421 resultaten.
gezien (voor J.v.L.)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 breekbare
hoofd nestelt zich
het versmalde leven
het volgt een verdwaald
dansend papier
dat tot slot voorgoed
in de goot beland
het hoort de vleugelslag
van overvliegende ganzen
vangt flarden op
van wegstervend gezang
het ziet witte wolken
rondzwierende kraaien
een scharrelende hond
een hobbelend paard
met één oog kijkt
het ongeziene…
Helder
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
495 De dichter is een halve helderziende
Daarom noemt men gedichten POE-ZIE
Hij maakt contact met ongeziene vrienden
Door middel van symbool-telepathie
Zij zitten of zij lopen, de Poëten,
Met hun kristallen bol of telescoop
Te zoeken naar signalen van planeten
-of dichter bij- van menselijkheid en hoop
Hun hersen-schijf bevat vergeten woorden…
Je regent wat
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
708 ik zie je staan met in je hand
de lijnen acht en negen
borsten recht vooruit
je neemt tram zeven
je wisselpassen raken
naturel mijn ritme
om problemen snel en
ongezien voorbij te lopen
ik droom mijn weggaan
als je komt jouw denken
weeft ons samen tot
vegeteren in geborgenheid
we lopen ieder
op een eigen pad
ik pak mijn zonnebad…
Status quo
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
487 't Is wennen in de nieuwe status quo
Ik cogito en sum mijn existentie
We leven in een andere dimensie
Geïsoleerd van vrienden om mij heen
Maar allerminst contactgestoord, o neen,
De paden op, gepaard de lanen in
En stiekem ongezien de struiken in
Ge weet, de lente heeft haar eigen wetten
De grond wordt nu te heet, 'k maak korte metten…
De Weg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
346 Een verlichte eet niet alleen
Een plus een is meer dan twee
Samenzijn is kijken naar
de mooist denkbare poort
naar een leven dat je wilt leiden
Sta op en ga binnen
Elke dag opnieuw
bij het wakker worden
uit je droom van een leven
dat er echt toe doet
Een verlichte drinkt
water plus water is water
Wat er gebeurt, gebeurt
gezien of ongezien…
Vage Vragen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
172 evenzovele vragen
voorafgegaan door overpeinzingen en bezwaren
begon het hem na decennia toch te dagen:
er restten nog oneindig veel maren
Sommige uitkomsten konden wel behagen
en andere zo nu en dan enigszins bedaren
en enkele ervan voorzagen
zelfs ook in wat gevoelige snaren
Toch bleef er zo veel in het midden
Nog genoeg te vinden in het ongeziene…
De breker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
87 Ik zie in het vage avondlicht
evenveel als met mijn ogen dicht
Een vogel klapwiekt ongezien
het geluid van niets, misschien
verdwijnt ook mijn stille hart
voorgoed in het eindeloze zwart
Nu is de dag voorbij, dat weet je
Het water klotst een beetje
waar onder aan de trap paraat
de lange donkervreemde staat
Hij heeft jaren op mij gewacht…
een verloren liefde
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
1.912 waar ik je zie
en blind betast,
waar ik je blind en blindelings ontzie
en streef naar ongezien houvast,
waar je met houten stap
de straat passeert
en met ijzeren gelaat
de tijd dateert,
waar je nooit of te nimmer in de oelitsa gorki,
mijn naam en naamgenoot!…
Gewijde priester
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.416 Ik kijk naar hem
in zijn slaap
is dit de ongezien aan
Bachus gewijde priester
alle offers reeds geplengd
kind nog bijna
donkre wimpers
op rode wangen
krullend haar
op `t voorhoofd
en naast zijn oren
de kunstig geknipte
lijn van zijn kapsel
Prins op het blauwe
paard van wilde
en verwarde dromen
boven alles
wereldveroveraar…
Pools intermezzo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 naar de open meren van een stad
