5142 resultaten.
Engelen in het oosterhout
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
654 Morgen zie ik engelen
In het oosterhout
Zij worden op doeken gedragen
Herken ik dan de eenvoud
Van enkel zwijgende vrouwen
Uit mijn verbeeldende lagen
Zij omarmen mij zonder te raken
Verwarmen met open ogen
In licht waarvan de dichter
Woorden wil maken
Zij spreekt
Oorspronkelijk
In galmen van gewelven
Ik luister en droom
Overbrug haar adem…
Paradijs op aarde, of?
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
750 Dus: is de hemel op aarde, het paradijs ook,
vraag ik me alleen af:
waar we nou terecht komen,
als we onze laatste adem uitblazen!…
de wereld valt stil
hartenkreet
3.1 met 16 stemmen
1.995 je was voldaan
het leven te leven
van liefde geven
je geest nam wel waar
maar keerde om
naar vroeger tijden
je liet de wereld los
nu zweeft berusting
de triestheid vlucht
verlicht je laatste adem
niets verstoort de dood
hij is niet kil, maar eerlijk
naar jou, hij neemt je mee
de wereld valt even stil
14 april 2012
ter herinnering…
Ik droom de dag
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
710 lenteochtend, zo sluimerig mooi
toon je het stille weidelandschap
enkel een kievit is mijn metgezel
het verenkuifje maakt een dribbelpas
rond een kuiltje in het akkergras
roept zijn eigen naam
kiewiet, kiewiet, kiewiet
mijn mond blaast kringelwolkjes
door het zuivere koude ademen
ik droom de dag alvast naar mij toe
er ligt een…
Slaap maar kind
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
763 Slaap maar kind
ik heb ze verjaagd
de monsters en de draken
vannacht komen ze niet meer
Slaap maar kind
de muren hebben oren
maar kunnen je niet horen
ik adem met je mee
Slaap maar kind
het is hier zo veilig
dat je nu echt slapen kunt
ik waak wel over jou
Slaap maar kind
geef je maar over
aan alle mooie dromen
ik droom wel met…
Aangezwengeld
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.132 Seksueel
onafhankelijke
vrije uitstraling
Als een gazelle kwam zij voorbij
billen zonder string
Haar poes vrij ademend
hengelend naar kip
Als zij eenmaal is gepasseerd, laat
passie haar vulva
in een zucht vollopen…
uiteindelijk
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
467 vertelt een oud verhaal
rond mooie woorden struikelt het gevoel van
volgepakte zinnen
om te beginnen was er nog een zachte foto
en een valse naam, die
afscheid aan zijn slippen droeg
waar ik ook naar vroeg, het rolde voor me uit
geen uitgestippelde staketsels
of een patroon naar nieuw
duinenzand grondt helm
aan zee verlaten oorden, ademend…
Geen kant op
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
576 ‘k Vind zo’n zwak betoog
nee niemand de schuld
ademen gaat hoog
Zij hebben geen geduld
Kansen blijven onbenut
beperkingen in ’t zicht
niemand voelt ‘t; ingedut
zoveel schade aangericht
Wenkbrauwen fronsen
ben je gezwicht?…
Dreigbrief
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Voor elkaar gemaakt
Een schaars goed
De smaak is daar, dat is zijn kracht
Grenzeloos op de trein
Sneller op dan je denkt
De hete adem met gaten
Sommigen volgen spreidoefeningen
Kop op als het om u gaat
Het beste moet nog komen
Kom binnen en ontdek
Stel je voor dat er geen jaloezie zou zijn
Waar je geen verweer meer hebt
Lang na de storm…
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 Toen daar
die dag, dat moment
toen daar de bodem
viel
Toen het zwijgen
de adem benam
kilte het hart bevroor
de ogen zich sloten
Toen, ja toen
zag ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht…
Wandelmeditatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 ‘k Hoor mijn adem,
zie mijn stappen in dit spel,
dat nooit stilstaat,
dat alsmaar bewegen
en elkaar aanraken laat.…
Monologen als dromen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 heb stukjes drama geraapt
uit het toneelspel van mensen
