3326 resultaten.
Geblokkeerd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
504 Gedachteloos staren naar drukke straten
stroming van komen en van gaan
verstoppend in machteloos vluchten
verstikken in adem van overleven
terug is de weg geblokkeerd
voorwaarts door dierlijk instinct gedreven
geen richting bepaald naar duidend doel
slechts één brede snelweg is heilig
het eindpunt ligt ergens achter de horizon
terug is de…
Nacht aan zee
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.005 Aan het water staat een meisje
een jaar of vijftien, hooguit zestien
Diep weggezonken in gedachten
proeft ze de leegte om haar heen
Donkere haren hangen treurig
langs haar natte wangen
Ogen rood en opgezwollen
beschenen door het maanlicht
Woeste golven trekken haar aandacht
Lijken haar mee te willen nemen
terug naar de verre horizon.…
levensdans
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
834 Ik dans met jou in gedachten
Duizendschonen bloeien er
Jij komt op in zacht roze
Oh horizon wat ben jij beeldschoon
In het hof van heden
Kleurt mijn gezicht nu avondrood
Ik voel de warme Golfstroom
Neem de dansende beelden
Over een zee van ruimte waar
Langzaam wandelt de nacht
Over het water en landt
Waar wij onszelf in het echt…
Veni sancte Spiritus
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
553 Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,
wijkende horizon.
Meerstemmig balsemlied,
regen tot vruchtbaarheid,
morgenlicht en avondschemer.
Bloesem van het komende,
handschrift van verwondering,
teken van vergeving.
Inspiratie steeds weer,
zwevend over de chaos,
Geest van de Levende.…
Als een prachtig mooie zwaan.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
596 Ze vloog toen naar de horizon,
verdween achter de bomen
en komt nooit weerom.
Gistermiddag, kwart voor vier.
Vliegend op haar trage vleugelslag
naar een land hier ver vandaan
vloog ze, vastberaden,
als een prachtig mooie zwaan.…
In herfstig bloeien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 Mocht je iemand zoeken
die geen genoegen neemt
met de oude horizon
de vragen reeds gesteld
tijdens een leven zonder geld
ik zal het zijn
nabij jouw nieuwe grenzen
ik zal het worden in jouw wensen
ietwat weemoedig in het veld
en in het duister van jouw dromen
waar demonen wachten op een kans
teken ik spontaan de groenste bomen
voor…
Onmacht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Het heden waarin ik struikel, dunne waslijn aan
de horizon, die gisteren gespannen is, schrikdraad
waaraan snippers schaduw hangen, ik spartel
tegen, verlangen naar de engel die de adem stokt
en klapwiekend terugkeert op zijn schreden.…
Gekromde tijd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
535 z’n hart, de binten gekraakt in het schuim
van de golven waar het zand van de wieg
naar het graf de horizon raakt tot het
moment van de eerste dageraad.…
Voltooid verleden tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
545 meer om te moeten
levende voort is er
wel wat uitgewist
en ook toegevoegd
vaak zo ongevraagd
werden stiltes soms
dieper dan gedacht
lijsten van vergeten
namen dwalen ergens
doelloos scherpe randen
verzachten langzaam
in gebroken nachten
gaan dromen van nu
ook in diepte voorbij
steeds sneller komt
met vallen en opstaan
daar een horizon…
schitterende herfst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
639 Maar de horizon
weeft met stilte-akkoorden
een web,
om te vangen
een ieder
die bidt,
danst of vecht.
Donder vanuit de hemel
weerkaatst op luchtkastelen.
Tranen van de kleine mensen
vallen nog,
nog een paar seconden,
nog een jaar,
nog wat eeuwen!
Dooft het vuur nooit uit?
Rimpelloos
doorschijnend
is de hemel bloeiend.…
Winter
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
700 heb lief
Mijn stoomfluit gloeit en blaast kokend
Wagons die ratelen over rails
IJspegels hangend aan het gezicht
Mijn ogen schijnen op dichte vlokken speels
Achter mij een slinger van licht
Ik ploeg langzaam maar zeker voort
Vastberaden door het besneeuwde land
Zijn glooiende witte heuvels noord
Ontelbare lampjes, ver aan de rand
Horizon…
Dichter tot elkaar
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
533 We duwen molenstenen over een rulle wereld
de grond wordt zacht van de aarde die we helen
Het kompas geeft de geschatte afstand
in gestippelde lijnen, het zijn herhaalde
beelden die ver over hun horizon gedijen
De zon richt zijn pijlen op de roos
van de geschatte tijd
zijn oog ziet het vertrek
tot aankomst die we in alles delen…
Ochtendgloren
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.664 Onverwacht, terwijl de eerste zonnestralen
de horizon behoedzaam streelden,
voerde de zuidenwind je laatste adem mee
langs de zoute Zeeuwse kust.
Jouw laatste adem was,
zoals zo vaak je woorden waren:
zachter dan fluweel.
We huilen gaten in de dag,
en storten tranen in het Zwin.
Gedeelde woorden brengen troost.…
Droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
618 De dauw maakt het beeld onscherp
aan de horizon vervagen de sterren
waarin de merel ontvlamt in melodie.
Achter de schaduw van de zon
mijmeren mijn dromen
verlicht door jouw glinsterende ogen.
