5637 resultaten.
Wereld van gedachten
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.027 Ik vlieg hoger raak de wolken aan
Zacht en teder strelen zij mijn wangen
Ik ben gewichtloos heb het naar mijn zin
Vanavond de hemel met sterren behangen
De tijd is veranderd in een grote ruimte
De zon verwarmd mijn lichaam en geest
Ik open mijn ogen en ben weer op aarde
Ik ben even in een andere wereld geweest…
De regenboog
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
820 Wringend en onheilspellend,
donkere wolken van
een opkomende bui,
of pletsende regen.
Daarna een kleurenspel
zovele kleuren door elkaar.
Een wonder om te zien,
een boog van mijmerende pastellen.
Ze smelten samen,
van licht naar donker.
Zij spannen zich uit,
ze rekken zich,
van de ene kant
naar de andere.…
(onder) indruk van IJsland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.010 enorme bergen
als slapende reuzen
in zwarte woestenij
van as en lava
verwrongen gesteente
uitgespuwd door vurige monden
vertellen verhalen
uit een onrustig verleden
grimmige wolken
hangen boven een dessolaat landschap
felle stukken groen
omringd door een muur van ijs
rijdend tussen
beeldhouwwerken van moeder natuur
bekruipt mij…
Ik heb ze geteld
netgedicht
4.1 met 25 stemmen
2.213 boven de wolken
vallen sterren
en ik wens
kijk je aan
terwijl je de nacht
op mijn armen drukt
boven de wind
luistert god
en ik bid
huil tevergeefs
wanneer je het daglicht
van mijn lichaam schraapt
in je ogen
wijkt de schaamte
en ik smeek
bedek bloedrood
de verloren strijd
van schrijnend verlies
onder de maan
sterven de…
Hanenpoten
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
710 op hoge stelten door het donker
wachten tot de zon doorbreekt
de wolken uit elkander schuiven
en zelfs het roodste rood verbleekt
al bij het allereerste straaltje
gooi je je kop in je kippennek
schud je al je veren los
en opent zelfvoldaan je bek
het geluid zit verborgen in de diepte
tot jij het naar buiten zwaait
onrustig ga je weer zitten…
Hemel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
619 Zie, de lente groeit
het aanstonds zwellend blad
grof onkruid in het pad
dat op de harde tegel bloeit
Hoor, het voorjaar zingt
haar jubellied vanaf het dak
terwijl de eeuwiggroene tak
ruisend op de adem swingt
Van warme wind die prijst
de zachte wolke deinend
over de stad, zon omheinend
hemel die ter aarde stijgt…
ogen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.501 Licht in het water
Glinsterend
Diepe duisternis
Zwarte wolk
Meren vervagen
Mistig
Storm op zee
Spattend water
Lange duinen
Waaiend zand
Kapotte steiger
Drijvende plank
Kleuren op de bodem
Koraaleiland
Zwart wit ver weg
Gezonken schip
Sprekende vis
Zielsverband
Spiegels op de kade
Waarheid…
Moeder natuur
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
792 Als in een droom
loop ik op wolkjes
voel ik het leven
als nooit tevoren
een hart van liefde
dat dromerig
weg zweeft
de wind fluistert
door de bomen
ik staar naar de
lucht waar wolken
voorbij zweven
zo wonderlijk mooi
het voelt alsof een
veertje mijn gezicht
beroerd en verder
gaat op haar weg
heel stil glijdt
moeder natuur
aan mij…
Zacht in licht gewit
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
710 gaan we samen
de woestijn beregenen het
jaarlijks ritueel bezegenen
met bloemenpracht
uit zaad dat al
zo lang op kiemen wacht
zag de wolken komen
zacht in licht gewit de
hitte was nog niet gezwicht
maar de tranenval was niet
te stuiten buien donkerden
ontlaadden al van binnenuit
de woestijn bloeit ons nu vrij
laat het maar vaker…
In tegendraads verkeren
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
781 soms blinkt de straat
lijken kleuren uit de lucht
zonder parkeren te drijven op
hun vlucht in tegendraads verkeren
zijn weg en stoep de hemel
waar de mens zijn kringen loopt
de wolken uit laat waaien en
een huismuur zacht de golfjes dood
als licht en lucht in water
spiegelen en de mens dat
beeld in scherven stapt is een
nat pak het…
de wereld en jij
netgedicht
4.3 met 21 stemmen
