343 resultaten.
Gebroken Tranen
hartenkreet
4.2 met 47 stemmen
2.035 alsof ik nooit heb bestaan
Verdring elke herinnering aan mij
Laat mijn beeltenis voor altijd gaan
Verzwijg mijn woorden en gedachten
De liefde die ik voor jou heb gevoeld
Vergeet mijn ogen met gebroken tranen
Alle tederheid die voor jou was bedoeld
Verwerp de vriendschap die ik voelde
Je bent er niet en zal er nooit meer zijn
Geen illusies…
De weg die niet bestaat
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.071 Ik zal fragiele muren bouwen
Om het land van jouw verraad
Ik bind mijn passie om de jouwe
Jij bent de weg die niet bestaat
Ik ben niet meer wie ik ooit was
Het zijn illusies die ik fluister
Gevoelloos zwijg ik bij jouw graf
Ik hoor de klanken van jouw luister
Ik wacht in angst, ik maak mij klein
Het bloed druipt langs de lege muren…
De stille zee
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
3.004 Ook jij kunt mij geen antwoord geven
Ik wil alleen jouw warme hand
Jouw liefde en jouw medeleven
Illusies in het zand…
Kroegtijger
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Vroeger schuivelde ik van kroeg naar kroeg, dronk
ik alles wat ik maar lekker vond, rookte ik elegant
mijn sigaretten, gluurde ik graag naar de stevige
billen en de bolle borsten, die zo voor het grijpen
leken, een hemel vol illusies, ik verdween erin als
een arme sloeber, want geld had ik niet en ik kwam maar
amper rond, zo werd ik een met mijn…
Gevleugeld forum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 begraven
alleen de pilaren rijzen nog ten hemel
de eerbied ligt gebroken
en verborgen onder de alles vertredende
voetstappen van heden
elke steen in de metropool zucht
en zwoegt tevergeefs
om de historie voor te blijven
- de langste adem wint -
slechts vleugels ontzien
en overzien het totaal
de meeuw kent geen tijden
ook geen illusies…
Ruimte
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
727 De volle ruimte in één bed maar innerlijk leeg
de illusies van onze dromen dansen langzaam
ze bewegen sierlijk op het podium van het heelal
draaiend en slingerend rondom mijn lichaam.…
Jij voor mij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Gestrande illusies;
als uitkomst van wat ik deelde.
Reeds voorbij voor het goed
en wel begon.
Jij blijft.
Jij bent mijn hoop.
Jij bent mijn glimlach.
De geest waarin ik mijn ziel doop.
Zo zal ik jou nu van liefde spreken;
en zo kunnen wat ik vroeger niet kon.
Heel mijn hart behoort aan jou.
In jou stel ik mijn vertrouwen.…
Jij bent mijn glimlach.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
665 Gestrande illusies,
als uitkomst van wat ik deelde.
Reeds geëindigd voor het goed
en wel begon.
Jij blijft!
jij bent mijn hoop.
Jij bent mijn glimlach.
De geest waarin ik mijn
ziel doop. Zo zal ik nu
van liefde spreken; en zo
kunnen wat ik vroeger niet kon.
Heel mijn hart behoort aan jou.
In jou stel ik heel mijn vertrouwen.…
Via Via
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
494 Via Via weet ik ongeveer wie ik ben
iemand onder al de mensen
die de stad levend houden
en me mijn ziel laten zien
mijn ubuntu
We voeden elkaar, eten dus
elkaar als één lichaam
het lichaam mensheid
dat hongert om te leven
Meer niet, geen avontuur
geen toekomst
alleen jij en ik
hebben die illusies
als…
Kunnen zien
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
592 Dat hetgeen we slapend zien,
illusies zijn.
