3333 resultaten.
Jij.
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
598 Een woord van jou
Een klein teken
Een glimlach voor mij
Een zin: Ik hou van jou!
Dan kom ik naar je toe
Dan zijn die nare tijden voorbij
Dan breken fijne tijden aan
Dan zullen wij samen verder gaan!
Lion Queen, 1981…
Aanbidding
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
744 mijn ware woorden niet af
ik ben al veel mishandeld
Kom gerust alsmaar verder
ik heb je zoveel te vertellen
ik kan je zoveel liefde schenken
als je daar nog om verlegen zit
ik ben natuurlijk Jotie niet
maar een andere dichter
zeker niet meer
eerder minder
maar met net zoveel tedere gevoelens voor jou
zie ik door je woorden dezelfde glimlach…
uniek
netgedicht
3.9 met 26 stemmen
765 van het onvermijdelijke)
ze volgt de ogen
van de wind wanneer het regent
op zijn rug
hij deelt verhalen
als het meest nabije in hoeken
van vreemde huizen
ik hoor haar gaan
en graaf de maan uit
ze is de nacht, de schaduw waaruit
het licht kinderen baart
dichter bij de waarheid en liefdeswoorden
die de stilte bij haar glimlach…
Winter
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 De wereld schijnt wat lichter van geluid
Een echo golft langs de besneeuwde bomen
Gelach, gegil, twee kinderen onderuit
De winter is dit jaar al vroeg gekomen
Breed glimlachend maak ik de beelden buit
En voel hoe snel mijn bloed begint te stromen
In plaats van hier te staan, achter de ruit
Had ik graag aan de ijspret deelgenomen
Voor even…
In de wolken...
hartenkreet
1.9 met 7 stemmen
1.186 Een droeve snoet treft mijn guitige ogen en ach
't Gezichtje ontspant in een verlegen glimlach.
Pruilen of piekeren hebben zelden wat geholpen
Genieten van het kleine brengt je in de wolken!…
moed
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.080 De lippen trokken in een mooie glimlach.
Maar nu is de moed in
de vederloze schoenen gezakt.
De ogen hebben geen pretlichtjes meer.
Het hart heeft pijn.
Dat was niet de bedoeling,
Er was geen evenwicht meer,
de balans was naar beneden gezakt.
Het verdriet was zwaarder dan het geluk.…
Grens
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
586 Een glimlach op je lippen
is al wat er resteert
als zichtbaar sediment
als de ochtend wederkeert.
Maar ergens diep verankerd
in de mazen van je geest
weet je dat mijn tederheid
bij jou is langsgeweest.…
Kettingen
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
802 Ik stond hier, jij stond daar
Ik vroeg jou, jij zei maar
Ik keek jou aan en jij mij
Een glimlach, wat was ik blij
Nu sta ik hier, vol onzekerheid
Wachtend op een teken van jou
Ik hoef geen barmhartigheid
Ik wil alleen maar zeggen hoeveel ik van je hou
Laat me staan, laat me gaan
Hou me vast, omarm me
Een traan
Omarm me
Deze snoeren…
Morgen op de hei
poëzie
2.8 met 4 stemmen
2.403 Alleen natuur
Zo pas gegleên uit rijk van rustigheid
Met glimlach ongerept: stille innigheid
Van nijver leven in het morgenuur.
