685 resultaten.
bier vilt je
hartenkreet
2.6 met 22 stemmen
2.808 en als je er nog bij rookt
dan krijg je een knappe ouwe kop
alcohol holt uit van binnen
maar je hebt wel een plek
waar je jezelf neer zet
en je ogen kringen
een tafel, niet aangeraakt
emoties verdringen
geflest, verzaakt
ontkurkt, ontdopd, ontgoocheld
de zwarte nacht bracht mij thuis
en ik nam er nog eentje
morgen wacht de glasbak…
Wit damast
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.312 Wit damast
met vouwen vast
je lijn ontvouwd
op kreupelhout
Voor wie je morst
met dorst of zout
kauwt de korst
van kippenbout
Zuren kringen
jaren oud
wringen zich
in stof benauwd
Totdat sonoor
gebleekt ivoor
zijn nukken lalt
in stukken valt
Wit damast
men scheurt je vast
tot repen bloed
en luiergoed…
Afscheid.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
670 Stilte, intense stilte
mensen in een kring
rondom de kist bij
het pas gedolven graf.
Laatste rustplaats van
een mens, omringd
door dierbaren en
allen die ze liefhad.
In deze stilte zingt
plots de merel zijn
mooiste lied, als een
laatste groet aan haar.…
Sascha 1980-2003
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
572 jaardag
eenendertig jaren later vraagt
jouw kinderhand om kleine daden, kleurrijk
in de glimlach van een mooi bestaan
er vergaan geen lieve ogen, die
hun spreken in mijn hart hebben gelegd
ze kleuren nog als toen en geven alles
wat je wilde
éénmaal,
tweemaal rondt de maan haar kleine kringen
maar de zon verlicht je haar
in zacht…
Levensweelde
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.316 Lopen door de bezonde velden,
drinken in de gloeiende lucht,
dromen, — en het geluks-ontstelde
zingende hoofd in vreugd gevlucht,
en het gemoed voor alles open,
alles in de stralende kring, —
o, door het bloeiende leven te lopen,
dankbaar om ieder ding...…
Aan lager wal
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
727 Een vriend was hij ooit
voor bekende gezichten in huiselijke kring
een vreemdeling is hij geworden
voor mensen die hem niet kennen
zijn vriendschap zoekt hij voortaan
in de drank en drugs en maanlicht
soms schrijft hij een gedicht
over onherkenbare gezichten
mensen die hem ooit zagen
geen antwoorden, geen vragen
die met hem lachen…
Een wereld vol dwazen
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
896 soms voel
ik me kabouter
in het grote mensenland
ja ik ben stouter
omdat mijn zonde
hun dimensie niet kent
zij reuzen in stappen
wieken met armen
om de hemel te vatten
graaien met vingers
hun hebzucht bijeen voor
ons is er slechts steen en been
wij klagen in klein
paddenstoelen een kring
en voelen ons fijn
in een wereld vol…
waterballet
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
603 een witte zwaan alleen
spreidt zo naarstig haar vleugels
kleine rimpels vormen kringen
dansen gelijkmatig op het stille water
de avond valt nu langzaam
het wordt een donkere nacht
alleen sterren aan de hemel
verlichten het spektakel
de zwaan danst met haar schaduw
een waterballet van pure klasse
ontstaan in alle stilte
ergens… aan een…
LAIS CCXIII
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
517 Elk leven is beleefde woekering:
herhaald gemompel in een mond zijn wij,
wier zin verdwijnt in ’t sluiten van de kring.
En iedereen gaat aan de ziel voorbij,
want ‘iets’ dat ‘is’ bereiken willen wij.
Het heeft LAIS beroerd, in aarzeling.