Er bestaan mensen die weten,
dat dromers die dromen,
alleen met open ogen,
kunnen zien.…
gebroken verdriet
hartenkreet
3.6 met 14 stemmen
2.206 ogen lijden
duizenden tranen passeerden
op hun zoektocht naar geluk
Nee ik ga niet meer huilen
een gebroken hart doet pijn
duizenden vlinders verdwaalden
op hun liefdesreis
Nee ik ga niet meer huilen
gebroken zinnen zien af
duizenden woorden verstommen
op weg naar begrip
Nee ik ga niet meer huilen
gebroken dromen wenen
duizend illusies…
vergeet de sluitstenen
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
621 een smalle gang
geschaafd uit wilgen
vlucht in beeldspraak
als een impasse
waarin spiegels zich laven aan illusies
over stilte heersen, onafgerond
om verder te golven, tot daar waar stromen spelen
in daggezichten
met wilde vruchten van hoop. wuivend
naar onderweg, naar jonge en oude bomen, naar vlaggen
in de verte
en heerlijk…
Hij die mijn ogen spiegelt
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
590 ’s Nachts,
in een vonk naar genegenheid
houd ik mij verborgen voor een stroef ontwaken
van de dag
Soms kleden warme woorden mij
als mijn naakte ziel er verloren staat
verkleumd, stil en aangedaan
dan is mijn huid als blank hout
onder een schors van levensvragen
is mijn lijf als een ivoren toren
in een landschap van illusies
beweegt…
Ik probeer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
554 Dat je naast me liep, naast me zat, me
omarmde in je studentenkeuken, me kuste
alsof ik de man van je leven was, dat en
alle illusies die ik later over jou heb
opgebouwd doen me nu, nu ik volliterair
meer dan gearrriveerd ben, mezelf voorbij
gesneld, geestelijke farao ben, tover ik
het liefste alle mooie woorden weg, Isis,
dat ik nog eenmaal…
aan C. ter LINDEN (01)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 Het Ik-tijdperk loopt ongemerkt teneinde
Er is een nieuwe, frisse kijk ontstaan
Op You Tube dienen zich de goeroes aan
Illusies waren het waarop men deinde
’t Is afgelopen met het vastomlijnde
Dat er iets als een Hemel zou bestaan
Heeft zelfs voor theologen afgedaan
De oude Roos van Jericho verkwijnde
Er is geen ik dat ziet, ruikt hoort…
De illusie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
851 van verloren seizoenen
traag kleedt de gloed zich met krimpend licht
het geluid van de nacht sluit
met een onbreekbare schaduw het luik
van de verlaten woning
de klok groeit naar klein getal
wijst ruwe vachten de richting
naar het holst van de duisternis
een etmaal verbreekt het vlies
verrijst uit het obscure
krast zonder sporen illusies…
Jij en ik?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
504 talenten
in meerwaarde
in al denkbare
modellen en
posities van
wat we zijn
of denken te
worden, al
staan we daar
nog ver vanaf
verhult door
een vernis
van energie
die z'n
voltooiing
overstijgt,
als wet van
de natuur,
de kern van
liefde in het
zijn of niet
te zijn, los van
het juk van
zwaartekracht
waarin al de
illusies…
Muziek van het hart
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
537 Herinner jij je verlangen
met een dronken lichaam
vraag je, terwijl ik
aangeschoten verder drink
je schiet in de lach
naast geleerde filosofen
door bizarre lucide illusies
die toonladders beklimmen
je danst over het landschap
van de vroege nacht in deze wereld
met muziek van het verlangende hart
als reisgenoot van jouw smart
je streelt…
Afscheid suicidiale vriendin
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.847 tegen verlangen in, was ik te bang
Dat mijn doodswens me in leven hield leek men te negeren
En ik was te ver heen om nog te redeneren
Voor jou heb ik gevochten, ik wilde naast je staan
Het lot voor je dragen, vechten voor je bestaan
In je schaduw schijnen, veilig en vertrouwd
Tot ik besefte, het fundament is nooit gebouwd
Ik leefde in illusies…
Na de nacht
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
2.131 Een onmogelijke mengeling
van schaterlach, gefluister en de nagalm
van geschuifel, geheimpjes en ontboezeming
het gelaat van een verre vriend
gloeit weer op als de kamerdeur kiert
Het vloerkleed draagt de stille getuigen
van vertrapte illusies en een geheime wens
van de hardleersheid en het minzaam buigen
van knieën en het hoofd op een begerig…
Ik leef zoals ik wil, Leef zoals jij wilt
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.098 Daar zit hij dan met zijn wijze zinnen,
net te doen alsof hij het allemaal wist
zijn mond beweegt, maar geen woord
hij was voor mij een verdwaalde toerist
Gevangen in zijn eigen droom van illusies
zeker wetend dat hij het had gemaakt
want hij had immers alles wat hij wilde
iederedag weer het zelfde broodje,
omdat het hem zo goed smaakt…
Het Lot
hartenkreet
4.1 met 21 stemmen
2.226 Stelp mijn diepe pijn
Laat mij in al jouw nachten
Voor eens de jouwe zijn
Verlangen naar illusies
Wachtend op de tijd
Gevangen in confusies
Verloren in de strijd
Starend naar de bomen
Van pure levenslust
In mijn serene dromen
Heb jij mijn ziel gekust
Ook jij vergaat in wonden
Een diepe scherpe pijn
Ik wou dat wij het konden…
Burned Out?
