Alle inzendingen over rode

5887 resultaten.

Sorteren op:

De chemotrein

netgedicht
4.7 met 47 stemmen aantal keer bekeken 1.531
Door aders denderen chemometro's over rode en blauwe banen, station naar station pijnlijk misselijkmakend chlorixvervoerend schakelen stemmingswisselingen om en kanker uit vallende haren, tintelend brandende huid Lachen met ingehouden tranen elke stap is een te veel elke minuut een uur elk uur een jaar Tik tak tik tak, zou het aanslaan?…

Romantiek

netgedicht
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 898
Ze kwam en was er plots weer In huppeldraf van buiten op mij af vurige ogen tuiten haar rode ironische lippen die me straal recht aankeken met gloeiende kooltjes die me opvraten In haar woorden school iets onbestaanbaars ze had iets lopen wat er aan viel vast te knopen voor ooit iemand elders mijn tranen welden Ik vlucht zoveel…

Doelgericht

hartenkreet
2.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.559
In een zuivere doelgerichte beweging, dook hij voorover, vanaf 38 hoog, de toren, die hem naar boven zoog, voordat hij zou eindigen in een knallend visueel festijn; in de spontaan felle tinten, rood, met hier en daar wat grijs; hij…
Benjamin27 februari 2009Lees meer >

dood of levend

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 593
ongrijpbaar, onbegrijpelijk het ene moment is groen of rood en daarna gaat alles op zwart verkeerd gegokt, bewust ingezet op de dood heerlijk eten, kruiden spatten uiteen, papillen weten meteen, dit is hemels opgegraven begint het rottingsproces, een ei van duizend jaar de dodenakker wacht en wenkt zacht naar de nacht, het zaad…
Fred5 maart 2009Lees meer >

Ontembaar is mijn Wad

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 489
Het vuur vouwt kussens in je ogen, geslachtsrijp maar onvermogend daal je af om de pijn te ontlopen striemen die sprekend jouw taal verslaan lijken op de duizend doden die het zand hebben beschilderd met kleuren die niet eens bestaan toch drink ik van de rode wijn die mijn Wad me heeft geschonken en zal mijn pijn jouw innerlijk gaan bevruchten…
elze15 april 2009Lees meer >

draaideur

netgedicht
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 945
met waterpistool de albert heyn binnenlopen, mensen daar bang maken maar wel op een bescheiden manier, je moet de mensen rustig benaderen en niet de stuipen op het lijf jagen, beetje rondstappen met je flap- schoenen en je rode neus op, tot slot de groente water geven, de wonderen van het kapitalisme aanschouwen, jezelf de winkel…

stille wens

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
verdwijn in een stoffige plooi van de tijd vind me dan weer in de luwte van die ene boom waar klaproos en boterbloem het weidse wuivend met ons deelden waarover we spraken of zwegen zich fluisterend herinneren laat nu de wind er nog speels door het lover waait en rond die boom nog liefde ruist in tere tinten groen en rood…

Met goden van morgen

netgedicht
0.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 559
schaduwen breken vleugels gestreken oogluikend komt de zon rood glurend nevels sturend breekt ze mijn cocon licht baart vandaag moed wordt herboren ik ben compleet we spelen weer hemel met goden van morgen de hel was te heet vergeven is later vergeten nooit meer herinnering wordt vager want jij bent er weer…

alleen jij

netgedicht
3.9 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.589
te midden van wind hang ik rozen tegen de muur omlijst de bladeren met een museumstuk rood zoals het alfabet van liefde dat verzinkt in vochtige voegen, zo vaak beschreven en weer heengegaan een dag, een uur, een week of duizend en meer jaar tot er niets meer over is dan een beknot bedrog, de zware last van het zwijgen woorden…

Hangt donkerkleurig aan

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 606
een glas de stroperige wijn hangt donkerkleurig aan wat rijpe boerenbrie een stokbrood knapperig op de plank de openhaard warmt bij in lange speelse vlammen glimlach jij blonde losse haren een rood en vurig lijf het blauw van onervarenheid je wiegt daar zacht mijn dromen ook dit jaar weer gegroeid laat de wisseling maar komen…
wil melker31 december 2009Lees meer >