Ik schroom te treden op het purprend bruin;
Ik schroom de voet te zetten op het mos
Zo gul aaneengegroeid....…
Wanneer mijn moeder zorgt voor het eten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 Wanneer mijn moeder zorgt
voor het eten
de piepers jast
de groente wast en snijdt
zit ik op een stoel en sla haar
gade, haar snelle handen
haar gebaren, haar
liefdevolle zorgzaamheid
Soms kijkt ze met een glimlach
om en babbelt wat met mij
ik vat haar met verliefde blik
en zeg haar van mijn diepste
vragen
als antwoord wordt ze stil…
oude schermutselingen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
474 tranen
branden achter mijn ogen
oude schermutselingen smelten
als hete stroop
boven mezelf stijg ik uit en
geniet met smaak van het gerecht
dat ik zojuist heb bereid
de niet gevallen regen
de ijle mist
ik snijd plakjes van de wolken
en bewaar ze in een kluis
in de schemer hoor ik de schaduw
van een schaterlach die ik met
een glimlach…
Kwetsbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
872 vechten, de kille angst verdrijven
opgevangen door een liefdevolle man
je steun, je toeverlaat
je voelt je op handen gedragen
nooit is iets teveel
steeds met een kwinkslag
en met de glimlach
staat hij voor je klaar
in alle moeilijke momenten
steeds opbeurend
nooit een negatief woord,
je positieve kanten benadrukkend
je aansporend…
Waar?
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
678 schimpend woord
op afketst
en snijdende zinnen
afbrokkelen
waar boze blikken
smelten
druipend omkeren
naar zichzelf
waar gloeiende toorn
zijn driftig gemoed
verliest en
zo tot inkeer komt
waar harde jaloezie
stuit op een
muur van
zacht begrijpen
daar waar
kindergelach
onbelemmerd
binnenklatert
daar waar
een warme glimlach…
Prettige Feesten!
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.020 Zolang jij eerlijk bent duurt het feest
jouw glimlach die valt tussen borsten
gevangen wordt op jouw onderbuik.
Ik wil uit jouw handen eten
het zoete water van jouw bron
jouw vingers op mijn naakt bestaan
en nu en vaak me aan jou overgeven
eb en vloed, licht uit de de zon…
Alzheimer
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.093 Hoe raak je mij ,
"MIJ",
in mijn diepste ziel
waar transparant de wereld ligt,
die mijn glimlach van verdwaasd zijn
voor jullie in verborgenheid zingt
en mijn kijken zeilt langs wateren
van oneindig veel (on)wetendheid ?
Het is slechts mijn denkende wereld,
die verwarring zaait..…
Dertig
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 wijze
Kwamen aankondigen -
Jong waren we,
En ouders werden we,
Van een zoon, ons eerste kind,
Dat ons in een slag veranderde
Van jonge kuikens in
Verantwoordelijke ouders -
Je komst kwam niet zonder zorgen,
Maar het kwam goed, als mensenkind
Geniet je van alles dat het leven biedt,
En wij kijken terug met een gelukzalige
Glimlach…
Nadir
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 In het westen spint de zon
een enkel lint neerliggend blond
Een glimlach, een knippend oog van haar vertrouwt
dat ook ik morgen ben, omdat ik van haar houd.
In de nacht komt stil de maan
ziet mijn drinkend zilverlichaam
s’ Ochtends zal de zon me zoeken, want in ‘t donker meer
lig ik nu in schaduw, en eeuwig leg ik me neer.…
Mijn-Museum, Beringen
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
671 ik zwem baantjes
bij dertig verdrinkt het tellen
door het gesplash van krokusmeisjes
die als zeemeerminnen hun gezang loslaten
op nog borsthaarloze vleermuisjongens
ik glimlach om deze zoete tijd
en keer terug naar mezelf
watervrij drijven mijn gedachten
naar boven, een luchtbel aarzelt niet
en hapt in zijn eigen vrijheid
ik open mijn…
Herkenning
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
599 Een winter lang in duisternis begraven,
geen hoop meer op een leven in het licht,
geen ogen meer, geen glimlach, geen gezicht,
geen water dat je diepste dorst kan laven,
alleen maar pijn en vragen, kreunen, klagen,
de muren stom, je lichaam zonder kracht,
het graan sterft in de grond nog deze nacht,
maar Iemand is er die je toch blijft dragen…
Grijsheid van de oude dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
745 In de ochtend van de bedaagde dag
zie ik mijn oude moeder in mijn grijsheid
ze heeft een glimlach met een waas van de dood
op het kastje naast een vaas met gladiolen
we zien dat we elkaar in de ogen kijken
maar de gevoelens uit het verleden
overtreffen de werkelijkheid van het heden
alsof het stof van onze wonden herleeft
in de hereniging…
Verstilde lezeres
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
499 Zelfs haar lichtbruine schaamharen liggen roerloos
en windstil na te genieten van wat eerder gebeurde,
haar knappe hoofd geniet van een dubbele glimlach,
terwijl ze gedrogeerd de volgende pagina omslaat.…
De zeiksnor
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
449 Zijn kop staat meest op zuur, vermengd met bitter
en is niet echt tot glimlachen in staat,
zijn oogopslag is vrij van elke schitter;
hij heeft bepaald geen opgewekt gelaat.
