3011 resultaten.
Nu ben je hier (afscheid)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
594 De wereld,
wij sluiten haar buiten.
Want hier is ons paradijs.
In jouw ogen zie ik mezelf weerspiegeld
Jij bent het geheim van mijn ziel
Onze lippen spreken dezelfde taal
Onze harten hetzelfde verlangen
Teder en warm een kus op de wang.
Ik tel de dagen
De afstand tussen ons,
niet meer dan een gedachte.…
Vaarwel liefste
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
643 Mijn koffers stand-by
Klaar om te gaan
Nu al zo dodelijk eenzaam
Ik ga nu en zeg vaarwel
Mijn kus op je voorhoofd
Ik hoop dat ik zo veel goed maak
Iedere gedachte van mij zal aan jou gewijd zijn
Ik weet dat je zult wachten op mij
Maar…doe dat nou niet
De tijd om te gaan is gekomen
Sluit je ogen en kus mij vaarwel
Denk gewoon aan de…
Kind in niemandsland
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
448 waarop
de tijd zich opricht, waarvoor
het prikkeldraad buigen zal,
zij berijdt de wolken met een
gouden tand die haar vechtlust
vertolken, met haar hand
op de onbevangen toekomst
streek om daarop mee te liften
en dacht er stil het hare van,
het stroomt in denkbare symbolen
van binnen en weer naar buiten
de kern van niet te sluiten…
"Dood"
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
902 Levenloos en onbewogen
Kan nu niet meer worden betwist,
Dat ik doodging bij het eeuwig sluiten van mijn ogen,
Waarop mijn laatste indrukken werden uitgewist.…
bewogen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
526 leg je neer, liefste
op het marmeren bed
laten we de bewogen
tijd bezweren
laten we reizen
reizen op papier
we verlaten de aarde
planten bomen
in tuinen van
traag tikkende stilte
het tijdperk van het woord
is voorbij
leg je neer, liefste
we bedekken je bed
met geurige bloemen
we sluiten de gordijnen
als de grijze regen
de aarde…
Arcanum XVIII De Maan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
670 ik verschans me in mezelf
versteen in afwezigheid
en sluit de ogen voor de angst
die in me opwelt
er blijft slechts wachten
op de dag
en klaarte
ik laat me drijven op het lot…
Dochters in 't klein
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
590 de voordeur was tot voor kort
een poort van buiten naar binnen
nu is het niet meer om
de veilige thuishaven
van de wereld af te sluiten;
ze gaan aan de volgende
ongewisse reis beginnen
ook wel om zich door jonge
heerschappen te laten verleiden
of om nieuwe dromen te volgen
waar hun ziel van nature om vraagt
ja zeker, gepaard gaande met…
Doodmoe
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
837 De dood kwam stille en in de nacht
muren vormden heel geen bezwaar
Ik sprak ik had je vroeger verwacht
hij glimlachte; wij begrepen elkaar
De dood bood mij de rechterhand
ja, hij nodigde mij, als het ware uit
Ik breng je zo naar de andere kant
wanneer ik jou in mijn armen sluit
De dood zuchtte: O ik ben doodop
ik moet even rusten aan jouw…
Eenzame mensen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
576 Hij komt vroeg thuis van zijn
bezigheden buitenshuis; en sluit
dan zijn deur en alle ramen.
In zijn binnenste voelt hij zich
leeg. Maar hij is te zwak om zich
daarover bij anderen te schamen.
zij staan op in de morgen.
Zij gaan slapen in de nacht.
