320 resultaten.
LIEFDESGEDICHT IN HET NEDERLANDS
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
2.529 Dit is een liefdesgedicht
in het Nederlands en het gaat
over koeien en weilanden,
de wind over de sloot,
de tegenwind over de sloot,
de tegenwind over de roeiboot,
de molen in de verte
met de lachende molenaar,
want het waait van geluk
over de boot waarin
zij zitten, waarin zij roeien
met de riemen die ze hebben
tussen de blanke weiden…
de skyline als mistig verleden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 doorkruis ik
het zijn de polders
in Mondriaan-termen geschetst
ik weet dat, maar zie het nu niet
en stuur haar vooruit, zoals vroeger
nu echter wat ingehouden
kan ik hem nog vertrouwen
lijkt zij te denken
de leidsels enigszins gevierd
ruimte geef ik haar
ik voel haar onrust, stapvoets dus
hier zie ik de wieken
als zwarte schimmen
met de molen…
Tegenstrijdigheid
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
2.958 De medische molen draait,
de ene na de andere behandeling,
je hebt nergens zin meer in,
zelfs niet in een wandeling.
De onrustige stem wordt sterker,
hij overschreeuwt je geest,
de schaduw trekt over,
zo diep ben je nog nooit geweest.…
De polder waar ik geboren ben
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
487 daar leggen
langs de randen door silhouet van bos opgefleurd
bijna nergens was rust zo heerlijk te vinden
ideaal daar die ruimte van ’t polders land
natuur nog beheerst door boerenverstand
daar zwierf ik dagen door ’t veld met m’n vrinden
slechts zelden ziet men mij daar nog toeven
hij ligt daar nog wel als vroeger, de IJsseldijk
de molen…
Fietsen met een trailer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Fietsend is er altijd weer dat extra commentaar:
Papa waarom waarom staat die oude molen daar?
Waarom wonen er toch mensen in dat wijkje?
Pap ik moet een zeikje ('t is echt waar!)…
geluidloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
566 uitgerokken
het licht vlerkend over de tegels
cirkels trekkend van zwijgzaamheid
is het al voorbij
zal het even blijven liggen
of leg ik het verleden af
tegen het grenzeloze deurgat
geluidloos de tocht in mezelf
zonder woorden geen reden
de lege flessen doen me denken
aan het gieren van de wind
ik lig stil op een kier het wieken
van de molen…
RegiMe
hartenkreet
2.1 met 8 stemmen
673 (de Mol) of Scherzo,
Max(im) of van Zweymeltael.
Zijn grote bek maakt u timide.
Want Taalleider Max moet zich manifesteren!
Kritiek gaat hij handig uit de weg.
Straks roepen wij allemaal 'Goed gedaan, jochie!'
(Zeg dat maar tegen mij, klokkenluider K.Bladzij.)
Redactie, snoei die Exoot fiks terug!
Straks wordt uw site éen Iemandsland.…
Moe........
hartenkreet
4.7 met 23 stemmen
1.212 Het leven is een molen
en ik zit er midden in.
Ik zit vast tussen de raders
wat heeft het toch voor zin?
Mijn hoofd zit barstensvol,
ik ben moe van al het denken.
Mijn gedachten slaan op hol,
wie wil mij liefde schenken?
Wie wil er nog een man
met al zijn emoties bloot?
Wie wil er nog een vent?
Wie haalt me uit de goot?…
Leesvoer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
945 met een woeste vrede vervulde
Verslaafd aan het geritsel
Het kamerbreed tapijt
De oogopslag van een zuchtende studente
Bleef ik me laven aan de taal
Flarden van een hoofdstuk
Meng ik door het avondmaal
De rest is een verzinsel
Een samenraapsel dat er uit wil
Een spil waarrond ik koortsig draai
Driftig wipte ik in het fietszadel
De molen…
strafgeschoeide babyvoetjes
gedicht
3.3 met 23 stemmen
12.559 strafgeschoeide babyvoetjes
maat doet er nu even niet toe
harde neus
hard contrefortje
heus, al wat dit brein aan roodharigs vermag
werkt de pols vrij
rolstoel precies in de loop
doe
doe
schenk dat vervloekt konijn wat liefde kutje
ik ga je niet verlinken
ik stop je in mijn molen heus
en prik je op mijn draaimatras kaninchen…
Symfonie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
565 Ooit zette ik een kruis over
Dingen die iedereen
Logisch leken te zijn
En zocht naar een mol die
Bewees dat mijn waarheid
De echte zou kunnen zijn
Ik dwaalde rond over
Bergen en dalen
Toen vond ik het instrument
Dat bewees dat alles
Niet zo was
Als het klonk op dat moment
Naar mijn thuisland waar
Harmonie heerste
Heb ik het toen…
Verdieping?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
484 De molen
waagt zich in tweespraak met de gorgelende wind
zijn armen vermalen het de onderbuik gevoelens
van een te vroeg geboren lentekind.
