5142 resultaten.
Op weg naar de zin
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
600 de draagkracht van lijf en geest
kan het scheppend vermogen
allengs minder doen belonen
ik heb lang de rek kunnen gedogen
maar ontmoet thans de grens
waar het verstand moet tonen
dat mijn adem stilaan achterblijft
dat een nieuwe uitdaging
van haar vervulling wegdrijft
en ik gedwongen word
tot mijn aardse vertraging
ik zal…
Déconfiture
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
477 nog nooit behield het huis
zijn witheid van muren
het glas zijn geveinsde ruiten
noch de eenheid van scherven
er hangt een lucht van
toekomende leegstand
met het breken van de huid
kraken de cellen hun wanden
langs de draden van schimmel
krimpt de resterende adem
die met vertraging verdrinkt
in oliedampende klei
in het aardegrijze…
Met streelzachte kleuren
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
545 ik heb mij omgeven
met streelzachte kleuren
maar als zij soms breken
valt duister door scheuren
speelt chaos zijn eigen muziek
raak in paniek door dissonanten
die in een macaber decor over
mijn uitgebalanceerd leven dansen
vecht voor mijn adem en zing
in verstilling mijn autistisch lied
prevel mantra’s en sluit mij af
van een wereld die…
Droomtijd
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
526 Liet me meevoeren
door het water en de wind
stroomafwaarts met de rivier
tot in de andere wereld
waar geen grenzen zijn
afstand niet bestaat
tijd slechts een moment is
die z’n adem even inhoudt
daar zag ik jou weer
jong en mooi als toen
wind waaide ons samen
de rivier werd ons bed
de droom bracht het vuur
waar de nacht ons verblijdde…
Willem Frederik Hermans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
602 Ik proef zijn verzuurde wraak,
adem diep zijn zwavelsmaak
tot mijn lippen venijnig krullen.…
Vespers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 en als we dan het huis verlaten
tegen het avondtij
meen ik tussen de golven
een gezicht te zien
zonder naschrift, peilloos
als kleurenblinde as
deze droom houdt adem
wakker, verweesd, beducht
maar soms beklijft
's ochtends een druppel
tot ijs zolang het duurt, tot
mos op een stenen zuil
een ontscheepte maaltijd, een
stempel…
halftwee
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
543 Dan wordt het echt stil, in het trappenhuis
mager beschenen door de sikkelmaan
hoor ik het ruisende ademen van de huisgenoten,
elkeen tuigt zijn dag af, dat weerbarstig vehikel..
Hoe teder is de nacht die ook mij gauw lokken zal
en balsemt wat alleen de dag zo striemen kon.…
woede
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 Als haar vader haar nadert
om haar daar zogezegd te plagen
laat ze hem maar stil begaan
tot hij op de rand staat
van haar veilige kring, ze blaast
hij wankelt op z'n benen
draait om zijn smalle as, en valt
hij rolt naar binnen, raakt haar benen aan
een moment is heel het huis en heel de aarde
vol van haar boze adem vol adrenaline stampend…
de dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
409 de dagen dat we
goden aanriepen met
trommels en gezang als
de stemmen van geesten
dat we boven aan
de berg luisterden naar
het ruisen van de
adem van een god
we aan het dek
de wind trotseerden om
wat we wilden zeggen
in een fles te versturen
we dachten dat we
naar boven liepen
maar we naar
beneden afdaalden
de dag waarop…
Teer
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.532 Voor mijn vader
Zo dichtbij voel je de doden
en hoewel ze weg zijn
verstopt achter een bocht
aan de andere kant van het hoofd
ze zijn er nog
Je hebt op je eentje
tweehonderd miljoen maal geademd
genoeg lucht
verzameld om een zeilschip
vijfmaal om de wereld te blazen
Zo dichtbij voel je zijn adem nu
leeggerookte longen
en hoewel hij…
Was ik wind
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
815 zwaluw strelen
zou ik blauwe vlinders
fluisterend naar dansen zingen
wolken warm omgeven
tot ze nevelen voor mijn zucht
ik zou de zee doen deinen
