1399 resultaten.
Wat er nog van over is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Mijn moeder had
Een stenen kind
Gebaard, dus moest ik
Het leven door met
Een hart van steen -
Nu mijn leven
Aan het einde komt
Is er van het
Innerlijk gesteente
Niet veel meer over,
Het is uitgebikt
Met woorden als beitels
En aangevreten door
De tand van de tijd…
binnengaan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
819 boven de velden
en rondom de cypressen
hangt nu de innerlijke stilte
van hen die weten
dat zij weldra zullen sterven:
binnengaan in een ander land,
met minder gezichten,
maar meer
en ruimere vergezichten.…
De laatste dans...
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
854 Mijn innerlijke laatste dans
wil ik graag aan jou geven,
jij met jouw zachte charme
doet mij kleurrijk opleven.…
Van Binnen Uit
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
581 mijn innerlijke glimlach
ontvang ik door deemoed,
inkeer van het hart
mijn schaterlach golft
door mijn buik naar buiten
als humor mij raakt
mijn derde oog schouwt
ellende van medemens in
driftig zoeken naar liefde…
Verloren
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
684 innerlijk verscheurd
door gemaakte keuzes
die buiten hem lagen
heen en weer geslingerd
door het lot
zich afzonderend van
de wereld die aan
zijn voeten lag
koos hij 'n eenzame uitweg
~ hij werd maar 12 jaar ~…
Over het wad.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
707 Voor mijn innerlijke rust
Bezoek ik vaak de Nederlandse kust.
Daar op de rand van eb en vloed
Voel ik invloed op mijn gemoed,
Alles komt in diepe rust.
Een bezoekje aan het wad.
Doet me eigenlijk wel wat.…
Water en vuur ( J.G. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
903 Het was water en vuur:
mijn innerlijk uur, per seconde
dat wegtikte.
Het is mijn grootste strijd
om dát te overwinnen
door geen oorlog te beginnen.
Het zal de schoonste overwinning zijn
wanneer ik eindeloos
een ander mens kan beminnen.…
Prozagedicht: Oktoberstemming
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
547 In deze luwte van het late seizoen wil ik leven, nu ik mijn verlangens en angsten in milde, lichte, getemperde tinten kan mengen op het palet van mijn innerlijk en nu ik ze kan schilderen op het schilderij van mijn leven, nu er schemerlicht binnenvalt in de kerker van mijn hart.....…
Vrijgezellenfeestje
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
924 Verstoken van een innerlijke rem
Loopt die zich in het leven vaker klem.…
Staand
gedicht
3.7 met 27 stemmen
14.609 Versteend sta ik op deze aarde
met lange rok en omslagdoek
die hij strak rond mijn borsten
speelde, omdat dat van de wereld
moet. Zo ben ik opgevoed.
Mijn ogen hebben iris noch pupil.
Dus kijk ik maar naar binnen, wil
al wat buiten voorvalt binnen horen.
Van wat ik waarneem ligt rondom
mijn mond een lach bevroren,
die daar maar vriezen…
Ik draag de zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
528 Zo zacht het licht ontwaakt
doezelig de velden zoekt
vochtig nog van huiver
in de nacht
waar duister trage vingers trekt
voor het zich ter ruste legt
schuilend in ’t struweel
zo voelt het als ik opsta
niet in vroege buitenlucht
maar binnen in mezelf
en ja…
ik hef mijn hoofd
draag de zon op handen
naar het dagen aan de einder
daar…
Het huis en ik
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
537 we trokken een grijs kleed aan
en lieten jaren liggen in de tijd
we vergaten hoe te wonen
in onszelf
misschien stonden we lijdzaam toe
dat stormwind alle deuren sloot
waardoor zelfs stof verstilde
maar toen het ijzervenster brak
hebben we snel een boom geplant
die ons straks zal ondersteunen
gelaten rusten we een ogenblik
vertrouwend…
WEZENLOOS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
497 Ze staarde stille naar het pikkedonker, buiten
deze nacht duurde voort, al meer dan een jaar
Dat ze zich enkel met haar bloeden kon uiten
dat was toch wel de enige oplossing, schijnbaar
Deze stilte, dacht zij was thans om te snijden
waarom huilde haar hart anders van de smart
‘t Stille liet haar meer dan ooit tevoren lijden
in haar borst beukte…
TOEN JE LAATSTE ADEM ZUCHTTE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
605 Toen het eenzaam stille eindelijk zweeg
zuchtte die allerlaatste adem uit je mond
Ik weende; ik voelde mij alleen, zo leeg
tot ik je na een wijl in mijn armen vond
Zelfs die wind buiten ademde niet meer
waar ik hem zojuist nog hoorde wenen
Mijn ogen traanden; mijn hart deed zeer
grote liefde voor jou zit in al mijn genen
Teder streel ik…
(ii) Opvlammend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 Lijnen wikkelen zich
rondom mijn woorden.
