
in de eeuwig weelderige stad
waar stilte is gestorven
waar leven leeft, werkt en sterft
dag en nacht
ons leidt, in…
Schrijvers en anderen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
590 Schrijven gaat vaak over grote zaken, grote mensen
De dood, de daad
Grote liefdes, Groot verdriet
Heilige vrouwen die plots verschijnen en verdwijnen
Perfecte lentedagen, 24-25 graden en een fris briesje
Zelfs perfecte herfstdagen die ideaal zijn om je eenzaam te voelen
Alsof schrijvers in hemel of hel leven
Maar nooit ertussen zoals jij…
ik wil dat je weet...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.532 de aanwezigheid van je prachtige ziel van binnen
Ik wil dat je weet
ook al verdwijn ik ooit uit je dagelijks leven
Onze zielen blijven verbonden
dat is geen wens of illusie maar een gegeven.
Liefde is...…
De vraag wie ze is
gedicht
3.7 met 40 stemmen
20.776 Intussen huist ze al zo lang in mijn hoofd
en al zo bijna overal - maar wie ze is
een zinloze vraag, je zoekt in je herinneringen
naar iets onvoorstelbaars, ik weet het, maar
ook zinloze vragen vragen een antwoord
eigenlijk is ze nog steeds die jonge vrouw
die ik ooit toevallig ergens tegenkwam
- maar wie ze is - in mijn hoofd
vind ik haar…
Dromenland bestaat niet
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.018 De illusie leek oneindig, kunst waar menig hoofd van tolt.
Terplekke vele gesprekken, vloeiend stromend zonder tumolt
geen ruzie te bekennen, niet een enkel spatje negatieve norm.
Alle mensen rekening houdend met elkaars identieke vorm.…