1229 resultaten.
filosoof
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.193 volgens mijn leraar filosofie
is ´het existentialisme
tromgeroffel op een leeg vat´
daarbij glimlachte hij intens
rimpels in zijn gezicht
van poëzie vond hij
dat daarmee alle gaten
in het menselijk denken
te pas en onpas
worden gedicht
een beetje dankzij hem
ben ik geworden die ik ben…
zwarte mantel
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
1.781 gebogen
leunt zij voorover,
de zwijgende
zwarte mantel
het hoofd
door ellebogen
gedragen
om de Geest
middels deze
menselijke pilaren
naar bezieling
te vragen
de houding
bidt in geborgen vuur
doch ook in deemoed
geknield
teneinde de beklijfde
levensdorst
te laven…
Kind aan huis
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
756 over ‘t zandpad
volgt de klankgazelle
in samenspel
van kind naar volwassen vrouw
teerheid vermengt zich
melancholiek
langs de tijdgeest van ogen
op gedeeld geluk
koost zij echte liefde
kind aan huis
langs de vloedlijn
van het menselijk bestaan…
Fenix
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 Die uit grauwe
As herrijst
Met strakke kop
En fonkelende blik,
Samenraapsel van
Verkoolde resten
Van dit menselijk bestaan
- Het dodelijke lijf ingekapseld
Door de blauwe kantlijn
Van hoop - omgeven door
Een oceaan van zacht
Oranje die mij het
Ademen mogelijk maakt…
MORGEN....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
453 Nog
is het wachten
op lente
Houdt aarde
haar grootste schatten
-voor het menselijk oog-
verborgen
Bruin blad is
van oude lentes
kennen zucht,gekuch
van 'n late vorst
Misschien
morgen, morgen
mag ik....
lente verwachten?…
Drijvend Continent
snelsonnet
3.5 met 6 stemmen
684 “Het is de dure menselijke plicht,
Ontheemden op de aarde op te vangen.”
“Welnee! Straks komt, - ik voel de bui al hangen, -
De hele wereld binnen. Grenzen dicht!”
Zo is, nu wij elkaar hierom vervloeken,
De Europese eenheid ver te zoeken.…
Ego
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Je leert echt niet zoveel
als je alleen jezelf hoort spreken
midden in het leven
mag het toch tijd zijn
het over dominante
ego te laten gaan
het los proberen los te weken
houvast te zoeken
in de diepe betekenis
van het menselijk bestaan…
Bernard van Beurden en zijn stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 Werkwoorden van geluiden
laten klanken boekdelen spreken
die geen Babylonische spraakverwarring duldt
Partituren omvatten alomvattende vertalingen
van stille emotionele menselijke gevoelens
en als een pagina onbedrukt blijft
dan is deze bestemd voor jou
voor jouw stilte
voor jou!…
Geestelijke voedselnood
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
531 Gaat menselijkheid dood.…
Harteloos als steen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
639 Over wat menselijk is.
Over wat mensen angstig maakt.
Wat hartelijk. Wat blij.
Narcisten kijken in het rimpelloze water.
Zij zien alleen zichzelf.
Harteloos als steen.…
Eenzaam
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 je zou willen
dat niets menselijks
je vreemd is
maar veel mensen
zijn je vreemd
er zijn raakvlakken
maar ook die
hebben hun grens
voorbij die grens
is ieder mens alleen
op de hoogste top
en in het diepste dal
van je gevoel
is de eenzaamheid
je lotgenoot
en langzaamaan
groeit het besef
dat er maar één is
die op kan treden…
LOSJES WIKKEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
276 Het nietige duiveltje
der menselijke kleinheid
fladdert vrijuit
binnen de christelijke kerk
strooit langdurig geschillen
bij denkbeelden en zienswijzen
dikwijls weinig zinvol
laat ons de engel aanroepen
die mateloze ruimte geeft
van oordelen en beschouwen.…
hij gaat geloven...
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.036 nazomer alles plast
verwaaide terrassen
groene tafelpoten
stuifzand op hopen
golfbrekers palen
meeuwen hangen in winden
mensen dralen
wel of niet afdalen
aan het strand
buldert de zee
bij strandpaal
zeven-honderd-zeven
kwam er het besef
van zijn geloof
de aarde was niet rond
maar plat
hij kon er van
af kukelen…
[ Ik beschrijf mijzelf ]
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
464 Ik beschrijf mijzelf
in personages in wie --
jij jezelf herkent!…
Trekvogelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
418 De hersenen boven mijn mond
laten me op tijd eten
twee uitlopers sporen
voedsel op en zo is het
uit de hand gelopen
De ogen lieten de handen lopen
naar de oneetbare wereld, en
lieten ze extra kamers bouwen
om spullen te bewaren
Ook ik ging lopen
en van tijd tot tijd terug
trekvogelen naar vroeger
mijn vrienden en familie
waar mijn…
O lezer van dit Al
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
432 Elke individuele,
dus niet te verdelen,
ondeelbare loot
aan de stam van ieder
al dan niet fictief of
uitverkoren volk
bestaand, niet meer bestaand
prehistorisch, in vergetelheid geraakt of allebei,
buitenissig, buitenaards
weer vertrokken en verdwenen
met het noorder sterrenlicht -
dat van een ongeïdentificeerd
flying object…
lichtpuntjes
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
674 een hand die reikt naar wie valt
een klein meisje in een oorlogsgebied
dat haar brood deelt
stille akkoorden zijn het
die geen woorden nodig hebben
alleen een menselijke blik
een stad die zingt na storm en strijd
vervangt de dodelijke stilte
met hartverwarmend vreugdevuur
een soldaat het strijden moe
die de wapens neer- en weglegt
als…
Luciano Pavarotti (1935-2007)
netgedicht
3.2 met 36 stemmen
919 hij was
de grote meester
schuilde in
een omvangrijke harnas
van menselijk genot
deelde zijn hoge C
met passie en elan
was op roem van mij,
van zijn publiek verzot
geen tenor heeft mij
zo diep geroerd,
mijn vezels doen trillen
en de ziel met herkenning gevoerd
gelijk een Schepper het zou willen…
Dierenmishandeling
hartenkreet
3.3 met 18 stemmen
1.868 Hoe ziek zit het menselijk brein
in elkaar hoe krankzinnig lopen
hersengolven wanneer opnieuw
een paard, drachtig en wel, zo
gruwelijk te grazen wordt genomen
dat beiden sterven.