Het zag de woestenij, begreep het ding
dat in haar leven altijd geeft haar zin
voor de vernietiging.…
zich draaide op de hak
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.340 haar jurk had
een split waaruit een
been verscheen
ongenaakbaar stapte
dat de wereld in
zij er achteraan
met alles wat ze had
ogen vol mensen
verhitte wensen
een sensuele stem
haar borsten daagden
uit door zich te open-
baren in een niet
te evenaren monoloog
ze was de koningin
de heren in een
kring druk doende
haar te imponeren…
als iedereen zijn cirkel sluit
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.027 ik pak een hand
de jouwe ook
we dansen, springen
ons plezier nog
hoger dan je denkt
we landen in het
zachte van muziek
kijken woorden uit elkaar
verlegen onze handen vegend
in een misplaatst gebaar
de kring gaat open
met een stil gezicht
vertrouwen wordt gemist
we stappen achteruit als
iedereen zijn cirkel sluit…
ik wil zo dolgraag spelen met...
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
907 je danst en springt
en lacht me uit
wijst naar het kind
dat altijd huilt
moet ik bewegen
op bevel als ogen
een keer knipperen
of tanden blikkeren
Ik wil met jullie
lopen in een kring
en hopen dat
ik mee mag doen
ik ga een hand en
ook de zoenen geven
eindelijk weer deel
uitmaken van het leven
want ik was lucht
werd nooit gekust…
Kringloop van het leven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
932 in het niets te zweven
Als een echt strateeg
geduldig wachtend
op de nietsvermoedende prooi
verstrikt in zijn weefsel
Waar de woeste trilling
door benarde vrijheidsstrijd
van wat zich daar gevangen zette
zijn schuilplaats bereikt
Schiet hij tevoorschijn
en verslindt het getergde dier
dat in vrijheid aangevlogen
is opgenomen in de kring…
Nare droom
hartenkreet
3.9 met 22 stemmen
1.806 Mistroostig zat ik aan het water,
Kijkend naar de kringen op het water uit niets ontstaan
Beelden flitsen voorbij,
Woorden die je uitsprak en ik maar niet begrijp,
Tranen rolden langs mijn gezicht,
Tot plots een boot mijn nare dagdroom verstoorde,
Een man van op het dek riep:
Hij is het niet waard, sta op en zing,
Het leven is kort, geniet…
Zijn eerste lach
netgedicht
5.0 met 92 stemmen
434 jij lachte hij
paste nog even
in kleine kringen
liet jij ogen dromen
alleen kijken
zonder woorden
begrijpen
in zachte tonen
begeleidde je stem
de beweging die
langzaam zijn
expressie vond
in de aanleg
van zijn eerste lach
waar jij
beloning straalde
bepaalden jullie
samen het einde
en begin van
deze bijzondere
ontwikkeling…
maanzee
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
1.700 nu haar handen niet meer strelend
langs zijn ongeschoren wangen gaan
en de randen van zijn nagels
rouwen om een kommervol bestaan
leegt hij flessen, vult hij glazen
drinkt hij kringen op het hout
zoekt hij in het net naar mazen
in een zee van vochtig zout
drijft hij kansloos met de stroom mee
naar de rand van zijn bestaan
waar zijn grenzeloze…
Journaal
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.670 Ze had haar schommelstoel verlaten
bleekte zich aan`t stil herhalen
van de kringen in het hout.
Tegen achten nieuws bezinnen.
Sneeuw werd zwijgend afgeklopt;
beeldspraak kraakte even oud.
