350 resultaten.
Vos en wolf
gedicht
3.1 met 13 stemmen
6.789 Hij zou in sprookjes niet misstaan
om jonge meisjes in te stoven.
Je stort er lakens in, die bollen,
verdrinkt ze met een grote stok
en stampt ons voetenvuil en zweet
en oogvocht murw, zodat het loslaat
en in de zinken emmer stroomt,
het voorportaal van grup en put.
Spookdromen, kom maar op.…
WAAR VERZINSEL
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
580 Gelijk zachte kalme sneeuw
dalen sprookjes neer
op de kinderlijke geest
geven ijdel vluchtig vermaak
elke vertellende vlok heeft
luchtige kantkleedjes in zich
bewerkt met
sierlijke hemellichamen
en wonderwezens
die
onnaspeurbaar zijn
als Gods geheime wil
voor het wijde heelal
stil wijzen
naar het ons ontzegde Rijk
maar
hun eigen wereld…
requiem voor George W. Bush
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
875 verbrandde gisteren dromen
van zand, woestijn onder een witheet licht
bommen ontploften, helderder dan sterren
over het stille zwijgen van de palmen
oorlog verbrandt, en ook het fosfor
het bloed, het vlees, het leven
vloeibaar kristal van een bedrog waarin als bliksem
onverbiddelijk groen zuur van een lichtzinnig vuur
kom toch terug, sprookjes…
SM Sufferd
hartenkreet
4.1 met 26 stemmen
10.410 Speels
wat 'n kinderachtig gedoe
Sado - Macho - Samen
oke, je doet je anders voor
je brieft me lieve woordjes
waar ik me eigenlijk aan stoor
ik weet wel wat jij wilt
Sado - Macho - Samen
maar je komt er niet voor uit
je wilt het niet beamen
snap je het echt niet dan
de wereld is een luchtkasteel
geen mens die nog oprecht is
van sprookjes…
Tijd (én wat ze meevoert)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Niet voor niets beginnen sprookjes met
'Er was eens ...'
Nergens lees je 'er zal eens zijn'.
Tijd en wat ze meevoert is ongrijpbaar.
Een klok die tikt, nooit liegt.
De factor tijd, de onmetelijke traagheid.
Probeer haar niet op te jutten.
Het heeft geen zin!
Het is slechts de herinnering aan
tijd die vervliegt.
Wijnand G.J.
2010…
- Vissen -
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
948 zwemmen
soms saai in het water..zoals de doornhaai
soms kleurrijk en soms onopgemerkt
zonder zwemles,
halen ze adem met hun kieuwen
Vissen,
ze kauwen
en kijken raar als ze slapen
of ze zijn blind in het water
..ze slijten hun leven als gewervelde dieren
zijn groter, trotser en interessanter als mieren
Ze geloven niet in al die sprookjes…
OUDE VERTELLING KOMT WEER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
630 Tijdens de vroege levensjaren
zijn bekende geliefde sprookjes
een verre nachtelijke stad
stil in 't einderduister verzonken
die haar plaats alleen aanduidt
met een zwakke hemelgloed
waar slopend werk en drukke pret
samen bescheiden rossig glanzen
Assepoester Sneeuwwitje Duimpje
bestaan voor rijpe mensen
als vertrouwde wijze dwaalsterren…
Distichon 28 Sprookjes! (poëtica )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
664 Ken jij dat verhaal van die grote pervert
die ’s nachts niet kon slapen vanwege een erwt?
(Zoals de lezer al of niet gemerkt heeft tellen deze regels elk elf lettergrepen. Zo’n vers is vrij zeldzaam. In de Nederlandse poëzie - die ik niet zo goed ken - kwam ik het tegen in de briljante bundel van Bette Westera Ik leer je liedjes van verlangen, en…
VERGANE EER
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
540 Met kunstig spreken of rakend zingen
mogen sprookjes eeuwig hun kracht verspreiden,
glans om beroemde namen verwijden:
lof aan d' eerste geschreven meldingen!
