Alle inzendingen over veer

8830 resultaten.

Sorteren op:

vergane glorie

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 582
in de herfst van haar leven een witte tutu nog eenmaal het park met heimwee naar de bloesems van de Japanse kers en echt, het ligt nog vers in haar geheugen zij danst naar het pijpen van pa en ma, legt haar sluier af, ze weet het was een leugen scootmobielt naar de supermarkt alwaar zij rijdt over tenen…
Fred20 april 2011Lees meer >

Een relikwie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 483
slechts oude foto’s geven aan hoe ver het zicht was toentertijd nog tornen kerk en kloostermuren op tegen de westenwind groeven geladen met zout van zee en stof van de aarde in gebed met onvervuld verlangen gedragen door de wind een relikwie die aan het heilig roomse snoer is blijven hangen…

Parijsliedje

gedicht
2.2 met 59 stemmen aantal keer bekeken 12.124
Wat er bijna is, de maan boven een veld, een liedje ver weg. Tegenovergesteld aan wat beloftes terugneemt die niet gedaan zijn. Waarom ik vraag, wat te veel is laten zijn alsof het er bijna is.…

Ik kijk naar jou

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 962
terwijl ik naar je kijk leg ik je neer in een bed van aarde is het tijd om je los te laten versieren we jouw graf met verse bloemen die de leegte vertolkt die jij achterlaat plots breekt de zon door alsof Hij zijn armen opent en je liefdevol welkom heet…
LadyLove20 februari 2012Lees meer >

ProRail

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 457
De boemeltrein met eindbestemming Emmen, Die had bij Ommen tijdig moeten remmen, Maar reed tot schrik van ieder te ver door. Bij ProRail staan ze weer eens in hun hemd, Kan ProRail ook niet worden afgeremd?…

Gejaagd door de wind

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 610
Pal in de wind wordt een vol hoofd even weer wat leger gedachten laten los Geef ze mee als prooi voor de jagende wind als weggeblazen pluisjes van een uitgebloeide bol Ze vliegen met de wolken naar ergens ver achter je waar ze uiteindelijk landen in het verleden…

zonder zorgen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 790
mijn voeten baden in de zee het water voelt als een helende balsem op mijn ziel schelpen zoeken, terwijl gedachten kalmeren zorgen drijven ver weg, wilde golven nemen ze mee terwijl witte meeuwen zweven door een staalblauwe hemel zonder zorgen…

Bloem.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 754
Jij denkt niet, maar voelt wel en dan wil je weleens schuilen ver weg achter een heg of een grote steen. Je schoonheid bewaren en je bescher- men tegen al het kwade.…
martin valk21 november 2012Lees meer >

kerstwens

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.167
wat is er zaliger dan zonder valse schaamte met gesloten ogen je tijd verdoen ver weg van het dagelijks gemodder je zelf warmpjes te rusten leggen gelijk het kindeke op een bedje van rendiermos en dromen van een vredige kerst wanneer er buiten nog wat sneeuw mag vallen dan is het plaatje voor mij compleet...…

Het tegenlicht

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 649
lig op veren wolkjes op een hoge wind hoor toch het huilen van een eenzaam kind zie het lopen op vaal strand verloren in veel zand schreeuw over golven voorbij het tij verbaasd kijken zij allebei het tegenlicht ontdekt de zoon de moeder vindt haar droom…
wil melker27 januari 2013Lees meer >

langs de weg

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 460
ik telde dertien zwarte kraaien allen zwart, als dichte nacht maar één droeg witte veren en ik -onverwacht- zag hoop hij vloog er naar het hek daar langs de weg en in de berm bloeide geel een boterbloem op lange steel ze stond zowaar te zwaaien…
switi lobi19 januari 2014Lees meer >

Economie stijgt

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 889
de burger houdt de knip dicht nogal wiedes zij voelen zich als kippen kaalgeplukt zelfs als angorakonijnen waakzaam krijsen tot hoe ver kan men gaan een koe die geen melk geeft is niet meer uit te melken en dan toch nog bewegen een druppel te geven al is het een laatste cent voor in een parkeerautomaat maar wat doen we nog met een…

Chiquita Panama

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 416
Chiquita Panama Staat er op het Blauwe etiket Met daarop afgebeeld Een Middenamerikaanse Schone, getooid met Heerlijk vers fruit Op haar uitbundige Zomerhoed - Met een elegante Beweging van haar Linkerhand wijst ze Naar de hemel toe, En langs mijn wangen Rolt een traan Nu ik je naar De hemel moet Laten gaan…

Overvallen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 503
eenzaamheid wil me grijpen of is het de overgang ik bevecht het met al ik ben wanneer grijze demonen de kop op steken, uit 'n erfenis van 'n ver verlee keer op keer zette ik ze bij 't grofvuil daar ze niets toevoegden aan als doorns in het oog verschijnen ze, achteloos droog ik mijn tranen (die ik vooralsnog niet uitgenodigd had…
LadyLove15 maart 2014Lees meer >

Liefde gloeit

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
Als het koud is Ver afgekoeld tot diepvries temperatuur En elk uur dat leven geeft toch verloren lijkt Want de wind is te lang guur Dan is het tijd om 't ijzer te smeden Niet in de hitte van de strijd In mijn hart smeulen vonkjes en liefde gloeit op die vlammend de kilte bestrijdt…
Sanne24 september 2014Lees meer >

