7913 resultaten.
Kinderleed
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
872 Het was met groot verdriet
dat eens 't hart die tuin verliet
met al haar kakelbonte kleuren
en zo vol met zomerzoete geuren.
't Kleine paradijs bleek jaren later
omringd door stank en afvalwater
verworden tot een betonnen kater.
De vogels en de bomen zijn vervlogen
net als mijn kleine kinderdromen..…
Geschreven op ons lijf
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
785 voelde de eerste
herfstdraden
op mijn lijf ze
leken me te binden
kon het begin
niet vinden
met zomer nog als
dagelijks verblijf
toch gaan ze samen
met de tijd er komt
meer spanning op de draden
wat jou en mij ook drijft
open maar in kleuren
ze laten eindelijk
de oogst weer geuren die
staat geschreven op ons lijf…
De geur van de echo
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
1.571 de lippen
spannen zich
nog een keer samen
trachten achter
mijn gesloten deur
de aftocht te blazen
ik wilde nog
nog een laatste eer
beramen
maar de diepe klank,
tergend langzaam klimmend,
blijkt al zwart van kleur
in de verte hoor ik jou
op zijn echo azen
met amen in zijn geur…
Destijds
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
2.257 het huis staat er nog
precies zoals zij het
achterliet in haar
jonge jaren
de deur is nog steeds
groen van kleur de
raamkozijnen creme
gordijnen vuilwit
haar ouderlijkhuis
die deur waarachter
zich zoveel
heeft afgespeeld
even staat ze stil
vliegen beelden voorbij
en voelt ze zich
nog even onbegrepen…
vrouwzijn
netgedicht
4.4 met 19 stemmen
1.178 voel hoe ik je vasthoud
als woorden op huid
niets is een schaduw
onder het zandglas
van spijt
ik geef je mijn ritme
nog liever dan lief
als een lichtgolf
van vogels door
het nachtelijke tij
en ik adem
jouw schoot
in kleuren van méér
mag ik jou geven
het windwarme leven
als zee en als vrouw
volkomen
in jou…
je oesterde
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
814 je lach
parelt plezier
maar je ogen
donkeren
de zachte glans
van de ketting
die een levenlang
je hals al siert
je oesterde
was bang
dat wie de
parel oogstte
geen garantie
voor een mooie
toekomst samen
kon beloven
je koestert
nog de kleur
maar weet
dat ooit
zal blijken
jouw sieraad
kent geen
andere vergelijken…
Een groot manoeuvre
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.638 Zo ver men kijken kon
gezegend akkerland
dorpen vredig
met elkaar verwant
kortgestuikte torens
een groot manoeuvre
was gepland
een spel van kleuren
een uniek gebeuren
de herfst in 't land
zo zag ik het
zo liep ik er doorheen
't was geen sneuvelen
maar dwarrelen
gratievol
elk voor zich alleen…
Wapenbezit
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.780 bewapen je met woorden
met woorden ferm en fijn
omring ze met akkoorden
laat het geklonken zijn
bewapen je met zinnen
met zinnen zoet en zacht
die symfonie zal winnen
die geeft de regels kracht
bewapen je met talen
met taal in kleur en klank
die wijs zal vrede halen
bij donker en bij blank…
kraaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
732 afgeleefd mens -of dier-
een stuk in zijn kraag
en in gepeins verzonken
begint plotseling te lachen
op die vreselijkste dag
vluchtend uit het labyrint
-met bloemen van allerlei kleur-
de ontploffing is nabij
het schietwerktuig der vijand
met lange achterpoten
laat dat rugdeel van een kledingstuk vrij
wat een volgeling bedekt…
scharlaken roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
981 waar in scharlaken rood
duizend vergane rozen
hun kleur de wereld bedekt
in velden verloren dromen
zal de pijn
van ongeschonden doornen
menig hart doorpriemen
in hun strijd met de dood
sluimert de nacht
in de tuin der helden
kleurt weer een roos
scharlaken rood…
Een wereld van leven
netgedicht
3.5 met 14 stemmen
1.648 Ik droom een volmaakte vorm
een eeuwige reis naar hier
waar ik alles zie en schrijf
de vrijheid als behang
in kleuren om me heen.
