259 resultaten.
Zoutz
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
1.250 diepe zee,
ik voel hoe jouw zoute strand
mijn tere huid zachtjes schrijnt
en schuurt, dit zondig zand,
dat een diepe kloof kerft in mijn ziel,
dat al mijn verlangens verdooft,
och, laat mij maar eenzaam roepen,
och, laat mij maar eenzaam roepen,
totdat elke heldere noordenwind
mijn zoute naam voor eeuwig bedelft
in scherp gepunt, sprakeloos…
waterpijprokende rups
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
244 ‘Wie ben jij? vroeg de Rups.
Geen bemoedigende opening
voor een goed gesprek’
dat deze zon schijnen bleef
maar zij schreef ‘in haar nachtjapon
achter de rododendron’
da’k haar met ‘n grote/kleine/grote/grotere pil
weggoochelen kon
in de hoge hoed van ‘n ‘vallée des évanouis’
dat zij nu nie’ één van die ‘naamloze bomen’ wordt
en…
Bevroren stilte
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.095 “Geen toespraak en geen bloemen” wordt gefluisterd,
ik kijk sprakeloos toe hoe de zon de hemel verduisterd.
Ik wil wel spreken, maar niemand kan of wil me horen,
of ziet nog de man in mij die ik heel lang geleden was.
Geen toegestoken hand van wie me nodig heeft,
gesproken gedichten waar niemand nog om geeft.…
Aan de andere kant van de muur
hartenkreet
2.6 met 16 stemmen
3.558 Blind is zijn verankering,
Sprakeloos zijn staan
En zo scheidt hij droog
Ons beiden.
Jij, voorover leunend,
Schaaft je aan het ruwe oppervlak …
Ik tracht wat van dat bezeren op te vangen
Maar de muur verstaat zijn vak.
De aarde begrijpt gelukkig meer van ons verlangen.…
Aan de andere kant van de muur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
613 Voor wat gebeurt aan weerszijden heeft de muur geen oog,
blind is zijn verankering sprakeloos zijn staan
en zo scheidt hij droog ons beiden.
Jij, voorover leunend, schaaft je aan het ruwe oppervlak.
Ik tracht wat van dat bezeren op te vangen
maar de muur verstaat zijn vak.
De aarde begrijpt gelukkig meer van ons verlangen.…
Fan van Vincent
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
624 verschijnen
dus ik begrijp die geestdrift van hem wel
dat fanatiek zoeken naar plekken waar Vincent
welzeker is geweest het tasten naar nog reële
overblijfselen en daar blij in hem duiken
althans zoveel mogelijk hem stevig omarmen
danken voor zijn zelfgave voor zijn kunst
zo uniek en heilig hemels en betoverend
dat Jeroen er dol en sprakeloos…
Mijn liefste, jij, het meer en ik.
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
672 De warme wind aaide me, ik zocht naar je lief gelaat,
verstomd en sprakeloos miste ik onze samenpraat.
In de uitbundige zon voelde ik je gloeiende aanraking,
ik sloot mijn ogen, wachtte op je welwillende omhelzing,
maar hemel en aarde ontvingen je intieme kussen,
mijn geest hunkerde echter, torenhoog ondertussen.…
de dode burnier, de rotte lucebert, de levende johanna
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.447 in charlatannerie zal alles leven
in charlatannerie zal alles meer bedreven
dan in onverwachte samenkomst herleven
en sprakeloos voorbijgaan.
rozen of niet, gespreksloos en vanzelfsprekend,
want tja, er is op vele, vele doden gerekend.…
1969
hartenkreet
3.6 met 20 stemmen
3.239 Stoer kijkend, terug naar de kant zwevend
Ob-la-di ob-la-da, the Beatles, ach …so what
Ik nog steeds de warmte van haar belevend
Mijn blits moment van glorie, zojuist gehad
twintig minuten van hemels gevoel
alle concurrenten sprakeloos aan de kant
uitgeteld zaten zij daar op hun stoel
The Kinks… met mister Pleasant
waar haalde ik die moed…
Herinnering
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
1.189 Oud geworden kijk ik naar mijn handen
gerimpeld, getekend door het leven,
terwijl ik op de cederhouten bank zit
onder de bloeiende magnolia
met kinderen spelend aan mijn voeten
De zoete geuren van de lente bedwelmen mij
En ik dagdroom nog eens van vroeger
Van een ontmoeting met jou, heel onverwacht
Sprakeloos, verward, in verrukking keek…
Tussen bergen en diepte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
248 Maar stormen kwamen, angsten stegen,
Psychose sloeg in, de grond begon te beven,
Fundament wankelde, houvast verdween,
Ik werd beschaamd, bang, sprakeloos alleen.