Eens verzonnen mijmerende boeren
's avonds, na de winterse arbeidsdag,
nieuwe verhalen om stilte te roeren.…
Danspartner
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 Als
klapsigaren nekte ik hun sprookjes,
nodigde jij mij opnieuw uit ten dans.…
De wolken
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
820 Ze willen met ons dromen delen
en maken nieuwe sprookjes buit.
Ze schilderen dieren en zelfs bomen,
proberen lichte tinten graag;
ze jagen voort of durven schromen
en vatten ieder bij zijn kraag.…
Jouw mysterieus bestaan
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
505 herkenningsblik
traditioneel zijn woorden al geteld
maar met het lichte loken
komt er weer spanning in het veld
cultuurgebaren wijzen wegen
die voor mij onzichtbaar zijn
voel handen wringen in verlatingspijn
toch delen we de sfeer
de drukte en het geroezemoes van
leven in de smeltkroes van het mooie weer
kom laat mij delen in de sprookjes…
Als een deur geen deur is
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
462 Als een deur geen deur is
maar schilderkunstig oogbedrog
dan waardeer ik dat nog
maar schulden als erfenis
of een romantisch huwelijk
in 'Paris l'amour' dat mislukt
zijn zeker geen dromen
die ik uit wil laten komen
De sprookjes houd ik liever in stand
Dus wijs…
Verdween met de stilte
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.160 'k Heb ooit gedacht dat het weer goed kwam
maar ik heb me schromelijk vergist
het zou van twee kanten moeten komen
toch heeft het lot heel anders beslist
Ik weet nu weer dat sprookjes niet bestaan
en eeuwig durende liefde kort kan zijn
toch is er eens dat liefdesvuur geweest
maar het te weten doet toch een beetje pijn
Het was net als met…
Groene idylle
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
655 verschuilen juffertjes zich in ‘t groen
zet de leeuwenbek zo’n grote mond op
dat bange rozen rimpelen in de wind
maar als het botert tussen de bloemen
smeert de klaver zoetgevooisde honing
klappen papavers hun blaadjes tot moes
en verkleurt regen dwarrelend in goud
de bruidssluier slingert zich bevallig
om een wild tegenstribbelende wingerd
sprookjes…
De wolken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.017 Ze willen met ons dromen delen
en maken nieuwe sprookjes buit.
Ze schilderen dieren en zelfs bomen,
proberen lichte tinten graag;
ze jagen voort of durven schromen
en vatten ieder bij zijn kraag.…
De Toverfluit
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
516 Hij dacht aan sprookjes, sagen en verhalen
bedekt met spinrag, vele jaren oud.
Al was het somtijds niet zo heel vertrouwd
-er zaten rovers die je bruut bestalen
bij nacht en ontij in het Weensewoud-
toch liep hij moederziel alleen te dwalen.…
Kijken naar zwanen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
597 Sprookjes van vroeger roepen zij op.
Zwanenhalzen voor de mooiste prinsessen,
nooit voor echte zwanen.
Zo leer ik letterlijk en figuurlijk.
Bij hen passen ze volmaakt,
ook bij hun schaduw.
