Alle inzendingen over tocht

794 resultaten.

Sorteren op:

Wat blijft

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
De moed bij elkaar geraapt voor een tocht langs de barre kust. Beukende zee en bijtende wind houden de wereld buiten. De stilte van het diepe ik verbergt zich in de duisternis. We wachten op een leeg gemoed. Elke vezel van het lichaam door het zand gevonden. We verlangen te kennen wat zich niet laat kennen.…
J.Bakx17 januari 2017Lees meer >

Verwondering

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Koel en berekend Afstandelijk Gruwelijk Niets betekend Dat was mijn eigenbeeld Nu niet meer Het slechte maakt geen terugkeer Door jou boven mijn kwade ik uitgetild Loutering bestaat Een weg die tot een doel leidt Jouw fenomenale talent begeleidt de tocht naar oneindige maat van schitterende verwondering die innerlijk vernieuwt die artistiek…

van veel verloren

netgedicht
4.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 792
ik heb gestreden ik heb gevochten ik heb woorden uit hun omhulsel gehaald en ze in de holte van de nacht verzameld nooit heb ik er een vogel horen fluiten wanneer de maan van mij wegging laat en leeg ik heb gebouwd ik heb gebroken de tocht naar morgen in levende ogen en in het gevraag naar wie we met zijn tweeën zijn ik heb mezelf…

Eiland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Net als Ameland, zo denk ik plots, -een tocht rond en om, heel lang geleden-, en toch weer niet. Inwaarts het vlakke land, effenheid tot aan de duinenrand. Maar uitwaarts steeds de zee, de grenzeloze zee, de lokroep van de zee. Ik ben mijn eigen eiland. Zonder zee.…

Anna's hand

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 574
En tocht met de deuren slaat. Of als halmen van graan naar onweersbuien snakken. Ik weet dan weer dat je de late trein nam. En dat het spoor twaalf was.…
BKNWRM18 oktober 2023Lees meer >

Operatie #Herfstblad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 430
De dakgoten druppen in de bezette stad Na een nacht wakker liggen van onrecht en doden gaan we naar buiten en laten we onze geleefde levens zien Kijk, zo moet het, oud worden met rimpels en huidvlekken Onze stille tocht ritselt en zucht een beetje zwermt soms even samen op muziek uit onze jeugd…
Zywa8 februari 2026Lees meer >

Scheepspraat

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 134
Nu zwerft hij zonder al jaar en dag Onder vreemde vlag, In een oeverloze tocht Naar verre, mistige onbekende oorden.…

Flirt met de dood

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 678
Ik volg de leugen op haar tocht zie in de waarheid geen uitweg meer wanneer ik uit dit leven loop wint de puinhoop keer op keer Waarom komt er geen einde aan mijn vriendschap met het leven de vage weg die ik wil gaan ik heb toch genoeg gegeven ? Ik reik de kilte mijn warme hand helpt hij mij dan uit de nood ?…
metha1 juli 2004Lees meer >

Op een kier

netgedicht
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.879
een tocht die als van ver langs koude beenderen strijkt de toeschouwer ongewild met verschrikte blik verrijkt de leuning kraakt gespannen benen uitgestrekt in rust een rilling neemt gedachten mee kleine haartjes panieken onbewust een bijna leeg vertrek verhaalt niets meer dan een half woord van binnen schreeuwt de angst maar niemand die…

De gedroogde bloem

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.502
Het raam kruist de deur, mijn kaars brandt haar haar, de tocht doet me stikken. Weer een gedroomde wandeling achter de rug, zicht op bloemen, droog in een vaas. Ze is weg.…

Leeg huis

netgedicht
3.6 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.449
Een huis waarvan de bewoners zijn vertrokken op eentje na laat voelen dat er geesten zijn ravotten met de haren van de hond de tocht als er een deur opengaat drie engelen binnenlaat één zet er thee, ruimt de aanrecht op die met tonsuur gaat wandelen met de te dikke hond, één zoekt de kleren uit, de bruikbare in zakken dan praten ze nog wat…