Droom fluisterde geruststelling,
Een engel stond nabij de rij,
Een stem die hoop bracht, even vederlicht,
En weer ging het leven stil voorbij.…
Grasduinen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
666 Er is alleen een zwijgen
een beleven,
een sprakeloosheid door de eindeloze eenvormigheid,
onschuld als een niet gepolijste diamant,
geuren snuivend om te navigeren
van lenteliefde naar zomersferen.
Mysteries ontrafelen ...misschien zijn de wind of de regen gewoon de aarde,
die haar uitlacht.
Een apocalyps...…
N E V E L D U I S T E R N I S
poëzie
2.5 met 16 stemmen
3.351 De wereld mist dat nu:
ze treurt en, langs de lanen,
daar ‘t eenmaal blommen droop,
en druipen nu maar tranen;
daar ‘k eenmaal stemmen hoorde
en vogelzang, en ziet
mijne oge onschoonheid maar
en sprakeloos verdriet.…
MASKERS
poëzie
3.7 met 22 stemmen
5.787 Ik weet er ook die sprakeloos
en moede van d’ondankbare strijd
de avond danken om zijn uur
van eenzaamheid.
De mensen doen hun masker af,
hun mooie-spelen moe-gedaan
och arme, zij die levenslang
gemaskerd gaan.
Gemaskerd door hun eigen trots,
vergulde lach of kranke lust.
Zij krijgen van geen enkle dag
wat avondrust.…
Zeemorgen
gedicht
1.9 met 14 stemmen
7.728 en de eerste minnaars in elkaar verdronken
spoelen aan de ogen zwart van stilzwijgen
om hun ligplaats verdampen de voetsporen
van de nacht en zijn geluidloze mannen
aan de vloedlijn maken meeuwen het uur wit
met gebeden en ritueel en laten gretig
hun mossels op de stenen vallen en hese geluiden
maakt de waakzaam blijvende zee
die verder sprakeloos…
Ademende stad
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
1.579 1
De stad dwingt hem sprakeloos op de knieën
Onder de hoge ark,
naast de Egyptische naald
Op de tombe van een soldaat zonder gelaat
Alsof de stroom fluistert:
Je moet mijmeren binnen mijn grenzen
tot de verveling jou tot daden dwingt.
Hij knikt zonder de weigerachtige zucht,
of het hoofd zinkend in de schouders.…
Scholieren, the youth for climate generation
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
615 niet alleen jullie schepping ook de onze
jullie politici spijbelen continue en consequent
zeven dagen in de week hoort het klimaat, milieu
op jullie poltieke agenda te staan, begrepen
neen geen politieke spelletjes, het is ons menens
het is ons menens met het, jullie, ons milieu, klimaat
akkoord, akkoord, ja, ja, klimaat-akkoord"
sprakeloos…
hoe zij.......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
839 Higgs
het is een kwestie van hormonen
kom, zegt zij, blijf bij me vannacht
het licht is doodmoe, mijn bloed te traag
je mag niet gaan
maar hoe kraait 's nachts een zatte haan
hoe wij duisternis met tong en lippen
sprakeloos aten en de gaten die wij sloegen
in de nachten dat wij zwichtten
al tastend met fluisteringen dichtten
hoe zij…
WELDADIGHEID
poëzie
3.1 met 11 stemmen
7.969 Haar oog ontspringt een tranenvloed,
Nu sprakeloos van vreugd, weleer van angst en smarte:
Zij juicht! gaat dankend van mijn zij!
Zij juicht! – de daad, door mij bedreven,
Heeft hoger wellust mij gegeven,
Schonk hoger zaligheid aan mij.…