3836 resultaten.
tweeschrift
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
523 maar ook het geduld in windstille nachten
het verlaten station met een voorkeur voor wachten
het gefluister van lippen zonder woorden te geven
ik ben je adem het bruisende leven
ik ben je bloed je lijf en je leden
ik ben je toekomst en eens je verleden…
Pasen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
716 Het magnetisme van de Volle Maan
vooral dat van de eerste van de Lente
kan niemand die gevoelig is ontgaan
dat wist men op 't Concilie al van Trente
De Maan, zoals u weet, is een magneet
die 't denken kan verstoren als een zender:
de hersens slaan op tilt, het bloed wordt heet
Dat lijkt geen goed begin voor een kalender...…
GOEDE VRIJDAG
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
658 sein daartoe zal geven
Een zeemeeuw krijst, al is het goddank even
Het wordt snel stil en roze bloesems eren
De maand april zoals talloze keren
Al werd bezongen en is neergeschreven
Het levensbidsnoer zegt zacht wees gegroet
Het zijn er velen die rond Pasen sterven
En opgaan in geheugen, hart en geest
Ze offeren voor vrijheid vaak hun bloed…
De Koningsmantel Zelve
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
533 Hij droeg geen rood en scharlaken
nóch purper nóch brokaat,
nee geen rijk versierde mantel,
sleepte langs stoffige weg of straat,
Hij werd mishandeld , gestompt en geslagen
werd met grof geweld beloond,
ópgejaagd langs de grote menigte,
door de soldaten ,
met doornen gekroond,
dát was wat Jezus droeg,
bloed en zweet op Zijn gelaat-
Hij…
De binnentuin
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
732 op jacht in de bloed maannacht
werd mijn leven wreed verkracht
gesprongen in een open val
werd mijn leven bovenal
tot mensen prooi veracht
gevochten als een held
op het groene slagveld
van ongelijke strijd
heeft mij niet bevrijd
een schop op mijn keel
werd dit wezen teveel
uitputting was nabij
levens gingen voorbij
strijd was hevig…
Civilis
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.883 Wien Neêrland's bloed door d'âren vloeit, van vreemde smetten,
En andr' infecties vrij, en die gedwee 's lands wetten,
Al zijn ze soms wat mal, gehoorzaamt; wiens borst
(Zijn onbeklemde) gloeit voor Vaderland en Vorst,
Die ere hem, die van de grote kamp de ziel is:
Het hoofd der Batavieren, Claudius Civilis.…
Stop rokers
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
541 Het bloed
dat telkens weer om nicotine vraagt
en de roker tot een verstandiger
keuze uitdaagt om te stoppen zolang
het gezond nog kan, en te leven
zonder verslavingsdrang.…
Nocturne.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.025 Bij 't opene venster Pierrot, zo bleek
Alsof al het bloed uit zijn wezen week,
Staat te dromen in 't licht van de maan
En Colombine triest, ontdaan,
Zit te schreien.…
Lost in paradise
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
805 Er persoonlijk tegen gevochten, mijn klauwen wijd open
Bloed, zweet en tranen, wees maar zeker.
Net twee zeer lieve lotgenootjes zien kreperen aan de troep
Een zachte en serene uittocht is heel wat anders.
Lieve aardige luitjes, nog erg jong
Dat is dan pijn hebben tot op het bot, gegarandeerd.…
dansen aan de evenaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 de herfst ontluikt als een droom
diep gelegen in het erbarmen waar zwijgers
takken hakken en bladeren worden ontmand
als filosofische krijgers
de geur van bloed overpeinst de straat, met
het denken losgerukt van stem en stil gebaar, de wind
zuigt aan de valreep waar benen zich lossen
van het openbaar gewoel
want alles lijkt de dood te doen…
Levenshonger
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Uit de stilte van verwachtingen
waarvan we zijn doordrongen,
om elke vezel te verleiden tot
het bloed druist door de longen
uit het uurwerk van de ziel, komt
de tijd voor wie de tijd is gekomen,
het vorige is al bijgezet, wordt het
jaar opnieuw in kaart gebracht, om
weg en doel te laten samensmelten, in
de revisie van het hart lijkt…
Glasscherfjes.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
535 Klein glasscherfje in voet, dus vurig alles zo rood
Bloed baart zo vaak onterechte zorg mits dat knalrood.