PECH ONDERWEG

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 915
mijn beide benen dragen niet zo ver halverwege de eindeloze tocht staken zij hun moeizame bezigheid trekken terug in de schoot van moeder aarde stuiterend vervolg ik mijn straffe route na korte tijd verlies ik abrupt mijn hoofd laat beide armen zowel de sterke als de lange slap hangen rol de steile helling af…

wat is een gedicht (of net niet)

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.076
dat ligt helemaal aan de ontvanger ontvankelijk of geen weet hebbend van des schrijvers problemen gemakzucht plaatst mensen in een vakje niemand neemt nog tijd voor zichzelf laat staan, voor een ander kostbare tijd vraagt niet om een pauze en toch, sta even stil bij stille tochten voor vervangend eigen verdriet misschien dat u dan uw eigen…
ff dop6 oktober 2006Lees meer >

een leven verder

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 794
ringloze vingers krabben de weggedroomde uren van mijn mager gebeente wanneer ik mezelf zie langs dode bomen en het vergezicht nog verder dan het veld dat doodstil ademhaalt of later, de regen hol door het lachen van gebroken tijd tot de avond komt en zijn tocht voltooien moet op mijn kromgebogen rug voor een nacht vol stormen…

Bomen

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.102
De bomen bleven bomen hoe lang ik er ook naar keek hoe lang ik er soms om treurde als een zomer weer bezweek Voor de lange koude dagen die ik knoopte aan een lint bleven toch de bomen bomen die verdronken in de wind En ik zag op smalle ijzers in een tocht die ik verbeet dat de wereld was veranderd toen ik plots mijn jas uit deed Maar…
jan haak16 augustus 2008Lees meer >

Van ooit naar ons heden

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 514
we hebben ze genomen de voetangels en klemmen van het dagelijks bestaan voorzichtig zijn we verder gegaan naar de wereld van onze geest de onneembare torens kerkers en catacomben waar eonenlang niemand is geweest voelden schuld en berouw in een ijskoude tocht langs generaties hoop en gebeden maar overweldigend was de tunnel…
wil melker28 februari 2011Lees meer >

Jij bent mijn dromer

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 767
speel met de zon haar warmte in kleuren op de blos van je ochtendgezicht nog tocht de wind het ontwaken zij geurt zacht in haar vlagen naar helderder licht laat je maar strelen je vleugels weer helen ga mee met de lente richt al je liefde op komende zomer jij bent mijn dromer de gaande en komer maar in raken doen wij de dag in samen…
wil melker8 februari 2009Lees meer >

Bonkevaart

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 510
dit is mijn gezicht het is door lijnen getekend vroeger werkte ik op het land waar schilders stroompjes creëerden het zag vaak tegenslag groef zich vast in de winter in '63 schaatste ik de tocht die mij het leven zou leren over weemoed las ik de huisjes aan de Bonkevaart het ijs dat smolt onder mijn voeten over pijn leerde ik het…

Niet ongelijk

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.644
Zonder spoor of contact zomin als de kiekendieven of de langzaam maar zekere tochten van spitsgevleugelde valken iets te maken hebben met de treinen die ze passeren. ------------------------------------------- uit: 'Verzamelde gedichten' 1970.…
Jan Hanlo18 oktober 2023Lees meer >

Geestverruimend

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 554
Als zij opstaat komt de kracht terug De weg opgaat over de brug naar een plaats waar alle geliefden komen bij elkaar Haar brug ontsluit mijn gehele ziel Haar tocht door mijn geest scherpt hem verruimt hem Zorgen en zonden verdwijnen Kwaadheid maakt plaats Zij verruilt alle pijn voor een bevrijdend blijvend bestand tussen liefde en natuur…

