12116 resultaten.
Ramen gezwart.
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
1.361 langs de stenen van de woning
aan de zee van onheil-
waren ramen zwart gelakt en de muren
donkerbruin gekwast.
daar achter een kleuter
met hemelsblauwe kijkers.
zo jong en zorgeloos
zó zoals het moet zijn
maar de zwarte tinten bederven
het zicht op licht.…
Haar rode laarsjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
707 langzaam keert
het blad de zomer
zacht haar rug weer toe
druppels zijn
nu nat en koud spatten
in een grote plas
kringen in weerspannigheid
en tegenwind omdat hun
stroom geen afvoer vindt
maar in haar rode laarsjes
danst mijn kind lacht naar alle
kleuren die zij in herfst bemint…
Dood
gedicht
3.3 met 118 stemmen
27.192 Mijn vader ging dood -
ik was toen zeven -
dat was heel erg, maar
erger was:
die ochtend had ik hem
geen kus gegeven.
Ik kwam die dag voor
de eerste maal
van school thuis met
een tien voor taal:
had hij geen dagje
kunnen wachten?
Later ging ook nog mijn
broertje dood.
Ik heb gehuild, kon hem
niet missen,
'k was toen al banger…
de beelden III
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
1.100 ze vertelde verder, ging het land op
en droeg appelspijs voor de meute uit
watertanden stonden bloot, ogen groots
zo zou mijn vlakke land in brand gaan
pas veel later zou men haar begrijpen
deze woorden, deze bekanst onvervalste
schoonheid, eenvoud en gretige warmte
deemstering viel in, kinders indachtig…
Verjaardag
netgedicht
2.5 met 169 stemmen
10.285 Jij zei:
“Onze kinderen, hun diep verdriet,
hun blije lach,
zijn in mijn hart
gevangen tijd.”
Ik zei:
“Vergis je niet.
Ze groeien van ons weg.
Ze scheuren je hart
en laten een spoor achter zich
dat voor onze oude ogen
al spoedig vervaagt.
Verdwaald in de tijd
strompelen we voort.”…
Noordzeekind
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
803 Of hij alleen op de wereld was
banjerde hij daar langs het strand
geen last van kou en wind
op zijn laarzen door het schuim
dat kleine blonde noordzeekind
Hij tekende zijn fantasie
in lijnen klein en groot
met een vinger van zijn hand
of een schelp die hij vond
in het gladde natte zand
Soms zochten zijn ogen blauw
tussen de mensen op…
Kinderliefde
hartenkreet
3.6 met 37 stemmen
4.128 Zomaar op een gewone doordeweekse dag
Staat je kind voor je met een gulle lach.
Het kruipt even warm tegen je aan
En bij dat moment blijf je even staan.
Plots is daar die kleine lieve kinderhand
en word je door een gevoel van liefde overmand.…
Middag in Oktober
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
791 Zo laat laakt de zon het droom verwelken
kinderstemmen, voldoende geroezemoes
en groentesoep gesmokkeld met twijfel
het schip gevoelens vaart nu het innerlijk kind
langs de herfstbomen naar novemberhaven
waar tussen roeiboten, een vreemde visarend
groene ogen in droom bewonderd falen
in het zadel van de cowboy in de wind
onder wolken, zon…
" Danser, les enfants du monde "
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
410 Zaai; de zuivere deugd
van jullie natuur en
in elk verworpen kind.
werp de kille wind
terzijde,dans je
wegen om palissaden
te vermijden,sla
bruggen naar
een humaan licht.…
Engeltje achter de maan
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.496 Je draagt
haar bloemen en
zoals jullie daar lopen,
de tred die hij ook had
vergaat de tijd
in een moment
dat herleeft
als een mantra
De oude moeder
met de man die niet meer is
en het kind dat daar ligt
als een steen.