Mythe van de getilde

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 563
Ik wakker eeuwen achter mij in een land dat afwijst met een glimlach doe ik alle moeite om lief te hebben men verstaat mij niet omdat ik de taal niet spreek wegdrijvend in het moeras van hun woestenij ik wakker naakt in opnieuw ontwaken als kaalgeplukte domme gans omdat er niets te halen viel behalve dan een simpele veer.…

De ooievaar

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 711
Er liep een keer een ooievaar de trap af naar benee Hij had een kindje in zijn bek, dat bracht hij met zich mee De ouders vond hij boven niet, dus moest hij naar beneden Maar halverwege op de trap, toen is hij uitgegleden Het kindje kwam nog goed terecht, het landde op zijn veren Zo zie je maar, een ooievaar kan ook nog steeds wat leren…

Alles met de hand

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
In liefde Eén voor één Gepoot, alles Met de hand, Verse vore die Op draagtijd wacht, Zomer die haar Tot wasdom brengt, Moederschoot die De nieuwe oogst het Levenslicht laat zien - Aarde die in augustus In haar warmste geuren Mijn oorsprong verraadt, En een liefdevolle blik Op mijn toekomst werpt…

Hemelwater

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 473
wolken scholen samen het miezert hemelwater steeds groter wordende druppels die willen raken stuiteren op het wegdek ook in het gras waar vers ontloken sneeuwklokjes het hoofd buigen zelfs narcissenstengels dansen op het ritme van tot er gedonder klinkt de meerkoet duikt onder…
LadyLove5 februari 2016Lees meer >

Start zeezwemrace

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 689
Daar staan ze Verpakt in neopreen Gelabeld met boei Smachten, wachten Dan klinkt geloei De zwarte wand breekt Ze stormen naar voor Wringen en dringen Laat me erdoor Stampen en malen Opspattend schuim Kom kom, niet stresseren De finish is ver en Het water is ruim…
Karel Krokant22 augustus 2016Lees meer >

Toen ik je nog niet kende

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 523
Jou schrijf ik, nu nog ver, toch ook al vertrouwd. Jij als landschap, nog helemaal te verkennen, verrassende vondsten, schaduwen en druppels licht, alle dieren die daar leven, wat ze te vertellen hebben. Ik zal goed luisteren en leren verstaan, dieper dan jouw woorden reiken. Dat is wat ik je geven wil.…
Eva77713 oktober 2016Lees meer >

Stijfhoofdig

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 511
hoor ik wel thuis op de grenzeloze akker die ik mezelf toedicht is mijn blik, mijn aard wel zo gerijpt om te oogsten van het vers gezaaide koren… of zingt de straffe wind een ander riedeltje voor mij ben ik ongevoelig geworden voor de wijze vinger en wast de regen nu mijn stijfkoppige oren……

Theaterstoel

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 637
Je zat naast me in de theaterstoel en vertelde iets dat me geheel ontging ik was gefocust op je lippen hoe ze bewogen en je adem lieten ontglippen een adem die van ver kwam, diep binnenin warm was niettemin en herinneringen afsmolt ik wou je alleen nog kussssssen niet te onbesuisd, niet onbeschaafd maar gebruikelijk: met mondjesmaat…

schrikken

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 592
kan mij niet schikken in tal van klein plaatsen ben bang om te schrikken wat doen we daaraan we werken in stappen eerst licht en dan zwaar trotseren de angsten proberen…het is waar het kopje moet denken dat het hart wel zal durven verse gerustheid te schenken zo claustrofobie bij de… lurven…
metske19 maart 2017Lees meer >

rillerig

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 464
in de waterkoude lucht zweven meerdere verlangens eerder nader, dan de zucht van heel erg ver in de spertijd van de lente wendt een grutto zich omlaag hij kwam van hoog en juist vandaag viel ook de laatste sneeuwjacht droog op uitgestrekte velden, als een antwoord op mijn vraag…

Zelfkennis in vijfkwartsmaat (II)

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 658
Dat je door te dichten met liefde voor het levende vers in een stijlvolle vorm de gretige lezer wil verlichten, blijkt vaak een ritje op een hobbelpaard. Kraaiend op een draaiend podium wordt de wereld een film -- maar na drie rondjes schrik je: geen vader, moeder of oom die jouw pret als liefde ziet.…
K.Bladzij2 augustus 2017Lees meer >

weemoed in nazomer

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 546
zoals mijn moeder na een feest haar tafelzilver en porselein in dozen verpakte tot een volgend festijn ver weg in de tijd ligt in het opgewaaide zand aan het eind van de zomer een stapel planken een weemoedige tafel dichtgeklapte parasol lege fles witte wijn daarachter ik..…

Space Oddity

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 473
aan zijden draden verbonden met het zoemende moederschip dat zwoegend zuigt en piept om jou kleine astronaut te bewaren voor de aarde zo stil ben je zo wit zo ver buiten de wereld kun je ons horen zie je de blauwe aarde dappere ruimtevaarder kom nu alsjeblieft naar huis…
J.Bakx12 januari 2018Lees meer >

stil en hoog

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 474
de lucht is stil en hoog de zon laat de aarde schitteren de oerboom omsluit de wereld ruimte licht en stilte alles is zoals het is ze voelt de littekens op haar huid wie maakt haar vrij van de ingeslagen scherven ik kan haar kloppen met een veer de lucht is stil en hoog zoals de oerboom…
J.Bakx21 februari 2018Lees meer >