Ik leef mijn eigen verslag
en begin in het midden
waar het heden volmaakt
mijn woorden beschrijft.
In een magische dans
van leven en natuur
stroomt mijn wereld
in het licht van nu.…
gewoon in donderstralen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
757 breek licht
nee, niet in kleur
dat is geweest
gewoon in donderstralen
kauw dat geluid zo,
dat je oren openspringen
licht kan binnendringen
door het tochtig gat
nee, niet dat, wind heeft
al te vaak gedwarreld
met geur gescharreld
die is uitgebeest
terug naar het breken,
gebroken licht, vertel ons
wat me moeten weten
of, donderstraal…
Het einde
hartenkreet
4.2 met 16 stemmen
2.539 Het einde, het leven
gaat nu denken over
kinderen, jou en
kleuren blauw
Roze, mijn meisje
Gezichten grauw
doodsgedachte benauwt als
arendsklauw en
ons trouwen, feest
verdriet, te moeten
rouwen als het einde
gaat denken
en jouw liefde beschouw als
-Eén der grootste mijn geschenken.-…
De lente
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
730 Geen bloem die past in kleur,
geen neusprikkelende geur.
Ze staan mij aan te staren
maar de passie is er niet.
Alleen kan ik ze schilderen
in mijn geheugen,
met hun blaadjes zo zacht,
en de lente waarop ik wacht.…
soms zomaar
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.254 krijgen ijsbloemen op de ramen kleur
hak een wak in ijs
opzoek naar meer
ontdooit mijn hart en leeft
is hoop daar weer
lig met mijn ogen open
en dagdroom in de nacht
ik blaas jouw
zeepbel vol met regenbogen
houd mijn handen op mijn rug
dan spat jij niet uiteen…
Paarlemoeren couverture
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
650 haar sierende kleur was beurs
in tinten blauw tot paars
niet haar voorkeur voor omslag
zij prefereerde gebroken wit
de inhoud boeide hem
meer dan haar lief was
in zijn aandacht gevangen
verstilden haar zinnen
zorgvuldig werd ze gespeld
terwijl zij verlangde naar de epiloog
zodat ze eindelijk kon vervagen
tussen nog onbeschreven vellen…
Paarse regen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
740 ze zijn blauw
in mijn ogen paars
maar het kan zijn
dat ik dat liever zie
nu nog kleuren buien
de knoppen donkerder
het wachten is op de zon
die eenmaal opgewekt
tinten laat verschieten
je zei
als lavendel zich laat zien
kan ik Napels vergeten
met liefde leen ik je
mijn roze bril
en kus je levenslustig
onder de blauweregen…
Kom dichter
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
782 penseel je woorden
op mijn netvlies
open mijn blikveld
subtiel in jouw kleur
omfloers de avond
met je aanwezigheid
stemmig gevoileerd
drapeer je expressie
rond mijn aardse huis
opengesteld voor jou
kom dichter
kom binnen dichter
en hul me in de klanken
van jouw warme zijn…
en als de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
589 en als de tijd daar is gekomen
dat er niets meer voor ons rest
dat zelfs stilte is vervlogen
als een bel die levens lest
die kleuren draaiend
ver
vervagend
in zichzelf vrede kent
en de zin van wat we waren
als een droom op jouw ziel ent
sluit dan mij nog in je ogen
en neem ons in je wezen mee
omdat er niets meer
meer kan wezen…
Haar ogen nog wenken
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
784 zag weer
een vlinder
donker van kleur
rook de geur
van hooien de
grassen het rooien
zij dwarrelde
zacht op een
oppertje neer
zag op vleugels
van boven haar ogen
nog wenken in laatste keer
warmte heeft ze gesloten
maar haar leven en dood
zal onze lente weer oogsten…
Haar rode laarsjes