1.240 schrijft
tussen zwarte en witte
muren
de bloem die ademen wil
in haar zijn, boven en onder
bomen
het stille zwijgen
van silhouetten, die veel verder dan ogen
kunnen kijken
naar die ene droomseconde
van leven en het hartverscheurend geluid
dat zielenwervels brak
ongevraagd
in het heelal van gemis;
een bron, langs water
en wolken…
nederland waterland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
808 de straat is leeg
druppels vallen in een plas
of ernaast en maken nieuwe plassen
mensen zijn de regen vooruit gerend
schuilen in portieken
waar spruitjeslucht hun naaktheid toont
ze wachten met de overgave van een hond
die niet eens zijn vacht meer schudt
nog staat het dorp stil
en bewegen grauw en grijs de wolken
straks malen molens…
Ghizal
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
619 Ik schreeuw een weg
wolken gaan opzij
laten mij door
daar ligt het land
voorbij dromen
daar aanschouw ik jouw gezicht
kunnen wij ooit samen komen
ver weg
van deze gedachtespiegeling
elkaar reiken
strelen
zoals wij lang geleden deden
wacht op mij lief
voordat jij verder gaat
een volgend leven wil ik delen…
van slag
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.746 er lag een bliksem op het plein
toen ik vroeg wat doe je daar
wees hij schichtig naar omhoog
en zei: ik moest daarboven zijn
maar toen ik uit de wolk vloog
hoorde ik een hemelse klank
werd verliefd op een klok zo rank
en verloor mijn opdracht uit het oog
ik zei : het is de liefde die je mist
en droeg de blozende bliksem heel beslist
honderd…
Waar duimen kruisten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
659 ik voel je hand
in vingerlang verglijden
lees in afdrukken
de lijnen van je lijden
ik palmde je niet in
daar waar onze duimen
kruisten vonden wij
altijd een nieuw begin
we vouwden samen in
gedachten woord en daad
baden om de hemel die
toch ook voor ons bestaat
ik bracht wolken
in jouw blauwe lucht
maar jij zaaide bloemen in…
Winterkind
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
863 Het land een diepe kou
die donker wolken kwast
sneeuw en hagel rijpt
dwars op de horizon.
De mens een zwoegen
dat zucht onder het juk
van zonloze dagen lood
de verpulvering tot as.
De lente een leven
dat niemand nog kent
begraven is in grond
als gewapend beton.…
10 seconden surreëel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
920 Ik staar naar een flat in de verte, zie de wolken tussen
toppen van een zelfgebouwde stad
roze bergen imiteren op de kussens van hun tenen
voor een lieflijk silhouetje in een paarse wollen vlag
Ik draai naar de zon in mijn ogen, leg mijn
schouders op de koepel van een grote glazen lach
Diep daar beneden produceren / consumeren
de geprogrammeerde…
maar eens zal ik breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.401 wie maakt uit
hoe wolken zich plooien
hoe wind licht zal
verstrooien in jagende gang
mij maakt het bang
bang voor hun schaduw
voor het zwart van de bui
en de stortvloed van regen
ik kan er niet tegen
dat onbestemde gevoel
te zijn zonder doel, te zijn
om voor niet te leven
geven lijkt de moraal
opgevoed met dat ideaal
voel ik me…
De lente
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
947 Soms zo mooi
Soms zo lief
De bladeren die groener worden
De bloemen die weer lekker ruiken en kleuren
Maar wat nou straks als de bladeren gaan vallen
En de het donker wordt
En koud
En de wind gaat waaien
En de donkere wolken komen
Hoe hou ik me dan vast aan dat fijne uit de lente
En het fijne uit de zomer
Hoe hou ik vast aan mijn geloof…
ANDERS
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.457 Het doel van alle dingen
begrijpen we vaak niet
maar alle dingen die gebeuren
maken je soms wel kierewiet
Als dingen die gebeuren
je gevoelens heel erg raakt
weet dat de donkre wolk ook weer
verdwijnt, en't zonnetje nooit staakt…
MIJN EIGEN DROOM
hartenkreet
3.1 met 17 stemmen
3.105 Ik droomde mij een droom
met dagelijkse maneschijn
en nachtelijke zonnestralen
waar de bezige bijen
nectar uit de wolken halen.
