Alle inzendingen over dichters

3548 resultaten.

Sorteren op:

Ze, zij ’n wereldwijf!

hartenkreet
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 507
Ze zat naast me in de trein Ze voelde zeer zen aan Ze was net geland vanuit Egypte Ze had daar afgetast, gevoeld en begrepen Ze ging nu het roer radicaal omgooien Ze wilde dichter en (h)echter bij de mensen Zij en haar zijnen is haar credo Zij vertelde en ik ervoer de mijnen Zij is goed, sterk en vertrouwelijk Zij bouwt aan ’n betere woonwereld…

Knipoog?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 399
Zijn aard en meesterschap door tijd de imperfectie heeft doorstaan, blijft hij dichterlijk bij de aarde, teugels van de ziel die ongezien liet weten de plaats en waaraan hij is aan opgegaan, onmin over literaire wetten, pennen- streken op Icarus wieken, smelten in de knipoog van de zon, wat overbleef was pek zonder veren.…
Pama26 juni 2020Lees meer >

Gemeengoed

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
Poëzie is niet zomaar een woord het vloeide voort uit poiesis het is de genesis van onze verbeeldingskracht de heilige graal van het mensenhart die de taal van ons allemaal mystieke macht schenkt en het brein doordrenkt van fantasie, hartstocht en drama De Mana van dichterlijk oraal kent geen strakke moraal en vloeit niet aflatend, universeel…

Verzekerde waarde

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 407
Wie begrijpt dichters goed? Wie luistert naar een kind? Kijk! Zie vrije vogels vliegen. Zie! Wie is het die blijft zien? Ervaar! Liefde verdwijnt niet meer. Hoeft nooit terug te keren.…

omzien

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 465
met knokige vaste hand schuift hij schriften met dwalende taal behoedzaam terzijde de tafel gegroefd landschap geëtst in krassen en kringen huivert nu hij wordt blootgelegd ontdaan van schuivende veilige dekens niet alleen de dichter lijdt pennen zonder houvast rollen van tafel iemand raapt iets op is ontroostbaar iemand…
J.Bakx15 maart 2022Lees meer >

Odeon

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 612
Dat het niet meevalt, merk ik om me heen Ik kijk als dichter en zie in de rondte Dat, zover ogen reiken, horizonten Verkrimpen tot een ziggurat ineen Die metamorfoseerde in een heuvel Waar ooit een Muzenberg lag, iets te hoog En de Hippókrenè staat nog steeds droog Door overdaad aan wereldlijk gekeuvel Weet iemand nog de weg naar Helicon…
Max2 mei 2022Lees meer >

Zonnevlugje

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 421
. __________________________________ ZONNEVLUGJE Het volk van Kaag, van koning en van kazen Van kilometers wachten op Schiphol Bezwijkend onder koffers, overvol Doet zich tegoed aan èchte Franse kazen Het wacht tot onze dichter wederkeert In 't land van Mei waar de Natuur regeert...…

Vitale kwast

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 457
De vitale kwast schildert het landschap zoals een dichter in dromen zou schilderen aan zee met het uitzicht op de blonde duinen een glas schuimend bier en een sober palet hij denkt aan haar en hoe zij is heengegaan eeuwig onaantastbaar in haar woordenschoonheid hij denkt aan haar poëzie en aan zijn kwast iedere beweging doorbreekt de kalme…
mobar3 juli 2022Lees meer >

De stem van leven

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 366
kleine mannetjes die ons vroeger gezelschap hielden in dromen die de stilte herriepen met een zacht verteld verhaal ik weet dat zij ons meenamen naar de plaatsen waar zij tezamen kwamen met het leven in het bos nog zijn zij er als ik jouw vingers zie spelen en er in de kamer een vage boslucht hangt ze zijn nog niet verdwenen dichter…

buigzaam leven

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
de dichter zijn klankloze stem in woorden verborgen wie zendt hem de eerste regel? de bedelaar de huid vol ogen die zonder wapen doden wie zal hem zien? de gemaskerde god die as bewaart van gesprokkelde takken wie bespeurt zijn leegte?…
J.Bakx27 juli 2023Lees meer >

Oogappel

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
Voor dichters van het ochtendsnelsonnet Spring ik voor dag en dauw graag uit de veren Ga als een vroege vogel reageren Al blijft het dikwijls bij die ene zet... Of zijn de broedkolonies op het Wad Het leggen van een eitje soms al zat?…

Een boertig gebeuren

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 614
Dus werd hij dichter. Dat brak hem zwaar op. Boe-roepend riep men hem toe dat hij moest zwijgen. Dus deed hij dat niet. Oreerde vrolijk vlotte, rijmende verzen. In de wei kreeg hij een schok - 'Hou toch eens op!' klonk het van Boven. 'In wezen blijf jij een rund die hooguit 'hoe' roept als hij moet zeiken.'…
Dankzij B.26 september 2023Lees meer >

Thuis is de plek

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 745
Altijd met de lucht beginnen zegt papa kijk hij zit onder de blauwe plekken Als je ouder wordt verandert alles de tijd waait aan ons voorbij zegt mama zacht Niets blijft de dood trekt al bij de geboorte bij je in Ze kijken naar de slapende zee en zien de ademhaling van de dood In de nacht strompelt een schim voorbij hij is de dichter…
J.Bakx20 maart 2024Lees meer >

