8933 resultaten.
paniek suite nummer één
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
932 mijn vervallen mond
op de joodse begraafplaats
geen beest te zien -
moeilijke tijden
op de neusplantage -
schimmel en virus
de straat schoongeveegd
de bedwinger van de zaak
des doods begraven
de vorst in de grond
een goede gelovige
doet de zonnegroet
elkaar omarmen
bij de gloeiende kachel
muziek en poëzie…
Geen nachtschade
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
690 liever, veel liever
dan nachtschade in mijn bed
heb ik jou, mijn lief
in het groen ernaast
daar, waar de blauwe sering
de grond sierlijk begroet
in de luwe schaduw
van de toverhazelaar
het gras is geknipt
voor wat losbandig verzet
kom meizoenend rollebollen
tot de rozenmaand bloeit
en bloesem ons bedekt
als fluwelen regen…
Psychose!
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.760 Zittend op de grond
met de muur als steun
bid ik.
God! weet u nog
wie ik ben?
En wanneer ik
werkelijk ik mag zijn?…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Daar lag het dan
weggedoken voor de zon
alsof het bang was,
om afscheid te nemen
van dit winterse gevoel
daar lag het dan
weggedoken bij een struik
bang om te verdwijnen
in de diepe donkere grond
daar lag het dan
eenzaam in een hoekje
bang om gezien te worden
door die grote warme zon
daar lag het dan
dat laatste,
kleine hoopje sneeuw…
Springtime
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
719 in spin, de bocht gaat in
en spring
draai het touw stevig rond
dubbele zwiep
voeten veren licht als
veders van de grond
uit spuit, de bocht gaat uit
rennen, draaien, keren
dubbele zwiep
en luchtig passeren
touw als arcadeboog
in voorjaarsvlucht gezien
met mijn eksteroog…
Simpel geluk
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.076 Met de handen in de aarde
de wind in mijn haren
en beide voeten aan de grond
Met de zon hoog aan de hemel
de fluitende vogels aan het front
Met de geur van groen gras
de smaak van frisse lucht
die prikkelt in de mond
Met een hapje om te eten
en een pleister op de wond
Dan voel ik me een gelukkig mens
en is mijn cirkel rond.…
Het gezicht van de Aarde
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
940 Je handen die krommen
De beide ruggen zijn gericht
naar de zwaarte
Naar het gezicht van de Aarde
Naar de grond en het felle licht
Twee levende kommen
onder de kin geplaatst
Twee kuiltjes met tranen
Evenredig veel namen, ogen
en haken. Het verleden verzonnen
behuild, geproefd en geslikt
De vergissing losgelaten……
Mijn schaduw langer wordt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
506 ben ik verdwaald
in golven van de zee
als duinen naar me wuiven
mijn schaduw
langer wordt en
wegspoelt in het schuimen
zand onder mijn voeten
voel verdwijnen als
strand de vloed weerstaat
niemand ziet
hoe ik te gronde ga
iedereen ontkent dat ik besta
ben gegaan
heb geen banden door te snijden
daaraan lijden was mijn enige bestaan…
onderweg
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
631 weilanden, ze twijfelen
zich groen en geel
laag bij de grondse daken
knikken hoofs
tussen roodachtig roest
op de velden
bolle wolkjes
toeven boven de kust,
wachten met tuiten huilen
moeiteloos loopt een pad
de dijk op,
een vogel staat te wankelen
even uitwaaien…
Vluchtweg
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.560 Opgejaagd door tollenaars
leef ik uit lege koffers
liefde lap ik aan de laars
van stampvoetende joffers
ik schaaf mijn hart over de grond
die alleen de vorst verstaat
smelt mijn ijzig oorlogsfront
in de wortel van de haat
en laat me bij het weerzien
voelen wat ons diep verbindt
je lange haar over de striem
van mijn vluchtweg in de wind…
Als de draden breken
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
559 je dacht het zijn
in eeuwig duren
bestaan in verder gaan
maar als
de draden breken
die je zekeren aan vaste grond
zal afhankelijk worden
van de toegeworpen koorden
de manier van overleven zijn
de enige verlichting
van het ankeren is
delen van onzekerheid en pijn
eindelijk jezelf geven
zwevend tussen dood en