Ik droomde mij een eigen droom
die altijd uit zal komen
waarin ik mijzelf wakker maak,
nog even lig na te genieten en
een zucht van voldoening slaak.…
Carrousel
netgedicht
4.3 met 22 stemmen
4.379 Van haar rijpbedekte lippen
wolken de beschuldigingen.
De man verslikt zijn tranen
met weer een gouden glas
en boort zijn glinsterende kin
in de wildwrede borst.
De ijzige wijzers van haar
klokkeogen draaien;
de wachtende uren slaan op hol
en de nacht draaft door:
een woeste carrousel van
teugelloos snuivende paarden.…
Verdronken
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
1.750 Loodgeschoeide wolken vertrappen
het zinderende landschap,
zwaar hangt de regen,
een zwelglanzend web.
De kokospalmen buigen
nu de starre wind
het grijnzend hoofd opsteekt
en laatste scherven zon vergruisd.
In zilverdraden stortbui
leegt een wolkgeworden spin
het gruwelstaltig lijf.…
Knotjes
hartenkreet
4.3 met 33 stemmen
3.520 liefde en losse vlinders op
je rode tongetje, zacht
gespin zwervend in wol
en roze maanpootjes
diep in de nacht
op mijn voeten
tussen sterrenpluis
lik je melk uit
de vroegte, speels
getjilp en lome luierzon
een beetje dromen, beetje
zweven, beetje heimwee
naar de boom, drijf nu
maar op knotjes wolken
ik zing aanhalig
de sprookjes…
penseelt rumoerig haar lucht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
553 noorderlicht valt buiïg
je hand penseelt
rumoerig haar lucht
Winden neigen
toch naar luwte
dwarrelen een zucht
het mes schuift
scherprechterlijk
langs kleur
wolken breken
zacht in olie dampen
verdrijven nevelend hun geur
tijd om je palet
en zin te keuren
er moet nog veel gebeuren
met het licht dat de zon
voor…
Een steek van jaloezie
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
974 momenten
boordevol geluk
de lucht
en bomen
zon en wolken
niets kan stuk
laat gras
en groen
maar bij mij
komen
een steek
van jaloezie
de blik
van schrik
het zaaien
van de twijfel
de onlust
in de lucht
het is de rust
die vlucht
stemmingsval
is groot
de oorzaak
wel te duiden
het zijn gewoon
hormonenbuien
waar liefde ademt…
Oogst mijn zomerdroom
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
740 waai maar wind
wolk buien
speel met regen
als een kind
storm en herfst
de bladeren
veeg stoepen schoon
oogst mijn zomerdroom
speel maar
met haar rode haren
draag haar lachen
met je mee
zij was strand
in zomers warmte
golfde bruinend in de
branding van mijn zee
morgen is nog zomer
helaas van korte duur
dan komt de noordooster…
Woorden waarin we woonden
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
743 De vogels zullen fluiten
ook al kort de dag
en schuiven wolken voor de zon
en is er wee en ach.
Bedenk dat heel klein bestaan
een druppel is in d'oceaan,
een komen en een gaan.…
Zondagnacht
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
1.023 Een nachtegaal zingt
groen minnend dansend,
wolken duisteren maan dromend
de weg terug zonder aarzeling
begonnen,
stille sterren
en alle daargelaten zaken van het hart
voel ik zo langzaam, vallen in de nacht,
van wuivende gebaren, en jij daar in de verte
weet van mijn dromen,
buigt in stilte naar het zand
dat wij ooit, zeldzaam, in…
Haar Ogen
hartenkreet
2.5 met 41 stemmen
1.937 Een bloeiende sinaasappelgaard
gloeiend in het oranje eerbetoon
overgebracht door de wolken
boven een veel te hoge horizon
Ergens daarachter een dansende Medusa
Vurige slangen, wijds uitgewaaierd,
hun veelstemmig gebed diep galmend
hun honger verzadigd of vergeten
Het blinkend schild blijft achter
op weg naar haar beeldentuin
ondanks de…