7969 resultaten.
Afscheid
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
2.947 Natuurlijk kom ik
terug, zei je
en pakt de stoute
schoenen
ga maar, ga maar
en tart mijn tere
ziel
loop langs de zilveren
stranden en waai de wind
die zacht je
ogen kust
en leg je lege lichaam
in de duin, die afscheid
heet
ga maar, ga maar
ik zal je later
zoeken.…
Eénheid
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.692 doodgegaan, alles is voorbij, zeggen ze
Maar:
Ik heb je lichaam verloren
Maar ben je niet kwijt
Je zult jouw hand nooit meer op de mijne leggen
Maar ik ben je niet kwijt
Jouw ogen zullen nooit meer in de mijne kijken
Maar ik ben je niet kwijt
Nooit meer zal ik mij tegen jou aan kunnen vlijen
Maar ik ben je niet kwijt
Want jouw ziel…
onvermogen
gedicht
3.3 met 97 stemmen
21.291 in de spelonken
van mijn geest
in duisternis gehuld
tussen de stronken
van mijn vrees
ligt mijn verloren schuld
in de kerkers
van mijn verlangen
in ware droefenis
tussen zwak en sterk
gevangen
ligt mijn vergiffenis
in de plooien
van mijn geweten
in vreemde vorm verbogen
tussen ziel en zaligheid
vergeten
ligt mijn onvermogen…
Mijn sterkend hart
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.250 Mijn sterkend hart
Probeert te verwerken
Maar moeilijk is het wel
Om datgene te begrijpen
En mijn verwarde ziel
Maakt zich van je los
Doch klampt zich aan je vast
Omdat het angstig is
Jij en mijn gedachten zeggen
Dat we voor altijd een zijn
Maar mijn gevoel is bang
Om je ooit te verliezen
Mijn hart is zo verknocht
En het jouwe eveneens…
Ik.
hartenkreet
3.8 met 47 stemmen
3.253 Zoek in mijn lichaam en ziel
naar mijn eigen ik.
Wanneer ben ik die verloren
en wanneer vind ik die terug.…
Ik mis je
hartenkreet
4.1 met 27 stemmen
2.407 Als ik elke keer als ik je mis of aan je denk
Een ballon in de lucht zou laten gaan
Zou je altijd weten waar ik ben
En zou de hele hemel uit kleuren bestaan
Overal een souvenir voor jou achtergelaten
Gedreven door weer en wind licht en onbevreesd
Zo zal ik je laten weten dat ik je nooit vergeet
En dat je voortdurend door mijn hart en ziel…
Gothic gedicht
hartenkreet
3.7 met 224 stemmen
13.693 Naar een ziel, dapper genoeg,
Om de vergankelijkheid te verdragen.…
Samen, in eenzaamheid.....
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.255 Tot over de grens wil zij verblijven
in armen der vergetelheid
zijn zacht geproken woorden
nu genageld in haar ziel
koesteren haar gedachten
het zout verweven met het
zand golft gebroken letters
als schuim, zin voor zin
zacht als harde waarheid
in plots verloren leven
samen een, maar nimmer
was zij zo een, doch alleen
met haar eigen…
rafels
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
1.234 Gedachtes spelen door mijn hoofd
Over hoe het had moeten zijn
Pijn nestelt zich in mijn lijf
Het vecht om een weg uit
Het glas wordt steeds leger
licht speelt met de kleur
troost komt er niet vandaan
confrontatie met wat niet meer is
alleen zwoeg ik de avond door
morgen weer een dag
het koord is doorgesneden
maar rafels schuren langs mijn ziel…
Ademloos dichtbij
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.627 zo voel je voor mij aan,
als een cocon vol geborgenheid,
als een symfonie die weerloos
mijn ziel beroert.
Ademloos dichtbij.....
zo voel je voor mij aan,
als ik in je ogen kijk,
als een stralende zon
bij een heldere hemel.
