794 resultaten.
Venijn en onschuld
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
509 Laveren
in het gebinte
van het bestaan
hij waart daar rond
in een scherpte
de botte bedoeling
willekeur van niet beter weten.
De kanttekening is die
van een sluipmoordenaar
In ieder geval weet het waarom
zijn slakkenstekker altijd ergens
tussen te wurmen. Een rib hier
een intentie daar om het lemmet
weer schoon te vegen. Oorzaak en oorzaak…
Ik Droom 2
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
3.376 Kabbelende beekjes, de natuur zo wild
ik brul en ik hoor de echo die gilt.
De stenen storm is weggedreven,
ik val terug naar waar ik was gebleven.
De droom die ik vorige week nog had
verbleekt en verdwenen in een zwart gat.
Ik denk en pieker over de zinnen, verzonnen,
ik weet niet eens meer hoe ze begonnen.
Iets met vlinders en een rimpel…
GEVAARLIJKE STOF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
443 Je ogen schieten vuur
Laaiend ben je
Waarom juist zij
Je voelt al de druk
De anderen een lange rij
Emmers water voor ogen
Waarom geen vluchtplan
De pastor pookt in de haard
Uitgeblust was zij en nu
Dat hete hangijzer
Beklemming maar ook bevrijding
Als straks uit haar as
Onverschrokken een duif rijst
Zul je de brand meester zijn…
Mallemolens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
468 Nog niet
genoeg gekweld door
aangerichte averij, besmet
het ook de reine stenen, volgt
de tred van mallemolens in
het laatste beetje zuivere wind,
wat is verwaaid in cynisme van
het geprezen calvinisme, los
van religie en politieke kleur,
waarbij de geur van onmacht
zich met onwaardigheid verbindt.…
Mallemolens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
632 Nog niet
genoeg gekweld door
aangerichte averij, besmet
het ook de reine stenen, volgt
de tred van mallemolens in
het laatste beetje zuivere wind,
wat verwaaid is in het cynisme van
het geprezen calvinisme, los
van religie en politieke kleur,
waarbij de geur van onmacht
zich met onwaardigheid verbindt.…
Tien vogels in de lucht
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.743 ik ben zoals ik ben
intussen ken
ik
de kronkels
in de paden van mijn geest
elke zijstraat afgeweest
eronderdoor
eroverheen
gelopen wegen
maar met waarden meten
is het niet gedaan
waarvan wil ik bestaan
kom mijzelf bij ontij tegen
griploos wadend in het waterland
**
waar is nog schapendroogte
wat houdt er deze tijden stand…
Grote Beuk
gedicht
3.8 met 25 stemmen
10.820 Hij is het zwijgen rechtop de hemel in;
de wind, de hitte en regen hieuwen zijn stam
en takken, zijn wortels als houten fonteinen
wellend uit de bronnen. Alle seizoenen
krijgen kwartier, hij is het opgetaste
korte en lange jaar, in de zomer fluistert
nog de witte sneeuwjacht in zijn blad en bronzen
herfst omarmt stormend zijn schors in de meimaand…
zoveel pijn en verdriet
hartenkreet
3.8 met 46 stemmen
3.148 zoveel pijn en verdriet,
iemand anders voelt het niet
ze zeggen dankjewel en alstublieft
echt helpen kunnen ze je niet
ik vecht maar door en door
en vind geen gehoor
alleen een foto aan de muur
daar sta ik meer dan een uur
je oogjes daar kijk in
en je kuiltje in je kin
in de nacht lig ik te wenen
om je vingers en je tenen…
Buikpijn
gedicht
2.4 met 495 stemmen
49.865 als ik buikpijn had
vroeger
legde je je handen
ongeveer ter hoogte
van onze navel
en de pijn verdween
ik heb mijn handen
op jouw buik gelegd
maar ik kon de pijn
niet weg nemen
in één nacht waren
mijn handen te klein
geworden
terwijl ze toch groter waren
dan toen ik buikpijn had
vroeger
--------------------------
uit: 'Schiereiland…
Geen goeie dag.
netgedicht
3.6 met 18 stemmen
853 Je handen willen maar al te graag
maar keer op keer tast je in het duister,
je hart huilt
Het zijn steeds maar weer dezelfde wolken
die voorbijkomen
Ik kan enkel maar toezien en er zijn,
proberen te begrijpen
Ik huil met je mee, wachtend op morgen.