Maar met zijn snor is wel het meeste mis,
die geurt en kleurt gelijk zijn eigen pis.…
Als yin yang samen versmolten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
673 Samen liggen op de bank met je armen om elkaar heen
Lekker wandelen over het strand samen lopen hand in hand
Met een glimlach op je gezicht want je bent compleet
Samen vechten voor een beter leven dat je er niet alleen voor staat in het leven
Twee mensen als één als yin en yang versmolten…
Anno 2016
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
712 Vier zwarte paarden voor een zwarte koets
Gaan stapvoets richting kleine, witte kerk
Weldra staat er een nieuwe marmeren zerk
Waarop een lege hoorn des overvloeds
Er hangt een wolk van licht boven de grond
Waarin het lichaam van de vrouw straks rust
De weduwnaar wordt zacht door haar gekust
Ze is erbij, een glimlach om haar mond
Hij merkt…
ik aarzel in dit licht
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
576 van liefde is kostbaar
zeg je
en ik aarzel in dit licht
herinner ieder gebaar
geknield voor mijn engel
zo vroeg in de stad
dun en waterig licht
besprenkelt lege straten
verlaten pleinen en bruggen
stille huizen en winkels
naakt en kwetsbaar
ben ik haar koning van de stad
alles van liefde is kostbaar
zeg je
de pijn van haar glimlach…
Requiem en Halleluja
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
538 Als bloesems aan
een dode tak
bloeit Zijn liefde weer
Hij leeft in het licht
straalt in de zon
zingt in de vogels
kleurt de bloemen
spreekt uit liefde
in de glimlach van
een medemens
en wij voelen
het ontwaken
van de lente
de drang naar leven
en wedergeboorte
die Zijn Verrijzenis
heeft gebracht…
Je droge hand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
458 Het was tevens de laatste glimlach die 'k van haar kreeg.
Dag meiske.…
Engel van het ochtendlicht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
506 Minnelijke glimlach slaap
zacht. Geef je over aan
jouw droomwereld van de
nacht. Wek de ochtend met
zoenen die naast jou ligt.
Blik op de wereld
engel van het ochtendlicht.…
Nieuwe bloei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
453 Verlept, gestorven zijn de rozen van weleer
Hun stelen en doornen zijn slechts gebleven
Herinnering rest mij uit hun jonge leven
Hun geuren zo aromatisch en zo teer
Hoe schoon waren hun vormen en hun kleuren
Hoe lief’lijk charmant hun dansen in de wind
Hun glimlach in stralende zon als van een kind
‘t Verdorren van hun schoonheid laat mij treuren…
Medeleven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
512 speelden
was mij onbekend maar
zij waren met velen
inwisselbaar zonder end
er zat geen leven in dit
maatschappelijk bewegen
slechts hout en steen
als restanten uit het vergaan
van een ooit vorig bestaan
dit schouwspel baarde
mij angst voor een desolaat
leven door de medemens vergeten
ik had schaduw en als hoop de dood
die mij glimlachend…