zonder geluid en publiek
expressieve mimiek
voorkwam schamen voor tranen
en het stokken van adem
pas achter het vallend gordijn
mocht ieder zichzelf weer zijn
in een demasqué van gevoelens
heb de scenes gelijmd
decors uit het leven genomen
geen monologen als dromen
met publiek…
Sterrenwachtcyclus
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
542 We zijn het plot
van de verscheurde brief
samen in dezelfde
adem van de achterbuurt
ik zie je daar nog staan
in stilte van het oerland
tussen dansende mensen
alleen met het besef
van het verliefde begin
er gaan allerlei deuren open
kamers vol wellust en mystiek
laten hun meest intieme geheimen zien
je hebt het met een lach…
AAN C. TER LINDEN (03)
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
508 De doden zijn veel dichterbij
Dan men zich voor kan stellen
Daar horen ook de sferen bij
Die wij niet kunnen spellen
Somtijds komen er krachten vrij
Die ongeloof doen hellen
De adem schuift dat niet opzij
Probeert iets te vertellen
Het bruist van leven na de dood
Dat durf ik te voorspellen
Zij die menen te weten
Achten de kans bijzonder…
avondgebed
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
577 ergens nog een kus in grijs…
als ik dan buig in licht devote knikken
tot mijn knieën aarde raken
zacht en ongerept
ik ben behept met deze gave
tot ze adem vangt en zingt: een zuiver lied
verdriet is tijdloos, ook na zoveel jaar
ik zoek je, vind je -telkens weer
mijn kind
dit blind zijn schuurt en schuurt
in glasgebonden ogen
waar…
Nicotineterras
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
584 De ingang is moeilijk te vinden
het regenwater smaakt naar roest
terwijl het langs de hoogbouw loopt
gelukkig, daar staan ze, samengeklonterd
onder het afdakje voor de deur,
de paria’s van het dranklokaal
inhalig te werken aan hun nicotine
hou mijn adem in
open snel de deur
denkend: wat is erger
een paffende stinker
of een stinkende…
lichtblauw
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
553 toen de zon de wolken droeg en goud omrandde
blonk geluk steeds dichterbij
het klonk al in de zuiverheid van
wat een wonder wensen kan: de eerste adem
van een kind
mijn hart vindt blauw in oude ogen
opgetild door wat zijn moeder gaf
de staf waar ik op leun
vernieuwt zich, boven elke pas
die zeven mijlen kent
snel als vlinders stuur…
Een wereld zo dichtbij
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 gordijnen bewegen
zonder lichte tocht
het tikt en kraakt
waar je ook gaat
beladen is de stilte
met een hoge toon
herkenbaar zijn wat
elementen uit een droom
er is aanwezigheid
in het wachten
met ingehouden adem
voel ik gespannen krachten
nog kan ik niks raken
heb geen mogelijkheden
om contact te maken
met een wereld zo dichtbij…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
582 Het beeld vervaagt
nog in mijn spel
in grote lijnen
etst de leegte
jouw beleving wel
je afdruk die
in lachen kaatst
het flonkeren dat
de sterren in
je ogen plaatst
hoe kan ik dat
ooit uit me wissen
ik voel je adem
langs de waarheid gaan
proef je tranen in
mijn eigen waan
om je nooit
te hoeven missen
ik hou van je
berg je sterren…
Vlot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 In een onrijpe kleur rust de oceaan uit
van eerdere onstuimigheid
de spiegel draagt het vlot
vol geelgehelmde schipbreukelingen
door de draaikolk van emoties
zijn ze tegen de wand geplakt
ze dagdromen
- nachtenlang -
van onbereikbare stranden
alleen mijn ingehouden adem stuwt ze voort
met meeuwen als loodsen
naar reddende ogen
elke…
Libelle
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
995 onvervuld verlangen zo transparant,
een bleekroze stengel buigt omhoog
vleugels ingehouden komen op adem,
hebben de kracht om vrij te zijn,
'ik ben lief' van binnenuit gedragen,
ogen glanzen mild, spreken geborgen pijn,
je bent sterk en mooi..
