6351 resultaten.
Haar eenzaamheid...
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.200 Haar leven is gevuld met mensen
Met feestjes, parties enzovoort
Maar eenmaal thuis na afloop van
Is er niemand die haar hoort
Ze wast de lach van haar gezicht
En laat haar schouders hangen
Duikt dan alleen in 't kille bed
Met haar onvervuld verlangen
De onrust in haar slaat dan toe
De nacht lijkt op een eeuwigheid
De mensen zien haar…
een afleider
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
730 zijn wil heiligt altijd
het doel, het eeuwig doel
dat geen mens bereikt
zonder slaaf te zijn
van zijn eigen driften
perverse driften die kiften
in het hoofd, de voorrang
aan de minst beteugelde
aan welke altijd opnieuw
de minst gekleurde eer
de prijs slechts te verdragen
door telkens weer opnieuw
een hoger doel
hij grijnst bij
elke…
In graffiti gespoten
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
969 ik ga niet
voor de eeuwigheid
maar wel voor
dat ultiem gedicht
in graffiti gespoten
toch in je hart gegrift
het mes gescherpt
door onze passiedrift
banden zijn verbroken
een half leven komt dan
vaak naar boven maar jij
doet toch je eigen ding
waardeer de kleur
van bloed dat jij ooit
hebt vergoten dat rood heeft
jou de toekomst…
derde dag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
490 hij zag meteen al dat het goed was
goddelijke conclusie over eigen werk
hij hoorde en zag zijn planten en dieren
de eeuwige kringloop van de schepping
teer lentegroen en juichend herfstgoud
parels van ochtenddauw in zonnezilver
dit stralende wonder van zijn natuur
elke herfstdag weer van vroeg tot laat
ik kijk zo graag naar dit alles…
zacht sterft muziek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
906 ik heb je gestreeld
op je snaren gespeeld
de melodie met
mijn woorden bevolkt
je glijdt langs mijn handen
en trilt in octaaf
ik laat je komen tot
jouw hoogste tonen
maar het refrein
jankt de eeuwige pijn
van het nieuwe begin
gebonden wil vrijheid erin
zacht sterft muziek
in het woordloze hijgen
ook wij zullen niet het
eind van…
een gang naar binnen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
939 schuifelend peins ik
door de schier
eindeloze gang
zie schaarse
houten beelden
de schepping danken
het marmeren plavuis
hier dof door schaduw
elders nog plooiend
naar de dalende zon
vormt de hemelse weg
naar latijnse klanken
de hoge bogen
met eeuwigheid gevuld
laten de stilte zingen
over alles dat
de mens niet weet…
solsche gat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
818 nevel tussen de stammen van
eeuwenoude bemoste beuken
door statige toppen kreunt de wind
geheimzinnig kil huiveringwekkend
slechts ademen is hoorbaar
verre stemmen uit een donker verleden
brassende broeders roversbendes
moordend en lallend
verzwolgen door de aarde
verdoemd voor eeuwig
in het moeras daar beneden
verre zilveren vogels…
Touched
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
830 tsunami van geluk
pluk de wierook uit mijn kelk zodat de geuren
opfleuren voor het raam van je heerlijke naam
je vloeit mij aan, mijn god, als een elixir van leven
beven de schaduwen van de wereld niet van angst
hun vangst is onherroepelijk –geboeid tot de dood
maar rood loopt je bloed mijn slagaders in
jij wint, god van liefde,
vloei mij eeuwig…
moordenaar
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
730 door de mand
de romanticus met zijn mes
in die bebloede hand
en de eeuwige trouw
blank als room zo lek
gestoken door het heilig vuur
dat hem zo verteerd
en tenslotte gek gemaakt
dromen zo bedrog zo
cel voor levenslang
te merrie elke nacht
uitgespuwde mens
zonder plek voor twee
een liefde weggegooid
door wat afwijkt
tussen twee gespleten…
Rusten witte bloemen
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
811 hoorde slagen
donker in een lichte lucht
de toren kleurde rood
zag de zon langs grote
wijzer kruipen naar de goot
de kleine leek al dood
het mechaniek
rammelde veelvuldig in
het traag seconden tellen
de raderen weten
al een eeuwigheid hoe
zij de tijd bij kunnen stellen
toch is de klok altijd
gevreesd ook nu weer rusten
witte…
Het drama van de zestien sneeuwkinderen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
862 zich splijt
