177314 resultaten.
Jouw zonnevingers
netgedicht
4.9 met 23 stemmen
449 ik voelde hoe
jouw zonnevingers
hun pixels zachtjes
op mijn huid vlijden
na een lange reis
als lichtdeeltje
van de hemel maar
het aards paradijs
ik had mij
komend uit het
langdurig grijs en
somber van de hel
voorzichtig opgesteld
zodat de eerste
confrontatie niet zou
uitmonden in...
Heb mij lief, gelijk ik ben
poëzie
4.1 met 56 stemmen
6.345 Ik zou tot al mijn vrienden willen gaan
- Ook wel tot hen, die niet mijn vrienden zijn -
En vragen: Heb mij lief, gelijk ik ben
En stel aan mij geen eisen. Zie, ik kan
Niet onderhoudend praten, niet gevat
Of geestig zijn, en niet vertrouwelijk
Vertellen van mij zelf of van mijn ziel....
Wat ...
Weg elleboog
snelsonnet
4.2 met 9 stemmen
560 De Covid-regels zijn nu van de baan
We mogen oude tijden herbeleven
Ik start weer waar ik destijds was gebleven
Vanaf vandaag er volop tegenaan
Niet zonder risico wat ik ga doen
Na twee jaar krijgt mijn vrouw weer eens een zoen
Graat
gedicht
4.5 met 4 stemmen
26.838 de brug zien
en hem wegdenken
aan de overkant
een wuivende vriend
zonder telefoon
zonder adres
weg als je je omdraait
buigen het water
zien en weg denken
dan vissen nummeren
en opbergen
niet de vriend vergeten
maar meenemen
en begraven
diep in het zand
je ...
HET FEEST VAN DE DEMOCRATIE...TELLEN, TELLEN, TELLEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
592 Ze, we noemen het
Het feest van de Democratie
Verkiezingen: kiezen, kiezen, kiezen
Ik ga elk verkiezingsjaar plichtsgetrouw
Gemeentelijk, provinciaal, landelijk, Europees
Verkiezingen: PvdA, D66, 50 plus en nu Volt
Ik stem al een halve eeuw, maak nieuwe keuzes
Maar vanaf dit jaar 202...
Voor je het weet.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
576 Vergeten uren.
Je bent steeds weer onder weg.
Tot het tijd is...
Leeg
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
601 Ik voel me als niemand
Ik voel me niets
Uiteengereten
Zoals een hopeloze schaduw
Vol pijn
Zoals een hulpeloze schim
Zo leeg
bontje/haiku
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
679 Oekraïne huilt
maar moordenaar poetin
graaft zijn eigen graf
Jan woordenaar Bontje
17 maart 2022
Opborrelends
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
606 Wat opborrelt,
door een droom?
Een zien van een handschrift,
dat aan een ander doet denken,
lang terug,
naar een communicatie,
die niet meer,
dat terug verlangen
Gewoon door het zien van een handschrift
en dan wat daarna opborrelt
andere handschriften,
meer verlangens
Als diepe putte...
Het Offerkind (Einde van de winter)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 Het is het oude liedje:
'Alles Wordt Nieuw, Alles
Wordt Jong', zo wreed
is de schoonheid van het leven
die volwassenen opoffert
aan hun schuld
hun grote schuld
van veroudering
Ze mogen wel blijven, wijs
en bekwaam of niet
als ze hun plaats afstaan
al vóór ze daar aan toe zijn
Mis...
Vitaal gekleurd
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
476 ik heb altijd
de echo’s van
je woorden gehoord
met de nadruk
op het leven
maar nu lijken
je zinnen alsmaar
iets van hun
kracht te verliezen
diep van binnen
ook de spirit
in oogopslag
en weerwoord
het helder blikken
gaat wat inschikken
nochtans is je aura
buitengewoon vitaal...
Kleintje Oorlog
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
615 ‘Papa, kan er hier ook
oorlog komen?’
‘Nee jongen die is er al lang.’
‘Maar ik zie geen ingestorte huizen.’
‘Klopt jongen in onze oorden
gaat het veelal om oorlog
met harde woorden
en die doen ons soms zoveel verdriet .’
‘Ook bij jou hè, toen mama ons verliet,
maar ...
Tien jaar
snelsonnet
4.4 met 10 stemmen
1.025 Ik ga mijzelf eens uitgebreid trakteren
Op ‘aangeklede’ koffie met gebak.
Geloof maar, dat ik ook een ‘glaasje’ pak,
Vanwege tien jaar vormvast badineren.
Van sleet op al mijn rijmsels nog geen spoor,
Voorlopig ga ik dus nog even door.
Om Lili Marlene
gedicht
2.5 met 56 stemmen
16.774 Ze liep de oorlog uit
tot er geen oorlog meer was.
Hij draait nog weleens haar stem
haalt een verdwaalde schouder op
drijft een lach de woestijn in
slaat de traan dood die meezong.
---------------------------------------------------
uit: 'Zal ik je wijzen waar ik woon', 1967.
AAN MIJN VADERLAND
poëzie
3.9 met 20 stemmen
4.228 Het misdrijf doet Europa beven;
’t Verraad, alom ten troon verheven,
Voert de oorlogsdonders brullende aan;
Doet duizend duizendtallen sneven,
En hof en stad in vlammen staan;
De huisman moet zijn erf begeven,
En op uitheemse grond schier van gebrek vergaan;
De krijgsknecht wordt in ’t...