Een vader
een zoon
een dochter
een broer
en een moeder
Een kind
in de nacht
en de dag.…
Opgewekte spanning
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
634 de stroomstoring in de Bommelerwaard
Bij de meeste echtparen goed beviel
Bleek aan de geboortegolf in Maasdriel
Intiem het contact zoekend bij de gashaard
Zo was na een paar dagen uitgelekt
Dat de spanning in bed was opgewekt
…Negen maanden na de stroomstoring in Maasdriel is er sprake
van een babyboom, er werden deze maand 44% meer kinderen…
Als de plu hen omsluit
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
644 ik zie buien naderen
mensen zich haasten
in tegenwind
het kind voelt de spanning
praat honderduit maar voor
haar is het regen over en uit
niet voelbaar is samen
moeders hand is zacht en
genadig als de plu hen omsluit
zij ontsnapt en springt
met bravoure in de plassen
haar lach breekt hun spanning voluit…
Gedicht voor mijn dochtertje
hartenkreet
3.2 met 25 stemmen
921 Je ogen spiegelen
Onschuld; ze zien steeds meer.
Je wangen bollen
Van tevredenheid telkens weer.
Je oren staan uit
Ze horen mama en papa elke keer.
Je haren pieken
In de zon schitteren ze zeer.
Je ogen glinsteren
Olijk; het leven is nog spel.
Je wangen glanzen
Onbekommerd, het is een guitig stel.
Je oren nijgen
Horen ze wel alles? ondeugend…
klopgeest
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 een huis waarvoor een klopgeest zich geneert
longen zijn zwarter dan platgebrande bomen.
smeulend geurig kindervlees in mijn hoofd nog volkomen.
zoveel meer dan eerst zeker dat het mij beheerst.
Smekend om vergeving dat is hoe mijn geest verkeerd.
Het enige verwijt is puur, dat ik heb kunnen ontkomen.
Hetgeen in mijn handen lag god tot zich…
De dochter van
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
2.488 Nu speel ik nog, soms, als ik dicht bij jullie wil zijn
Verlangend naar een tijd dat ik nog een kind was.
Nu ben ik de vrouw van, de moeder van, de zus van,
de schoondochter van, de vriendin van…..
Maar nooit meer, nooit meer de dochter van.…
Als geen ander
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
2.257 blij
Dat jij er bent
Jij geeft mijn leven waarde
Zonder jou
Bleef er de vraag
Waarom ben ik op aarde
Jouw komst
Was een gedroomd moment
Meer was er niet te wensen
Nu ik je ken
Staat voor mij vast
Jij bent de top der mensen
Dus zeg ik je
Nu nog maar eens
-
Niet dat ik dat verander
-
Jij bent mijn grote, lieve vriend
Mijn zoon
Mijn kind…
Grote pret
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
1.099 verslapt tot in de tenen
rolt het kind
intens tevreden
languit op de grond…
De maat,
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
676 Overdadige gedachten
de weg van een te
lang gerijpte vrucht,
ontstaan in de conceptie,
geuit in een impulsieve daad,
in onderhuidse maat gelucht
uit fantasieën van een kind,
ontstaan de bellen die ze blaast,
en bekwaam haar weg in vindt,
wijzigt de kleur niet in ademzucht
kaast de beelden af op dikke huid,
onttovert haar wereld in…
Sneeuwblind
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
1.398 verslagen
maar gekregen van mijn vader
die hem niet meer nodig had
kroop ik nu dicht tegen hem aan
me schuilend voor de witte vlagen
En zo liep ik wat vooruit
terwijl ik in mezelf bad
dat het met jou nu beter ging
sinds jij een pas had afgeslagen
even rilde je mijn rug
terwijl ik alles zo vergat
en aan mijn schouders voelde ik
het kleine kind…
Scheppingsverhaal
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.993 Gods kind had blokken in zijn boezelaar,
Waarmee het in de wolken had gespeeld.
Maar toen zij op wou bergen, moe, verveeld,
Zag ze in de doos en wist niet hoe ze daar
In passen moesten, keurig ingedeeld.