En zelfs niemand heeft in de
gaten dat er geen mens meer op
hem wacht.…
Trap naar de zon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
525 leek scherper dan in het dal
Het hart klopte onstuimig uit liefde
wind troostte de tranen in de ogen
vrijheid te voelen en te verlangen
naar het toen van geweest, een vogel
ontsnapt aan de tijd, een lied te brengen
vleugels te laten groeien en mee te vliegen
in cirkels rond te drijven op de luchtstroom
eenvoudig vleugels te openen en te sluiten…
Twee priemende bosuilogen in de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Majestueus doordringen in de
nacht twee priemende ogen
onverwacht, naar al wat
tijdens de nachtelijke uren
met huid en ziel zijn weg
moet sturen langs de koningin
van de nacht; het angstig sluit-
stuk van een nacht, die ongevraagd
wacht.…
Afscheid van een land
gedicht
5.0 met 1 stemmen
11.397 rivier
die altijd roerloos aan je voeten lag
glijdt stil de hoek om, van de geiten
die zoëven om je heen liepen is niets meer
gebleven dan wat beweging in het riet
en misschien is dat ook al de wind,
de laatste hete bulten hooi zijn op wagens
geladen en worden weggevoerd
naar het gehucht en je ziet nog hoe
het zich opent voor de paarden en sluit…
twintig graden celsius in oktober
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
585 treuren - het is de nieuwe tijd
bekleed met hippe zomergeuren
open ik het venster wagenwijd
een boeket om 't huis mee op te fleuren
wandelend door straten als een jonge meid
zonnebloemen naast een bos met okergeuren
kleuren de ezel in een landschap van krijt
ach kom - laten wij niet zeuren
tot in de treuren - het is de nieuwe tijd
sluit…
Innerlijk kind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 diep van binnen,
verdriet wat er niet mag zijn,
wat je niet wilt voelen
Er is iets, diep van binnen,
een kind misschien,
het kind in je eigen hart,
het verdriet, de leegte,
het gevoel, dat er niet mag zijn
die emotie,
iemand anders moet boeten,
dan hoef je niet te voelen,
wat je was, wie je was, hoe je was,
Laat het toe sluit…
leven zonder jou.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
721 de tijd gaat vandaag heel traag,
langzaam gaan de minuten voorbij,
mijn hoofd zit vol met die ene vraag,
wanneer kom je nu bij mij,
auto's komen fietsers gaan,
mensen lopen gehaast op straat,
de tijd lijkt hier echt stil te staan,
maar mij is het allemaal waard,
daar ben jij dan, de liefde van mijn leven,
eindelijk sluit ik mijn armen…
De klokkenluider
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
899 klokkenluider
Loopt elke dag de trap op en af
In de ochtend middag en in de avond
Zodat hij het licht volgen kan
De trap in de toren
Hij sloft
Naar boven
Gebogen
Zijn hoofd
Elke dag
bij het vallen van de nacht
is het alsof hij de vlam dooft
Het luiden van de klokken
Een bekend geluid
Vertrouwd
Voor ieders ziel en geest
Luiden
En sluiten…
De huidige malaise
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 Wees als mijn schriften, ook ik kan ze
sluiten, mijn pen gewoon neerleggen
alleen al door dat ene is ook mijn schrift
een product met een verborgen gezicht.…
Viooltjes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
559 aan oude graven weer ontluiken
voor een eerste liefde
dat het hart zich nooit kon sluiten.
wie gaf hen het bloeien
voor de droefheid der zielen -
zij die voor graf en kruis moesten staan
en daarom trokken paars en purper aan?
of was het omdat hun kopkens lief
zoveel verzachtten bij het verdriet.…
Voetlicht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 instrumenten de kraag opgestoken
in het geschoren riet, wat voor alle
buitenlieden als concertzaal dient,
op het gedimde voetlicht en met z’n
zwaarste bas recipieert het sluipend donker
wat wegsluipt tot op het diepste van de plas,
Maar na vandaag worden de octaven
in een hand samengebald, soufflages
uit het zicht door die te sluiten…
Het multifocale dier?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
596 Onze nood doorspekt met oude
symboliek in nieuwe zakken,
telkens met een steeds hoger bod,
opgesloten in één unieke code,
een jachtige tred naar een beursgang,
Winst en verlies beland in eb en
vloed, een ironisch mechanisme,
opent zich en weer sluit met het mes
tussen de tanden, een garnaal vangt
spiering tot aan de hongerigste Orka…
Niks zeggen is ook veelzeggend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Ik sluit het gordijn, draai de zandloper terug
rust voor het krieken nog even hier rug aan rug.