Vanjanina
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
621
Als een wolk drijft ze langs de hemel in het avondrood,
ze kleurt de lucht en mijn leven,
de wind voert haar mee langzaam en devoot,
onze levens, zijn voor altijd met elkaar verweven.
Als de nacht valt staat één fonkelende ster hoog aan het firmament,
haar licht is een baken en zend sig...
Mijn hart gesloten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
635 Mijn hart gesloten
Voor jou, voor iedereen
Want ik wil je niet kwetsen
Kwetsen met mijn pijn
Jij bent mijn licht
Mijn pijn het donker
Jij bent mijn hoop
Mijn pijn de afgrond
Dus ik verberg mijn pijn
Laat je licht me beschijnen
Zo is de afgrond verder weg
En onze eeuwigheid eindelijk i...
Geniet van mij
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
569 Leuke lieve mannen genoeg
maar niet bij mij, te weinig
wordt er genoten
van mijn lichaam, ik wil
me overgeven
aan stoere begeerte
ermee stoeien, hem ruiken
wanneer ik wakker word
in de warmte van twee
passende lichamen
in mijn bed, in mijn bed
in mijn verlangen
naar stoppels en h...
Tsa(a)r(sociaal)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
480 Subtitel: Schoothondje
De één de duivel, de ander 't besef dat
Zag dat 't tijd was voor verandering
Tsa(a)r(sociaal) en die van onafhankelijkheid
Landjepik en zelfstandigheid
Een dictatuur versus zelfbestuur
Dictaturen over duizenden
Kilometers lege steppe
Van een land zo groots, mooi...
De kleur van verleden
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
437 ik was even
vertrokken
later wakker
geschrokken
door een mij
onbekend geluid
ook de sfeer
voelde niet thuis
er was iets
met de tijd die
ik moeilijk kon
dateren naar
de kleding die
zij droegen in
een exposé
uit weleren
het waren
vrienden en
bekenden
zonder
familieban...
Internationale treinen
poëzie
5.0 met 9 stemmen
3.287 Laat vrije baan aan de :
zij schonken 't zelf-vertrouwen weer aan een geslacht,
dat kroop in ossewagens en in palankijnen,
en nu aan 140 ijlt doorheen de nacht.
In de internationale treinen wordt geboren
de broederschap, die men bij pond en dollar meet,
Armstrong en Vickers, de trust van '...
Binnenhof
gedicht
3.5 met 19 stemmen
7.432 Het stille hart van wervelwinden
in dit glas water, Nederland,
waar ik mij steeds terug moet vinden
naast dagtoerist en demonstrant.
Bestaat dit echt of zijn wij spoken,
figuren dansend hand in hand,
gedurig in koud vuur ontstoken
door woorden van dor zand?
Ga maar bij dichter, boeren ki...
Ten Einde Raad
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
561 Vandaag is het weer tijd partij te kiezen,
In onze stad doen er wel dertien mee,
Niet één van deze dertien is oké,
Vaak sta ik in het hokje nog te kniezen.
Ik las de folders en opiniebladen,
Bij wie kan ik alsnog gemeend te rade?
De smaak van reiger
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
535 Geduldig wachten
kikkers staan op het menu
één springt er voorbij.
Hoe zal dan haar wereld zijn
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
474 Als zij later groot is
zullen er nog waarden zijn
waar een oude man zijn houvast aan ontleent
Als zij later groot is
speelt ze graag met iedereen
op zoek naar avonturen
ook als die gevaarlijk zijn
Als zij later groot is
kan zij geduldig vele uren
aanzien dat een klein probleem
wordt be...
De voorlaatste klap
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
691 Raketten vallen dichterbij
De inslagen zijn te horen
Haviken scherpen hun klauwen
om ook in dit conflict te scoren
Slechts één raket omleiden
naar het NAVO hoofdkwartier
Dat moet toch wel lukken
met al die high tech jongens hier?
Dan hebben we de handjes vrij
voor een Oekraïne no fl...
omzien
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
465 met knokige
vaste hand schuift
hij schriften met
dwalende taal
behoedzaam terzijde
de tafel gegroefd
landschap geëtst in
krassen en kringen
huivert nu hij wordt
blootgelegd
ontdaan van schuivende
veilige dekens niet
alleen de dichter lijdt
pennen zonder houvast
rollen van ta...
Oekraïne
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
639 Oorlog zonder uitzicht
hoop raakt de tel kwijt
gevaar loert overal.
Bommen uit de lucht
mensen op de vlucht
er is geen weg terug.
Woorden lopen gevaar
het woord 'oorlog'
kost je vijftien jaar.
[ Er schittert schoonheid ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
418 Er schittert schoonheid,
ondersteboven, dubbel --
in de parkvijver.
Bewogen afscheid
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
521 ik had
je handen
zien ontluiken
toen jij naar
mij wuifde
met de intense
warmte van hart
en ogen in een
bewogen afscheid
in je soepele
gebaren las ik
de taal en tekens
van je ziel
die zonder opzien
te baren vrijwel
altijd binnen
het begrip van
ons mensen viel
in perspectief
v...