De kinderlijn ontbreekt
tussen de werken van de maan –
jij, mijn kind, loopt
door een woud van zinnen,
onzichtbaar tussen de bomen
blootsvoets, onbedekt
(maar:
ik voel je voetzolen,
vochtige wind op je huid);
wie ben je geweest
of zal je er wel zijn
als ik de weg vind
naar onze tijd…
La durée
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
470 Bonjour ma chère,
't is inderdaad een feit
het pièce de résistance
zit in de uren- en minutendans
van de durée,
de innerlijke tijd
de zinnenprikkelende buitenkant
is tijd die slijt
verglijdt als brandend zand
dat glipt,
verdwijnt door onze hand
Voor M.W.…
Binnenstebuiten mooi
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Mijn reactie op hoe ik het allemaal zie
of zoals Pink zegt de vision of the one i see…
Hoe kan het toch dat vele zo bezig zijn met het uiterlijk vertoon,
zien we nog wel de binnenzijde of worden we allemaal een kloon.
Zijn we in zekere zin de essentie van het zijn…verloren,
en kan alleen ons uiterlijk vertoon ons nog bekoren.
Zijn sommige…
Waar de stilte spreekt
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
634 Zacht tussen het luid
mijn stem kiest de stilte zelf
onhoorbaar bevrijd
In de zachte kamers
van mijn binnenwereld ontvouwt zich
een stem die nooit heeft geschreeuwd, maar sprak
in flarden, wachtend tot ik haar met open aandacht durfde te voelen.
Ze boog zich jarenlang
naar wat gepast leek, wiste zichzelf in
het verstikkende rumoer van…
Lichtpuntje
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
320 In diepe duisternis
een vonk van hoop die blijft branden
stil in de nacht
In diepe duisternis
gloeit een vonkje van hoop, niet
bereid te verdwijnen. Het blijft aanwezig onder wat
zwaar op mij drukt. Ik voel hoe het tegen de nacht in blijft branden.
Onder mijn broze huid
beweegt een trilling die zich langzaam
opent zonder zich te verklaren…
de eerste gratie - voor ellen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.011 innerlijke schoonheid
is de echte schoonheid
verborgen in volharding
komt zo moeilijk naar buiten
overal staan ruiten
spiegelen zich ijdeltuiten
zij is toereikend
schept zichzelf wijkend
en nooit achterom kijkend…
Zonder jou
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.996 Zonder jou
Is er geen hoop meer
Op geluk
En is de wereld grauw
Zonder jou
Is er geen droom meer
Mijn glimlach
Is dan niet warm
Maar lauw
Zonder jou
Is er geen warmte
Alleen een
Innerlijke kou
Met jou echter
Ben ik een vechter
Zonnig, warm
En levensechter!…
eigenheid
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
801 het eeuwig dilemma
is innerlijk uiten
haalbare kaart
kan ik verstouwen
wantrouwen
en onbegrip
eenzaamheid met stip
of is er pas leven
wanneer ik
ontplooi en gedij
durf ik het aan
die stap aan te gaan
te zijn wie ik ben
en ik als enige ken…
Rijk
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.036 en ik werd innerlijk rijk.…
Zoek de stilte
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
542 Ga binnen in het
innerlijke laat
gedachten gaan.
In deze stilte
zijn geen
woorden nodig.
Luister naar het
gevoel van je
eigen ziel.…
Liefdesperspectief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 ik wist in reiken
het wijken
van de horizon
door het bolronde
van de aarde
maar niet
het tedere strijken
van oog en handen
in een veranderend
liefdesperspectief
er ging een nieuwe
wereld voor mij open
in het bereiken
van de levensbron
als onze innerlijke zon…
Dag boompje. Wees gegroet!
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
434 Bomen kunnen groeien
op onmogelijke plaatsen
vanuit innerlijke kracht.
Ik zag een boompje,
hoog in een schoorsteen,
alle elementen overwinnen.
Dag moedig boompje.
Dank voor je voorbeeld.
Wees gegroet!…
Spiegelend
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
381 ik heb
je gezien
waar mist
en nevel
elkaar flitsend
beglinsteren
met licht
uit jouw ogen
waarbij
wenkbrauwen
dropen met
stukjes die jij
opende in
warme beelden
uit een helder
spiegelend innerlijk…
Ogen ...
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
2.283 van de ogen
vind ik nog steeds eerlijk en oprecht
dat het elke keer maar weer
Zoveel van het innerlijk zegt…
Naamloos
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.161 vormt dit een contrast
naar buiten lachen, haar innerlijk vol pijn
Ze was het schoonste meisje van allemaal
Haar kopje was heel mooi en blondgelokt
Ze behoorde tot het soort “femme fatale”
die naamloos in de massa werd opgeslokt…
Gradaties van helderheid
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
666 (Een innerlijk landschap)
De verkaveling strekt zich waterpas
tussen zon en aarde
Warme stralen doorklieven de atmosfeer
tussen Heer en gade
boven de breuklijn in een zee van gras
Hier ligt het land begraven
achtergelaten
in een geeuw voorbij eeltige handen
Hier hongert de dageraad
De tijd spiegelt zijn wezen in al het levende…