ritmisch haar getijden
plagend stuwen
en tot stormend golven blazen
was ik de wind
dan legde ik mijn vleugen
verlangend op jouw lippen neer
om je stil te vragen
lief
wil jij mijn adem…
De mens als gevangen in zijn rommel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Buiten adem vergeefs
pogend om tot een verantwoordelijke
keuze te komen.…
broze waanzin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
404 in zijn eigen kleine
waanzin woont de
broosheid van het
bestaan waar zoutere
zoetere en sterkere
klanktinten ademen
de gaten in de
mouwen van zijn
fladderende
oude jas als de
vleugels van een
gehavende vlinder
zijn zon rouwt in het
zwart hij gebaart naar
een bloeddoorlopen
maan gevallen
sterren vindt hij
op de straat…
Onzichtbaar eenzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
558 maar een neiging
die ik misschien heb
ondanks mijn goede leven
Het is zo ongrijpbaar
hoe belangrijk ik ben
voor de lieve mensen
die belangrijk zijn voor mij
maar hun eigen leven levend
afwezig zijn voor mij
in de avond, de nacht en
wanneer de dag begint en
ik alleen ben met mijn ideaal
hoe het zou kunnen zijn
met altijd wel de adem…
slaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 het lichaam is losgeraakt
op trage ademhaling getild
door een golf uit een diepte
gedragen aan slaap overgelaten
het is met zijn warmte onbewust
ingekeerd gegrepen door een zware
overmacht die waken op tijd inlost
ademend als geschapen uit
het traag ritme van aarde
neemt de droom een wending
ze zijn zichzelf niet meer bekend
weten…
En feu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
398 Een Parissiene is geschokt
De Notre-Dame, zij staat in brand
De Maagd Maria’s adem stokt
Relieken zijn in teamverband
Gered, met ogen roodomrand
Het vuur heeft dorst en slokt en slokt
Een Parisienne is geschokt
De Notre-Dame, zij staat in brand…
Benaderen
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
479 heden
de nacht valt in vertrouwen
onder lichte zomersterren
van voortijdige stilte
ik leef nauwelijks een leven zonder jou
er is geen biefstuk, geen genadebrood
er zijn geen vegetarische snacks
je blijft zoals je bent
als een bloeiloze bloem
neigt naar beneden
ongenaakbaar, levenloos
alleen diep begraven
zinloos, buiten adem…
Kom terug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
424 Om jouw gezelschap
terug te vinden
loop ik elke dag
tussen twee werelden
Ik passeer vreemden
Ze zijn druk
Ik voel geen warmte
in hun adem, geen warmte
in hun vermaarde bezigheden
Ik ontmoet niemand
want hier is alles
al gezegd en gedaan
en in de andere wereld
waar jij niet bent
eet en slaap ik
Daar houd ik het niet uit
zonder…
Een vliegend flaneren
netgedicht
4.8 met 27 stemmen
480 na ruizelen en suizelen
op warme zomerdagen
lijk je nu toch
eindelijk te ontwaken
toont nog met
ingehouden adem
je opgespaarde kracht
pas als jij weer
bolle wangen lacht
waait de rode stormvlag
dan zie ik mijn muze
weer laveren op
de vlagende wind in
een vliegend flaneren
waarbij haren
hoog staarten en
je jas openslaat om
krachten…
Een lach vol sjans
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
393 in geschoren
groen geurt
het gras naar toen
jij in je
blote voetendans
een lach vol sjans
armen die nog
verder reiken dan
ogen willen kijken
de wereld in
een felle draai
sensueel vonkt fraai
waar adem het
gemoed overstijgt kust
stilte het vermoeide lijf
tot hakken
weer uitdagend hun
opzwepend ritme klakken
en blikken…
Plaats delict
netgedicht
4.3 met 14 stemmen
480 Ik ben het plaats delict
Ademend gestikt
Mijn doos vol creativiteit
Voor altijd gesloten
Slechts tranen ontsproten
Klaprozen in bloei
In beton gegoten
Geen groei
Afgeremd door bliksemschichten bij heldere hemel
Mijn hemel
Waar ben ik
Daar waar zwaar
het licht uitdoet
Ik heb het ingeslikt
Maar nooit verteerd
Er mee om leren…
Winterochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Ik loop naar buiten en zie meteen
dat ik besta: mijn adem is een wolk.
