4156 resultaten.
Gedichten
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
1.115 soms zo eventjes maar aangetipt en vluchtig
Gedichten zijn als messen
Gemeen en scherp
Zo taai als leder
Bot en kluchtig
Snijden door het merg en door het been
Kwellen soms jaren lang geduchtig
Gedichten
Zijn slechts woorden opgeschreven
Door een sterveling
Die het goed of kwaad bedoelde
Die hier was in de tijd
en vorm gaf aan emoties…
De ogen
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.317 Door de ogen van de ziel op hol
gebracht geven de emoties de
gevoelens via hart en ogen weer en
zijn gelijk aan in de spiegel kijken.
Alleen door 't tonen van de liefde
via de ogen door het hart langs de
ziel met emotie naar buiten te
laten stromen, kun je uiteindelijk
bij jezelf terecht komen.…
je vingers op mijn huid
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
751 me de verhalen
die verborgen zijn
opent zo de lijn tot
spreken omdat ze onderhuids
mijn harmonie verbreken
ik wilde ze vergeten
niets meer van hun
pijnen weten om
vandaag te kunnen leven
zonder die herinnering
de vrijheid weer
genieten die ik mij
verworven had in
het negeren maar
ze bleven het proberen
jij haalt nu emoties…
Vioolmuziek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
507 Emoties geven tranen
zonder reden van verdriet
waar ook vreugde achterblijft
maar spanning wegneemt.
Leven met begrenzingen
weloverwogen keuzes in ritme
liedjes zonder zang
alle deuren mogen open.
Voel weer dat snerpende
hartverscheurende geluid
koude rillingen op de rug
hier speelt leeftijd niet.…
VUUR
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.019 Dit kersverse, prille leven, bevalt me best en het is reuze
Pluk de dag en laat alle emoties toe... mijn huidige leuze.…
Uit krochten en spelonken
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
596 streel het vlees
jaag de geest uit
krochten en spelonken
zij is te lang
alleen geweest in zalen
waar de ratio zonder warmte feest
bindt geen emoties meer
maar separeert in de
ivoren torens van weleer
streel het vlees voel
passie komen overheersend
uit de onderdrukte dromen
speel het beest
geniet maar instinctief
van wat de schepping…
het volle leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
652 in die zee van ellende
borrelen emoties op
die dan weer meer onheil veroorzaken
dan een storm in een glas water.…
Een duidelijk gezicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
745 heb slechts de kleuren
wit zwart gebruikt
wilde de verf
verdunnen met tijd
op groot paneel
schilderde ik het toneel
van mijn dagelijks leven
kon de scene geen diepte geven
werkte met
schaduw en licht
maar aan de personen
ontbrak een duidelijk gezicht
profileerde emoties
met scherpe contrasten
mijn grootste kwasten
kwamen niet…
Zwijgende vriend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
840 In diepe stilte
krijgt jouw zwijgen
zoete klank
rond het eiland
van jouw emoties
zwemmen dronken zinnen
misschien lukt het vanavond
om een brief te schrijven
zodra de fles leeg is
uit het woordenboek
dat je mij stuurde
vallen letters in de zee
ik rol het landschap op
in papieren gedachten
beschrijf ik een wereld
achter glas…
De blik opzij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
612 dagen gaan al trager
steeds vaker glijdt
donker de middag in
ontbijt en avondeten
zijn vergeten
honger is ook over tijd
wekken is een scene
wakker worden
is er eigenlijk niet bij
toch is er af toe
ineens de blik opzij
een lach die stilaan breekt
een onverwacht moment
dat in het brein
komt bovendrijven
zijn emoties afgeeft…
Het vergankelijke...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Woorden worden dan als een
donker dreigend kleurpalet
dat een plagerig spel vormt van emoties
gegoten in een keurslijf van sterfelijkheid.