Hoe verknipt zit een mens in elkaar,
zeg het me, maar
als paarden konden praten….…
De weg
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.292 Het enige wat je hoort is jouw innerlijke schreeuw
Om begrip, een schouder, een beetje menselijkheid.
Het is al zo'n vreselijk oneerlijke strijd.
Je bent alleen, tegen een vijand die je niet kent.
De vraag is nu of je er sterk genoeg voor bent.…
carnaval des visages
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.117 ik schraap
mijn masker af
deze dagen
het bestaat uit
vele menselijke lagen
die soms mijzelf
een glimlach schenken
of verkrampt
mijn verdriet dragen
maar ook rimpels
men zegt van het denken
als ik mij tenslotte
voor de ander
kwetsbaar weet
blijkt ieder zich
inmiddels te hebben
verkleed…
Alles is er al
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
607 Er is niets oud en ook het
nieuw is er altijd al geweest,
voor de piramide is ook de
sfinx slechts een waakbeest,
een schil in de terminologie
van beelden waarover men
denken wil, deinen ideeën voort
in menselijke overleveringen,de
jaren schouder aan schouder in een
besef dat tijd niet bestaat, worden
alleen rijpende gedachten ouder…
Jouw geborgenheid ( Voor J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
897 In jouw armen
in jouw geborgenheid, mag ik,
kan ik
eindelijk thuiskomen
in rust en stilte,
vrede en veiligheid
en menselijke warmte
terwijl de winden
om ons heen waaien
zullen wij niet meer draaien
om de liefde die speelt,
voelt tussen ons in, zoals ze is bedoeld.…
Een handvol veren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Eeuwig zweven
Op een handvol
Veren die gewichtloos
Bij elkaar worden
Gehouden door pennen
Die niet meer dan
Holle scheden zijn -
Tonnen aan schoonheid,
Grammen slechts aan
Netto gewicht waarin
Ik op wil lossen
Ontdaan van mijn
Menselijke zwaarmoedigheid
En zweven wil ik,
Gewichtloos zweven
Tot in alle eeuwigheid…
Wangedachten
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
535 Doorgaans knechten mij
De banden van het donkere
Verleden, tot de rand gevuld
Met wangedachten tegen de
Menselijkheid -
En anders zijn het
De tentakels van de toekomst
Die mij beet pakken
Nog voor ik hen gespot heb -
Laat ze los, toekomst en verleden,
Laat ze los, mens,
Leef hier, leef nu,
Leef!…
Verzamelgraf
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
471 Die nog net niet
Achter de heg
Werd weggestopt
In de grond voor
Ongewijde rechtelozen,
Heeft hier in
Verkorte vorm
Zijn laatste plek gevonden -
Niet verwonderlijk, omdat zijn
Menselijkheid al tijdens
Het leven werd geschonden -
Hij heeft hier met zijn
Onaanzienlijke lotgenoten
Een groepsgraf gevonden
Waarin hij samen met…
Kardinaal Eijk
snelsonnet
4.6 met 5 stemmen
838 Wim Eijk, zijn naam is klein, zijn daden kleiner
kapittelt hard de paus, want die zit fout
Diens menselijke aanpak laat hem koud
want Wim is veel beschaafder, stukken fijner
De protestanten? Wég van hier tot gunder
Met recht is dit een kardinale blunder…
de etser
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
429 de lange schaduw van een monnik
de schone was die buiten hangt
het dak vol gaten na de wervelstorm
verweerde muurtjes naast een
verlaten boerderij in de zon
sporen slechts van
menselijke aanwezigheid
kijk traag aandachtig naar
die verstilde langzame leegte…
boven het graf
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
505 ik graaf een
graf voor het
wegstervende woord
de doorgestreepte zin
een graf voor
schots en scheve
verlangens en de
tranen met tuiten
voor het gebrek
aan lucide dromen
aan taal en het teveel
aan menselijk tekort
boven het graf
laten moed en
hoop zich
onvermoeibaar horen…
quatre mains
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.628 bespeel met mij de solo,
een gewichtig zielepartij
in een menselijk partituur
een quatre mains
voor een ongebonden paar
die toetsen bespelen
naast en met elkaar
zich voegend in het andante
maar zichzelf weer vinden
in een jagend presto,
hun vrijheid niet laten bestelen
vanwege hun solo constante…