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
707 langzaam keert
het blad de zomer
zacht haar rug weer toe
druppels zijn
nu nat en koud spatten
in een grote plas
kringen in weerspannigheid
en tegenwind omdat hun
stroom geen afvoer vindt
maar in haar rode laarsjes
danst mijn kind lacht naar alle
kleuren die zij in herfst bemint…
Dromen die uitdoven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.148 En sporen achterlaat
van een gevonden liefde
die me altijd wakker maakt
en weer laat verdwijnen
als de kleuren van de eenzame
nacht elke droom
uitdoven.…
Ontsluimeren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
433 langzaam kruipt de zon uit haar schulp
als zij zich uitrekt over wegen en landerijen
om in alle schoonheid de mist te verjagen
de bladeren hun kleuren terug te geven
genieten de dieren in de duinen nog van
geruisloze stilte voordat de stad
werkelijk ontwaakt en zij deze kalmte
zwijgend verruilt voor geluiden van alledag…
Verliezen
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.330 Herfstbladeren,
verliezen kleuren
en geven mijn gedachten een leegte.
In de leegte ben ik een verzamelaar die wachten moet.
Wat ik schrijf is wat ik niet kan vinden
met oude woorden en gevonden zinnen die
van de tijd geen herinneringen kunnen maken.…
verval
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
605 vandaag zag ik het blad
terugkeren naar de aarde
frivool dwarrelend
speelde het met de wind
alsof het even nog
het leven vierde
vandaag zag ik het blad
hoe het neer lag op de aarde
de kleur verbleekt
de randen door verlaten vocht
verbrokkeld en al bijna stof
de teloorgang al omarmd…
Waar appels rozen zijn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
608 kunnen wij
nog spelen
in een tuin waar
appels rozen zijn
als ik ze pluk
komt klein venijn
de oogst verstoren
verhaalt haar doornen
toch ga ik af
op bellefleuren
manden vol met
schitterende kleuren
de rozen in mijn hand
heb jij geschikt tot
oogstpalet en zo hun
warm aroma blootgelegd…
Glijden uren voorbij
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
698 uit nachten
van verwassen seizoenen
veranderden kleuren
in fraaie tinten
met zon in de ogen
brandende zanden erdoorheen
heb ik gedroomd
zelfs in de schaduw
waarop ik mij verdwaald voelde
zonder aanwijsbare reden
oh, dan weet ik
schrap wat niet past bij me
glijden uren voorbij
wat het verlangen ook voedt…
Huis met zoveel deuren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
777 nog kiert alles in het
huis met zoveel deuren
kamers hebben geuren
de ramen kleuren in
een zon die is geweest
je drempelt nog
na vele levens
gooi met mij
de ramen open van ons
huis in veel beloven
kom maar thuis
de tocht is weg
je stappen in de kelder
hebben wij na winter weer
in lentes bloeien omgezet…
vlinder
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
723 Fijn getekende vleugels
Een schilder waardig
Ongeziene kleuren
Een uiting van sierlijkheid
Ontastbare broosheid
Breekbaar als glas
Ontzettend gevarieerd
Oplettend alert
Fladdert op de wind
Speels en aantrekkelijk
Ook voor mijn nieuwsgierigheid
Bloemen zijn het domein
Waar hij zich settelt
In alle glorie en ijdelheid.…
herfstbode
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
670 nog in zomerende dagen vertoevend
raap ik verbaasd een kastanje uit ‘t gras
nu de herfst reeds op kousenvoeten
door het groene landschap dwaalt
terwijl de dagen zichtbaar krimpen
bomen en struiken weldra kleuren gaan
ik wandel schoorvoetend de zomer uit
betast de vroege herfst in mijn hand…