Alle inzendingen over echo van zee

35279 resultaten.

Sorteren op:

Waar alles mee begint

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 507
Anders verdink je in de zee!' Ja, denk ik luidop Ik recht mijn nek en kijk op Ik verdrink in woorden en zinnen Dat waar alles mee zouden moeten beginnen Oorlogen weg, dat is wat ik zeg Vrede en Vreugd, dat is wat Deugd…
Kh30 juni 2021Lees meer >

Meer dan ‘n stoel,

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 465
n blauwe lucht waarin ‘n berglandschap van lobbig geklopte room aan de horizon een eiland van grijs zand voor het eiland helderblauw water en daarin een stoel een stoel in het water niets meer niets minder en toch is de stoel zoals hij daar in het water onder de blauwe lucht met wollig witte wolken meer dan een stoel veel meer…

vlucht

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
de lucht is vandaag gevuld met aankomst en verblijf bevroren in hemel en veranderlijk met wolkenvorm vertrekken is geen object geen onderwerp in een kooi geen zinsnede op het strand geen visgrond en zilverplevier misschien een draadloos paaltje in ongemaaid weideveld een onzichtbare kust, een hek of onmiskenbaar iets dat beklijft…
Iniduo28 juli 2021Lees meer >

De kust

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 484
Aan de liefde voor de zee komt geen eind. Ook al zal ik niet kunnen kiezen. Ik zal altijd terug komen. Aan de kust.…

Wit zingende krullen

netgedicht
5.0 met 74 stemmen aantal keer bekeken 365
zacht streelde je het magisch blauw over wit zingende krullen koelde met donker diep de warme lagen in hun eigen huid die zich oplichtend golvend blootgaven je lach had de kracht van de zomer was warm als de liefde van menig dromer de armen gespreid in het omvatten van eindeloos veel in zonstralende vrijheid jij alleen op…
wil melker1 september 2021Lees meer >

Witte zeilboot

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 520
Je had me mee kunnen nemen in de kleine dingen van fladderende vlinders en geurige bloemen groeten en afscheid zoete hoop en zilte tranen op de witte zeilboot de rivier volgend weg van de onrust naar het moederland met de kasteeltuinen waarin je opgroeide had je mij kunnen vertellen waarom die grote gebeurtenissen zonder gevolgen…

Er bloeit een roos...

hartenkreet
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Geen bloem is mooi genoeg om aan jou te schenken geen berg is hoog genoeg om jouw lof te zingen geen woord is lief genoeg om aan jou te denken geen zee is diep genoeg om jou weer te vinden Maar er bloeit een roos enig in haar soort die je alleen in mijn hart kan vinden en die door alle getijen daar onverpoosd in liefde blijft…
Greta Casier15 september 2021Lees meer >

Grijsgroene spiegel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 381
zag onze beelden verblikken nog verblozen tussen de resten schuim van golven waarin wij verpoosden nog keek de zon over onze schouders mee in de grijsgroene spiegel van een onrustige zee pas later hield de wind zijn straf regime voor gezien gaf omslaand water wat kabbelend geklater de terugstroom van vloed speelde zand…
wil melker20 september 2021Lees meer >

Reddende vesten

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 483
je wees ik keek langs je blik over zee zag en profile in je gefocuste blik de schrik van het moment voelde spanning in je hand zag voeten bewegen in hun diepe indruk op het strand bij de afzet van leven in rood keerde het tij de noodhulp was al dichtbij flarden van stemmen in zwaaien uit reddende vesten nog bleven woorden…
wil melker9 oktober 2021Lees meer >

In koude huiver

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 435
ik voelde hoe zon met warme vingers mijn huid raakte in een overvloed van helder licht had mijn ogen gesloten nog kwamen zij binnengeslopen uit blauwwitte lucht met kilometers zicht jij was meer van de contrasten alleen op het strand zonder andere gasten met koel gefluister van golven in koude huiver geen intens genieten van…
wil melker31 oktober 2021Lees meer >

Schaduwmuziek

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 429
we dansten op schaduwmuziek van een wolkende zon die oplichtte in het blauw van je ogen door een dromerige wit krullende zee wind vlaagde in haar dat zich speels met warme zomer vulde waar blond als contrast de uitdaging streepte we duinden door het hoge helmgras dat fluwelig deinde in uitnodiging om liefde loom liggend…
wil melker15 januari 2022Lees meer >

Lippen iets geopend

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 413
het zit niet alleen in je ogen maar de standvastigheid straalt uit je gezicht dat toch communicatief helemaal open blijft lippen iets geopend in de beginnende krul van lach gevat in subtiele fijngevoeligheid het neusje iets in ondeugd opgekropen je konen ronden in een lichaamswarme kleur op een matte foundation die fraai contrasteert…
wil melker21 januari 2022Lees meer >

Je overschaduwde

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 505
je overschaduwde het blond waarin zon en wind hun zomers speelden in de krullen van onze haren en het wit van golven het blonde open waar wij vroeger zo vaak hadden gelopen werd parkeren in beton duinen verdwenen voor recreatie rondom de vette baklucht van patat en snelle hap maakte het strand nog viezer dan ooit gedacht…
wil melker7 februari 2022Lees meer >

Een opgefrist watergolfje

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 505
ongekend ludiek speelde wind met het irritante zand en jou op het zomers warme strand een lichte drijfwind nauwelijks merkbaar stoof de licht losse materie in je warm blonde haar waar het in de luwte van een opgefrist watergolfje zijn voorlopige rustplaats vond als alles op strand zijn vaste rustplaats had gevonden begon…