Want God was streng, maar sliep - dus geen gevaar.…
ontroering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.484 kijk ik naar de tv
dan zie ik zoveel kinderen
leven op de straat
zonder thuis
ik zou ze allen bij me willen nemen
zodat zij de warmte voelen
van een echt tehuis…
Mishandeling
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.065 Je bent nog zo klein
je kunt je niet verweren
Een snauw en een grauw
moet je elke dag trotseren
Nooit een aai over je bol
of een vriendelijk woord
Jij krijgt een pak slaag
je denkt dat dit hoort
Je zit onder blauwe plekken
niemand die het ziet
Je huilt zonder tranen
stikkend in golven van verdriet
Opgedragen aan alle kinderen die mishandeld…
Sinter - Kerst
hartenkreet
2.8 met 14 stemmen
4.752 Wanneer jij langs de kinders gaat?
Mee in de arreslee?"
Dus kinderen let heel goed op
De Kerstman en zijn slee,
Want heel misschien, ja heel misschien,
Vliegt Sinterklaas ook mee.…
Kleine Krijger
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
786 Mijn starre ogen staren
Wezenloos in verre leegten
De lucht is drachtig
Van geuren des doods
Het verderf is tastbaar
Mijn verdriet onzichtbaar
Doch immenselijk groot
Ik zak op mijn knieën
Betast met mijn vinger
De koperen stank van
Smerig verhalend zand
Mijn geboortegrond is rood
Doordrenkt van het leed
Getekend en besmeurd
Door de moordende…
Zondagmiddag
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
1.920 Zoals je vroeg aan mij
Of ik nog verliefd ben op mama
En waarom ik geen bank heb in die kamer
Zo snijdt die middag door mijn ziel
Jou gelukkig
Niet begrijpend
Te zien
Spelen met onwetendheid.…
Spanning in de metro
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.706 Steun en hulp geven, er altijd voor je zijn.
Spanning in de metro, ruis op de lijn.
Ruggen tegen elkaar, geen gepraat.
Hoofden afgewend, toch volg ik jouw gelaat.
De ondergrondse spiegel toont jouw bezorgde blik.
Onzekerheid, nerveus, jij boos en stil ben ik.
Jouw mooie plaatje lost snel op, nieuw daglicht dient zich aan.
Ik zit hier aan jouw…
dan lacht een kleine stem
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
659 een flard muziek
meeuwen vliegen over
hun schorre kreten verjagen
toch een ander soort publiek
de trein van west
hangt in ontsporen
de wind draagt nu geen
zachte regelmaat die het
normale denderen doet horen
dan lacht een kleine
stem zijn hoog geluid
vangt zon in al zijn kleuren
ineens wordt alles achtergrond
omdat het kind…
Aan de oevers van de Eufraat
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
861 Werd ook zij
geboren aan de
oevers van de Eufraat
of misschien
in het oude
Babylon
waar de nieuwe
Nebukadnesar
zijn schrikkelijk
bewind der
vernietiging zaaide
wat haar
nu nog rest
zijn scherven
van dat bestaan
die zij verzamelt
in haar tas
de spraakverwarring
is hoog opgelaaid
evenals in het
oude Babel tijdens
de ballingschap…
Ma´s stofdoek
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.438 zij neemt mij niet meer af
het patiné verdiept zacht
onder deeltjes van stof
van wie eens beweging was
en slijt de verse dna
in fijn tot zeer fijn
mocht er een methode zijn
zij bouwt zichzelf op
van microscopisch klein
tot een reuzin, zeven voet
lang en voor niemand bang
wiegt zij haar liefste
zij zegt: wie spaart heeft wat
aan…
Generatiekloof
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
919 Het water onder de brug
schildert een tafereel
het tafereel van twee mensen
van een opa en een kind
Het kind ziet de eendjes
kwakend rond het brood
wijst zijn opa op het hert, de vos,
op de wonderen der natuur
Maar Opa ziet slechts het tafereel
het schilderij van wijsheid en dromen
een traan spat op het water uiteen
"Kijk eens Opa!…