Alle inzendingen over onmacht

794 resultaten.

Sorteren op:

Venijn en onschuld

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 509
Laveren in het gebinte van het bestaan hij waart daar rond in een scherpte de botte bedoeling willekeur van niet beter weten. De kanttekening is die van een sluipmoordenaar In ieder geval weet het waarom zijn slakkenstekker altijd ergens tussen te wurmen. Een rib hier een intentie daar om het lemmet weer schoon te vegen. Oorzaak en oorzaak…

Ik Droom 2

hartenkreet
2.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 3.376
Kabbelende beekjes, de natuur zo wild ik brul en ik hoor de echo die gilt. De stenen storm is weggedreven, ik val terug naar waar ik was gebleven. De droom die ik vorige week nog had verbleekt en verdwenen in een zwart gat. Ik denk en pieker over de zinnen, verzonnen, ik weet niet eens meer hoe ze begonnen. Iets met vlinders en een rimpel…

GEVAARLIJKE STOF

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
Je ogen schieten vuur Laaiend ben je Waarom juist zij Je voelt al de druk De anderen een lange rij Emmers water voor ogen Waarom geen vluchtplan De pastor pookt in de haard Uitgeblust was zij en nu Dat hete hangijzer Beklemming maar ook bevrijding Als straks uit haar as Onverschrokken een duif rijst Zul je de brand meester zijn…

Mallemolens

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Nog niet genoeg gekweld door aangerichte averij, besmet het ook de reine stenen, volgt de tred van mallemolens in het laatste beetje zuivere wind, wat is verwaaid in cynisme van het geprezen calvinisme, los van religie en politieke kleur, waarbij de geur van onmacht zich met onwaardigheid verbindt.…
pam10 mei 2009Lees meer >

Mallemolens

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Nog niet genoeg gekweld door aangerichte averij, besmet het ook de reine stenen, volgt de tred van mallemolens in het laatste beetje zuivere wind, wat verwaaid is in het cynisme van het geprezen calvinisme, los van religie en politieke kleur, waarbij de geur van onmacht zich met onwaardigheid verbindt.…
pama13 mei 2009Lees meer >

Tien vogels in de lucht

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.743
ik ben zoals ik ben intussen ken ik de kronkels in de paden van mijn geest elke zijstraat afgeweest eronderdoor eroverheen gelopen wegen maar met waarden meten is het niet gedaan waarvan wil ik bestaan kom mijzelf bij ontij tegen griploos wadend in het waterland ** waar is nog schapendroogte wat houdt er deze tijden stand…

Grote Beuk

gedicht
3.8 met 25 stemmen aantal keer bekeken 10.820
Hij is het zwijgen rechtop de hemel in; de wind, de hitte en regen hieuwen zijn stam en takken, zijn wortels als houten fonteinen wellend uit de bronnen. Alle seizoenen krijgen kwartier, hij is het opgetaste korte en lange jaar, in de zomer fluistert nog de witte sneeuwjacht in zijn blad en bronzen herfst omarmt stormend zijn schors in de meimaand…

zoveel pijn en verdriet

hartenkreet
3.8 met 46 stemmen aantal keer bekeken 3.148
zoveel pijn en verdriet, iemand anders voelt het niet ze zeggen dankjewel en alstublieft echt helpen kunnen ze je niet ik vecht maar door en door en vind geen gehoor alleen een foto aan de muur daar sta ik meer dan een uur je oogjes daar kijk in en je kuiltje in je kin in de nacht lig ik te wenen om je vingers en je tenen…

Buikpijn

gedicht
2.4 met 495 stemmen aantal keer bekeken 49.865
als ik buikpijn had vroeger legde je je handen ongeveer ter hoogte van onze navel en de pijn verdween ik heb mijn handen op jouw buik gelegd maar ik kon de pijn niet weg nemen in één nacht waren mijn handen te klein geworden terwijl ze toch groter waren dan toen ik buikpijn had vroeger -------------------------- uit: 'Schiereiland…
Ida Vos6 november 2019Lees meer >

Geen goeie dag.