Bij prinsessen enkel figuurlijk,
een ingekorte versie.…
Lege woestijnen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
561 heb al
genoeg getoverd
ben ontgoocheld door
zaken die anderen mij
probeerden wijs te maken
met aladin
dicht bij de hand
schijnt mijn lamp op
lege woestijnen waar wind
giert door onbenoemde pijnen
het oorlogsschroot is
kaal geschuurd door zand
nog glanst onwankelbaar staal
dat zijn positie niet
prijs heeft willen geven
waar sprookjes…
Met potentie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
506 sprookjes zijn
gedaan voor jou
zoetigheden opgeborgen
alleen het klein
evenredig dat plots
groot kan worden
geef jij nog een touw
nieuwsgierig
als jij bent naar
uitkomst en afloop
interesseert jou ook
de gang van zaken
gewoon door er iets
aparts van te gaan maken
iets met potentie
binnenhalen gaat
altijd zonder dralen
jij trekt…
Lichaamslente
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.766 sprookjes met grote ogen worden natte
dromen, vlinders kleuren haar onderbuik rood
in lichaamslente ontluikt een vrouwenlijf
ze groeit met grillige stuiptrekkingen bloeit
open in ogen op horizon, tongval taal
verraadt kolkend bloed onder nagels - kan
niet kruipen. kannen en kruiken van haar
kind-zijn barsten onder regen van druppels
levensdrang…
in schaduwen borduur ik mijn bestaan
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
794 lezers zich er vast in bijten
volhardend als ze zijn
zoekend naar de pijnen
lijnen volgend in een
zwaar beproefd gezicht
weef wolken
in de lucht beschrijf het
hemelse gezucht over een
tevreden leven en weet
hoeveel zij ervoor zouden
geven om ooit zichzelf te zijn
ik schrijf en ieder weet
verhaal te halen uit mijn woorden
zoekt sprookjes…
Net geen sprookje
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.483 "
Maar zij sliep gewoon door en hij ging toen heen
Die arme pad, weer een illusie lichter
Een happy end had zeker gekund
Helaas moet je het doen met deze dichter
En sprookjes zijn niet echt zijn sterkste punt
Dit keer geen liefde, geluk of een nest met een warm dak
Voor haar geen bruiloft of een schattig gezin
Maar sherry, valium en een abonnementje…
Ik hoorde en zag. Zelf kon ik niets dan zwijgen
poëzie
3.3 met 17 stemmen
1.907 Lang weet ik, dat mijn wereld is mijn eigen
Prachtig paleis, door 't eeuwig Zelf gesticht:
Kort weet 'k, dat er een schat begraven ligt,
Zoals in sprookjes Zondagskind'ren krijgen.…
nix meer?
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
4.167 als je geniet van de sprookjes
van films als Potter en Ring
als je een nacht op de heide
dicht bij een veen hebt gezien
zou er dan echt niet veel meer zijn
dan wat we horen en zien
dan wat we voelen en ruiken
geloof je dat dan misschien?…
Ontmoeting
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.619 Ik zag haar in een glimp,
een eenzame zonnepriem
door het dikke wolkengrijs,
een waaier van regenbogen
Nooit verscheen zij weer
in de spiegel van mijn ogen
Maar haar beeld volgde mij
Zij bleef leven in mijn sprookjes,
de illusie van mijn betogen
Ik noemde haar : zo mooi,
een jasmijn in de nacht
of een wonderlijk lied
dat het hart verovert…
vlieg je enkel op papier?
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.226 waarom leef je tussen woorden
vlieg in sprookjes op papier
kom eens hier, dan zal ik je verhalen
je gezicht is van de mooiste mensen
man of vrouw is niet bekend omdat
je nooit die wensen hebt gekend
je geduld is legendarisch
en je haar golft witte pracht, hilarisch
wordt er over vleugels nagedacht
ook zijn er donkere exemplaren
die…
poëziekoketterie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
3.689 ik ben neptunus niet, bemin geen nereïde
of zeemeermin. sprookjes die zichzelf schrijven
eindigen doorgaans met de driewoordenzin
'er was eens', dat zie ik nu wel in.
ja, verwens mij met mijn blindheid maar
tot ongewenste onzichtbaarheid. verheug je,
ik ben geen kerstmens.…
GRENZELOOS VERLANGEN
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.191 voelbaar naakt sta ik in de ruimte
en kijk naar de man die voor me staat
ik herken hem uit de sprookjes,
die mijn moeder vroeger voorlas
enge verhalen die altijd
op een bloeddorstige manier eindigden
en waar ik steeds naar verlangde
net zoals ik nu verlang naar de man,
die op het punt staat om me op te eten
hij kleedt me uit met zijn…
solae propositiones sciuntur
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
511 waar de rijn en vliet
elkaar ontmoeten
waar dromen en sprookjes
elkaar begroeten
in een leugen vol met angst
is een mens op zijn bangst
als de waarheid veloren raakt
en de hemel nooit de aarde raakt
had ik mee moeten lopen
naar beneden
alleen maar blijven hopen
dansen met de gestoorde goden
alles maar verlaten
achterlaten
loslaten…