3533 resultaten.
Modern dichten
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
548 punten ook
ritme - weg ermee
rijm - laat me lachen
structuur - oer-ouderwets
ik wil de eenvoud terug
het oerdichten kan beginnen
weg kwijt
soms ja - nee - dan even
jonger willen zijn
fout - toch ouder geworden
jong begin
zoals onzin in
een kop vol soep
koken maar
ziedend
wil ik zijn geweest
zoek ziek van geest
pad…
Uitgestelde wraak
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
581 En de maand mei was altijd weer de top;
dan ging ik met een pot en net op pad
en als ik dan een beetje mazzel had
dan kwam ik thuis met menig donderkop.
Wellicht houden de kikkers mij uit wraak
nu wakker met hun nachtelijk gekwaak.…
Sta open voor het leven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
511 Niet iedereen ziet wat die moet zien
Soms zien we dingen niet die voorbestemd zijn
Dingen die op ons pad komen lopen we zo voorbij
Niet iedereen hoort wat die moet horen
Soms zijn we oostindisch doof
Luister eens naar andere mensen
Bied eens een luisterend oor
Niet iedereen voelt wat die moet voelen
Soms blokkeren we onze gevoelens…
het nachtelijk tij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
451 bouwde
een kerker van het witte nat en boeide me
met de wind die nooit ging liggen
je kon het tij in de nacht keren zelfs het water
bevelen te drinken van je afschuw
toch kwam er iets onverwachts, alsof
het kwaad zich richtte tot de dood, je meenam
op een reis die jij dan toch al had voorspeld
het afscheid liep op stoffige winterse paden…
Heksenkring
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
631 Ze kunnen niet blijven staan
want de volle maan staat aan
vurig dansend in het rond
voeten zwevend van de grond
Onder het genot van zwavelreuk
volgt spreuk na spreuk na spreuk
mollen, egels, padden dansen mee
Daar danst ook een zwarte fee
met haar stokje sterren strooiend
zaait zij fraaie ronde patronen
Ieder raakt orgastisch dronken…
wandeling
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 We liepen wat
bij Delft en Overschie
langs paadjes
tussen knusse huisjes
vol snuisterijen
en verborgen ongeluk
in de verte de snelweg
door het water in de mist
was er opeens een doberman
op ons pad vol hysterisch blaffen
hij bewaakte een terrein en
we zagen wel dat hij dat moest
geen stil geluk bijna opgevreten
liepen we er…
Primair verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
479 Verloren van paden, in het wild verdwalen,
wil ik overleven, terug naar simpel zijn.
Waar wildernis zich oneindig laat herhalen,
mij kokhalzend opslokt, en ik gulzig verdwijn.
Betreden wil ik, die eindigheid der dagen,
het kloppend voelen, weten van de essentie.…
Kilte van een woud.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.028 gure oosten wind
mijn voetstappen klinken wat dof
op het met klei doorweven grind
bomen zijn groen uitgeslagen
mos stijgt op langs de stammen
hun kruinen bewegen en ruisen zacht
er wordt de komende dagen
wat lichte sneeuw verwacht
beklemmende intense stilte omringt me
in 't hart van 't bladerloze bos
een haas rent voor me uit over 't pad…
Kristine
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
949 Ze heeft heel wat doorlopen
Op " pad " gehad zeg maar
En ineens zei ze een poosje terug
NU IS HET HELEMAAL KLAAR.
Gedaan met nare dingen
Klaar ben ik met de drank
Ik ga een toontje lager zingen
De alcohol wordt BEDANKT.
Door hulp te accepteren
Kwam de echte Kris weer boven
Langzaam ging ze leren
In zichzelf te geloven.…
Nieuw Leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
679 terug
de tijd gaat nooit van ons heen
In een droom heb ik jou gezien
je haren waren als stralen van de zon
je ogen glansden
zo klein als je was, toen het leven begon
Eeuwen werden geboren
nu ben jij aan de beurt
jij die mij blij maakt
en mijn leven anders kleurt
Een hevig verlangen
naar een kind
die welkom is
en een broertje op het pad…
Goud
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
684 Jouw ervaring reikte wel wat verder,
je maakte daar geen misbruik van…
je leidde mij op het pad des levens.