Terugkeer in het verleden
Op weg naar de toekomst
Bevindt zich in het heden
Als de rust is bevrijd
De komst is uitgesloten
Niet na het ontvangen van de zege
Tijdens het momentum
Dan begint de tijd te wegen
Vaker dan niet is het nauwelijks
Aangegeven lijkt een feit
Tegen de schaduw van de achtergrond
Op de wikkende eeuwigheid…
Als ik...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.874 Als ik in jouw ogen kijk
zie ik een paradijsje maar ook pijn
ik voel me ineens weer heel rijk
alleen maar omdat ik bij je kan zijn
Als ik dan bij je ben
mag de tijd eeuwig stilstaan
de ellende die ik niet meer herken
de moeite die ik heb om weg te gaan
Als ik jou in mijn armen neem
zweef ik naar een andere planeet
ik zie het leven ineens…
Verslaafd aan jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.385 in een diepe slaap ben
kom je in mijn dromen voorbij
dan ben ik jouw grootste fan
de enige die ik adoreer ben jij
Elke dag wil ik jou voelen
mijn armen zoeken naar jou
vlinders die overal krioelen
tranengeluk wat ik over hou
Als ik in jouw ogen kijk
ben ik in niemandsland verdwaald
verslaafd en nuchter tegelijk
heb jij mijn liefde eeuwig…
testament op tijdloos perkament
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
760 het was zijn burcht
waarin wit ivoor
de torens altijd
draaiden richting God
met zijn hand
op de kantelen bezag hij
graag onderwijsgevend
het wetenschappelijke land
nu drommen mensen
naar de ophaalbrug
rouwen volle zalen maar
zijn stem komt niet meer terug
opgebaard in eeuwig zwijgen
testament op tijdloos perkament
zijn…
Midzomernacht
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.034 glinsterende dauwdruppels
als edelstenen door
het weefsel van de nacht
de maan werpt zilverstrepen
op een zwevende spinragdraad
verstrekkende spiralen
glanzen zijdezacht
een lichtstraal raakt de nevellinten
tekent dansende kleuren
beschijnt zijn zwart gelaat
woorden in eeuwigheid
van stil herinneren
hij kan in gedachten
de wereldtop…
J.
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.118 De eeuwigheid die hij voor ons bestond
ligt nu als deel van ons naar achter open.
Hij is slechts op het pad vooruitgelopen
en heeft dat onbekommerd afgerond.…
terug
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.812 aan de rand van mijn wereld
hangen witte vogels krijsend in de wind
hun schaduwen ijlen
over het wit van de bruisende zee
op het strand is rillend schuim
achtergelaten door de golven
op hun terugweg naar de eeuwigheid
alleen in de altijddurende deining
het fluiten van de ijskoude wind
het bulderen van het water
straks ben ik weer…
zaligheid
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
884 en ik ver weg kan zien
heb ik niet te willen
als een draaiend wiel
met zoemende tonen
en zilverglanzende spaken
ga ik door het heelal
zonder van mijn plaats te geraken
begeleid door schone klanken
van een engelen partituur
raakt dit het wonderlijke leven
aan zijn zuivere flanken
een rilling van gelukzaligheid
in de eeuwigheid van…
monumentenzorg
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
718 wat men mist in dit land
zijn de poorten
naar voorbije tijden
in eeuwige ruïnes
onafgebroken tekens
voor onze nederigheid
het besef dat vóór ons
reeds van alles werd en was
gebruikswaarde is voorwaarde
voor het voortbestaan
van bouwsels als kastelen
men sloopt geschiedenis
als voorbije onwaar
hooguit is er restauratie
tot iets wat nooit…
9 september
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.047 Zij zei: ‘Er bestaat een hemel,
een groene eeuwigheid. Een God.’…
Achter verre horizonten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.084 muzikant heeft eens gezegd
er woont een viool in mijn ziel
dansen op klanken het mysterie leven
met ogen naar de hemel gekeerd
opzien naar de warmte van zonsopgang
melancholie bij zilveren maan onder jasmijn
achter verre horizonten zout water proeven
waar hij speelt daar worden oceanen groen
en snaren kleurt hij rood
in illusie eeuwigheid…
buitengaats
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
607 enkel en alleen gebleven
maar soms ontmoet je mij
bemoedigend, in je dromen
verlangende dagen
tot eeuwigheid geregen
zo dikwijls betast
de onbeslapen kant van ’t bed
als was ik dood voor jou..