Toch weer ergens reikend naar het firmament sierlijke tooi
Tig sterretjes me leidend naar hogere sferen, hemels mooi.…
epilepsie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Mijn handen bloedden en zwollen op
zodat ik deze nacht van de pijn in mijn
zetel het slapen zal trachten te hervatten.…
Tenzij de dingen uit zichzelf gaan spreken
gedicht
3.0 met 8 stemmen
2.924 tikt
een dronken boodschap in de brievenbus
een onverwacht bezoek aan de deur gevonden
de zee die door de straten weifelt
de zon een onbeholpen minnaar op mijn huid
en de doofstomme takken van de bomen
in mijn ogen et cetera
Tenzij ik jaren op je wachten wil
en op je mond het stempel ongeopend druk
als met een zegelring die woorden bloed…
Passendale
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
494 Passendale de doden huilen nog
wier bloed zo rijkelijk vloeide
in de modderpoelen van de wanhoop.
Weggezonken oorlogsoptimisme in
het krijgsvuur van een harde realiteit.
Waar voor iedere kilometer landwinst
er victorie in de dood sloop.
De wapens pas zwegen te laat voor
het belijden van spijt.…
Draag me zacht...
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.050 Draag me zacht: door al mijn leden
Klopt het baemren van uw voet:
Draagt me zacht: bij iedre schrede
Drupt mijn klare, levend bloed.
Draag me zacht: door de ijle landen
Waait de nijd'ge wind zo koel;
Of zijn 't al uw kille handen,
Dood, die 'k om mijn slapen voel.…
Margraten
gedicht
4.0 met 2 stemmen
5.946 Als je zo'n bange jongen was van toen
die in het gelid moet staan met vlees en bloed
dat je thuis achterliet, en in een heg
voorovervalt, waar je dan hangen moet,
je gezicht vol in de doorns, terwijl je sterft,
dan moeten wij toch even blijven staan
en vragen wie wij zijn, toen, nu, hier, daar.
Daar regent het. Je schuilt.…
Klaarheid
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
864 het is de ochtend die na lange
nachtelijke uren klaarheid brengt
het dorp en het land weer mooier maakt
de vrijheid schenkt waardoor
een heerlijk hogelijk geluk
het zijn de laatste sprokkels jeugd
ze leven in mijn hoofd
ze jagen door de dagen
en mijn bloed kent nog geen pijn
er is de eerste koffie en het honingbrood
de wijze raad van Spinvis…
Vera
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 'k Weet dat tijd mij inhaalt
en ik niet meer hoef te hopen
'k Voel dat Vera hardloopt
in een poging mij te slopen
Alles devalueert
Echt frustrerend die pijn
daar wij, geen discussie, weten
't Gaat onherroepelijk verkeerd
Vera geeft geen liefde
O nee, Vera kan slechts haten
Vera is overschot
Zij kan het echt geenszins laten
Bloed, daar…
Geschiedschrijving
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
417 slavenhandel was een gouden greep
‘Beschaafd’ maar ook barbaars waren die tijden
We maakten winst en werden onbescheiden
We gingen telkens vol begeerte scheep
En hielpen daardoor ‘goederen’ om zeep
We dreven mensenhandel, zaaiden lijden
Erken nu het voorvaderlijk gedrag
Zie de gevolgen van de slechte daden
Het nageslacht heeft ze nog in het bloed…
Ze voelt het
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 hij boos wordt
Hij maakt haar bang
ik wieg haar en pak de tas
die klaarstaat
ik heb een sleutel
Mijn ouders kennen het schuren
van tradities en verwachtingen
ze lieten ons op vakantie gaan
maar we liepen over
strak gespannen zenuwen
te genieten van het uitzicht
over de baai waar mensen
ongedwongen plezier hadden
zonder gif in hun bloed…
Het onzegbare?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
409 Wij dachten aan het
begin toen er geen