Nooit kreeg ik spijt, je werd mijn man.
Zo begon ons avontuur,
voor mij een sprong in duisternis, onzekerheid.
Een reis die vijftig jaren duurde.
Een gouden tijd vol blijheid en tevredenheid.
Een tijd om op terug te kijken.…
winter wortelt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
532 De paden zijn hagelwit bedekt,
krakend onder voeten, op steeds dezelfde route
wordt het ijs gespekt.
Vlokken vallen.
Vertraagde ijskristallen wervelen woelig langs mijn raam,
ik gaap.
In winterslaap.
Koning winter geeuwt,
totdat het uit haar keelgat sneeuwt.
De lucht is wattig als een wit schaap.…
blijf groeien - van harte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.234 groeien
van kind tot persoonlijkheid
leven
leer je
kent geen protocol
is een zoektocht
doorheen de jaren
meer en meer
naar wie jij bent
leven
leer je
is omgaan met de dingen
die overkomen
in voor- en tegenspoed
die jij creëert ook
met wie en wat jij bent
leven
leer je
is domweg vanzelfsprekend
een groeitocht
over gebaande paden…
Als een radeloos kind
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
476 ik heb gelopen
door weer en wind
gebaande paden vermeden
met wolken gebeden
als een radeloos kind
met kruis en bijbel
ben ik uitgejouwd
ja ik was fout
heb met een bloedend
hart voor jou gekozen
geen horizon blijft rond
in het rechtlijnig oordelen
van velen naar de letter
van de wet waar onze
liefde buiten spel is gezet
ik heb hun…
Vermoeide viool
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.240 Overbeladen door herinnering
torst ge, viool, langs ’t late levens-pad,
druk en geluk – heel de ervarings-schat:
hoe zwoegt ge - kreunend om vermindering!
Dat het vervlotene nog eens verzadigt,
dank zij uw klank: het lot gedoogt het niet.
Geen vol genot, of ’t weet van vol verdriet.
Geen levens-doen niet door berouw beschadigd.…
in rouw verzonken
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
480 lonkend de verte neemt
mij de tijd verpacht aan het pedaal
dat rechts mijn flank mankeert
dan wil ik schreeuwen tegen al wat lijdt
zich schuwt tegen de goden die de
wegen dragen op hun gehaakte
schouderstukken langs berm en onbehagen
geschurkte bomen maskeren twijfels
die ik wil uiten, doch de stereo is geen ontvanger
die met mij het pad…
strijd der gestredenen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
617 al zou ik willen weten, van toch waarom
schrijf ik zacht hun taal
in de rijp van morgenochtend
en hoop dat de nacht is gebleven
in de stilte waar vrede heerst
doch ik ween, daar mijn angst gestoeld
is naar vrouw en kind die zonder schuld
gekliefd naar ontijdse waarheden hun dood
beleven in pijn en traan
er is geen weg die terug het pad…
Ondanks de hemels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
504 ik heb mijn boekje
met markers gelezen
waarin ik de belangrijkste
stappen uit mijn
leven heb beschreven
het bleek een
wandeling te zijn
waarin nauwelijks
van gebaande paden
werd afgeweken
een schijnbaar
ordentelijk leven
tot ik jou ontmoette
jij mij de schatten
van het leven liet zien
verborgen onder
spinrag van jaren
grijs in…
Behouden thuiskomst
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
706 Als het strand en de zee waren wij met zijn twee
We verlieten elkaars pad dus ergens zoute bittere tranen.
Elkaar luttel weinig verteld destijds; feelings en of
Alles was mij wel nieuw ook onbekend, tof.