Deze spaart mij
legt een mistig winterlaken op de toppen
van alle vergezichten die vergeten raken,
soms valt een antwoord binnen als een toeschouwer
die de zijn afslag heeft gemist.…
stress en burn-out
hartenkreet
4.9 met 7 stemmen
520 er is geen plaats meer voor de zwakken
in deze malle molen van het leven,
want alles draait om tijd en geld
en dit creëert tal van nutteloos geweld.…
zwieren - van harte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
820 als op een kermis de carrousel
draaien onze jaren in het leven
langs de seizoenen van de tijd
met zon regen wind en storm
in de mallemolen van ons leven
in de winkel de markt het terras
vinden wij het geluk en verdriet
in het doodgewone alledaagse
jaarlijks haltert die molen even
herinneren wij wat nu voorbij is
in verwachting van de…
Altegader
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 Hij zoekt aarwoorden, koene duitse herder
In tolkienring, langs 't zweymeltaeler gat
Wie is de mol, wie breekt het namenijs
Vanwaar de optrek van die pseudoniemen
Gelijkluidende syn- en homoniemen
Waarom geeft niemand hier
z'n naam eens prijs?…
Vleugellam
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
363 In kielwindeweer kwaakt
de morgen schuin rechtop staand
in vermiljoen en scharlaken karmozijnkleurig ochtendrood
moe van hun nachtelijke escapades
in verzande labyrinten
sloot joris goedbloed
de lamme kwaakhals
de blinde mol de ogen toe
hooggeboren finefleurders
in doofstomme verbijstering overwogen zienderogen
het tranendal der zuchten…
liefde die blosemen blijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 tweehonderdachtentwintig seizoenen
hand in hand samen wandelend
bloeit nog de liefde als bloesem
die de lente in het voorjaar kondigt
in goede en in slechte tijden
geweven door en met de tijd
werden herinneringen gemaakt
tot een encyclopedie vol passie
jullie liefde voor en met elkaar
is een testament van trouw en geduld
dat jullie blijvend…
De 'Voice' van kerken blijft stil!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Het blijft stil met de reacties
van kerken inzake 'the Voice-seks-rel'
het verbaast me echt helemaal niet
seksueel overschrijdend gedrag
hebben de kerken zelf uitgevonden:
hoe durven ze mensen, jong en oud
seksualiteit te onthouden
en slechts toe te eigenen
aan de man met een vrouw
als maagden de huwelijksnacht betredend
Als ze goed…
Vissen
hartenkreet
3.4 met 18 stemmen
1.565 Riet-geknak, kabbel-kroos
wind-geruis, water-drup
eend-gekwek, vis-geklets
reigers-stap, rat-gespat
hengel-swiep, sigaar-gezuig
roei-gebonk, net-gegooi
laars-gesop, fladder-zwaan
koffie-slurp, brood-gesmak
muggen-zoem, rochel-spuug
snotter-snuif, handen-wrijf
natte-hoest, molen-ratel
aasvoer-worp, hout-gekraak
vogel-fluit, muis-gepiep
koe-geloei…
Ommegang
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.181 Daar waar ooit de westenwind
geruwd zijn boetekleed verschoonde
en het Lied -Gregoriaans
na ommegang in stilte viel
voor iets waarin hij steeds genadevol
een leven lang geloofde
hieven mensen nu het glas
om er te drinken van zijn bier
Het was Trappist - ja dat wist ieder
die het hier zich liet bekomen
rond het plein waar ook een molen stond…
in deze doolhof van letters
gedicht
3.3 met 17 stemmen
9.077 oh ik geniet als ik u wanhopig
naar het oude evenwicht zie grijpen
apodictisch conferencier is de dichter
een mol die 's nachts uw land openwroet
en 's morgens staat u veranderd en bevreemd
naar zijn nagelaten werk te staren
het is geen kunst
als stilstaand water diepe gronden te hebben
de dode speelgoedpop met de gebarsten kop te strelen…
Beschenen stadje.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
985 Het stadje op het verre veld
beneden ons, in mist verscholen,
heft zijne toren, half verholen,
in 't licht dat met de mist versmelt
en door de gouden schemer snelt
het vlottend schaduwig geweld
der vlugge wieken van de molen.