- waar bedelaars enkel nemen
en altijd vergeten te vragen -
om even onvergetelijk te zwemmen
morgen zit hij misschien in de cel
de terugrit is luidruchtiger
dan de heenrit, toen wist hij niet
- en wat dan nog, nu is er een band
over alle grenzen nog gezwegen -
rijdt de gammele wagen verder
naar een ongeziene…
dieveneinde
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
684 slachtoffer na geslacht offer
aan zijn handen kleeft meer bloed
dan zijn vrekkige aderen kunnen vatten
zelfs de rechters kwijlden bij zijn verhaal
en deelden kwistig straffen uit
de nieuw gebolde rinkelbanden
schaven door tot op het bot
en beloven hem de hel
later en voor eeuwig
in een veel te kleine cel
met verse kennismakingen
door maatjes ongezien…
Waterzon
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
873 Ze straalt doorheen de wolken
van 't zomerland
dat grijs is van verveling;
de heling
van zoveel ongeziene wonden
gebeurt in stilte en in dulden;
de schulden
van alle mensen zijn zo groot
dat Hij, de Ene, niets kon sparen
al heeft ook iemand ooit gepleit
voor Sodoma en Gommora
...…
Deemster
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 snijdt geen wonden
maar soms, heel soms
verrijkt het
zoals nu
wanneer lachende ogen
plooitjes ontdekken
toch scheur en verscheur ik
rond middernacht die dode uren
langzaam, héél langzaam
tot de allerlaatste snipper
al dwarrelend verdwijnt
strakke lijnen
willen nog even dwars gaan liggen
doch de glans van leven
plukt en pulkt ongezien…
Versmallen tot een entiteit
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
601 tussen
twee eindeloze punten
de aarde schoffelde
wat ongerijmdheden
ze trok de pij
van de zuivering aan
zij zaaide het onder mij uit
als een lint van de twijfel
mijn blik schoot vol
op het stenen bed
van de schuld
en het tablet kleurde rood
ik gorgelde wat wanklanken
door onbestaande tunnels
waardoor hemel en hel welfden
om ongezien…
Eenzaamheidsverlangen
poëzie
3.4 met 22 stemmen
5.830 Waarom kan men niet lijden ongehoord
En ongezien, terwijl men toch alleen,
Alleen de lange levensweg moet gaan,
En toch nooit eenzaam leven kan: altijd
Zijn broeders, zusters, zonen, dochters, ouders
Aanwezig en bewijzen zorg en aandacht.…
Zo’n dag
gedicht
4.8 met 5 stemmen
14.346 De kinderen waren hier, en ook de kleine,
die heel de wereld nieuw maakt, ongezien.…
Tijd loopt haast te leuren
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
751 de straat verloopt
in gevels en in stoep
kaatst eindeloos anoniem
laat ongezien verblijven
potten vangen knikkers op
krijt verkleurt de kop
in tekening heel nonchalant
op het trottoir gedropt
bomen werken zoetjesaan
de tegels uit de stoep
je schopt er tegenaan
of trapt in hondenpoep
blikken dromen aan de kant
gepoetst in stille uren…
De nog mobiele files
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
460 beginnend leven
handen klaar voor
geven en nemen
gespierde
schouders nog
onbevangen
gerecht omdat
de wereld er nog
geen gewichten
op had gelegd
blikken open
frank en vrij
hoe spelen
zij het spel van
kat en muis in
een maatschappij
zonder eigen huis
in de stilte
van benaderen
leken zij te
slenteren om van
het ongeziene…
Vrijheid op vleugels
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
628 jij waart
door gebieden
raakt aan vrijheden
met de status ongezien
of nog niet vertoond
waant jezelf los
van alles wat
met aarde bindt
alleen nog ik maar wij
zijn elkaar goed gezind
het zijn vreemde
transfers zo zonder materie
alleen de gedachte is
al snel genoeg om onopvallend
meteen ter plaatse te zijn
als een geur de wereld…
Melancholie
gedicht
3.6 met 38 stemmen
19.949 Hoe ongezien en
onvermijdelijk verborgen in de dag
bleek je aanwezig. En nu je er weer bent
begroet ik je gelaten, haast blij dat ik je zie.