Na tal van jaren weer luchten en ventileren bij elkaar
Ster die neerstrijkt - geen verklaar -.…
Vol tegenstrijdigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
457 de spiegel heeft mij
lang meewarig aangekeken
gaf meer dan regelmatig
steken onder water
ik lachte wat gelaten
nog zonder oordeel
wat niet is kan komen
ik had zo mijn eigen dromen
uit het vat vol tegenstrijdigheid
van een doorlopen puberteit
het leek een goed te
lopen pad alleen de tijd
verging terwijl anderen oogstten
las ik uitgebreid…
dorpspad
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
618 verdwaald op mijn pad…
De illusie van
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
509 Die vriendschap als de wegen zich sluiten
en je achter jouw PC dient te
besluiten dat andere paden iets meer
onthullen van hoe het vroeger meer
waarachtig ging.…
Existenz
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
528 een mens balanceert
tussen zomerse zwoelte
onder een schaduwrijke boom
en de verlaten koelte
vaak door een leegte begeerd
ik zeg dit zonder schroom
immers het is de mens eigen,
het hart wil dit laatste vermijden
en vlucht in een verlangende droom
dat schuurt langs het pad van lijden
in de hoop dat een gemis zal zijgen
toch moet men…
Ware Wijsheid.
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
825 Het is nu toch al heel erg lang geleden
dat jij voor 't eerst het daglicht hebt gezien,
en dat jij op de wereldbol sindsdien
de meest bizarre paden hebt betreden.
Dus vroeg ik mij plots af of jij misschien,
daar ergens in je vrij en vrank verleden,
met elke strijd die jij al hebt gestreden,
al ooit de Ware Wijsheid hebt gezien.…
De seizoenen lijken op te schuiven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
730 een hoedje komt omhoog uit het zand
glanzend in de het zwakke zomerzonnetje
glimmend als een bruin ballonnetje
nog onwennig balancerend voor de juiste stand
hij valt me op, naast het pad, tussen de bomen
een der eersten die ik in de Maashorst heb ontwaard
mijn laatste foto heb ik voor hem bewaard
is ’t niet een schoonheid, die opeens tevoorschijn…
Medeleven
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
512 langzaam schoven muren
in vervreemding nabij
nog had ik perspectief
maar een diepe angst
nam plotseling bezit van mij
ben naar buiten gegaan
onder de beklemming vandaan
maar niemand keek me aan
allen op pad naar hun doel
in een strak afgemeten pas
ik stond daar alleen
het spel dat zij speelden
was mij onbekend maar
zij waren met velen…
Heer, U doorgrondt en kent mij
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
573 Geef dat ik de juiste weg mag inslaan
En het goede pad mag bewandelen
Dat ik altijd naar Uw wil zal handelen
Dank U dat U mij nooit alleen laat gaan.…
Grote schoonmaak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 De atmosfeer leeft en reageert, het stormt
daar verschijnen de stoten en eerste takken
pannen van daken zonder het geraas te staken
giert het om de huizen op paden en de wegen.
Lachen heeft nog niemand scha berokkend.
Stilheid is nu natuurlijk echt niet aan de orde
houd je stuur verplicht stevig vast op de weg
gericht.…
fataal verliefd op Callantsoog
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 op weg in een serene gang
naar een uithoek van mijn dromen
gedreven door de sterke drang
om hier steeds terug te komen
langs vaalgroen mos en paarse bloemen
volg ik het pad over de duinen
om daar de zee zien op te doemen
en door het rulle strand te struinen
hoe zoet smaakt de herinnering
aan de jaren van mijn jeugd
de beelden die ik toen…
Heerlijke dromerijen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
584 zien
die we in wedstrijd
hebben weggeblazen
na hun pluizige bloei
omkijken naar
de wereld die we samen
hebben zien groeien tot
de dag van vandaag
soms was ik alleen
maar altijd zag ik jouw
handen hoorde de kleur
van je lach om mij heen
vaak was ik verdwaald
in heerlijke dromerijen
jij opende altijd je hart
wees mij vergevend ons pad…