De deur van de schuur snurkt nog
en mijn fiets heeft geen zin om mee
te gaan. Het wil sleept een beetje
en de ketting hoest, maar het moet.
School bestaat ook in de winter als
het guurt en de de dag lekker uitslaapt
onder een deken van nacht en mist.…
NOORWEGEN WENKT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
591 De ruime baai vol
heuvelige eilandjes
blaast zijn wijde adem
de nauwe Fjord in
wiens peilloze diepte
zich vrijuit meet met
hoge rotsen aan weerskanten
waar geiten onbezorgd wonen
op steile grashellingen.…
De schaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 De rand omlaag drukken
en langzaam de ronde volgen
Golven weerkaatsen de zon
Schommelend licht
Wiebelschaal
Met een stok sla ik trilstroom
in het brons, de houten tafel
en van mijn vinger naar mijn hart
mijn bloed in, mijn golvende bloed
licht en donker gonzen
de moedertoon
van mijn leven op en neer
ademen…
Zo vrij
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
604 Om je hart te verwarmen
En denk in het vooruitzicht
Aan een droom in het licht
We lopen hand in hand
Op een warm zomerstrand
En over een hert in het bos
Die loopt daar helemaal los
Ook over zwemmen onder een waterval
En de zon zo rood en rond als een bal
Mijn haren zo los in de wind
Jij kijkend naar mij en vindt
Dat ik jou adem…
Diamanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 vervaagd tot wat
woorden geladen met gevoel
om een hartvol roest
Schitterende herinneringen
De kleur van jouw ogen
Die eerste keer, verdwaald
in elkaar, samen
de weg aan het vinden
Alles waar jij goed in bent
dat je toch los moet laten
Cadeaus zonder pretentie
hand in hand gegeven
voor het hotel, in vallend blad
Wolkjes ademen…
waterwetten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
403 zee van verstomde stemmen
hortende adem van sleuren
deinen en neerhalen
van zeenmans graven
brulboei van toevloed
en terugloop
drager van watergrijze
wolken het blauw het
groen en de mist
zee van verraderlijke
stroming van stille
schitter en schaduw
koele waarnemer
aanjager van stormen
zonneklare beuker
zee opstandig…
Touwtrekken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
599 geest de strijd bespeelt,
is ieder ander daar ook op bedacht
of zit het dieper. speelt de ziel een rol
zijn het mijn eigen hormonen
of gewoon mijn stoffelijke overlevingsdrang
wat wil mijn - ik - aldoor en steeds meer
als een doorlopende film aan mij tonen
alles wijst erop dat de nacht de ondergang toont
maar ook dat de dag nog in mijn adem…
Blokken theater
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
546 Het idee van het ademen is een
schaamte als een theatraal pierenbadje
voor onbespraakzaamheid in de
deugd van de herinnering,
vuurspuwend als een draak
in het onweer van het oog:
Blokken gebouwen uit het gesteente,
blokken ogen uit de ziel,
blokken theater uit de dood.…
Lieveling
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
511 Mag ik je naakt schilderen
met die gelukkige glimlach
onder de halfduistere maan
in het holst van de nacht
Kan ik je fluisterend voorlezen
uit het boek met duizenden
bijzondere sprookjes
terwijl je luistert
Zal ik mijn adem zuiveren
met de zuurstof uit het duister
terwijl jij verder vertelt
wil je nog een keer
mijn naam fluisteren…