woorden waren,
de toon nog niet
was aangeraakt,
in elke hartkamer
de toonaard zichzelf
vermaakte en in elke
hartklep een ritme van
emotie werd bewaard
Daarmee toetsten we het
bloed beider vermengde
choreografie, het geheim
ging van mond tot mond,
lippen die aan de stilte hingen.…
Hoop op genezing
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
555 Om zijn woede te koelen
laat hij gewetenloos degene die hem
het meest nabij zijn bloeden
geen band met
navelstreng kan het verhoeden
O konden ze hem maar genezen
om weer een normaal mens te wezen
met een warm kloppend hart
en plezier in het leven
met al wat dierbaar en lief is om hem heen
O konden ze hem maar genezen
wat zou dat…
Levenshonger?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
367 is eenzaam
en droog als bagage in de mond, begeef me
verder van het geheim, als dat bestaat,
elke zet wordt gemaakt als herontdekking
van het kleine die ik raak, in ieder woord leeft
het beginsel om zich uit te willen uit te drukken
in meerslachtigheid, de ruimte als gewelf
in de stilte van gedachten
ze zijn ervan doordrongen,
het bloed…
Alleen de tijd als onderkomen?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
402 Ten laatste raakte ik verstrikt
in aderen van zuiver bloed, een
belevingsstuwing diep in het hart,
soms te groot, de geest te nauw, of
verkrampt en vergrijsd in eigen taal,
mijn plaats verkrampt in scharlaken
rood met alleen de tijd als onderkomen,
het doen te laten als opwaartse druk
van zwaartekracht als ik de teugels
in een laatste…
Rook, schuim en as
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
515 dingen
dwarrelvogels
verdwaalde kogels
Verdorste glazen
suizende bollen
lekkende vaten
draaiende kolken
Emmers vol tranen
handen van spijt
dansende schimmen
breekbare lijn
Donkere stegen
verlichte paden
sterrenwachters
hemeldragers
Wegen en velden
zwervers en helden
zonnevlechters
schaduwvechters
Heldenmoed
vergoten bloed…
ALS IK EEN VROUW WAS
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
679 ik dan willen zijn
eentje met heel schitterende, lange haren
Dan schreed ik iedere dag in zonneschijn;
hoefde ik niet voor de oude dag te sparen
Dan zou ik vrees hebben om te trouwen
daar je heel veel van mishandeling hoort
Ik zou ook van geen man willen houden
want wellicht eist hij later mijn jawoord
Daar ik een man ben van vlees en bloed…
Gewekt door de liefde
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
844 sterk
dat de zware steen
werd verdreven
en verbaasd
keek Hij naar buiten
met alle vezels
van Zijn vernieuwde wezen
zag Hij hoe de zon kwam opdagen
en goud weerkaatste
over de graftuin
en de witte bloesems
van de olijfbomen
gingen glanzen
van een ongekende pracht
en alles deed denken
dat het nieuwe leven
eindelijk gekomen was
de met bloed…
Rode Dans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Proevend het bloed van de tijd.
Ik ga dansen als in een vorig leven.
Almachtig de ander verleidend.
Vol overlevingsdrang om een mens te zijn.
Om daarna moeder te zijn.
Een doorgeefluik van mijn daden.
En ik dans, dichter dan ooit.
En ik dans, doof zonder gevoel.
En ik dans, met een groot doel.…
Bloemenwals aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
529 honden voelden alles feilloos aan
De stemming en de blijdschap van hun bazen
Bij het hotel konden je houten klazen
Ter ere van Tsjaikovsky niet ontgaan
En in de kribbe spartelde Het Kind
Gekoppeld aan Het Licht dat komen ging
Nog graasde in de duinen schapenwol
Om elke nog te komen boreling
Wond zich alvast een zilverkleurig lint
Ons bloed…