17211 resultaten.
Kikker in de zon
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
820 Een bange koude kikker
zon overgoten
helemaal verbrand
in het warme zand.
Als de zon toch eens
minder zou schijnen.
Zou dan ook haar
angst verdwijnen?…
VERLOREN ZOON,
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
750 Ik ben heel erg van
"DE VERLOREN ZOON"
en in die zoon
voel en zie ik
ook een dochter
een vader, een moeder
een oma, een opa
een nicht, een neef
een oom, een tante
een pleegkind, pleegouders
een vriend, een vriendin
een kennis en netwerk-relaties
'Daar moet op gedronken worden'
Ik bedoel, dat mag, zelfs feesten tot diep in de…
fata morgana
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
615 - spiegelde mij voor
de nabijheid van een bron -
Enkel weerkaatsing
van de zon
op een koude muur…
Maart
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
454 blauwe lucht
geurt
lente
koude
zon
lacht zijn
belofte
in
ijzige wind…
Herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 grauwe
lucht
geurt
herfst
koude zon
lacht
zijn belofte
in ijzige
kleurenwind…
Troost
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 Houd je sterk,
kijk naar de zon als die even
voor je schijnt.
De zon heeft echt bijzondere
stralingen, ook al moet je er
voor op blijven passen.
In stilte de zon ontvangen,
is één van de vele mooie dingen
in het leven.…
Kooiloos met de noorderzon...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
452 Ton doorzonwoont op 't Hoogt
bij Overloon
Oom Otto doopt zoon Onno Otto's zoon
Zo'n ode houdt nooit op, zo monotoon
O zon, o loofboom op ons rood gazoon...
Doch hoop gloort in het kooiloos vogelkoor…
Verre van schuchter
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
900 De zon op het dak
de pannen blinken dat het
een lieve lust is
her en der
klinken helle stemmen
in de tuinen
zo lichtvoetig
is de jubel
om het felle licht
verre van schuchter
springt
van tak tot tak al
't prille groen…
Afscheid van mijn lijf...
hartenkreet
3.9 met 17 stemmen
1.902 De zon komt op
Om de nacht af te lossen
Langzaam ontwaakt
De dag om te leven
Ik wil nog niet
Mijn lichaam rust
Stil roerloos in bed
De zon komt op
Ik kan het niet
Mijn lichaam protesteert
Pijn helse pijn
Heeft deze nacht
Mij wakker gehouden
Ik kan haast niet meer
De zon komt op
Bundels van licht
Maken kleine strepen
Op de muur…
Zon
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
874 Mooie goudgele zon
schitterende gloed
Zo strelend en warm
goed voor het gemoed
En de wereld is mooier
een glimlach ontwaart
Zomer gevoel raakt je hart
en het is nog pas maart
Laat haar vooral schijnen
kriebelen over je gezicht
En koester het moment
dat ze het leven verlicht…
EEN HERFSTDAG
poëzie
3.7 met 9 stemmen
4.602 En om me ook wat van dat goud te geven
Speelt blij de zon op m’n aangezicht even,
Dan met schalkse klownknijpen, speelt de zon
Over m’n beeltnislege medaljon.…
confrontatie
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
2.352 Pirouetten voor de zon,
de zon cirkelend om haar.
In een stralend grijs gebied,
overlapt werkelijkheid fantasie.
In een centrifuge om haar middelpunt,
kijk ik verschrikt naar de zon.
Misselijkheid en ademnood,
ik houd het voor gezien.
Het tempo stijgt,
ook de zon verdwijnt.
Haar oogleden zakken,
als wolken voor de zon.…
Mijn Vriendin...
hartenkreet
4.1 met 32 stemmen
3.101 De zon zakt, ik kijk om me heen.
Ik ben verdwaald, word bang,
waar is mijn beste vriendin nu heen?
De zon staat laag, het gras groeit,
het blokkeert mijn zicht.
Ik kan mijn weg niet vinden,
terug naar de zon, terug naar het licht.
De zon is onder, de lucht is donker,
ik voel me gevangen, alleen.
Waar is mijn beste vriendin nu heen?…
Voor niets gaat de zon op...
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Zo maar zitten in de vroege zon.
Haastige gedachten sloom zien verschijnen.
Glimlachen, wanneer ze nutteloos weer gaan.
Overdag geniet ik van rustig werken,
's nachts slaap ik met de maan.
Morgen gaat de zon gewoon weer op.