Vallei van eenzaamheid

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 514
De nieuwe waarheid kon zij niet benaderen zoals in een gedicht dat haar favoriete dichter ooit schreef Haar geheugen was een eeuwenoud geschiedenisboek versleten kaft en veranderde inhoud Was er iets om eenzaamheid te verklaren, een deksel of een brug voor de kloof dan had ze een kans gehad om uit de eenzame vallei te geraken Maar…
mobar29 juni 2024Lees meer >

Duisternacht

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 741
De nacht is bij een dronken dichter eenzaam in het intieme alleen zijn van het donker en het duister in de tuin der zoete dromen een slok te veel, een lege fles tussen weelde van intense liefde onder het maanlicht op een steen dronken zodra woorden verdwijnen in het element van de wilde natuur lonkt de duisternacht met blauwe bloemen voor…
mobar15 april 2025Lees meer >

Spreuken die nooit zijn gehoord

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
Dichter, uit zijn vers geen hoop gewekt, wever van woorden die ongehoord zijn.…

Umbra non imago

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 289
Robotica is schrijver dezes vreemd daar houdt men zich, zoals u toch moet weten met psycholinguïstiek onledig: meten van stimulus, respons, reactietijd Een robot wordt 'analfabeet' geframed die houdt zich ver van literaire kringen in casu dichters die met woorden zingen u weet hoe dit tot misverstanden leidt Hij ziet alleen zijn schaduw…
Maxim24 september 2025Lees meer >

25 aanzetten voor een wiegelied

netgedicht
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 414
De tijd tussen de woorden Het uur van de dichter De klok zonder adem Het gedicht zonder lezer De onzichtbare inkt De eenzame reiger Het water dat danst De zwaan op het meer Het blauw van de hemel De zachte zomeravond De verwarde zinnen Het vogelgesprek De toon van verdriet Het ijs van de dood De stem van mijn liefste De wolken van…
J.Bakx1 november 2025Lees meer >

JAN JACOB VAN DEN BOS, dichter, hartenkreter, schrijver...

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 278
ik ben echter zoveel meer, daarom dames en heren, jongens en meisjes: mag ik uw aankondigen: JAN JACOB VAN DEN BOS dichter, hartenkreter, schrijver!…

Moeten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 55
Maak jezelf toch niet zo druk De wereld geeft geen ene Ruk Dichter Bij Of ver af Blijf lekker gek Doe gewoon maf Serieuze mensen zijn er te veel En als ze klagen over je gedichten Zegt al zo veel De op en neer De klasse heer Het leven verrukkelijk En soms doet het zeer…

INSULA FLE

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 836
drenckeldood, natuur Die van pure armoe lijden Die van schuimbekkende baren Die een kwetsbaar dorp verslonden Likkebaardend naar de blonde Duinen loerden, een strak staren Als een roofdier naar zijn prooi Naaldbos, helmgras en fazanten Meeuwen, ganzen, vis en vee Maken Vlie ontroerend mooi In november lanterfanten Stedelingen er aan zee Dichter-scheepsarts…

OPEN TUIN

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 940
Als dichter kon ik nooit een tuin omschrijven de schoonheid van 't geheel bleef woordeloos het liefst wou ik er eenzaam in verblijven zo zonder dichtersdwang genoot ik sprakeloos Maar nu de leegte kleurloos aan me kluistert zie ik de reden plots gegrift op mijn papier ik miste nog de geestverwant die luistert die mij begrijpen kan…
Anne-Mieke17 februari 2003Lees meer >

Werkster

gedicht
4.2 met 49 stemmen aantal keer bekeken 23.076
Zij heeft zichzelve aan de vloer verpand om deze voor de voeten te versieren van dichters, predikanten, kruidenieren, want er is onderscheid van rang en stand. God zal haar eenmaal op Zijn bodem vinden, gaande de gouden straten naar Zijn troon, al slaande met haar stoffer op het blik.…

Over mezelf (De danser)

netgedicht
2.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.253
Ik ben 'n zoeker, 'n dichter, met een vol hart, maar lichter dan ik van mezelf had verwacht. Ik zie het goede in elk mens en vrede is mijn grootste wens, naast een lach op je gezicht. Ik ben gewoon en ook bescheiden, laat me niet door anderen leiden. Ik ben en blijf in evenwicht.…

Aan Kurt

hartenkreet
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.203
mij is je stem niet gestorven Niet je ogen, niet je lach Ik zal nog steeds de zon in je haren zien Zelfs op de koudste winterdag Ik zal je groeten iedere morgen Steeds blij zijn dat je er opnieuw bent Dat ik een engel heb die voor me zal zorgen Een vriend die mij door en door kent Buiten jezelf heb je niemand verlaten Je bent zelfs dichter…
vanja15 januari 2005Lees meer >

Stippen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.479
Symbolische stippen Stippen Antwoordde de dichter Grote donkere stippen En allen op één lijn Als je goed kijkt worden ze steeds fijner en lichter De allerlaatste is zelfs nog maar heel klein Rond zijn ze Zonder begin en zonder een eind Symbolisch lijkt het Allen op één lijn Ononderbroken Net als de voortgang van ons bestaan…

Zingen, hoe de donkre wereld

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.250
eeuwen ’t laaien van ’t onnozel licht; zinge’ als zon en maan, flambeeuwen aan het duisterst aangezicht; zingen: vreugde en smart, gesmeten al wat gloeit en al wat rijt, aan de gapend-geer’ge bete van de hongerende Tijd… ----------------------------------------------------------------- Fragment uit: Het Gelaat des Dichters…