Met dat ene lied in mijn mond wat de hemel zond
buiten is 't kouder dan gisteren in deze ochtendstond.…
Bevrijding (opgedragen aan Theresia)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 De dood van een liefste sluit ramen en deuren.
Een donkere ruimte waar alleen valt te treuren,
is dan het enig jou overgebleven toegangsoord,
waarin je met je verdriet niet wil worden gestoord.
Het leven daarna is slechts een stuk op het toneel,
want elke blijk van vrolijkheid voelt als één teveel.…
Ontwaken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 tot die gelige bol
weer verdwijnt achter d' horizon,
het nachtelijk deken rust creëert,
d'eierschaal zich sluit,
zodat alles weer terugkeert
naar het punt
waar ooit het ontstaan begon...!…
Onze Monarch en Opperwezen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
452 Er ligt een generatie geveld
met rimpelige huid
dof als perkament
tesamen met alle
kwetsbare
zwevende tussen
zon en maan
wantrouwen en zorgen
verdoven het brein
steeds meer winkels
sluiten hun deur
voor de corona geur
adem die binnen
komt sluipen
als de pest
dat de economie omver gooit
als na een
oorlog met kanonnen
om vervolgens…
Schommelingen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Waar is de omgeving op uit
Wanneer je voorgoed de ogen sluit
Duurt nog even, wil je hopen
De ene nacht valt als een doek
De ander is het einde bijna zoek
Elke ochtend begint met een ritueel
Hoe houd ik mezelf binnen het gareel
Ik snak naar energie
Ik snak naar lucht
Stabiel is het streven
Het effect is om het even
Geef mij een leven…
Tweede Pinksterdag
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
478 strooien
Van pioenroosblaadjes, het loslaten van
Duiven in nog volle kerken, Pinkstergroeten
Op papieren kaarten
Dat alles omdat men de geest kreeg
Verzucht een Cherubijn; een Parakleet
Die het vertrek van Jezus moest verzachten
Het schemert al, er komen vlammetjes
Op tafel, sommige dansen naar hartenlust
Het wordt laat, de zaak gaat sluiten…
Gerief
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
465 kort zijn mijn gedachten
enkelvoudig is mijn geheugen gevuld
daarbij heet in de kuil vallen verwachten
het sluit aan bij menselijk ongeduld
gevuld met onwaarachtig verzachten
de zon schijnt door mijn venster
en zie het groen van mijn tuin
ook veel steen op elkaar gestapeld
aan de overzijde
daar wonen mensen
die kijken naar beneden, schuin…
Moeheid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
496 steeds weer proberen
om te leven en te geven
en je eigen falen te beleven
ik word soms zo moe
van het voelen
moe van het goed bedoelen
moe van de flinkheid
en moe van de matheid
die vaak om me heen kruipt
als een deken van dons
zodat ik niets merk
van het gebons
van de wereld daarbuiten
de wereld waarvoor ik
zo graag mijn ogen wil sluiten…
Oudjaarsavond (psalm 90)
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
646 Aan ’t eind van ’t jaar gedenken
hoe dat nu komen zou
wil Here ons doen schenken
van harte ons berouw
Wil ´t hart toch doen verblijden
in dagen van mislukking
bekering door het lijden
met vreugde door verdrukking
Leer ons toch zo te tellen
de dagen van ’t bestaan
wil Heer ons vergezellen
Uw Liefde bovenaan
't Jaarboek zal straks sluiten…
BEN IK OUT, BEN IK UIT!
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
513 op tafel
met 48 stukken
ik kook water
zet rustthee en
eet een Mariakakie
ga gemakkelijk zitten
voel me comfortabel
en zet me aan de puzzel
sorteer de grenzen
aan de zee en aan Duitsland
België komt later wel
Maar voor ik het weet
heeft de slaap me beet
en laat ie me niet meer los
ik haal nog net m'n bed
en als ik m'n ogen sluit…