Uit het gebroken dood gaan
worden we weer heel geboren !…
hard van twijfel
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
510 het strekken van mijn vrije hand
in de wirwar van emoties raakt
geen snoep of het hoepelen van een kind, het raakt
de smaak van angst die belegen in het boeket
van onbegrepen tijd zich verzet
tegen de hulpeloze geest
het ervaren van erkenning ontvreemdt
het lot van oorsprong, waar is de wijze
in mijn andere hand gebleven nu ik dwaal…
Verborgen groei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Gedachten aan vroeger, toonbaar in emoties van nu, verleden verenigd in heden. Klimmend uit het dal, de tijd van toen, ooit verdrongen, maar niet uitgewist.…
Ik was weer mens
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Het ik gevoelloos
Zo lang, te lang,
Emoties die zich
Niet meer lieten
Kennen -
Afgevlakt gevoel
In een mens die zichzelf
Verliest aan een wereld
Verloren in schuld
Asgrauwe hemel overdag
Ondoordringbare nacht
Een lange tunnel
Zonder vluchtstrook
Onbewust biddend
Dat er aan het eind
Van de tunnel weer
Licht mag zijn…
De eigen refreinen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
586 ik heb de noten niet geschreven
noch het lied gecomponeerd
de melodie is van het leven dat zich
in emoties manifesteert
in straten en op pleinen
klinken de eigen refreinen
zingen woorden verbondenheid
met familie vriend en buur
soms met wat ongure dissonanten
die verkeerde passen dansen
op een feest dat door ieder wordt gevierd
een zachte…
Ijzige blikken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
481 je ogen vlamden
schroeiden mijn huid
verschrikt dook ik achteruit
wist van je temperament
maar deze explosie
was voor mij ongekend
er waren geen woorden
waartussen emoties laveerden
slechts de eruptie om te trotseren
woede koelde door
ijzige blikken en bevroor
toen ik probeerde te schikken
wij zijn het absolute
nulpunt binnen…
Het gesloten boek
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
589 Een sterk verhaal
gebundeld met emoties
dat was jouw invalshoek
Gevoelens dragen
binnen de vier muren
in jouw gesloten boek.
Zonder enig inleiding
met bevlogen woorden
eindig je met een pleidooi.
Geen enkele nuance
in je gekozen woorden
is je gesloten boek voltooid.…
In buitensporigheden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
401 het fysieke
van je lach ademt een
intense aantrekkingskracht
in het ontbloten
van je tanden en het
openen van de handen
schuilt plezier
dat twinkelt in je ogen
het hoofd wat schalks gebogen
het is een invitatie
van gevoel dat samen
richting aan emoties geeft
om in buitensporigheden
het nieuwe te ontdekken
in geven en vooral beleven…
Als je alles achterlaat
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.347 Is dit nu
Van mij over
Is dit nu
Wie ik ben
Is dit nu
Wat er overblijft
Als je
Alles achterlaat
Argwaan
Angst
Ik lees het
In hun ogen
Het zijn
De emoties
Die ik
Zo goed ken
Ik voel me naakt
Steeds naakter
Ze kijken
Met hun argwaan
Ze kijken
Met hun angst
Ze kijken
Met hun ogen
Dwars
Door mijn huid
Ik kwam
Slechts…
Weer klinkt het lied
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
491 hun woorden
bevroren tot ijs
door een gure
wind gedragen
tochtten zij kilte
door het paradijs
waar tropische
emoties bruisten
felle blikken
huisden in het
smeulend vuur
van omfloerste ogen
stilte brak
de eerste schrik
paniek vluchtte in
chaotische taferelen
zij drongen met velen
naar te weinig lucht
hun vlucht
is gevangen…
In witregels
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 zijn
met dansende letters
op vrolijke muziek
een kaft waarvan je geniet
vaak ben ik begonnen
een eenvoudig lied maar
de woorden klonken niet
de lach heb ik
uitvoerig beschreven zonder
