5935 resultaten.
In gloedvol animeren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 ik kan niet zingen
toch hoor en voel ik diep
van binnen het mooiste lied
gecomponeerd
met noten van de zomer
tot een warme melodie
een aria die
dieprood kleurt van
bloemenharten in de zon
zacht wiegend op
speelse vlaagjes wind
die in refrein zijn oorsprong vindt
de einder trilt
in gloedvol animeren
zomer gaat zijn hooglied proclameren…
De vonkenregen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 je smeult
kringelt rook
in speelse vormen
ik blaas zacht
jouw vuur iets aan
je knispert en vonkt rood
ontvlamt daarna
in feller branden
schroeit bijna mijn handen
weer laai je op
tussen grijze as
verdrijft de koude nacht
nog is de vonkenregen
in je ogen niet geblust
als je lach mij plagend kust…
Subtiele verslaving
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Ik MOET het spelen.
Op de kermis staat een zelfde apparaat,
met dien verstande, daar moet geld in.
En EEN keer per jaar, kun je me vinden daar,
winnen doe 'k er niks, maar dat apparaat,
trekt als een magneet.
Maar 't zit op mijn mobiel en ook op de iPad,
ik kan er niks aan doen, het heeft wat,
maar GEEFT niks!…
God
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
532 hoe mag ik je noemen
wanneer ik zie hoe de bloemen
in mijn tuin openlijk je diepe zelf
voor mij openbaren
waaiend op speelse zomerwinden
je wondere werkelijkheid dragen
zwoel geurend je passie
voor leven uitstrooien
leg je naam op mijn lippen zodat
ik je als hemelsbrede koestering
kan prevelen midden de wereld
die ik liefheb
ik noem…
Haar
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
526 Haar lichte aanraking
straalt warmte en verlangen
ogen kruisen, blikken
in elkaar gevangen, maar
speels wegkijkend.
Smachtend naar
haar handen over
naakte huid, kietelend
en plagerig, ontvlamt
een kreun naar haar.
Wanneer lippen elkaar
vinden en bijna raken,
haar adem voelbaar
hunkert, en het zachtste
kussen, ooit denkbaar.…
Je ogen dromen zomer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
552 speels zweeft allerlei
op warme lucht
gesnapt door snelle
vogels op hun vlucht
zacht wiegt je lach
madeliefjes op
deze mooie lentedag
je ogen dromen zomer
in samen wordt het
paradijs weer herontdekt
dat groeit en bloeit
uit moeder aarde
er zijn geen
klokken omgezet
de schepping is voor ons
in den beginne klaar gezet…
straatbeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
526 haar zwart gelakte lijf
werpt rood gestift verleidelijkheid
naar hen die in ’t voorbijgaan
stilstaan, in haar blik
de glimlach die ze biedt
laat duizend geile standjes zien
ze wordt gebruikt
en bovendien voorziet
haar grote nood
het spel van samen zijn
hoog op hun benen
wenen zwarte ogen achter
een gordijn…
Late Herfstrozen (triolet)
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
569 ‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde zijn gevoed
hoe vuurrood de hanggeraniums nog gloeien
‘ k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
tot de Tuinman straks alles weer gaat snoeien
brengt een speelse vlinder zijn afscheidsgroet
‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde…
De uitnodiging
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 in al jouw gebaren
zie ik de uitnodiging
van samen ervaren
een stille wenk
de schalkse lach
ik weet dat jij op me wacht
vaak al eerder
in ogencontact
zag ik dat jij aan mij dacht
dan sprankel je
een speelse uitbundigheid
wil alle liefde aan mij kwijt