Nee, het is geen goeie dag vandaag.…
pyromaan.
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.292 onmacht dirigeert
de flatbewoners
geluiden keren
in nachtgewaad
langzaam tot rust
elk vuurtong krimpt,
sist een groot risico uit.
bijvoorbeeld ik in rolstoel…
China, juni
gedicht
3.0 met 27 stemmen
14.326 De dichter is maar blinde
vlier, hij kreunt en zingt
in de wind die in hem klimt
In juni bloeiden op dat plein papaver en gentiaan
(die elkaars geheime zwijgende geliefden zijn)
Demonische kweekgras-wortels mokten ...Bloemkronen
lokten duizend plukkers uit hun schaduw
Woest doemden voerlieden op in hun maaidorsers
van steen waarvan de stenen…
Inspanning
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
946 Inspanning wordt zelden beloond.
Vaak, heb ik het vermoeden dat men mij hoont.
Dichten, schrijven, tof, ik kan me erin verliezen
Vreemd, blijkbaar mag ik niet bepalen of kiezen.
Dagelijks schrijf ik hier fraaie zaken neer.
Vrienden en maatjes fluisteren: ze deed het weer.
Felicitaties en lovende kreten, meid, jij hébt talent
Op de job was…
Durf je het duister in te gaan?
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
825 Durf je het duister in te gaan,
de onmacht, het verdriet?
Durf je te wenen om zoveel dat
misschien geen naam heeft
maar dat je overal weer ziet?…
lucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
569 manifesteert zich
op plekken van publieke waarneming
gsm aan oor
al doende
hopend dat men begrijpt
dat ook hij
staat in het volle leven
spil / in een web van connecties & opdrachten
dynamisch / onmisbaar
benijdenswaardig
de man
geknipt / voor de snelweg van deze tijd
Dat hij oreert in luchtledigheid
dankzij een platte batterij…
Begrensde vrijheid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
550 de angst gemaskerd
twee bruine ogen
spreken stilzwijgend
is het de traditie
die haar steels
volwassen heeft geschopt
blonde lokken verhullen
haar contouren, zo blijft
de kans op thuisbrengen miniem
welke inherent is aan
de onschuld vermoorden
zodat het stamhuis in achting zal stijgen
spreekt zij met verdraaide stem
al die vrouwen…
Verstillen
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
679 ondergedompeld in een rode vuurzee
is de verslagenheid daar waar
logica ver te zoeken lijkt
onschuldige zielen die aan het begin
stonden om de wereld te verkennen
hun horizon te verruimen
zich te laven aan het leven
werd nors verstoord
door meedogenloze kogels…
Laatste gedicht
gedicht
3.2 met 29 stemmen
33.518 Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf,
nu het met mijn leven bijna is gedaan,
de scheppingsdrift me ook wat is vergaan
met letterlijk de kanker in mijn lijf,
en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan,
ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel,
maar ik praat liever tegen iemand aan
dan in de ruimte en zo is dit wel…
Op sokken
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
760 veeg de bewijsstukken maar van tafel
en de kruimels onder het kleed
draai de klok maar terug naar gister
als of het er allemaal niet toe deed
hoe je haar hebt geslagen
viel ze pardoes op de grond
sneed haar gil door merg en been
alsof de wereld niet bestond
heb je ziedend het huis verlaten
ben je heel hard weggerend
haar snikkend achterlatend…
afscheid
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
858 van het uur waaien
schaduwen rekken
en jij geen dromen streelt
achteloos elk gebaar verlaat
vloeien licht en water samen
harmonisch maar onbemand
niemand keert het tij
ook koorts heeft afgedaan
geborgen achter ramen
die ogen worden
helderziend en wreed
maak ik afscheid zichtbaar
brand mijn naam in het glas
als het uur taal onmachtig…
Luidkeels
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
575 vrijgekomen zielen schreeuwen om hulp
nu de deksel van de doofpot wordt gelicht
zij zijn alleen hoorbaar door hen
die de gruwelijke waarheid onder ogen zien
de last niet meer kunnen dragen van al die
opeengestapelde feiten veel te zwaar voor
kinderschouders om te dragen laat staan voor hen
zwijgt de waarheid nog steevast op de bodem…
Klein en groot
gedicht
3.4 met 11 stemmen
12.490 Klein en groot stuk voor stuk
gierig, inhalig. Bon ton
werd de leugen van hoog tot laag.