Ademloos dichtbij....
na een tijd op een woelige zee,
vaar ik nu op kabbelende golven.…
Kleinbedrijf
gedicht
1.9 met 52 stemmen
30.452 Computergestuurd begint feilloos
in de ochtend mijn molen
aan de oude partijen trieste rijst
stop go stop go stop go stop,
Terwijl ik goed weet, met ziel en lijf
dat ik wilde, en zachte haver
leveren moet, heden dagelijks.
een ongezond bedrijf.
----------------------
uit: 'Retro', 2001.…
GEVOELENS
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
2.310 Er zijn pijnen
die de ziel
nooit verlaten.
Er zijn gedachten
die het papier
nooit zullen vullen.
Er zijn vragen
die nooit gesteld
zullen worden.
Er zijn gevoelens
waarover men
niet over kan praten.
Deze gevoelens worden
dan heel diep weggestopt
in de hoop dat zij vergaan tot stof.…
Ga maar
netgedicht
4.1 met 61 stemmen
2.962 ga maar
fluistert
mijn innerlijke
stem
had je niet meer
moeten roepen
je bent door
de verstreken tijd
gekropen
aldoor een mengeling
ademend
van afstoten en hopen
mijn handen raken
nog even aan jouw huid
de ziel ervaart
met tegenzin
een afwezig geluid
ga maar
zwijgen mijn lippen
*
ik heb niet geleerd
een…
tijdloos
hartenkreet
2.8 met 10 stemmen
2.464 Ik heb gewacht
tot het geluid jouw
hartslag overtrof
gekeken door de kruinen
naar de wolken
Ik vond het zachte
van je boezem terug
in de contouren van het mos
waar ik je heb genomen in
de horizont van het groen
Minnen was de deugd
die onze zielen deed spreken
in de gang die deurloos leek te zijn
maar die aan het eind de trede was…
glasscherven
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
770 op de rand van de stilte
de laatste momenten
ziel zingt in spraak van diep bedroefd
de laatste zwarte kaarsen branden
ze verorbert het laatste kostelijke vocht
ze drinkt en soupeert het op
vertrouwd in laatste uren van oorsprong
het volle gewicht in het laatste glas
tot het valt in scherven
zo volmaakt was het nooit…
schaamteloos lieven
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
1.475 nachtogend likt de
liefde ‘t hart
en warm voelt
jouw borst
jouw rillen
in catacomben lust
weidt angst
door Edens schaamte
geurt jouw schoot
slechts levenswater
baart schaduw kleine dood
in gouden schaal
reik ik mijn ziel
… ontbloot.…
vannacht
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
2.032 heb ik gedroomd
natuurlijk van jou
fantastisch
maar telkens opnieuw
een illusie
als de zon
met gouden stralen
mij wakker schudt
zoveel prachtig licht
ik knijp mijn ogen dicht
roep mijn ziel
ter verantwoording
voor de dwaaltocht
in het nachtelijk
duister
al wat ze zegt is:
"luister,
spiegel de zon
in de nacht
die je zelf bent…
torrens inundans (een stijgende stroom)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
720 amos sliep en liep de kwelder door
geen vrede graast de kudde voor
opgetrokken lippen heeft de vloed
die geulen vullen gaat en prielen
veilig wantij raakt volledig zoek
de stroom omhelst de trage zielen
----------------------------------------------------------
18 december 2001
zonneleen 18
Voor aantekeningen zie www.abelstaring.tk…
wind of wind-stilte?
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.044 Jouw stilte echoot luid
in de tunnel naar mijn ziel
door jou gegraven,
die dag, dat
je door je aanraking
mijn vijver rimpelde
en me stuurloos achterliet.
Wat vrees ik het meest,
wind of wind-stilte?…
De strijd... gezonken
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.181 Jouw woorden kaatsen
als schuimkoppen
met gebulder en kabaal
woest tegen de stille vlakte
van mijn weggedoken ziel.