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.340 In het land van gebroken harten
Het gif nog steeds in mijn hoofd
Mijn geloof in de illusies
Ervaringen van een onbekende
Leidraad per decreet
Ben ik op zoek naar mezelf
Wakkergeschud door moeders van amper tien
Zoek ik naar mijn echte ik
Dreigementen kunnen mij niet langer leiden
Belofte en schuld laat ik achter me
Mijn God maakt deel…
Nhow-suite 2302
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.860 Tuidraden van de brug onder de bruggen
spannen zich dwars door mijn verblijf heen
lijkt het illusies eraan opgehangen.
Met wolkenflarden voor 't raam
een waas voor mijn ontgoochelde ogen
raak ik vanuit een waanzinnig perspectief
bijna in gesprek met 't Opperwezen.…
Omtrekkende beweging
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
440 het stervende water
uit onverwachte hoek komen de trollen
met hun Zeemantassen, hun onbeduidende
bijrollen met voor de hand liggende frasen
gericht aan elk dovemansgehoor
geen pas uit het gelid, de graven onbedekt
het gras gemaaid, de stilte in storm gezaaid
venijnige draden zijn aan palen genageld
om schokeffect te sorteren en illusies…
Beseffen wat geluk is
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
615 Illusies verdampen snel.
Overgave is een feit.
Niets kan ons meer krenken.
Vreemd, maar toch vertrouwd,
komt onze laatste dag.
Door tranen breekt een lach.
Het groot geschenk keert terug.
We geven lichaam en de geest.
Heel onze ziel en zaligheid.
Verlost van wat was en is geweest.
Vanmiddag zwemmen we als een vis.…
Tovertol
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
515 Een goochelaar schept illusies. Hij houdt
levenden voor de gek. Zinsbegoocheling is
zelden te voorkomen. Schaamteloos schept
het zijn eigen plek.
Een metronoom tikt gelijkmatig; op de maten
van de muziek. Iedere maestro lijkt ingenomen
met een voorstelling voor eigen publiek.
Een tovertol met bomen.…
Introvert landschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 bossen
waar ruige wolven jagen op klein wild
stilte van wolken schaduwen werpen
kraaien krassen in blonde duinen
zweven meeuwen boven zeemoerassen
de stem van de natuur in een droom herkend
als ratio van nooit vergeten inbeelding
herhalend zichzelf zoals eb en vloed
onder het glanzen van het maanlicht
droom na droom in zotte illusies…
Spreeuw in de storm
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 voorzichtige glimlach
om jouw verlangende mond
snavel van het duisterveld
en donkere nachten worden langer
in de illustere streekroman van dwalen
door het schaamgebied in hemelhuizen
tussen het gepeupel met de luizen
zou ik ongeremd met je willen vrijen
zonder geheimen onder de wolvenmaan
het zijn vertellende escapades
vluchtroutes, dwaze illusies…
Dieper voelbaar voelen
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
1.301 eenzaam leed te relativeren
staat geschreven in verhalen
oude stoffige boeken gemaakt
door de wijze droomgeleerden
die het verheven leven slijten
en woord na woord
in dromen overdragen
om ons te overtuigen
misschien komt er een wankele brug
tussen dwaze dromen en werkelijkheid
en lezen we verborgen onschuld
in de door ons omschreven illusies…