toch nog hoop…
Met iets van God
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
444 Flarden mist
hoeven
schotse runderen
neergepoot
in brakke grond
verzinkend
in de modder
haar in de krul
roodbruin
doornat
trendy kapsel
geduldig
met ellenmaat
zwijgzaam
als ging het om een complot
vlakte
platteland
dat Brel
zo langoureus bezong
ossen schots van akte
maar mooi
met iets van God…
Witte wieven
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
508 stromen spinsels
vernevelen in witte wieven
druppen langs lentetakken naar de grond
in de schoot
van een smachtende aarde
die verdroogt in de schrale noord ooster
weer hebben mijn handen
de kou niet verjaagd die
de bloesem met weken vertraagt
zie hoe het leven
in knoppen verwelkt
zonder dat het ooit vruchten draagt…
de Clown
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
481 Onlangs, echt, droomde ik
't verleden
Clowns die zonder rode neus, maar
met gehersenspoelde helften
cockpits overnamen
en de 'Torens van Verderf'
op weg naar vele maagden
in één klap met de
grond gelijkmaakten
Mensen die anderen willen
overtuigen van iets
dat naar alle waarschijnlijk-
heid niets zal zijn....
...…
Als zij rust
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
534 zij heeft
haar echte partner
nooit goed bekeken
las uit ogen
hoe zij moest bewegen
bestaan los van de vloer
wenden en keren
in handen en armen
hoefde zij niet te leren
zij heeft haar liefde
voeten gegeven in een
eindeloos zweven op aard
pas als zij rust
en de grond heeft gekust
is hun passie bedaard…
Mijn toeverlaat
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
550 wij zijn wel losgekomen
van oordeel en idee
hebben standpunten ingenomen
de zweverigheid viel mee
toch met beide voeten
stevig op de grond gebleven
in een wereld die uitgaat
van een andere kijk op leven
in het volgen van elkaar
deelden wij voortdurend steun
toch was jij mijn toeverlaat
die als vrouw haar mannetje staat…
De promenade.
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.004 mensen lopen hem gegeneerd voorbij
ergeren zich aan zijn onbeschaamd gedrag
aanfluiting voor de chique promenade
zijn gezicht wordt zichtbaar, karton glijdt opzij
pas na uren richt de gestalte zich op
schudt zich uit, staat op van de grond
wankelt met het karton de promenade af
en vervloekt vervolgens de nieuwe dag…
TUIN....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 Een hof,een tuin
onkruid,kruiden
kruipen door en langs
groene grond
Ze geuren
na een zomerse bui
na mist,na dauw
door zonlicht aangeraakt
Ze maken het
...bont
een overvloed
aan bloempjes,bloemen
Niet allen
ken ik bij naam
kan ik
zomaar benoemen
Door de Schepper
zijn ze
voor mijn oog?
mijn neus?mijn vingers?
gemaakt.…
De eerste kerst zonder jou
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.176 wat maakt dat alles
nu zachter voelt
zelfs mijn hortensia bloeit
midden in de winter
hazelaar kriebelt neuzen
jonge geiten springen rond
en ergens daar in het midden
zet ik een kerstboom
op jouw grond
met een vogel
wat dennenappels
en een ster versierd
omdat ik zo graag wil
dat ook jij dit jaar
de kerstdagen viert…
Ninsee
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
576 Vanuit mijn knieën
scheur ik open
wat is weggeplakt
ik tors jouw
zwarte handen
in mijn vuile witte
op ons stuk grond
smeek ik u
ontvang mijn spijt
hef mij op
vanuit de erfzonde
naar uw vergevende ziel
waaruit hoe klein
hoe groot
niets valt herstellen
dan alleen maar
verdienende
rust
pardonneer mij!…
Lucht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
656 De lucht
willen we in
als vogels
op vleugels
Losser
onze teugels
waarmee wij
gebonden zijn
aan 'deez aard'
waar wetten
van de zwaartekracht
beide voeten
aan de grond
houden
alleen bij wijn
en andere alcoholisch vocht
Maken we
-schijnbaar-een tocht
die veel weg heeft
van zweven.…
Haar dagboek
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
655 Geleefd op vruchtbare grond
op de veranda met uitzicht
naar de ondergaande zon
woont de verenigde hartstocht
gevierd bij de open haard
waar de eerste vonk ontstond.
