621 resultaten.
Zonnestraal
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
558 De regen blijft wel glanzen
maar licht laat alles schijnen
verlicht met warme blikken
de leegte van weleer.…
Park
gedicht
2.7 met 22 stemmen
7.920 Rituelen van weleer en hoe er errors sluipen in hun
voorgeprogrammeerd
teder dat dan kabbelt tot onwezenlijk
wreed, naast alle andere begrippen, alfabetten
rekensommen die men - vraag iets, vraag me alsjeblief iets -
foutloos in een vingerknip.…
vandaag, in mei
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.063 (we zijn begonnen met een goed gevoel)
nu de dodenweg zichzelf verlaat
en korte passen richting witte bloemen zet
noem ik de dag al bij zijn asgeworden naam
we hebben zacht gestrooid
de witte bloemen stil geplukt, waarna
ze teder rusten in hun bed
van grijs geworden blad
ik huil
en laat het raam dat altijd uitkijkt
op weleer
open…
Arcadia
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
545 toen zij in de velden van
vroeger liep
ver van de smeulende wind
en bijtende bergen
zag het kind van weleer bloed
in het oog van de zon
zij begroef ontbladerde dromen
onder de steen van het slapende oog
nu huivert ze naast zwijgende goden
ze hoort het slikken van de tijd
het licht is niet van porselein
in de velden van vroeger…
'Leef verborgen.'
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Een voortvarend leven, alles pais en
vree.
Voor hem de zee en later aan de kant
van een rivier zit een visser aan-
schouwend.
Hij leeft verborgen, vermijdt zorgen
en last zoals dat bij een Epikurist past.
Geen overdaad of wellust die verstoren
zijn gemoedsrust.
Hij bewandelt de gulden middenweg en er
is nauwelijks tot geen sprake van…
Naast elkaar
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
2.323 haar uitgeraasde golven baren
nog nauwelijks keien uit het zand
het witte schuim dat kraagt al jaren
de bleke schelpen op het strand
toch proeft zij keer op keer
zijn diepe sporen van weleer
aan de zoute waterkant
zijn uitgeraasde stormen waren
teveel voor een rechterhand
zijn witte haren dragen jaren
van noest werken op haar land
wel…
outsider
netgedicht
1.9 met 9 stemmen
1.971 mijn moeder van weleer,
op de trappen,
zong een vermaledijde melodie
bleek de blos van mijn wangen
blaren in mijn longen.
alles déjà vu
reutel ik de resterende dagen.
heb alles behalve dit ene.…
Ooit
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
2.077 Beminnende gevoelens wederzijds
Versmolten samen gelepeld ineen
Het tedere tasten naar elkaar
Jaren van liefde slapende opeen
Versmolten eenheid toen het geheel
Nu als wreed ongemeend ervaren
Vervreemd aanstarende koude ogen
Teder verleden nimmer te verklaren
Dan zie ik haar en pijn doorklieft
Ervaart weer warmte van weleer
Die innige…
Tijdsgeest
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.514 Boom in groen, rood en goud,
rond haardvuur kinderen luisterend
naar verhalen van weleer
van koningen vergezeld van een ster,
op weg naar een wereldreddend kind,
geboren in een stal, bij engelengezang
Oude legendes maken plaats,
voor oude man met baard en slee
met rendieren, elfen, sneeuw en ijs
en pakjes in gekleurd papier,
gebonden…
ONGESTORVEN AFWEZIGHEID
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.276 weet je het niet meer
of ben je het vergeten
is het door de drukte in jouw hoofd
of juist de afwezigheid daarvan
dat je mij niet opmerkt
ziet
als je antwoord geeft aan mij
een vreemde
die voor je staat
die je aanraakt
met jou meegaat
misschien weet je het niet meer
of ben je het vergeten
de tijden van weleer
van ons
samen…
Gedoemd
hartenkreet
3.6 met 12 stemmen
1.017 vertwijfeld in schaduw zijde