Terwijl de obers vliegen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
gehavend klotst de zee bedaard langs de gestutte boten het luikenblauw viert hoogtij in de rode avondzon kades met terrassen vol meeuwen schreeuwend dol terwijl de obers vliegen het water wast ongedurig kolkt de spiegel tot diepzwart dat blauw verdonkert tot de nacht terwijl de kades feesten overspoeld door de bretonse lach…
wil melker27 februari 2010Lees meer >

IN STILTE

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 476
momenten de onrust het verdriet de verwarring is er nog steeds stiekeme tranen wachten op mijn zware hart maar niemand die het zien mag, of horen een brede glimlach lopend over straat altijd alert om niet te vallen de zorgen die mijn zuurstof stelen me doen verstikken ik ben radeloos waar is het begin het einde ben ik zoek de rode…

Schreeuwend

netgedicht
1.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 765
Hoor de echo van mijn Hart Vingervlug jouw naam Schreeuwend de daad Naar de Drempel van ontzag 'k Hoor de naklank in jouw Ziel Ratelend mijn naam Juichend van Ware en Echt diep zittende Passie voor een lieve Vrouw Gehurkt aan d'vodka Genietend Kathedraal Zij en 't Rode Plein Moskou (1996, 1997 & 2001)…

Maria zingt in gouden avondstond

poëzie
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.717
Maria zingt in gouden avondstond met blanke kele en rode mond. De rozen staan op hoge stelen, een vogel luistert in het riet. Dan sluimert 't kind in hare schoot, haar ogen zijn van weelde groot en in haar mond verzoemt het wiegelied. De maanschil perelmoert in 't water, maar in de schaduw sluipt de dood.…

Zinloos (adieu)

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
Nog eenmaal kijkt zij achterom geeft de laatste uren enkele verschillende klanken die klinken als een klein restje wijsheid wanneer seconden bijna vertraagd naar morgen lopen gooit zij snel een medeklinker in de kist waar, om de zin van de allerlaatste zin te doorgronden, de schop over gaat een rode roos bloeit de doornen laat zij achter…
metha7 december 2010Lees meer >

onbewogen

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 562
schrijf geen waanzin over mijn woorden heen of waar de wind zal zijn wanneer alle richtingen verdwijnen het huis bloedt nog steeds uit linker en rechtermondhoek veegt de vloer rood in de kamer waar ik nooit meer kom misschien had je het weten anders verwacht maar achter in de sneeuw waar de wind een huid krijgt staat het kind…

Zeventien

hartenkreet
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 735
Als ik aan je denk dan is er bovenal het strand Het meisje van zo zeventien Een rode zakdoek en een wenk Haar voeten in de branding Die komt en gaat en drijft Het natte zand is alles wat er over blijft Je blonde haar weerspiegelt in het water Tot het later voorgoed in mijn ziel boven drijft Het is of mijn gedachten voor altijd…

Een storm van zand

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 603
Over de donkere velden in mijn geest loopt een man met dichtgeknepen ogen in een storm van zand Zijn gezicht rood en verbrand In de verte ziet hij het zoveelste licht vijf zonnestralen op zijn gezicht Ogen verblind door zand en felle straling wat ontneemt hem zijn openbaring? Verward vraagt hij zich af hoe ben ik hier beland?…

Op het eerste gezicht

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 619
Z'n misnoegen was groot en de vlo kleurde rood, nam een aanloop en sprong uit z'n vel.…
Aubrey22 augustus 2011Lees meer >

weelde

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 665
er is vrede in mijn tuin de boom kleurt rood, in waaieringen langs kristal avond zucht al, zacht en ongelovig want de zon zweeft immer nog als nimphen door mijn hart zwarte rimpelingen rond het einde van mijn dag vertellen me van rouw maar altijd is er dan die kleine vrouw haar handen en haar kracht ze lacht van witte wolken van…
switi lobi25 oktober 2011Lees meer >