Het lied van oceanen

netgedicht
4.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 471
zacht wolkte ik boven de kleuren zee die ik met mijn danspassen deed kolken haalde uit met flarden mist die het uitzicht extravagantie gaven overslaand speelde muziek in de bekende zilte geuren het lied van oceanen na mijn walsen draaiden fraai in spatten wit en toverden een lach op mijn gezicht golvend naar strand waar passen…

OVER ZICH HEEN

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
In een schelp leven als bewegingloos weekdier; soms de zon voelen, dan dat verkwikkende schuim: wensloos tevreden bestaan!…

[ De bulderzee schuimt ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 487
De bulderzee schuimt, ik rust, de zon droogt mij af -- met zijn zachtste hand.…
Zywa9 juni 2022Lees meer >

Diep in mij

netgedicht
2.6 met 17 stemmen aantal keer bekeken 518
Ode aan de zee waarin ik mijn dank betuig Golven van leven. Wanneer mijn ogen sluiten hoor ik de stem van water kabbelen met allerlei door een wind voortstuwende klanken badend in onsterfelijk en tijdloos tegelijk laten de gedachten zich meestromen met de golven van waaruit rust zal ontspruiten; een kalmte nabij.…
CB18 juni 2022Lees meer >

STORING

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 492
Twee vlinders vrijen op het duin; dan drijft zeewind hen snel landinwaarts.…

Golfjes wit

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 474
stralend kwam het vuurwerk van de zomer de kinderen tegemoet hun ogen spiegelden de kleuren die zij al eens hadden ontmoet een lieve verre herinnering met de onbekende koude en grote blauwe zee in golfjes wit die maakten dat het strand draaide je kon het aaien zonder gezicht zij hebben geluiden van het slissende water…

Het wit is weg

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 405
stil legde zij zich neer ze krulde niet meer na een golvend leven van geven en nemen nog schuimde zij de oogst van alle bezigheden maar dat is verleden tijd het wit is weg nu spiegelt ze zon in rimpelloos weerkaatsen pas als er kinderen komen zullen zij weer golfjes maken…
wil melker4 oktober 2022Lees meer >

Golven

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 692
z’n gedachten zijn niet altijd meer te volgen ga er maar niet in mee want als je goed kijkt zijn het onnavolgbare golven die allemaal behoren tot de in hem gevormde zee…
catrinus25 oktober 2022Lees meer >

Zomerzonschijnen

netgedicht
4.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 401
als schotsen en scheven komen zij het landschap binnen gedreven dwars en tegendraads maken een lachertje van zon die normaal stralend staat boven zoute zee en luchten vol zoetwaterregens die vluchten in de vallende half doorzichtig gordijnen en verwaaiend zand van het strand meevoeren naar het duinse helmgrasland dat…
wil melker26 november 2022Lees meer >

Storm op komst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 363
We hebben al een tijd niets gezegd het is stil, het zeil staat strak Zeedeining, niets aan de hand een heldere dag, lichtblauw zo ver ik kijken kan En toch staren we allemaal naar de belboei, alarmerend verwaait het geluid Geen vogels, windveren Storm op komst De oorlog lijkt ver weg Er zijn vage berichten over mobilisatie Zal het ieder…
Zywa1 december 2022Lees meer >

De bries van blauw

netgedicht
4.6 met 31 stemmen aantal keer bekeken 411
ze fladderen landen heel zacht op de korrels zand van het strand een kleurig bewegende rand aan de zee die om het zout was verkozen wij te midden van de opengevouwen vleugels toch aan de teugels op de bries van blauw op de klapwiek van stilte spreekt schakering zijn spel van verzameling ongelijke delen die toch als kameleons…
wil melker5 februari 2023Lees meer >

Sterke hartjes

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
Een rondje van boven naar de vuurtoren kijken en luisteren naar de golven die verhalen vertellen van de zee?…

Golvend samengaan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 517
neem me mee naar de ruimte van de zee en hun zilte luchten waarin wind en water in golvend samengaan hun bestaan uitrollen jouw helder verenwit geeft een schitterend tegenlicht als jij scheert over opspattend schuim en ik verborgen zit wij raken aan water en duinenrand waar stukjes strand met riet en groene helm zijn beplant…

Thuiskomen op Schiermonnikoog

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 563
Ik proef het zout weer op de lippen, de heldere lucht die mij omarmt, het strand herkent de afdruk van mijn voeten, de zon, die strelend mij verwarmt. Schelpen voelen aan als vroeger, hogerop het hete zand dat stuift, de vloedlijn nog op dezelfde plaats, het helmgras dat geestdriftig wuift. Schelpenpaadjes kronkelen achter de duinen, de…

HONKVAST WAAIEN

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 401
Het Vlaamse land toont blij en trots zijn kust, die met wijde blik naar alle kanten tuurt, bemoedigingen over de zee stuurt, het eigen strand maakt tot een oord vol lust. De bruisende branding murmelt bewust, blaast haar stem langs haven en vissersbuurt, landinwaarts, tot steeds verder aangevuurd.…

De zandmotor

netgedicht
5.0 met 53 stemmen aantal keer bekeken 467
ziltig vlaagt wind blaast herinneringen door je haar dat gemêleerd lokt in natuurlijke kleuren in de verte het glinsterend lichte zand onder een groen polig opschietende helmrand in afnemende vloed krult nog steeds in het schuimend wit het welkomstlied van de blauwe zee anders was vroeger met opa familie en paard en wagen…