in het vlinderen van
geur naar de kleur van zon
nooit kijken wij een keertje…
Het is laat
gedicht
4.1 met 8 stemmen
6.251 Het is laat zoals ieder jaar, de tijd
zit krap in zijn heden, de dag
is steeds weer geweest
steek dus het licht aan
dat de toekomst nog uitspaart, spreek
het brood aan dat nog niet doof is, maak
de taal waar achter zijn tekens, spel
het vlees, stil de tijd, leef nog even
---------------------------------------
uit: 'De totaal witte kamer…
Vlinderend gevoel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
394 ik voelde
de wind met
het kind in je spelen
het was niet
de vrucht
van je schoot
maar ze ontwaakte
als jij van het eerste
lentewiegen genoot
een vlinderend gevoel
van voorjaar en blij
in de bloemenwei
ontsnapt aan
de winter en
eindelijk weer vrij
je danst en
zingt het gras groener
dan voorgaande jaren
kleuren verschillen…
Het dansante
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
401 onmerkbaar
speelt humor
in lach en ogen
zijn eigen spel
twinkels
in opslag
sluiten in volle
verbazing
de lach
in ontspanning
van woorden
die elkaar weten
hun komaf
nooit zijn vergeten
om het leven wat
dragelijker te maken
het te laten
smaken naar meer
door nog een keer
toe te tasten
speelsheid die
nog defileert in
het…
De maan herinnert me
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 De maan herinnert me
aan mijn dromen, het plezier
van het zingen, het spel
waarmee alles begon
Geen last op onze schouders
geen onderlinge wrevel
Het heilige moeten
is uit ons weggevloeid
de wereld in getrokken
dwingend en mateloos, kinderlijk
eisend dat het tijd is
om volwassen te worden
maar dat ben ik al
en de last van mijn leven…
De Geliefden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
717 Voorzichtige aanraking,
tedere streling, speels
verkennend voelen,
raakpunten zoeken;
naakte huid op huid,
overal vingers, lippen,
als liefde en lust
innig verstrengelen;
grenzen vallen weg,
jij en ik versmelten
in èèn vloeiende beweging
tot èèn kloppend hart.
En de engel zag
dat het goed was.…
LATE HERFSTROZEN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
472 ‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde zijn gevoed
hoe vuurrood de hanggeraniums nog gloeien
‘ k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
tot de Tuinman straks alles weer gaat snoeien
brengt een speelse vlinder zijn afscheidsgroet
‘k zie hoe verrukkelijk de herfstrozen bloeien
die door de laatste zonneweelde…
Gegrepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Gegrepen tussen dood en leven
Tussenin daar waar licht en duister spelen Zij zijn eenzelfde rol aan het uitvoeren
Samen, dansend om ons heen
De een waar een angst voor aanwezig is
De ander die gewenst is
Eenieder die ze verwisseld
Een ander die ze wenst te wisselen
Lichaam bewegend
Dansend op het oerritme
Laat het zich begeleiden
Zoals…
PARTIJTJE GOLF
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
520 vraagt de eega van Piet,
“Aha, zou jij graag spelen met iemand die veel bier naar binnen giet,
die knoeit met de score, die de bal verlegt,
die slaat met z’n stick en vieze dingen zegt,
die fluit naar elke griet … Nou dat wil m’n baas uiteraard ook niet !”…
Broer
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
5.741 Samen spelen en opgroeien,
oooh, wat moest ik daarvoor bloeien.
Want zoals zo vele kinderen,
gingen wij ook elkaar erg hinderen.
Spelen veranderde in ruzie en vechten,
Ik moest het daarbij altijd beslechten.