Een tuin vol wilde rozen

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 772
Ik symboliseer, spiegel onze liefde aan een tuin vol wilde rozen, rode, witte en gele rozen, met op elke hoek een fontein en in het midden een bassin. In de vroege ochtendzon tot het laatste avondrood zullen in jouw aanblik, mijn wangen hevig blozen en alles zal volledig zijn, vervuld en verzadigd.…

Opzichtig en uitdagend

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
ik rolde zacht en speels de wereld door groeide en kreeg butsen kleurde langzaam rood opzichtig en uitdagend verlangde ik de trap die mij steeds verder bracht nooit heb ik lang stil gelegen wilde meedoen in het leven maar in het vlakke land bespeelde iemand mij heel teder met de hand ben daar thuisgekomen rolde zomaar in…
wil melker5 augustus 2012Lees meer >

stolsels

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 470
en dan nu de vloeibare oogst verbeteren tot meer in zachte massa’s rozen leggen, weerbaar door doorns- maar toch hun geur vertelt van ooit uitgesproken rood verkleurt het roze beeld van kinderhandjes rond hun zuigdot, waar wat suiker zoetig om dit leven vraagt een wiegje waagt te staan in lang vergeten kamers tot de sloophamers der…
switi lobi8 oktober 2012Lees meer >

laat je borsten onderzoeken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 517
Het verkeer stokte hortend en stotend wrong het zich dwars door het dorp in de oktoberzon blokletterde een spandoek rood op wit aan de voeten van een levensgrote Christus aan zijn kruis tegen de kerkmuur aan laat je borsten onderzoeken ik was onthutst de kerk vernieuwd een monument beschermd de Christus verkleurd geel-wit verweerd…
vancoillie12 oktober 2012Lees meer >

kleurrijke tulpen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 700
De Nederlandse aarde gevuld met kleurrijke tulpen er fluistert zachtjes een wind tussen de molens z'n wieken vlinders genieten van de zoete nectar gele tulpen zijn net zonneschijn vel rode tulpen wekken vurigheid maar witte tulpen schijnen als een licht vanuit duisternis de Nederlandse aarde gevuld met kleurrijke tulpen…
Vilija9 september 2013Lees meer >

de zwaarte van het licht

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
de dood van mijn dochter is een rode draad zijn laffe daad -toen hij haar nam kwam onverwacht; mijn gram voor altijd durend na zoveel dagen nog haar geest in duizend meisjes zien blond en lang geschouderd bovendien verwaait door mijn verlaten zien tot goud ik voel me oud als ik haar jeugd in stilstand weet het glas is koud, maar…
switi lobi30 november 2013Lees meer >

Koninginnen fietsen niet

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 810
herfst wat laat en niet alleen de bomen zijn van slag - ook de vogels zijn nog niet vertrokken en er zijn schimmen voelbaar in de dingen die gebleven zijn in 't Haagse Westbroekpark schaduwen werpen ze over de paden en het gras schaduwen uit onvervuld verleden Wilhelmina toch fluistert afkeurend de wind terwijl oranje rode…

open

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
ik laat mezelf achter in de ommuurde tuin verdwaalde herinneringen lopen met me mee naar vergeten beelden voorzichtig blaas ik over dauwdruppels op het gras ik voel het mos op de zwerfkeien zie het rood van de klimop tegen de buitenmuur ik streel het tere blad van de magnolia de bleke zon doet wat ze kan een lavastroom aan droombeelden…
J.Bakx27 november 2015Lees meer >

Wonder witte winterwereld

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Rode neuzen, wollen mutsen en wollen wanten; een winterse wonderwereld ijsbeert op schaatsen over weidse bevroren water transparanten. Nog niet betrouwbaar genoeg voor een Friese elfstedentocht, doch de doorloper weet dat een strenge vorst nog nimmer een koude leugen verkocht.…

Kogel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 624
Zo mooi koper glinsterend als het licht met voor mij uit een rode loper mijn eigen doel al in het zicht Zo bewonderd wereldwijd verworven en nooit van mensen afgezonderd of ooit eenzaam rondgezworven Zoveel verdriet donker en in het nauw er is bijna niemand die mij ziet wat eigenlijk wel moeten zou Zo geschrokken een ieder was verstoord…