Wie leiding had dienen te geven
deed niets dan bedriegen
spon reeksen leugens.
Geen keuze
bleef horigen, zij kregen
de rol opgedrongen
van medeleugenaar.
Vrede vrede
wordt beweerd
maar vrede is er niet.
Schamen zij zich
nu hun roofzucht bekend…
VERGEEFS VERLANGEN
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
910 Ik wil hierover schrijven
maar kan het niet
ergens
tussen de hoge dijk
en de brede rivier
op zacht glooiend zand
vol verkruimelde kracht
karig begroeid
met weerbarstig gras
en eenzelvige bloemen
staat een kleine groep
lage kromme bomen
door beeldhouwende wind beknot
bij een donkergroen huisje
wiens dak en vensterranden
felrood glanzen…
Ik weet het even niet meer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
790 Ik weet het even niet meer,
al doe ik zo mijn best;
De duisternis van dagen
bevangt mijn ziel en doet
me alleen nog hopen dat
er spoedig licht komt,
dat ik zelf geduldig
kan zijn en niet veroordeel
wat me hindert, wat ik
meedraag van een ver
verleden, wie ik ben en
toch niet zijn wil.…
Woorden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
578 Met woorden alleen
kan je niets of niemand vangen;
toch proberen we telkens opnieuw
iets te stamelen, iets te vertolken
want zonder woorden
zijn we nog meer alleen.…
De vader van ...
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
980 wie kon vermoeden
hoe donker jouw laatste dagen waren
dat leven een uitzichtloze tunnel leek
je al tijden rondzwierf
in een onontgonnen doolhof
waaruit zonnestralen waren verbannen
wie heeft je niet
horen schreeuwen in het gevecht
waarin je verwikkeld bleek
je laat ons met vele vragen achter
al wat rest is je te omarmen met
onze…
We vinden je mond
gedicht
3.1 met 8 stemmen
4.989 We vinden je mond zo prachtig scheef, maar
eerlijk gezegd,
je werd steeds minder. Geen blinkend hart meer,
geen zuigende kracht uit je donkere leden.
je lichaam een moedeloos volume,
verloren voor onze aandacht,
we moesten hier iets mee kunnen, hier hard op verzinnen.
niets verzonnen we.
de almacht verging ons.
verstrooid als ze was door deze…
Humorloos gedicht
gedicht
2.6 met 5 stemmen
7.316 Waar winter schaduw aanblaast op het lijf
verstijft de ademtocht tot kleine rook,
van wellust geel, de appels van het oog,
na-oogst van brakke hoop, beslaan met rijp.
O minnaars, door dit najaar ondermijnd
zijn wel geschraagd door zwart, waarachtig hout
maar staan als stammen, van hun kroon ontzet
met smalle handjes, spin- en bladernaakt…
Uitzuiger
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.093 Dit is niet de vriendschap die ik kende
Niet de steun die ik verwacht
Degene die ik jarenlang verwende
Die genoot van mijn zon
Doch wegliep in mijn nacht
Dit is niet wat vriendschap zijn moet
Onvoorwaardelijk, vol met steun
Elkander helpen, indien nodig
Geheel vrijblijvend, geen geleun
Ik bleef er tevergeefs op hopen
Het was teveel, het kon…
Een vader
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
671 Het sleetse lijf gekrompen met de tijd
Op jacht naar iets dat nimmer werd gevonden
Het hunk’ren naar ontbinding maar gebonden
Voortdurend vluchtend voor de eeuwigheid
Gekozen lasten ankerden met spijt
In stramme schouders dichtgegroeid met zonden
Geboeide handen waar in oude wonden
De onmacht schreeuwend werd tentoongespreid
Het zwakke…