Ik dek de tafel, hier de wijn. Denk niet
dat ik vergat hoe 't hoorde: melancholie
kom naast me zitten, praat, laat je verstaan.…
Sonnet van het bed
gedicht
2.2 met 21 stemmen
9.312 het ruikt zijn oorsprong, plonst in water
van lakens, wollen golven, doorwaadt er
kussenbranding, doorzwemt het ledikant
dat ooit als oerzee dampende het strand
likte, het ongeziene, verbrande land
dat de gast wacht die uit zee kwam, later.
---------------------------------------------------
uit: De wijn is drinkbaar dankzij het glas…
NIMMER LEVENSMOE
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
505 Zich aan geestelijke kamp overgeven,
door de hoogste genade bijgewoond,
wordt fijntjes, zwijgend, ongezien gekroond:
't waakzame hart zal het nooit begeven.
Een blije overwinning behaald, of niet,
"zonder bedenking deemoedig voortgaan,"
zij ons gemoed een helder sterkend lied.…
Waaiers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
543 De vier seizoenen
Vloeien
Elk jaar
Als grote waaiers
In elkaar over
ik tover
er zijn bloemen die bloeien
een zon die schijnt
De wind die huilt
In de storm
de bladeren
Die ongezien
Vallen
Op de aarde
De dieren
Die blijven op de weide
op het ijs
De verstilling
De dagen grijs
lang of kort
De mist
De regen
Het doet ons
Snel
Of…
De lagen van de huid
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
670 Een ongezien gebroken kind huist
in het terracotta soldaatje het leert
leed en agressie om te zetten in de
superkracht van een onmetelijke liefde…
pijn
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
2.721 zijn ingeslikte woorden
doorboorden steeds haar geest
meest pijnlijk onverwacht
bedacht zij deze morgen
zorgen in haar hoofd
belooft hij weer te praten
haten kan zij niet
verdriet maakt holle ogen
drogen ongezien haar wangen
verlangen kent zij steeds
reeds weggestreepte dagen
vragen durft zij niet
ziet bloed en blauwe plekken
bekken schuim…
Op steelse wijze
netgedicht
5.0 met 262 stemmen
398 vingers manipuleerden
behoedzaam de tijd
met magie en vergetelheid
hun verlokkend
wenken gaf ruimte
en vorm aan een
nieuw creatief denken
waarbij intuïtie
aangesproken werd
die zonder taal zijn
eigen verhaal regisseerde
je miste routine
maar een artistieke
re-birth opende wegen
sloeg nieuwe paden in
waarbij dwalen
ongeziene…
De oude onomatopee
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.151 "Ach", zegt hij, "vroeger viel het mee:
het is het ongeziene ..."
"En", zegt hij schoorvoets, "onderzee
moet ik de kost verdienen.
Maar verder maak ik nooit iets mee,
geen snars of contramine."
"Maar 't heeft," zegt hij, "zijn wel en wee"
en koestert zijn bobine.…
Al Macht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
806 troepen bloeddorstig strijdend
vooruitgang beknot
Goddelijke zegening
geofferd bloed
brutale geweldpleging
andersdenkenden beboet
pompeuze belegering
almachtige gloed
Zin vervliegt
verbloemde aanblik
media bedriegt
chirurgische prik
moraliteit vervliegt
objectiviteit verstik
O Al Macht
Drieste God
Wraak vannacht
Heilig verbod
Ongeziene…
Zijn stukje hemel
netgedicht
5.0 met 63 stemmen
493 is
om gezellig met elkaar in
rust van alles te bespreken
de contradictie met
het verraad van judas
kan niet groter zijn dan
de steek in zijn zij aan het kruis
jij belicht ook het
andere gezicht uit de
bebloede doornenkroon
bespuugd met giftige hoon
in de stilte van
de ochtend kilte bij
zijn graf is zijn verrijzenis
nog ongezien…
Regentesselaan
gedicht
3.9 met 53 stemmen
22.339 Kloos, zei je, toen hij bij het hoekje kwam -
een hoopje mens, maar toch een zo geachte,
dat je, eerbiedig, op een afstand, wachtte,
en, ongezien door hem, je hoed afnam.…