Gewoon? Voor niets!…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 En mijn zon vroeg
of ik weleens een traan laat
hij overrompelde
mijn zon herhaalde
zijn vraag
moest nadenken
en kwam er niet onderuit
te reageren
moest eerlijk zeggen
dat ik zeeën op peil houd
en soms tsunami’s veroorzaak
en mijn zon zei:
dat hij zou proberen
ze op peil te houden
door verdamping
ik wil hem omarmen
maar toch…
Vader's
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.033 Inderdaad, die zon
zei zij
en zachtjes wapperend verliet zij
het plein
Die zon, die op dagen
als deze
haar stralen dempte
Als eerbetoon aan –
Een ver verlaten vader
die ook zonder woorden zijn
kind kon kwetsen
Men trekt zich heel wat aan
zonder die zonnestralen…
Verdwenen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
1.210 Alsof de regen
met ons meeging,
alsof de zon
verdween,
alsof er niets meer mooi was,
je ging
en deed dat alleen,
terwijl:
de zon daar achterbleef,
de warmte eveneens,
een rilling loopt over mijn rug,
omdat,
de regen met ons meeging
de zon vergat te schijnen,
zo liet jij ons achter
door simpelweg
te verdwijnen,…
Ontluistering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 De vrouw ligt op de bank en zegt:
ik ken dit niet
weet niet wat me overkomt
kon toch altijd alles zelf
ging toch iedere dag naar buiten
Kijkt hulpeloos om zich heen
ogen leeg
dan weer helder
Ik ben blij je te zien
mijn broer - mijn zoon - broer
hoe zit het ook alweer
Ja, mijn zoon, mijn zoon
Ik houd zoveel van je…
Kans-arme
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
537 op
deze plek
dit
stukje aarde ruist
het gras
niet
langs mijn enkels
er grazen
vette koeien
ik ben
de zon
de zon
die in
veelkleurige
dampen
wordt gesmoord…
Over de zonnebloemen.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
795 Van zonnebloemen is bekend
Dat ze zich naar de zon toekeren
Dat weten ze instinctief
Dat hoeven ze niet te leren.
Maar eens om de zoveel tijd
Voelen ze zich verloren,
Als ze bij een eclips
De zon niet kunnen monitoren.…
Ik vrees zijn spelen in de drukke straat
poëzie
4.6 met 14 stemmen
2.363 Zie, op de plaats van mijn gedroomde zoon
Glanst zon, en niets is smartlijker dan dit.
---------------------------------------------------------------------------------
uit: De Lichtstreep (1926 - 1928) II De gedroomde zoon (1928)…
De gouden aarde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.354 En in het zachte en volkomen blauw
Is de Zon een Man met een gouden regen
En de Aarde een wijde groene Vrouw,
Genietend 't stille geluk van die zegen.
Zon, Aarde en Heelal zijn één lach
Rondom de Mensheid heen. Dit is haar Dag.…
Nadir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 In het westen schijnt de zon
als in een diepe grazen kom
De zwartste bomen groeien er aan de rand
en in het midden ligt een gulden land.
In het westen hangt de zon
komt terug, maar keert er niet om
Morgen zou ze me weer achter me vinden
en ‘t liefst in haar gouddraadlokken binden.…
Alles is zon
gedicht
2.1 met 12 stemmen
5.739 alles is zon en brandt in de verte duizelt het
de kolos in het blauw
aan de omstreden einder
versteent het woud ontmantelt de boom korjaal
met de krijger wordt rotsgraf een volk
dat verdwijnt
in de verte
valt de kolos in het zand grijnzend in zenit
geen schaduw geen schaam meer te zien
-------------------------------------
uit: 'Vluchtig…
De zon tovert
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
483 De zon tovert
De zon tovert ramen op het asfalt,
gebrandschilderd licht
in een gekantelde kathedraal
van geruis en gezang,
weids en besloten.
Je fietst door de schaduwen
van de zijbeuken.
Je schiet zigzaggend
langs de pilaren.
Je vliegt knielend,
in kennelijke staat
van gelovigheid,
over het altaar.
Je daalt. Je landt.…
Bankje in de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
608 Zaliger kan ons leven niet worden,
dan zitten op een bankje,
in de zon.
Spontane gedachten zien komen,
en als wolken voorbij zien drijven
langs een wolkenloze hemelweg.
Zaliger kan ons leven niet worden,
dan mijmeren en weer vergeten.
Dan ophouden met weten
zonder vergeetachtig te zijn.
Zitten op een bankje in de zon.…
Even dacht ik
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
482 Even dacht ik,
verroest daar komt de zon
maar het was van korte duur,
de wolkenpartij won
en nu is het weer somber.…
winter
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
716 die verdomde zon
mijn pigment kan dat niet aan
was het maar winter…
KIJK EENS PAP
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
725 als een herinnering
mij weer een duwtje
in de rug geeft
onderhand...
jij als jochie
weer stap voor stap
het duinzand wegtrapt
mij keer op keer
weer nadeed
kijk eens pap heel vlug
lijk ik nou niet veel op jou?
en loop ik
ook weer zo terug
redt u het wel?
of moet ik gewoon maar
weer een handje geven…
De woorden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
491 Heb je mijn woorden al gevonden?
Ik heb ze verspreid
langs de weg
de voor jouw zo bekende weg
Daar liggen mijn woorden
Als bladeren in de wind
Straks waaien ze weg
voor altijd
Het geeft niet
Ook zonder mijn woorden
vind je je weg wel
Moeiteloos
Je kent immers de wegen al
die je moet gaan…