Op mijn nachtkastje verlicht
blijven jouw woorden duurzaam
in een envelop voor de ochtendgloren.…
Feline
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
549 De kleuren die jij nalaat aan de horizon
is de herinnering aan onze verzoening
als mijn eerste handgeschreven pleidooi
met als titel de schoonheid van jouw naam.…
Deemoedig?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 verlicht door de
vleugels van de tijd
koestert het de contouren
van het lichaam, gouden randen
aan een moegestreden horizon,
de diepste nerf
van een zwijgende nacht
de zwakste lichtjes
feller stromen
op de gespiegelde achterzijde
van de dromen om
aan de schaduwen
ontkomen,
de zingeving
gewogen in gewichtloosheid
in alles…
dansen aan de evenaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
427 losgerukt van stem en stil gebaar, de wind
zuigt aan de valreep waar benen zich lossen
van het openbaar gewoel
want alles lijkt de dood te doen herrijzen
als de slagschaduw van de overspelige zon
de tijd verduistert en manke nerven vervoederen
tot de eenvoud van het dansen aan de evenaar
deze dagen rusten als barbaren tegen een kille
horizon…
Woordvlinders
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
504 me aan de bodemloze letterkast,
waarin het doel wordt ondermijnd
denk ik de waarheid
te onderschrijven, zelf ik heb
er zovelen, onmogelijk
te noemen in getal, om
die bij de Muzen in te lijven
herschik de herkomst
op goed geluk, die dromen
langs de echo’s van wat
nog voorbij moeten komen
tot aan de papierbak
en tot aan de horizon…
Vrij land
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
444 Een ver de nevelige bomen
Voor d’ horizon tussen dorp en hei
Een paard dat daar staat te dromen
Ergens in een hoek van de wei
De nachtegaal zingt tussen ’t groen
Uitbundig met zijn schoonste tonen
Heel Holland is gelijk een visioen
Het mooiste land om in te wonen.…
Daglicht
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
455 Over watervlak spelen glinsterende zirkonen
Weerspiegelend een hemel van blauw azuur
En zilver witte lelies bekronen
De schone eenvoud der natuur
De morgen deed de horizon weer blozen
De avond sluit de dag rood als kleur der rozen.…
Met open ogen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
490 Loop langs de horizon mijn kind
In licht der morgenzon
Zie hoe je daar de nieuwe dag weer vindt
Als paradijs zo eens de aard begon.
Loop over het wijde veld mijn kind
Genietend van de rust
Vrijheid die geen ziel daar bindt
Ontspannen en zelfbewust.…
Vakantieherinnering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
660 Er was geen schoner zicht over landerijen
Dan onder blauwe koepel tot de horizon
Bedekt met nevel beschenen door de zon
Aan d’ einder staan de molens in lange rijen
En op de rimpelloos spiegelende meren,
Bekleed aan de oevers met ruisend wuivend riet,
Waarin men weerspiegeling van vele bootjes ziet
Daar was ’t voor ieder eindeloos recreëren…
Illusie of afknapper
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
500 Zijn het woorden die mij drijven tot dichten
zijn het mijn dromen in de stille nachten
waarin ik vele uren lig te wachten
tot het aan de horizon weer gaat lichten.
Dan schrijf ik weer mijn diepste gedachten
genietend van heldere zonnestralen
schoner dan glans van edele metalen
warmte dat pijn en leed doet verzachten.…
Veni, Sancte Spiritus
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
572 Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,
wijkende horizon.
Meerstemmig balsemlied,
regen tot vruchtbaarheid,
morgenlicht en avondschemer.
Bloesem van het komende,
handschrift van verwondering,
teken van vergeving.
Inspiratie steeds weer,
zwevend over de chaos,
Geest van de Levende.…
Pinksteren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 Geest die alles leidt,
oorsprong en verwachting,
wijkende horizon.
Meerstemmig balsemlied,
regen tot vruchtbaarheid,
morgenlicht en avondschemer.
Bloesem van het komende,
handschrift van verwondering,
teken van vergeving.
Inspiratie steeds weer,
zwevend over de chaos,
Geest van de Levende.…
Een halve eeuw samen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
759 Op weg naar een ongekende horizon.
Waar toeval verandert in bedoeling.
Waar alles opnieuw beginnen kan.
Waar alles ooit begon.…
Vrij land
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 En ver de nevelige bomen
Voor d’ horizon tussen dorp en hei
Een paard dat daar staat te dromen
Ergens in een hoek van de wei
De nachtegaal zingt tussen ’t groen
Uitbundig met zijn schoonste tonen
Heel Holland is gelijk een visioen
Het mooiste land om in te wonen.…
De herfstmelodie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
431 nog slaan
de kerkklokken
van het verre
klooster warme
slagen langs
een van hitte
trillende horizon
door het
groengele
gewas kapt
de herfstmelodie
zijn kleuren in
het aroma van
volle slagen
die de bundels
langs zijn pad
lijnrecht formeren
verder verschrikken
vogels vliegen op
uit hun verborgen
schaduwplek
op weg naar
verbondenheid…
Jouw crypto,s
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
424 ik zag
mijn beeld
vervagen in
enkel vragen
naar authenticiteit
nog ben ik
niet van
mezelf bevrijd
in de wereld
van tekens
die mij een weg
willen duiden die
ik niet wil gaan als
al teveel belopen
zonder horizon
en hopen dat
die ooit eens
komt in het reiken
van een echt
helpende hand
met nieuwe tekens
die door jou op…
Wij waren meteen thuis
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
429 gele warmte
zij vertelden
elkaar geen
verhalen maar
deelden hun
stralend comfort
wij schoven
wat dichter
naar elkaar
communiceerden
met handen en ogen
waar woorden
tekort schoten
omdat nieuwe
opwindende energie
bezit van ons nam
en wij de heersende
norm verlegden naar
een perspectiefvolle
oplichtende veel
ruimere horizon…