maar als ik terug zal keren
door zilt en zon geloogd
dan rust ik zacht
in jouw hart en armen
alsof het leven zopas begon…
jij die komt
netgedicht
3.9 met 63 stemmen
3.074 onderweg naar
jouw naam
en een wijle
drijft onder
een bonzend en
veroverd
vrouwenhart
waar je
als vederlicht gewicht,
na erkenning
in een veilige duisternis,
te samen in
enkelvoud start
zo tel ik mijn uren af
terug naar de aarde
en jouw dagen
die spoedig worden
geboren
als je dan de zon
ontmoet
zal je tot een
eeuwige…
derde dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
523 hij zag meteen al dat het goed was
goddelijke conclusie over eigen werk
hij hoorde en zag zijn planten en dieren
de eeuwige kringloop van de schepping
teer lentegroen en juichend herfstgoud
parels van ochtenddauw in zonnezilver
dit stralende wonder van zijn natuur
elke herfstdag weer van vroeg tot laat
ik kijk zo graag naar dit alles…
Schemerdagen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
672 visioen van eeuwigheid
laat mij jouw adem voelen
van jouw gedachten zwanger zijn
tover het licht in haar ogen
waar de muggen dansen
en de tijd lijkt stil te staan
dat onze aarde doet kleuren
met weemoed en treurnis
in haar amandel ogen van marsepijn
en de schemerdagen breken
voordat de goudplevieren
verdwenen zijn.…
te kunnen sterven
netgedicht
4.3 met 26 stemmen
962 'ik breng je naar zee'
zei je
warme vingers, weer dichter
om het woord
dat ik voelen kan, zoals nu
nog meer
een korrel zand waarop we wonen gaan
er in verdwijnen
met zee
en mond naar mond
tot teen, zonlicht
dieplevend
zoals wind in duinen, zoveel eeuwig
en zegbaar
'dit alles is zee', sprong ik
kwijt
in handen en…
Je hebt me koningin gemaakt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
663 Je hebt me koningin gemaakt
En ik regeer een eeuwigheid
Met strenge hand, over een land
Vol verdriet, gemis, spijt
En op mijn hoge troon gezeten
Overzie ik mijn rijk
En zie de muren hoog gebouwd
Ik zie de muren zo vertrouwd
Gebouwd van bitterheid
Arrogantie is mijn wacht
Haar pijlen haat en nijd
Zo houd ik alles in mijn macht
En voed…
Ik heb vannacht al jouw ribben geteld
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.814 Jij bent nu kundig bijgezet
in het pantheon der goden,
al wat rest is eeuwigheid,
osmose blijft verboden.…
Verloren in mijn hart
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.759 En dat blijft voor altijd en eeuwig.…
Evenbeeld
netgedicht
4.4 met 70 stemmen
1.619 Hier breekt een rots de golven
waarin jij voorgoed verdween
mijn evenbeeld eeuwig bedolven
onder een hart van steen
in vlokken schuim stromen wij samen
naar het oneindig strand
en de wind schrijft onze namen
als onverbrekelijke band
laat mij uit je schaduw treden
en zie dat ik de zon weerkaats
om de allerergste reden
op de allerbeste…