5346 resultaten.
Kleinkunst
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
822 zich met buitelende
woorden, dansen speels
rondom nieuwelingen voor
ze fragmentarisch uiteen
spatten in een kring
ze verdampen langzaam
maar niet, nee niet voordat
ik ze met zin heb geproefd
ze kietelen mijn gehemelte
en prikkelen mijn papillen
smaken naar meer dan
een vliegensvlugge hap
tussen hongerend publiek
ik stil mijn trek pas…
Hierna
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
716 Pas dan, zal mijn ziel die haven
zien die zolang onzichtbaar was.…
Op het slappe koord
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
608 ben op het
slappe koord gestapt
de armen wijd
en voeten dwars
voor meer balans
maar nog geen pas
ik wilde wel vooruit
had moeite met
het evenwicht
mijn blik hield ik
in voorwaarts gaan
op jou gericht
heb duizend
angsten uitgestaan
de safetygordel
in de haast
niet aangedaan toen
ben ik voor jou gevallen
jij reikte
mij de hand…
Het antwoord
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
2.168 Pas als de leegte in haar naar
de diepte van het missen vraagt,
vindt zij kracht om uit te spreken:
“Omdat hij zo bijzonder was.”
-----------------------------------------------
Ter nagedachtenis aan Gilles, gestorven 11-02-2004…
Zweefden de sonnetten
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
726 ik zag letters
dansen op papier
de polonaise van het
vrije vers gaf veel vertier
statig zweefden
de sonnetten hun vaste pas
door lettergrepen tellen
wisten zij wanneer de wende was
de limerick en puntgedicht
toverden een lach op mijn gezicht
krachtig als kastelen zwierden
in herhaling de rondelen
en in pastel
op het witte vel
verstilde…
Ben een troubadour
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
766 de balzaal is
mijn podium niet
muziek gekleed
in overdadigheid
de pas getemd
in afgemetenheid
ben een troubadour
mijn lied boeit
de gewone man
zijn lach tussen
de gangen blijft in
de luchters hangen
als het buffet
ten einde is
dan fluister ik
mijn streekverhalen
over ridders die
hun maagden halen
het hoofs gedoe
in de kastelen…
Zwijgende vleugels
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
553 met wijde zwijgende vleugels
beweeg ik mij in mijn slapende wieg
sierlijk zwevend tussen
de heldere zeilen van de zeeën
op weg naar een geheime verte
die alleen een dichter zich verbeelden kan
de vele meeuwen krijsen
boven de bevuilde sneeuw
het is pas halverwege de middag
en de schrale winterzon
gaat nu reeds verdwijnen
in een veel te…
Traagheid
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
554 Maar voortbewogen
in vergetelheid
ging alle traagheid verloren
en gaat de oude grijze man
met snelle pas
de koelkast in.…
de Stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 Die stad heeft moeite met het ontwaken
dus sluimert zij zachtjes voort,
tot het verkeer op drift gaat raken
dan is die sluimering verstoord
maar pas als de laatste flarden ochtendmist
in het niets zijn weggedreven,
is deze stad, wel zeer beslist,
weer terug gebracht tot leven.…
Reincarnatie
hartenkreet
3.2 met 10 stemmen
1.088 Ik ben ooit olifant geweest
Kijk maar naar mijn slurf
Hij hangt wat lager dan ooit was
Omdat hij nu niet meer echt durft
Ook ben ik een keer mol geweest
Mijn holletje was zijn gat
Ben zelfs een Duitse kwal geweest
Al wordt die echt wel onderschat
Pas was ik nog een naaktslak
Je weet wel
Bloot en niet zo snel
Met op mijn hoofd een slijmerig…
De geur van leer
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
580 ze wist
het donkerrode licht
op een altaar vol geheimen
wat snaakse vormen
de geur van leer
voelt zoete lust door pijnen
in het tabernakel van
lichaam en geest de zweep
die ultiem verlossing geeft
door het zachte strelen
van de warme huid
een eerste slag klinkt schrijnend luid
pas als de meesteres
haar litanieën heeft gezet
kust…
Nog neem je schaduw mee
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
559 in het uitzicht
wenkt de verte
om te gaan
weg van het orkest
uit de symfonie
mee op ijle tonen
naar waar
de paden raken in
symmetrie van het bestaan
nog neem je
schaduw mee uit
lengte van de dagen
stuwt zee
haar golven
zonder vragen
ga in het reiken
naar de einder
ook jezelf voorbij
pas in afscheid nemen
en ontmoeten…
stil voor later
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
809 herken ik jou
de blijheid in je ogen
de lach om je mond
de lijn bij je wang
t maakt me bang
dat je wegdrijft
op de rimpels
van het water
bewaar je ze
voor later
zodat als ik je dan zie
je ogen zoek
je mond weer vind
je wang kan strelen
bewaar je je ziel
voor mij
zodat ik me echt kan geven
onverborgen
voor het leven
zo kort
pas…
Weg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
547 mijn ogen zoeken de jouwe
maar vinden doe ik ze niet
struinend naar jouw voetstappen
verruim ik mijn zoekgebied
het kan toch niet zo zijn
dat je al verdwenen bent
hart begint sneller te kloppen
oogt niet alleen de pas meer stringent
vol ongeloof door het niet stoffelijk kunnen zien
ervaar ik duidelijk jouw aanwezigheid
gevolgd door immens…
De koekoek
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
965 Deelt met geen één
het rijk alleen
zo ben je pas tevreden!
Kraak straks geen nest
dat is niet best
leer zelf een nest te maken.
Bedenk dan fijn
hoe het moet zijn
moedergeluk te smaken!…
Wat respijt.