overpeins ik mijn geleden tijd
verafschuw rimpels mijner handen
wring ik mij in de stroming van weleer
echter opgenomen word ik niet meer
geslonken is mijn gulle minne tijd
doch gesmoord dendert deze voort
ongezien over de amoureuze vlakte
verteert het mij en heeft mij stil vermoord
nimmer kan en zal ik…
Nostalgie
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
756 De geur was onmiskenbaar
Een nooit te vergeten reuk
Van armoede vreugde en lijden
De reuk van vervlogen tijden
Het was de geur van haar persoonlijk
Roept bij mij beelden op van weleer
Dat lang gebloemde jasschort
Dat bruine plaatje van onze lieve Heer
En soms wanneer ik dat aroma opsnuif
Hoor ik in gedachten weer mijn Oma
Vragend of…
Voorjaarsoase
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 ik heb ze zien rijden
stoere mannen van weleer
beijsde baarden en haren
blik op oneindig en meer
langs berijpte rietkragen
kraakte vervaarlijk het ijs
spiegelde zwart dat de
immense diepte aangaf
het lijken wel dromen
uit mijn subtropische tuin
waar op beschutte plaatsen
al even de lente wil zijn
het sombert in deze
donkere dagen…
tristesse
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
765 'schuilend onder het droppelend lover'
met deze fraaie volzin van de jonge dichter
Hans Lodeizen begon het destijds
de weemoed van weleer die nooit verdween
maar altijd hangen bleef
in mijn persoonlijke dampkring
de vasthoudendheid van melancholie
die rondwaart als een onontdekte planeet
in de ruimte die mijn wereld heet...…
A RECHERCHE...
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
682 herinnering aan verloren tijd
de smaak van weleer die je terug vindt
in de geur van het verse brood
dat de vrouw van de warme bakker
stevig tussen haar borsten geklemd houdt
'melancholie is het vullen van ledigheid'
of het zoeken naar een medicijn
voor naderende pijn
zoals het kneden van deeg
met blote handen een proces
is voorafgaand…
als de dag van morgen
netgedicht
3.8 met 47 stemmen
2.172 vertel mij van dromen,
nog verborgen,
maar waarin zeker
het verleden
wordt ontnomen
ik ga nog één keer langs
bij de velden van weleer
die verhalen van droogte
en diepe verlatenheid
die nog steeds de huid
bekrassen, keer op keer
en waar mijn levensvocht
verdampt in gelatenheid
herinner mij
aan de dag van morgen
die vertelt…
Nooit zonder een traan
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
957 Traag en bedroefd langs de deuren
Ziet men hem steeds maar weer gaan
Om met wat rozen te leuren
Doel van zijn trieste bestaan
Hij houdt zijn tranen verborgen
Diep met het hoofd in de kraag
Angstig en bang voor de morgen
Zo is het leven een plaag
Vaak is hij met zijn gedachten
T’rug in de tijd van weleer
Rustig ontspannen de nachten
Zonder…
voetnoot
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.275 Geronnen inkt onttrekt het leven
aan de vers gevloeide zinnen
Woorden fermenteren
in de windsels van hun naam
Toch heeft schrijvers scherpe snavel
ooit zijn spoor
in het voorheen vlakke vel gekerfd
En daar voeren vergeten voren
nog het vers
dat weleer wervelend weerklonk…
Ik droomde dat het anders
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.191 Ik droomde dat het anders was
Geen ijle stemmen van weleer
Hun gezang klonk nimmer meer
Alleen het ruisen van het gras
Vertrokken naar het oosten
Bleef ik hier eenzaam staan
En floot wat in mijn eentje
Besloot niet verder meer te gaan
Eenzaam, kil en onbewogen
Wist ik niet meer wat te doen
Iedereen was weggevlogen
Naar het nieuwe fris…
Subtiele ornamenten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 in subtiele ornamenten
fluisteren dikke pilaren