echte warmte in het leven
papier en pen gaven
wel contouren aan helaas
zonder de pijn in mijn bestaan
ze zijn ontbloot van
de belangrijkste emoties…
Je sculptuur verschraalt
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
453 ik heb de lijnen
van je leven
gebeeldhouwd door
transparant licht te
kleuren met emoties
uit jouw gezicht
een heerlijk
genenpaar als basis
in de warme bescherming
van gezin en kinderen
onbezorgd opgegroeid
en tot bloei gekomen
toch schaduwden
al snel stukjes vrijheid
die jij moest opgeven
om met eigen kinderen
in harmonie te leven…
de lafaard
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
521 beelden vervagen
herinneringen blijven
toch wil ik slagen
de duivel te verdrijven
je mes maakt veel wonden
in rug en in keel
mijn hart is geschonden
je mond praat teveel
je lafheid, achterbaksheid
verpakt met emoties
ze zijn zo voorspelbaar
als dit de grens overschrijdt
laat vallen dat masker
en stopt met verkopen
van…
Moord en brand
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
470 Licht ontvlambare emoties;
daar brandt men niet graag
de vingers aan. Wanneer de
lontjes te kort zijn; is het
beter voor de explosie uit
de weg te gaan.
Wanneer de vlam in de pan
slaat; en er moet een brandje
worden geblust. Dan zijn er
altijd de waterdragers die
voor de brandende kwestie goed
zijn toegerust.…
Licht schoorvoetend
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
499 in jouw verschijnen
lijken alle grenzen
ogenblikkelijk te verdwijnen
licht schoorvoetend
kom je op in een teder
en terughoudend bewegen
ineens gooi jij je los
straalt een openheid
in je diepste emoties gevend
daar waar nog
jouw vitaliteit naar
de eigen schulp verwijst
bespeel jij de wereld
met een mystieke blik
in je hemels gezicht…
Rode waas
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
603 ze scherpt haar tong
in hoge modulatie
snerpt woede
en frustratie rond
een laag gesis
slist giftige tonen
als afwisseling
met het gewone
het zijn blikken
die doden in de
rode waas die over
haar is gekomen
tot buitensporige
hoogte zijn de
emoties opgelopen
naar acute psychose
in extremo
scheuren spieren
pezen van het bot…
Vrij zijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
514 Het wordt dan nog gekwetst door
emoties en pijn.
Je moet daar ook van bevrijd worden
Maar je hebt nog uw geest
Die nooit vrij zal zijn,
want we lopen te piekeren
Altijd opnieuw,
voor onbenulligheden.
Laat de toekomst vrijheid schenken.
Dat is de droom van velen onder ons,
Maar…vrijheid is onbestaand.…
Een blinkend juweel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
649 soms dwarrelen
er flarden muziek
spontaan uit de
schatkamer van herinnering
een melodie
die gedragen wordt
door scenes van optredens
uit evenementen
kleur volume en
emoties zijn
toegevoegde waarden
in totale verbondenheid
verbazingwekkend
is het hoe de tijd met
vele stappen terug dit
volmaakt helder produceert
als een blinkend…
In luchtkastelen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
504 in lege uren
verspelen minuten
hun verwachtingsvol spel
tegenstrijdige
emoties en verlangens
opteren voor snel
om zinloos te vullen
door realiteit in luchtkastelen
te hullen golvend op wind
spelen als kind met
vuur van het moment
grenzen verkend
tot jij opent
in een vergezicht
ik dicht bij je wil zijn
nog vertraagt tijd als…
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 In sluiers onzekerheid
sta ik op mijn balkon
de stenen verschieten
vergrijzen achter een bui
en zakken weg in de schaduw
van zwarte wolken, ik wacht
op dampende opklaringen
die weer kleuren schieten
in mijn stille huis
De dag heeft veel tijd
en al die tijd sta ik hier moe
hard te werken, emoties
heen en weer te kaatsen…