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
853 Ja, na je dood
besef je het pas,
alles wat
nu nog is
wordt was.…
Geluk
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
977 Geluk is als die vlinder
die stil zit op je hand,
je kunt haar pas herkennen
als zij is aangeland.…
Beelden van gebed
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 alle mensen
zijn op pad met
trage tred of snelle pas
ieder zijn bagage
de jeugd nog onbeladen
ouderen met zwaar ervaren
in woorden
is het leven uitgelegd
hoop vindt beelden in gebed
de blikken
zijn gericht op
steeds maar verder gaan
in rust en bewegen
heeft ieder
zijn talenten gegeven
door samengaan
kunnen ook hun kinderen…
tijd
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
518 de tijd loopt snel en lacht
kijkt blij en recht vooruit
praat in zichzelf
knikt
blijft dan weer staan
denkt na
kijkt achterom en wacht
hij peinst en trekt zijn plan
gaat verder
aarzelend en met zichzelf in overleg
en in een flits versnelt zijn pas
beslist besluit genomen
ik kijk vanuit mijn bovenraam
de tijd gaat over mij
en mij voorbij…
Ik lig weer vreedzaam in het gras
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.375 Ik lig weer vreedzaam in het gras,
En rond mij geurt de goede aarde,
Mijn lieve dwaalt met lichte pas
En leest de bloemen in de gaarde.
De nieuwe lente is aangebroken,
Met zonnewarmte’ en vogelzang,
Met bloemen en met zoete roken,
En immer rijker welt mijn dank.…
Kruizen voor vrede
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
532 de erevelden
spreken wit op groen
duizend kruizen voor vrede
zij staan weer
in het licht vandaag
maar uit hun schaduw
komen onbekende helden
zij verhalen hoe het was
te sterven zonder naam en pas
zijn van alle jaren
trotseerden de gevaren
voor lief en vaderland
streden voor vrijheid
op hoek en straat
tegen corrupte leiders van…
Weerkaatst in schrik
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
557 lichtgevend
hangen de pompoenen
in de boom
begeleiden stapjes
die onzeker gaan en toch
hun mannetje willen staan
een vogel schreeuwt
weerkaatst in schrik
van kinderlijk ogen wit
handjes vast
voor onverwacht
de kleine dappere lach
pas later
in het volle licht
verdwijnt de spanning uit het zicht
dan is het feest
de geesten…
Angsten van een vader
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
866 ik nog niets van ’t mensenras
dat zich beter, hoger waande
een hersenstam, volstrekt uniek
-zo wreed en moordend hun tactiek-
regerend over het bestaande
toen ik allang geen gup meer was
en voor de lieve vrede vocht
er alles wist van brandend gras
ontbossing, vuige jagersjas
van oorlog, droeve dodentocht
begreep ik vaders angsten pas…
Gezochte verlatenheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
585 Gezicht zonder herkenning
dat geen woorden vind
voor gelijkenis of zijn
van ’t pas geboren kind.
Handen grijpend in luchtledig
tastend naar steun of hulp
in blinde onzekerheid.
Voeten zoekend vaste bodem
gelijke tred op effen pad
voorwaarts naar ’t licht
waar geen duister wordt gevonden.…
Het rode zonnekoor
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
526 jij dirigeerde
wind en zee
ik zeilde zonneschietend
op de golven mee
er was samenhang
in elementen
die verruiming gaf tot een
oase van geluk op de grote plas
horizon na horizon verdween
nooit voelde ik mij
eenzaam of alleen maar
was een met alles om me heen
pas in het strijken van de zeilen
klonk de finale door
wij gaan de bestemming…
de Woensdagmens (II)
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
567 Waar principes
worden weggehoond,
wanen, hypes bombastisch
worden omhelsd,
waar je pas meetelt
wanneer je de wereld schoffeert...
Nee, hartgrondig wil zij,
niet gebiedend,
in wijding openbaren.
Kunstmatigheden -
welk in te roepen heden ook -
verwerpt haar trage zegen.…
Een heerlijke vrijdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
692 Met een vrijdag voor de boeg
varen we met de wind in de zeilen
Al is het pas morgen vroeg
ik ben het dek al aan het dweilen
Gewoon flink de vaart erin
ja, echt alle knopen los
Zij maakt me nu al blij van zin
terwijl ik een blik werp naar haar tros
Als we straks voor anker gaan
aanmeren bij Verkade
Zal mijn meisje er zeker staan
ja ik…
VERJAARDAGEN VAN GESTORVEN GELIEFDEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.733 Zijn eerste verjaardag
na zijn overlijden, heengaan
voedt en voelt vooral het verdriet
het gemis, dat hij er niet meer is
“Maar je bent pas echt dood
als ze niet meer aan je denken”
Hem niet meer herdenken?
Zijn verjaardagen worden vooral
geestelijke plechtigheden
die je feestelijk mag vieren!…
Een naamloos existeren
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
518 dat van de tijd
heb ik nooit geweten
hij heeft mij altijd
op de hielen gezeten
dat ervaarde ik later pas
zag de wereld
als een uitdaging
waarvoor ik steeds
vol ben gegaan in een
toch heel druk bestaan
jarenlang ging
alles voor de wind
het goede pad gehad
toen merkte ik dat
ik mezelf vergeten was
alles bereikt en niet geleefd…
Open verbinding
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
451 De pijn, het niet verwerkte
Verdriet zit opgeslagen in
Het gesloten hart -
Het oog wil wel huilen,
Maar de traan laat zich
Niet gebieden,
Vindt nog niet
De weg naar jou,
Tijd moet eerst vervloeien,
Een weg banen tussen ons twee,
Dan pas kunnen we weer
Tot elkaar komen
In ongesproken woorden
Die meedrijven met de
Nieuwe…