weet keer op keer te bekoren,
toont ons geduldig te zijn.…
de Woensdagmens (IV)
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.222 Opdat in vele verzuurde zielen
weer povere sporen van liefde
ontvlammen kunnen... tot men
eindelijk onbevangen ademen kan:
corruptie wacht de strop!…
Afzien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
506 Jamaar afzien is voor mensen
die de wereld in hun handen
willen dragen, tot de wereld
in den ruste wordt verteerd
tot wat wij waren
Waren wij een hoop van zegen, onze
hoofden draaiden door tot iets dat
adem kon benemen en de oorlog tussen geesten
in bloedstollend onrust smoorde
En onverwoekerd raast men door
tot ooit het afzien wordt…
strandlopertje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
577 Altijd als ik aan je denk
houd ik m'n adem in
de tijd staat even stil
je betekent voor mij zoveel
alsof sterren gemaakt zijn van jou
grijs groene ogen bewegend in een lach
er is geen mooiere vrouw
met jou leef ik echt ten volste iedere dag
de zee zingt met ons mee het lied der liefde
het verleden wordt het heden
we lachen om een drieteenstrandlopertje…
Natuurlijk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.532 Je aarzelt nog of de liefde
die mijn hart teistert
natuurlijk is
zoals eb en vloed tegen oeverkasseien
en of de echo van mijn woordgeluid
ook stilte kan verdragen
maar in het ruisen van de wind
hoor je mijn adem in het verlangen
en twijfel je niet langer over de schaduwkant
van dromen die het leven overleven
daar leg je jouw hart in…
Ademnood
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
569 Ik kan niet ademen;
Ik word geblokkeerd.
Mijn recht op weerwoord wordt niet geaccepteerd.
De sterke arm heeft mij klem;
Met een houdgreep smoort men mijn stem.
Nog even en ik verkeer in ademnood;
Mijn gezicht wordt blauw;
Ik voel ik ga langzaam dood.…
Eigen huis en tuin
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
968 We hadden ons
buiten huis gewerkt
dus tijd om te kamperen
in eigen tuin, dat wel
hij joeg wat stokken in de grond
ik zette het doek op poten
van een tafelzeil met lenteprint
waar we nooit aan aten
hij pufte waar ik zuchtte
en op opgepompte lucht
haalden we adem…
ENERGIE-RIJK!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.023 Als ik sterf
sterft niet mijn energie
ook al lig ik volledig uitgeblust
en zal mijn laatste adem
mijn stoffelijkheid beëindigen
mijn innige energie ontwaakt weer
door d'ochtend-frisheid na 'n diepe nachtrust
die mijn energie tijdelijk temperde
maar na mijn stoffelijk verlijden
spring-levender en energieker
zal zijn dan in het afgelegde…
Opkomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Mijn gesloten ogen isoleren haar
zo houd ik haar gezicht anoniem
tot het voelen van haar warme adem
raakt haar zachte lippen mijn illusie.
Alleen haar zachte vriendelijke stem
laat mijn verhaal schitteren via een dia
de kenmerken glanzen op melodie
met accenten door een dragende aria.…
dicht op de huid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
478 luchtspiegeling
de hemel een verdampte koepel
verschroeide verlangens
in stolpen bewaard
gemangeld laveren ze tussen
de vervlochten grondtonen
van wanhoop en weemoed
ze klauteren op rotsig niemandsland
de duisternis kruipt met hen mee
alle ruwe kanten op
moeder wijst naar de blauwe bergen
de nacht zit dicht op de huid
het kind zoekt naar adem…