Daar gedetailleerde zinnen
verborgen in haar dagboek
wilt het verleden verbinden
om te blijven samenwonen
met een vergulde glimlach
door intiem te dagdromen.…
Zo klein als een regenworm
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
451 Zo zielloos lijkt het onder
de grond een toevluchtsoord
te hebben gezocht.
Zo week en zo kwetsbaar schuilend
voor de hemelse regen.
De duisternis is zijn hemelpoort.
Is zijn leven tot een zegen.
Het menselijk kwetsen kent vele
uitwegen en holen. Een weekdier
kent zijn troost die in de bodem
ligt verscholen.…
(zonder titel)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
633 voor meer heeft hij te weinig voet
aan de grond. met tussenpozen telt hij
beren in de hemel. ze gaan nooit
onder, blijven schijnen. in zijn hoofd
glimlacht een vrouw. zij kent zijn weg
heel goed. de tijd vergeet zijn tellen
op te passen. alles is toch bereid.…
Slachtoffers
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
737 slachtoffers zijn zij
die niet worden gehoord
slachtoffers zijn zij
wiens jeugd de grond
in werd geboord
slachtoffers zijn zij
die hun verhaal nergens
kwijt kunnen
en die we hun waarheid
soms niet gunnen
slachtoffers zij zijn
de vader en moeder
zij waren immers hun
kind tot hoeder
slachtoffers zijn zij
die niet worden geloofd
slachtoffers…
net genoeg
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
455 net genoeg adem
om de stilte te dragen
net boven de grond
net genoeg gewicht
om niet te blijven hangen
aan lange armen
net genoeg liefde
om het leven te laten
gaan zoals het is
net genoeg handen
om al het waardevolle
te delen met jou
en met jou en jou…
Op de grens
netgedicht
5.0 met 229 stemmen
457 jij was
op de grens van
altijd open
waar gesloten
stond was voor jou
verboden grond
geen basis om
te stralen of
energie te halen
er moest een
keuze zijn en
niet alleen venijn
als vrijheid
ingeperkt wordt is er
menselijkheid gestolen
een stukje
persoonlijkheid gejat
dat van onszelf was
zo worden wij
tekort gedaan in…
Ode aan muzikanten en zangers
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
559 Wanneer je door de muziek
van je hart gevoed
de vreugde voelt
binnen stromen
schoon en stralend als
het voorjaar
met zangvogels
en twijgjes en de
schone bloemen
van Zijn grond
Och wat een
troost in het dan om in
eenzaamheid
en pijn
dicht bij
jezelf en de
blauwe lucht te mogen zijn
In een grandioos
muzikaal…
Diogenes!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Om naakt te zijn
keer ik terug
naar het gras
naar de grond
om alleen te zijn
met de aarde
Hier sta ik dan
slechts in water en lucht
in de ijskoude wind
in de hitte van de zon
in een zandstorm
en in de striemende regen
Waar vind ik een mens?…
als een trein
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
620 zachtjes glijdend door het landschap
doch duidelijk waarneembaar
de schaars verlichte trein door
een ietwat donkere decembermaand
in gindse verte de warme klank
van midwinterhoorns over de stijf
bevroren oude Twentse grond
op radio oost een prettige stem
van een omroeper die ons in dialect
vertelt dat kerstmis onderweg is…