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 853
Je handen willen maar al te graag maar keer op keer tast je in het duister, je hart huilt Het zijn steeds maar weer dezelfde wolken die voorbijkomen Ik kan enkel maar toezien en er zijn, proberen te begrijpen Ik huil met je mee, wachtend op morgen. Nee, het is geen goeie dag vandaag.…
Peterdw.1 december 2009Lees meer >

pyromaan.

netgedicht
2.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.292
onmacht dirigeert de flatbewoners geluiden keren in nachtgewaad langzaam tot rust elk vuurtong krimpt, sist een groot risico uit. bijvoorbeeld ik in rolstoel…

China, juni

gedicht
3.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 14.326
De dichter is maar blinde vlier, hij kreunt en zingt in de wind die in hem klimt In juni bloeiden op dat plein papaver en gentiaan (die elkaars geheime zwijgende geliefden zijn) Demonische kweekgras-wortels mokten ...Bloemkronen lokten duizend plukkers uit hun schaduw Woest doemden voerlieden op in hun maaidorsers van steen waarvan de stenen…

Inspanning

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 946
Inspanning wordt zelden beloond. Vaak, heb ik het vermoeden dat men mij hoont. Dichten, schrijven, tof, ik kan me erin verliezen Vreemd, blijkbaar mag ik niet bepalen of kiezen. Dagelijks schrijf ik hier fraaie zaken neer. Vrienden en maatjes fluisteren: ze deed het weer. Felicitaties en lovende kreten, meid, jij hébt talent Op de job was…

Durf je het duister in te gaan?

netgedicht
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 825
Durf je het duister in te gaan, de onmacht, het verdriet? Durf je te wenen om zoveel dat misschien geen naam heeft maar dat je overal weer ziet?…
Adeleyd28 februari 2010Lees meer >

lucht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 569
manifesteert zich op plekken van publieke waarneming gsm aan oor al doende hopend dat men begrijpt dat ook hij staat in het volle leven spil / in een web van connecties & opdrachten dynamisch / onmisbaar benijdenswaardig de man geknipt / voor de snelweg van deze tijd Dat hij oreert in luchtledigheid dankzij een platte batterij…
dondolo17 juli 2010Lees meer >

Begrensde vrijheid

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 550
de angst gemaskerd twee bruine ogen spreken stilzwijgend is het de traditie die haar steels volwassen heeft geschopt blonde lokken verhullen haar contouren, zo blijft de kans op thuisbrengen miniem welke inherent is aan de onschuld vermoorden zodat het stamhuis in achting zal stijgen spreekt zij met verdraaide stem al die vrouwen…
LadyLove12 november 2010Lees meer >

Verstillen

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 679
ondergedompeld in een rode vuurzee is de verslagenheid daar waar logica ver te zoeken lijkt onschuldige zielen die aan het begin stonden om de wereld te verkennen hun horizon te verruimen zich te laven aan het leven werd nors verstoord door meedogenloze kogels…

Laatste gedicht

gedicht
3.2 met 29 stemmen aantal keer bekeken 33.518
Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf, nu het met mijn leven bijna is gedaan, de scheppingsdrift me ook wat is vergaan met letterlijk de kanker in mijn lijf, en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan, ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel, maar ik praat liever tegen iemand aan dan in de ruimte en zo is dit wel…

Op sokken

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 760
veeg de bewijsstukken maar van tafel en de kruimels onder het kleed draai de klok maar terug naar gister als of het er allemaal niet toe deed hoe je haar hebt geslagen viel ze pardoes op de grond sneed haar gil door merg en been alsof de wereld niet bestond heb je ziedend het huis verlaten ben je heel hard weggerend haar snikkend achterlatend…
LadyLove13 september 2011Lees meer >

afscheid

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 858
van het uur waaien schaduwen rekken en jij geen dromen streelt achteloos elk gebaar verlaat vloeien licht en water samen harmonisch maar onbemand niemand keert het tij ook koorts heeft afgedaan geborgen achter ramen die ogen worden helderziend en wreed maak ik afscheid zichtbaar brand mijn naam in het glas als het uur taal onmachtig…
kornelis1 oktober 2011Lees meer >