De hemel, wolkeloos, omvat
de prille tere zuiverheden
van licht en lucht te saamgegleden.…
Stille Nacht
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.125 opveren
vederblad ongeschreven
nachtelijk verschenen
patinakleuren geuren
warme dekens
doeken
placenta goudsbloemen soezen
Kirrende geluidjes gniffelen
strohalmen weergalmen
zuigmondjes in papvormen
voelsprietjes impressies
onschuldig wezen
lichtjes verschenen
wit-loofje spruitje herderstasje minnestrelen
Engelenkoren op de molen…
Blindganger
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
537 guru die zich opent voor haar dromen
Geeft zij na al die tijd nog geen gehoor
Geen sjoege, zelfs geen enkele reactie
Zij geeft geen duimbreed toe, nee zelfs geen fractie
Zij gaat immer gerade aus,
rechtdoor
Een kwartel schrikt van mollen in 't gazon
Schrikt van een losgeslagen projectiel
Schrikt van een mus die van het dak af viel
Een mol…
Onding
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
1.029 Een ding dat als distel op de broek kan zitten
of zit jij er als een distel op
het is van mensen eigen en andersom ook
het verloochent en verdraait en ver maait
soms molen die als enkeling draait
dat ding kan nog duizenden mee slepen
dichters zien het in de wording uit het kleinste ding
alles kan jij er mee verliezen
toch de menselijkheid…
uitgepierd
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
541 op de kop borend
in een zetel zittend
droomde hij zijn victorie
met grote molen rijdend
reed echter een gegeven kwak
zijn karretje in de poep
van meet af aan
draaide hij het koffiemolentje
met pap in de benen
een snok eraan geven
om er op en er over te gaan
dat lukte hem niet meer
de pedaleur de charme
lonkte even nog met de mongolenwaaier…
Waarheidsvinding?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
396 Tegenspraak wordt niet gehinderd
door een rolverdeling op papier, de
dialoog uit onderzochte lucht vertoont
trekjes van een dolgedraaide haan,
ego’s op de wieken van de trollen-molen
maalt de realiteit meer dan in en meer-spraak
kan verdragen in de onderbuik van echtheid
daaruit woekeren meerdere antwoorden in
datgene waarin de wereld zich…
Veiligheid...
netgedicht
2.1 met 17 stemmen
4.116 Veiligheid
de molen aan de rand
de kerk in het midden
de kastanje op het kerkhof
de school nog altijd met de Bijbel
ik loop erom heen
de kast, de stoelen, het vloerkleed
de gang met het toilet ernaast
de keuken met het pannenrek
het zeil en de rode zone
onderaan de trap
boven woont in eenzaamheid
en onschuld
verborgen angst.…
Kijken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
702 Het was een zonnige dag
en ik wilde erop uit,
maar eerst even rusten op bank
En toen was er mist
Toch verrekijker mee
je weet nooit,
ik die nooit een verrekijker mee
als ik op pad,
zelfs niet in de Oostvaardersplassen
liep ik daar in dichte mist
met verrekijker
zag ik een mol, die zich wentelde
in het gras
als een hond, als een…
Gedragen Licht
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
937 Een aspect van begrijpen
Voor een aantal, koren op de molen. 't Probleem gaat nijpen
Gebeurtenissen geschied(d)en, creër(d)en doodsangst
Mensen zijn woedend, worden banger.…