het afzien en zware werk
generatieslang is er
gebouwd aan toren en kerk
waar nu gezang opkrult en
de gelovige zijn plicht vervult
in kapellen hangen
gebed en diepe devotie
tussen brandende kaarsen
de plaats voor duistere negotie
nog kijken de heiligen neer
op het volk van nu en weleer…
Unfinished
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.617 lang en kort
Een antwoord op gegeven
Laten we het afsluiten
Voorgoed na al die jaren
Gesloten en verzegeld
Om netjes te bewaren
Laten we het afsluiten
Kom, doe het toch maar even
Ik wil rust in mijn hoofd
En het een plekje kunnen geven
Laten we het afsluiten
Want het stoort me keer op keer
Dat ik toch blijf zitten
Met vragen van weleer…
winterbloemen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
794 het sneeuwt nu en de toegedekte wereld
huilt niet meer
er schijnt slechts zacht zo’n witte gloed langs bomen
vol gesluierd door wat straatlicht
waar een auto mee verschijnt, even warmer
en dan niets
binnen bloeien lieve foto’s in de glimlach van weleer
ze straalt intenser
nu mijn missen hevig wordt
het is te kort
om alles te vergeten…
Zij fietst heen
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
866 Mijn moeder fietst nu verder dan weleer.
Zij is er nog maar ook al niet meer.…
meer bitterheid dan zoet
netgedicht
4.9 met 8 stemmen
609 waar eens het stil verlangen woonde
huist thans de kilte van weleer
dromen waar ik toen van droomde
gaf ik elders in beheer
nooit bleef alles bij het oude
altijd was men in de weer
het hechten aan het zó vertrouwde
deed mij later toch nog zeer
van alle regels op de hoogte
weet ik hoe het verder moet
ik zal me vast nog eens bedenken…
Is niet meer
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
524 meer
etsen hun schaduw in de ondiepte
Het licht dicht geen leed
het scheurt en sleurt
het blauw in smalle gele repen
vurig en angstig
naar het verdronken onderwaterhuis
Tussen tijden en dijken gevangen
rolt het water over mijn sokkel
met branie, doch zonder indruk
'Storm sticht het wonder van het lopen'
antwoorden de baren van weleer…
Déjà vu
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
602 Soms krijg je zomaar in het heden
een stukje van weleer te zien.
Iets wat je lief was ooit, misschien
of wat je liever had vermeden.
De tijd lijkt omgekeerd vergleden.
Al duurt het maar een tel of tien,
het eens geziene weer te zien,
is als herdoen wat wij al deden.…
De kleine geesten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
604 geleden
muren en het bord
hadden zorgeloos
de tijd opgeschort
zag de kleine geesten
in een groter lijf
hun blikken toch wat wijzer
herkende de details
toen uitvergroot
nu in balans zo op het oog
slechts bij een enkeling
brak nog de speelse twinkeling
van vroeger tijden door
dan vielen jaren weg
waren wij de vrienden van weleer…
Herstelwerk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
440 Inmiddels ben ik druk met herstelwerk
Om het kind weer te voorschijn te halen,
In dichtregels lukt het
Steeds beter het jonkie van weleer
Weer zichtbaar te maken,
Weer te kunnen voelen,
Denken en leven als een kind…
Feest in de Hemel....
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.763 Ik hoop vurig keer op keer,
dat wij weer samen komen weleer!…
Ik blijf kijken.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
650 De blauwe vlinder
vliegt hier al lang niet meer
zoals weleer in zonnige tijden
‘k had het nog graag eens gewild
De engel biedt ook geen soelaas
alhoewel zij mij wel voor altijd
zal kunnen zien
ik haar enkel met m’n ogen dicht
Andere tijden zijn het
en inmiddels aangebroken
heel andere ogen bezien mij
overzien velen
Snel en accuraat…