De haven verlies ik
steeds meer uit zicht,
stilaan kwijn ik
naar de ondergang
geef mij over, aan die woeste zee.…
liefde in triptiek
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
727 ik zie zachtheid
in een sterk profiel
schaduw duidt de
randen van je ziel
je ogen glanzen
en de bloemenkransen
dansen op muziek
liefde in triptiek
mijn paletten klaar
de kleuren gescheiden
nog zijn vormen en
beelden bescheiden
ik schilder magie
met tijd die verdwijnt
jij verschijnt op het doek
in het rood van de morgen…
NAMEN
poëzie
3.3 met 19 stemmen
6.210 Wat is u of mij een naam,
Werelds prijs of werelds blaam,
Als de ziel de dingen weet en mint
Dieper dan hun naam, mijn kind?
Elk ding krijgt zijn gouden naam
Eens in schoonheids vol verzaam
Als al schone dingen zijn
Zonneklaar en zonder schijn.…
ZEE VAN RUST
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.801 hectiek bedolven
onder immense golven
ze spoelen mijn gedachten schoon
in een zee van rust
waar euforie grilligheid laat smelten
en vrijheid terugbrengt
naar het diepste van de ziel
een zee van rust
waar liefde tot leven komt
verbeelding ontwaakt
en starre blikken verdwijnen
in een hemelse glimlach…
Zielenvreugde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.755 een gevoelige ballade
in het moszachte gras
laat zijn licht schijnen
over jouw ivoorwitte,
maagdelijke lichaam
dat bijna onzichtbaar
in het duister verschijnt
kwetsbaar mooi
in sereen witte tule
dansend op verlangens
van liederlijke woorden
ontsproten uit mijn ziel
laat ik me meevoeren door
jouw dichterlijke schoonheid…
Jij bent en ik ben
netgedicht
4.5 met 31 stemmen
1.803 zo geef je me
jouw leven
op de grenslijn
dichtbeschreven
liefde heeft te
vaak gestolen;
het meer dan alleen gekir
de kunst van samen slapen
nachten blijven vallen
op het binnenpad
naar stilte
de schemering
heen en weer
om het schreeuwen
te ontrafelen
zo geef je me
je ziel
door eenzaamheid
gesneden
en ik
ik wil slechts…
Ik geef je te eten
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
943 ik geef je te eten
toch blijf je vol honger
te drinken
maar dorstig zoek je
aldoor
in diepe putten
als de ziel
en het lijf
naakt zijn geschuurd
doet iedere
bevruchting zeer
het spiegelt
de liefde als
onhaalbaar
maar is ook vaak
vertekend door
verwachting
alleen zijn
wil zeggen:
ik ben
de brug naar buiten
kent dan…
Rondom mij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 alles ademde rust uit rondom mij
op die bewuste dag
de zon die vurig bezig was
in een stille waterpartij
‘k zat onder het dichte groen
met het zonlicht op het bladerdak
alsof mijn schaduw voor mij sprak
het is hier goed van doen
het werd zo stil, zo stil
waar mijn ziel zich roerde
langs een vredig oord mij voerde
alsof het was om hemelswil…
Je opstandig lichaam
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
573 terwijl de spiegel zei
dit is het einde
keek jij terzijde
wilde leven
met de mensen mee
je ogen huilden nee
hoe je ook probeerde
je opstandig lichaam
kon de pijnen niet negeren
het strijden moe
heb jij wat over was
eens goed bekeken
wist toen in overgaaf
jouw ziel kon in
dit lijf niet verder leven…
Gedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
948 Verlos mij van gedachten
Die ik eigenlijk niet wil
Verlos mijn hart van krachten
Laat mij zien mijn ziel
Leven als een robot
Staal en hard, zo koud
Maakt mijn zijn verrot
Word ik té vroeg oud
Laat me voelen in genade
Oh, verwek toch mijn natuur
Ik zal leven met de schade
Tot mijn laatste zucht en uur…
Toren van Babel
poëzie
3.6 met 15 stemmen
5.779 Ik zat op school en kreeg weer te horen
Dat de toren van Babel
als een ton
in duigen had moeten vallen
omdat de menselijke ziel
van de ene hoogmoed in de andere viel
‘en hoogmoed komt voor de val—’;
zij had haar grenzen niet willen bewaren,
zij had niet kunnen verkroppen
dat de toppen des heuvels onbereikbaar waren,
zij had Gods…