Martiale kunst

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 501
Ik had er ook geen týd voor, met het vogelnestvrij houden van de elf klûnplekken voor de Tocht der tochten, het opkalefateren van skûtsjes voor de Snitsweek, het ijsvrij houden van sloten voor de Nasjonâle kampioenskappen Fierljeppen en het uitwierden van Het Bildt met d t, voor het kievitsei van piet...en dan heb ik het nog niet eens gehad over het…
Maxim5 januari 2024Lees meer >

Sneeuwde stilte

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 609
geruisloos sneeuwde stilte esoterisch in het gaan langs het dubbelglazen raam transparant vlokten hun voorbijgaan zonder stapeling de platte kant toch waren er nog luwteplekken waar een warrelend licht suizen wat dynamiek verried en tocht zijn energie langzaam loste als de avondkoud het licht liet vallen in de donkerte…
wil melker14 november 2022Lees meer >

SPIEGELBEELD

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.088
Op mijn tocht als blinde zie ik het meeste met lede ogen aan terwijl mijn gemoed zich ondertussen vult zonder tranen ga ik als kreupele doofstom voorbij aan de schreeuw van stilte die me maant stil te staan eet ik me dik aan de leegte tot mijn genoeg het tekort is van de ander dat ik verspil zonder het berouw van de zondaar die ik vermijd…

Een blank papier, een rode roos...

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.022
Wat is ons leven toch een raadsel, een nooit voorgoed begrepen tocht, een vinden en steeds weer verliezen tot aan de laatste bocht.…
Adeleyd27 april 2006Lees meer >

Messcherp

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
bewegingloos hangen woorden in de lucht als wolken op een zomerdag maar messcherp zijn hun schaduwen getekend op de nog warme grond waar het zinderen plotseling koelt en koude tocht in ijzige stilte voelbaar wordt speelt mistig licht vals in de stroperige tijd hij is alle houvast kwijt kijkt haar hulpeloos aan in de verte echoot…
wil melker15 september 2014Lees meer >

kracht haal je uit de natuur

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.989
zo veel passie en gevoel geeft mij de kracht om te strijden in mijn tocht naar de ideale levensweg door nog eenmaal alles te geven. het leven geeft die ene kans om alles van de laatste tijden te schilderen tot mijn meesterwerk daadwerkelijk op het doek des levens staat beschreven…
MiTcHeLL18 augustus 2010Lees meer >

Schraalt schaduw

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 529
soms tocht leegte door de dagen schraalt schaduw alle kleur tot grijs willen gewrichten zich niet soepel richten eisen jaren eindelijk hun prijs doelloos draaien uren monotoon van slag tijd verstoft en scheidt geen koren meer van kaf inertie loze stilstand op het randje van verval wachtend op ontlading of implosie tot een nieuw…

Ritmisch verwond

hartenkreet
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 967
De tocht stelpt het bloed in mijn hand, het ademhalen doet zeer Schelpen zoeken een lege plek. Het graf richt zich op, de stilte valt, geen enkel verweer Ritmisch trillend beweegt mijn blik. Duisternis verwondt mijn gehoor, de rotsen zijn scherp, de nacht is wedergekeerd…

Beslagen adem

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 436
drogend draaien de laatste blaadjes als gebedsmolentjes aan hun steel in groene zomer mantra’s moe geruizeld kleuren zij met herfst mee donkere vennen weerspiegelen nog strak de lage zonnestand in zwart het warmrijpe is verdwenen ook schraalhans heeft de staart tussen de benen dan tocht het bos open plekken stralen koude…
wil melker4 december 2019Lees meer >

Het skelet

gedicht
3.3 met 49 stemmen aantal keer bekeken 14.313
Tuig waarin de tocht een liedje fluit; koets van been onder de zoden vastgereden, ooit geledigd en vernietigd door de nacht; ribben klemmen als een deur. Daar zat misschien een ziel die niet meer wist waarheen. ------------------------------- Uit: 'Sneeuwboekhouding', 1995.…