Soms haatte ik je tot op het bot,
Jij maakte me soms echt kapot.…
Muggendans
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
693 tegen de lichte
avondlucht
de spanning stijgt
het raam decor geeft
vrij zicht op
de bruiloftsdans
en ik als ongenode gast
weet dat verwondering hier past
is het de botsing
die bezegelt
spel en dans
en straks gaat
zorgen voor
het nageslacht
en ook voor
prik op prik
in warme zomernacht?…
vrije spelling
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.157 zo'n vrije spelling is goed voor de taalinventiviteit
een spel "wel of niet gesproken" een leuke strijd
als je schrijft: "ik keik wel beeter uit mijn doppen"
is dit gesproken woord toch een spel om nooit te stoppen
de afgestudeerde zei: "ick hep 'n tobpreztatie vericht"
mensenlief, dit is toch humor, rijk en een prachtig gezicht…
Sagrada Familia (Gaudi' s meesterwek)
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
796 Gek of geniaal
om zoiets te bedenken
zoveel mensen komen
gaan en dromen
in eigen beeld en taal
proberen te leren
mee te beleven
wat jij toen voelde
dacht jij soms
God speelt met mij
is dat wat je bedoelde
in absurde vormen
zonder normen
speel jij ook met God
ook met de natuur
een boom word pilaar
de slak wordt een trap
maar je…
Vaarwel
gedicht
2.2 met 21 stemmen
32.492 Vergeef me mijn leugenachtigheid, bad ik,
ik speel het spel van de liefde,
u bent de heerlijkheid van de liefde.
-------------------------------
uit: 'Lilian Sugar Baby', 1990.…
Opgewonden
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
655 de lange weg naar school was iedere dag een zucht
daar leerde ik het spel niet te spelen
om welk succes dan ook, te delen
het waren wolkenflarden in de lucht
iedere morgen liep ik die lange weg
met letters van God onder mijn arm
enkel de zwaai van mijn vader en
de lach van mijn moeder voelde nog warm
dus ik stelde God de vraag
“zeg me wanneer…
“aangenaam, mijn naam is Vic”
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
643 Opgewonden
de weg naar school was iedere dag een lange zucht
daar leerde ik het spel niet te spelen
om welk succes dan ook, te delen
het waren flarden van lucht
iedere morgen die lange weg
met letters van God onder mijn arm
enkel de zwaai van mijn vader en
de lach van mijn moeder voelde nog warm
dus ik stelde God de vraag
“zeg me wanneer…
(iii) Verborgen water
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
535 Verborgen water als een bel
van tijd onder het gras –
zwemmen in de bron kan niet meer
en toch, dit grondwater
voedt de woorden die ik nu schrijf
om ons te verbinden,
het kind dat de weg niet kent,
maar wel spelen kan
en ik die het spel kwijt was in dit leven.…
Blue Navy Blues
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
428 Ze spelen meesterlijk op de pedalen,
dartele matrozen uit oude verhalen.…
Je bent van goud, maar o zo koud
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
349 Hou het bij je, en speel ermee.
Je weet dat elke stap die je zet in een wereld vol leugens voelt als drijfzand.
Maar dat drijfzand is jouw tropisch eiland.
Zij zal in een carrousel blijven zoeken naar flitsen van jou.
Want je weet dat ondanks het spelen met mijn hart, blijf jij mij trouw.…
Wie rijdt
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
501 rijdend in het spel
van deelname
schuift de ruimte door zichzelve
geruis is slechts een gedachte
die
de richting imiteert
wij bewegen als een stam
van lijnen
dooraderd met doelen
en verdwalen,
vormen die elkaar dragen
zonder te weten
wie het draagt
het spel speelt zichzelf
bewustzijn hangt erin,
zoals mogelijk in leegte…
OP GODS GENADE
poëzie
3.0 met 4 stemmen
1.987 Voor ons spelen, voor ons zingen
reikt men ons, verworpelingen,
gaarne toch 't genadebrood.
Wordt ons spel niet steeds geprezen;
wordt het wijf soms afgewezen
met de korf, aan deur of poort;
klinkt het bars: "God, wil u bijstaan!"
vloekend spelen we in 't voorbijgaan
toch ons klagend deuntje voort.…
Zij hoort zijn lokroep wel- maar ziet hem niet....
netgedicht
4.8 met 14 stemmen
822 meedogenloos verwondde
haar vleugels tot de kern geschonden
een val in neerwaartse spiraal
nog nauwelijks van de schok bekomen
gekreukte vleugels ingeklapt
hoort zij uit nevelige verte spijtig verlangend lied
de zoete lokroep van het beest
het woeste - lieve- zachte- onberekenbare beest
dat haar opnieuw lijkt te verleiden
kom buiten spelen…