Ze verloor haar onderkinnen,
raakte tobbend afgeknopt,
schudde min of meer naar binnen,
om een wereld goed te praten.…
Halal
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 Kleine woonwensen van moslims in een Amsterdams renovatieproject leiden tot stormachtige reacties in kringen van PVV, VVD en Telegraaf.…
Vriendendaad
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
423 ik volg je
ogen in jouw
rondgang
op ontvangst
de kleine
knippers
zijn echt van
groot belang
gesprekjes
van wat letters
in woorden
zonder zin
de vreemde
is erbij en nog
onwetend zo
midden in de kring
onschuld
prevaleert
ook dit keer
zonder escaleren
jij bloeit
stralend lachen
om het bereikte
goede resultaat
zoekt…
Zij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 Dit moment wist ik, weet
dat alle geliefden,
vrienden nooit verdwijnen
Altijd, ook later
in een eeuwige kring
dichtbij zijn.…
Zon en water golfden
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
629 ik brak
de spiegel
van het water
met een eerste stap
zon en wolken golfden
toen ik verder trad
en mijn houvast verloor
na altijd vaste grond
ik zakte weg in
zuigend slijk de koude greep
krampachtig naar mijn lijf
het was gedaan met mij
de golven rolden terug
de kring sloot zonder lucht
de spiegel scheen haar volle maan
niemand…
Stormloop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
431 Nu zonsopgang het land bekleedt
sla ik deuren achter me dicht
in een stormloop van windkracht acht
loop ik in de herfst te dromen
van schoonheid weelde en levenslust
wat is dit allemaal toch mooi gemaakt
een wervelwind van gouden bladeren
hebben mij in hun kring opgenomen
hun sierlijke rondedans tovert zacht
een glimlach van rust…
Korte hymne
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
509 iemand overzag een schaduw
in plotseling besef, helder
zo duidelijk dat woorden
onnodig waren, alles werd denkbaar
overbodig, zonder overtuiging
alleen tastbaar door blindheid
verbaasd door non-woorden
maar niet genoeg om te blijven
binnen de kring van elk zwijgen, dit
moet de stilte zijn, zo dacht iemand
snijlijnen van verveling…
Als ongelovige
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Weet, geluid verspreidt zich in kringen.
Hoor, een koor begint zomaar Bach te zingen.
Door blind toeval of door het onbedoelde lot.
Hoe ik het als onwetende wend of keer,
steeds kom ik weer gelovig uit,
bij de aandacht van Zen.
Bij dat ongrijpbare Tao.
Bij de Liefde en bij God.…
Jij hekste
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
1.009 ik stak je hart
op een staak
brandde met vuur
in op je geesten
verjoeg ze als beesten
naar een kring rond de maan
jij hekste
bezemde angst in
de nacht zonder licht
toch droop in rood
het bloed van de muren
zag je vernacheld gezicht
maar in het wit
van opkomend licht
kleurt onschuld de dag
het zwart in mijn lijf
de krassen van nagels…
vicieuze cirkel
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
668 rondjes door het leven
met je hoofd zo licht gebogen
je ogen tellen wel de stappen
maar je geraakt er niet meer uit
de cirkel is hier niet meer open
hij blijft op slot, gaat vicieus
anderen gaan reeds vertellen
hij is bizar en mysterieus
de oorzaak zoekt hier naar gevolg
en de kringloop wint zo sterk aan kracht
in een leven vol met vele kringen…
Najaar
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.178 Dat het altijd verder
gaat met je hart en het krentenboompje,
altijd het opschuiven naar de vraag waarom
zoveel mist hangt waar ik klaar wil zien,
en de kring zo klein, en ik tast maar
in mijn hoofd, hoe kan ik jullie tonen:
het komt, september, oktober, het najaar.
En daarna. En daarna.…
Hervonden beek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Traag meandert de beek
- door mij hervonden –
voorbij de bosrand;
op de bodem, zonbeschenen,
bewegen schaduwen van kringen
op het stromende water,
helder oplichtend, verdwijnend,
om, op een andere plaats,
weer te verschijnen.…
vislust
netgedicht
2.9 met 47 stemmen
6.631 Fiskerssin
Sa sêft en blierread
iezje ik op dy, skat,
lit it wetter kringelje
jow dy oan my bleat
sjoch de salm springen
hjir yn Moddergat
Vislust
Zo zacht en lichtrood
aas ik op jou, schat
kronkel water tot kringen
geef je aan mij bloot
zie de zalm springen
hier in Moddergat…
Alleen 's nachts
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.797 Oh, hoe mijn lendenen zachtjes smachten
naar kring'len sleets omhuld
Oh, hoe ik put uit mijn gedachten
mijn handen met genot gevuld
Stil edoch verholen
bijt mij de maan
In bevelen reeds bevolen
van donker cellofaan
Oh, hoe de bloemen grof verwelken
immer dor in net te groen
Oh, hore, zij die duiven melken
zo dapper en zo koen.…