Luidkeels

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 575
vrijgekomen zielen schreeuwen om hulp nu de deksel van de doofpot wordt gelicht zij zijn alleen hoorbaar door hen die de gruwelijke waarheid onder ogen zien de last niet meer kunnen dragen van al die opeengestapelde feiten veel te zwaar voor kinderschouders om te dragen laat staan voor hen zwijgt de waarheid nog steevast op de bodem…
LadyLove18 oktober 2011Lees meer >

Klein en groot

gedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 12.490
Klein en groot stuk voor stuk gierig, inhalig. Bon ton werd de leugen van hoog tot laag. Wie leiding had dienen te geven deed niets dan bedriegen spon reeksen leugens. Geen keuze bleef horigen, zij kregen de rol opgedrongen van medeleugenaar. Vrede vrede wordt beweerd maar vrede is er niet. Schamen zij zich nu hun roofzucht bekend…

VERGEEFS VERLANGEN

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 910
Ik wil hierover schrijven maar kan het niet ergens tussen de hoge dijk en de brede rivier op zacht glooiend zand vol verkruimelde kracht karig begroeid met weerbarstig gras en eenzelvige bloemen staat een kleine groep lage kromme bomen door beeldhouwende wind beknot bij een donkergroen huisje wiens dak en vensterranden felrood glanzen…
Han Messie7 januari 2012Lees meer >

Ik weet het even niet meer

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 790
Ik weet het even niet meer, al doe ik zo mijn best; De duisternis van dagen bevangt mijn ziel en doet me alleen nog hopen dat er spoedig licht komt, dat ik zelf geduldig kan zijn en niet veroordeel wat me hindert, wat ik meedraag van een ver verleden, wie ik ben en toch niet zijn wil.…
Adeleyd25 januari 2012Lees meer >

Woorden

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 578
Met woorden alleen kan je niets of niemand vangen; toch proberen we telkens opnieuw iets te stamelen, iets te vertolken want zonder woorden zijn we nog meer alleen.…
Adeleyd4 april 2012Lees meer >

De vader van ...

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 980
wie kon vermoeden hoe donker jouw laatste dagen waren dat leven een uitzichtloze tunnel leek je al tijden rondzwierf in een onontgonnen doolhof waaruit zonnestralen waren verbannen wie heeft je niet horen schreeuwen in het gevecht waarin je verwikkeld bleek je laat ons met vele vragen achter al wat rest is je te omarmen met onze…

We vinden je mond

gedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 4.989
We vinden je mond zo prachtig scheef, maar eerlijk gezegd, je werd steeds minder. Geen blinkend hart meer, geen zuigende kracht uit je donkere leden. je lichaam een moedeloos volume, verloren voor onze aandacht, we moesten hier iets mee kunnen, hier hard op verzinnen. niets verzonnen we. de almacht verging ons. verstrooid als ze was door deze…

Humorloos gedicht

gedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 7.316
Waar winter schaduw aanblaast op het lijf verstijft de ademtocht tot kleine rook, van wellust geel, de appels van het oog, na-oogst van brakke hoop, beslaan met rijp. O minnaars, door dit najaar ondermijnd zijn wel geschraagd door zwart, waarachtig hout maar staan als stammen, van hun kroon ontzet met smalle handjes, spin- en bladernaakt…

Uitzuiger

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.093
Dit is niet de vriendschap die ik kende Niet de steun die ik verwacht Degene die ik jarenlang verwende Die genoot van mijn zon Doch wegliep in mijn nacht Dit is niet wat vriendschap zijn moet Onvoorwaardelijk, vol met steun Elkander helpen, indien nodig Geheel vrijblijvend, geen geleun Ik bleef er tevergeefs op hopen Het was teveel, het kon…
Hookie24 juli 2012Lees meer >

Een vader

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
Het sleetse lijf gekrompen met de tijd Op jacht naar iets dat nimmer werd gevonden Het hunk’ren naar ontbinding maar gebonden Voortdurend vluchtend voor de eeuwigheid Gekozen lasten ankerden met spijt In stramme schouders dichtgegroeid met zonden Geboeide handen waar in oude wonden De onmacht schreeuwend werd tentoongespreid Het zwakke…
Nico Noorman24 augustus 2012Lees meer >